« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫تا حالا به این فکر کردید چطوری ‫زندگی‌تون رو از بگایی در بیارید؟
‫آره، شاید نکردید
‫ولی من کردم
‫و اینطوری از بگایی درش آوردم
‫آره
[ترقه، هشدار انفجار و آتش‌سوزی]
‫ترجمه از: امیر ستارزاده، سینا صداقت و ســروش ‫SuRouSH AbG & SinCities & H1tmaN
‫کبریت‌هام کدوم گوری هستن؟
‫بعضی خانواده‌ها، یه خروار ‫دندان‌پزشک و وکیل دارن
‫ما یه خروار خلافکار داشتیم
‫گوه توش. خیلی‌خب
‫- به روش تو امتحانش می‌کنیم ‫- دوقلوی احمقت ترفندش رو پیاده می‌کنه یا چی؟
‫دوباره اینطوری صداش کنی
‫یه تخته می‌کنم توی کونت!
‫اگه نردبون بذاری، شاید بتونی
‫اون عمو کرب‌کیکـه
‫این نابغه چند سال بعد غرق شد، ‫چون کیرش توی چاهک استخر گیر کرد
‫گوه توش. صندلی سر راهمـه!
‫این خوش‌تیپه منم
‫ردیفه؟
‫اون گنده‌بک بی‌ریخت هم برادر دوقلومـه، موک
‫- تونستی؟ ‫- لطفاً اینطوری نکن
‫بدجور آدمو کلافه می‌کنه
‫- حالا؟ ‫- خفه...
‫ما شریک جرم بودیم
‫« صندوق امانات دبیرستان دورفلر »
‫من نقشه می‌کشیدم، اون اجرا می‌کرد
‫آره لامصب
‫اون ضرب‌المثله چی بود؟
‫اگه کاری که دوست داری بکنی، ‫دیگه یه روز هم توی زندگیت کار نمی‌کنی؟
‫خب، من این کار رو دوست دارم
‫موک؟ نه چندان
‫اون بیرون تیراندازیـه؟
‫دارن سعی می‌کنن یه بچه‌گاوصندوق رو باز کنن،
‫به خیال خودشون قراره سارق‌های گنده‌ای بشن
‫موک بازش کرد
‫چرت نگو
‫38دلار، کله‌کیری
‫شگردهای کاری
‫آفرین، پسرم
‫مامان کجاست؟
‫با گلن کار داشت، ولی برمی‌گرده
‫بیا این سُس رو هم بزن، عزیزم
‫دوباره قراره عید شکرگزاری رو نباشه؟
‫خیلی زود برمی‌گرده
‫اون بوقلمون چطوره، مامان؟
‫آره!
‫دارم با تمام سرعت می‌تازونم!
‫چه غلطا؟
‫وای گوه توش! لعنتی
‫جاسازم کدوم گوریه؟
‫ایول! موفق شدیم جیگر!
‫آره لعنتی، موفق شدیم!
‫مثل میلیونرها می‌گامت، ‫چون الان میلیونر شدیم، عسلم!
‫- سلام شازده پسر ‫- عه! پسرای خوش‌تیپم اینجان که
‫اون مامانمـه و دوست‌پسرش گلن
‫گلن خیلی خفن بود
‫وای خدا، داره ازم خون میره
‫حشیش منو تو کشیدی، مامان‌بزرگ؟
‫عه، پیداش کردم! ‫خوبه، پیداش کردم
‫آهای، آهای، بیخیال. ‫نترس، موک.
‫به هم زدن سُس ادامه بده
‫عزیزم، اسلحه رو بپا!
‫برو کنار!
‫- اوففف، ایول ‫- این جنس‌ها قاچاقن
‫- از سر راه برو کنار ‫- میشه یه بشقاب بهم بدی، مامان‌بزرگ؟
‫- سبزیجات؟ ‫- نه، خانم، فقط بوقلمونش
‫مامان
‫درسته...
‫خب...
‫این عید شکرگزاری رو نیستم
‫می‌دونم باب میل‌تون نیست. ‫باب میل من هم نیست.
‫اتفاقاً به نظرم خیلی تخمیـه
‫ولی کجا میری؟
‫- گمونم یه جای خیلی دور ‫- باید عجله کنید، عزیزم
‫- ممنون مامان. یالا ‫- پلیس‌ها دارن میان!
‫بزن بریم عزیزم
‫- بشقاب من. بشقاب من ‫- عزیزم، بشقاب کیری رو بیخیال شو
‫- آره، به نظر خوشمزه‌ست. باشه ‫- لازم نیست حتماً بوقلمون کیری رو کوفت کنی
‫- بزن بریم ‫- کریسمس همگی مبارک
‫می‌ریم یه جای خیلی دورتر از «تیخوانا»
‫- یالا ‫- آره، آره
‫- وقت مشروب تکیلاست لامصب ‫- گوه توش
‫جیدی، موک، یه لحظه بیاید اینجا
‫گوش می‌دید؟
‫تو باید مراقب اون باشی و
‫تو هم باید مراقب اون باشی
‫تنها مسئولیت‌تون همینـه
‫- خب؟ ‫- دارن می‌رسن، عزیزم
‫خیلی‌خب، بیاید اینجا
‫باشه
‫- وای گوه توش ‫- دوستت دارم، مامان
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫می‌تونید ما رو هم با خودتون ببرید
‫وای، چقدر سرده
‫به کارم نمیاید
‫وای نه، بوقلمونم رو گذاشته بودم روی ماشین!
‫بوقلمون رو ولش کن، عزیزم
‫خانواده‌ی ما
‫زیاد به تحصیل اهمیت نمی‌دادن
‫بیشتر «عملی انجام بده و یاد بگیر» بود
‫و من و موک، از بهترینش یاد گرفتیم
‫یالا، بیاید برید توی کونم، لاشی‌ها!
‫لطفاً آروم‌تر برو عزیزم. من حالم خوش نیست
‫آهای، گمشون کردیم. ‫جا گذاشتیم‌شون. طوری نیست.
‫مشکلی نیست. ‫دیگه خونریزی نداری.
‫نگران نباش قند عسلم. ‫من جواهرات رو قایم می‌کنم.
‫ها؟
‫چقدر خوشگلن
‫- این لامصب‌ها چقدر خوشگلن ‫- عزیزم، چیکار می‌کنی؟
‫وای نه، نه، نه!
‫« برادران »
‫[داخل تیتراژ یه سری متن هست، رد نکنید!]
‫« سرقت از قطار، مظنونین همراه با ‫جواهراتی به ارزش 4 میلیون دلار فراری هستند»
‫« فراری تحت تعقیب »
‫[با خودکار نوشته: قهرمانِ من]
‫« برای فروش، به نفع بانک مصادره شده »
‫« هنوز همدیگه رو داریم »
‫« سرخط خبرها: دو ماشین مسابقه به سرقت رفتند »
‫«رانندگان بی‌احتیاط حین ‫یک تعقیب و گریز آهسته دستگیر شدند»
‫«آره!»
‫«سرقت از مغازه‌ی کتاب‌های مُصور»
‫«دزدها از کانال تهویه‌ی هوا وارد شدند!»
‫«ج.مانگر - شماره‌ی 2098» ‫«م.مانگر - شماره‌ی 2699»
‫« کریسمس خراب شد » ‫« صحنه‌ی تولد مسیح گم شده »
‫«کریسمس مبارک!»
‫«ششمین مسافرخانه‌ای که ازش سرقت شد!»
‫«دوباره از گاوصندوق‌های داخل اتاق دزدی شد»
‫«در حال تمیزکاری!»
‫« بهترین هم‌سلولی »
‫«خوکِ برنده دزدیده شد!»
‫«دزدها از یک کامیون حمل آبجو سرقت کردند» ‫«سارقان و آبجوها هنوز پیدا نشده‌اند!»
‫«کامیون آبجو پیدا شد، ولی ‫تعداد زیادی از بشکه‌ها آبجو نبودند»
‫« نـووووش! »
‫«بابت لات‌بازی بازداشت شدند» ‫«فلش: دست و پا چلفتی‌ها»
‫«25 ساله که ناپدید شدن: ‫جواهرات و دزدان هنوز پیدا نشدن»
‫«آره!»
‫می‌تونستم تا ابد به دزدی ادامه بدم،
‫ولی وقتی با خانواده کار می‌کنی، ‫گاهی اوضاع پیچیده میشه
‫آروم باش، موک. این آخریشـه
‫آخریشـه؟ از وقتی 12 سالمون بود ‫همین رو می‌گفتی
‫آهای، منو نگاه
‫اگه پایه نیستی، انجامش نده
‫مثل همیشه
‫آره، اگه پایه نباشم قراره چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم، سراغ سرقت‌های تک‌نفره میرم
‫یا یکی رو گیر میارم که همیشه ‫اینقدر یُبس و ضدحال نباشه
‫نگران من نباش
‫نگرانت نیستم. ‫فقط واسم سؤالـه.
‫وای خدا، اگه مامان بود، ‫الان حسابی از دستت شاکی می‌شد
‫کدوم مامان، لعنتی؟
‫آهای! تابحال به ذهنت نرسیده که
‫شاید اون داشته تمام تلاشش رو می‌کرده؟
‫تابحال به ذهنت نرسیده که ممکن بود ‫اوضاع‌مون چقدر متفاوت باشه؟
‫- ها؟ ‫- نه، نرسیده
‫و باورم نمیشه درست قبل سرقت ‫این همه کسشعر میگی و منفی‌بافی می‌کنی
‫- خودت ازم پرسیدی ‫- «خودت ازم پرسیدی»
‫وای. کیر توش
‫از پسش برمیای. ‫واست مثل آب خوردنـه، داداش.
‫خفه خون بگیر
‫برو ون رو روشن کن
‫- چی؟ ‫- برو ون رو روشن کن
‫«برو ون رو روشن کن» ‫نکنه من نوکرتم؟
‫اوه
‫خیلی‌خب، بچه جون
‫روت رو برگردون
‫آروم
‫لطفاً نگران نباشید، جناب
‫من سرایدار جدید اینجام
‫ببخشید، جناب؟
‫یالا، بزن بریم!
‫شرمنده
‫مراقب باش. نرده رو بگیر
‫- لیزه ‫- گرفتمش!
‫بی‌حرکت!
‫دستات رو نشون بده! ‫کیسه رو بنداز زمین!
‫خیلی‌خب، اعتراف می‌کنم. ‫شاید بهتر بود...
‫اون شب خونه می‌موندیم، ‫یکم سوپ می‌خوردیم، زود می‌خوابیدیم.
‫«شب‌بخیر، موک. شب‌بخیر جیدی. ‫خوب بخوابید.»
‫نمی‌دونم. هر غلطی که آدمای عادی می‌کنن
‫وای کیر توش
‫آروم برگرد!
‫کیر توش
‫بخواب روی زمین! ‫زانو بزن!
‫وقتی به زندگیت گند می‌زنی، ‫فقط دو تا گزینه داری
‫می‌‌تونی بگی «کیر توی این بگایی»
‫یا همونطوری که گفتم، ‫می‌تونی از بگایی درش بیاری
‫و من قرار بود همین کار رو بکنم
‫پیک آخر؟
‫خیلی لطف داری، مازی
‫همیشه دستت سبک بوده
‫ولی دیرم شده، می‌دونی؟
‫هنوز واسم سؤالـه که چطوری ‫اینقدر زود آزاد شدی
‫فقط خوب رفتار کردم
‫اومدی همراهیم کنی، فارفول؟
‫تا وقتی بری بیرون، برات «سرکار فارفول» هستم
‫آهای، قبل اینکه یادم بره،
‫میشه آدرس پدرت رو بهم بدی؟
‫واقعاً می‌خوام یه سبد میوه واسش بفرستم
‫لازم نکرده
‫دادگاه همیشه پرونده‌ها رو مرور می‌کنه
‫می‌خوان جا واسه زندانی‌های جدید باز بشه
‫واقعاً ممنون که سفارشم رو کردی، سرکار فارفول
‫ناامیدت نمی‌کنم
‫میشه بری اطمینان حاصل کنی که ‫تشریفات اداری آقای مانگر
‫کاملاً انجام شده باشه، لطفاً؟
‫- اوهوم ‫- ممنون
‫به نظر آدم خوبی میاد
‫سر به سرم می‌ذاری؟
‫«ناامیدت نمی‌کنم»
‫داری منو دست می‌ندازی؟
‫ها؟
‫نه، دست ننداختمت
‫سر به سر من نذار وگرنه از وسط نصفت می‌کنم!
‫از در بیرون نرفته برت می‌گردونم اینجا
‫خرجش فقط یه زنگ زدنـه
‫من حد خودم رو می‌دونم
‫آره
‫و یادت باشه، چندتا زُمرد هست که ‫باید تحویل‌شون بدی
‫باهات در تماسم
‫اشتباه برداشت نکن، ‫مدیریت سه تا رستوران عالیه
‫ولی به نظرم من بیشتر به درد ‫مدیریت منطقه‌ای می‌خورم
‫یعنی می‌تونم سالی 125هزارتا...
‫- آهای عزیزم، سینی مهمونی رو ردیف کردی؟ ‫- جانم، چی گفتی؟
‫سینی غذاهای مهمونی
‫آره. با پیش‌غذا
‫- و یخ، لطفاً ‫- یخ
‫- آره ‫- خُرد شده نباشن
‫پدرم از یخ خُرد شده بدش میاد ‫چون زود آب میشه
‫فهمیدم. مُکعبی باشن، نه خرد شده
‫مکعب، مکعب
‫اَه، بدم میاد عصبی میشم
‫که پدرم عصبیم می‌کنه، ‫انگار اومده خونه‌مون رو ارزیابی کنه
‫ابز، مشکلی پیش نمیاد. ‫با همدیگه ترتیبش رو می‌دیم.
‫با سوافورد هم حرف می‌زنی؟
‫آره، داریل بعد از 9 ماه ‫حقوقش بیشتر شد
‫من یه ساله که اونجام. ‫ردیفم. ردیفم.
‫اخراجم؟
‫آره. ممنون، داریل
‫اوهوم
‫من نـ...
‫ما تازه خونه خریدیم. ‫داریم بچه‌دار می‌شیم.
‫یعنی...بیمه؟ ‫نمی‌فهمم. کی زنگ زد؟
‫اداره‌ی...
‫وزارت کار ایالات متحده آمریکا
‫راجع به سابقه‌دارهایی که توی صنف غذا ‫مشغول کار هستن نظرسنجی می‌کردن
‫تو...وقتی می‌خواستی اینجا استخدام بشی ‫نگفتی سابقه‌داری
‫می‌خواستم یه سینی مخصوص سفارش بدم
‫هنوزم می‌تونی
‫فقط تخفیف کارمندی شاملت نمیشه چون...
‫دیگه اینجا کار نمی‌کنی
‫خیلی‌خب
‫می‌خواستم راجع به...
‫ترفیع گرفتن باهات حرف بزنم
‫تازه بهت بگم، من خیال کردم ‫از سازمان «سپاه صلح» هستن و
‫- قراره جسدها رو بازیابی کنم ‫- سپاه صلح
‫وای خدا، دلقک خواسته بودید؟
‫- سلام ‫- چه پیرهنی داری، داداش
‫استعفا دادی؟
‫آره
‫خوش به حالت، رفیق
‫خوش به حالم نیست
‫- انگار زنِ محشریـه ‫- محشر که هست
‫گوش کن...
‫اون موقع که گیر افتادی،
‫با عمو فردی توی شرکت حقوقی حرف زدم و
‫توصیه کرد توی دادگاه حاضر نشم
‫اصلاً نزدیکش نشم
‫این رو هم گفت که نیای ملاقاتم
‫یا زنگ نزنی؟
‫یعنی، قالم گذاشتی، رفیق
‫چطوری حبست رو کم کردی؟
‫اونجا یه افسر فاسد بود به اسم فارفول. ‫پدرش قاضیـه.
‫یه معامله‌ی کم‌دردسر و یواشکی باهاش کردم که
‫محکومیتم کم بشه
‫چیکار کردی؟
‫آمار یه سرقت رو از یه محکوم حبس ابد گرفتم،
‫قولِ نصفش رو به فارفول دادم تا ‫سفارشم رو به پدرش بکنه
‫یه سرقت آسون و کم‌دردسره
‫فروشگاه پوشاک. ‫پول نقد همونجا توی فروشگاه.
‫از اون گاوصندوق دیواری‌های قدیمی
‫مثل آب خوردن بازش می‌کنی
‫نه
‫گفتم که، کم دردسره
‫ببین، قضیه از این قراره
‫امروز واسه خونه‌ی جدیدم و بارداری همسرم ‫مهمونی داریم
‫تو هم می‌تونی کباب یا بستنی بخوری،
‫هر چی که دلت خواست، ‫بعدش بری رد کارت و
‫دیگه هیچ‌وقت حرفی از این ‫دیوونه‌بازی جلوی من نزنی
‫ولی کمِ کم یه میلیون دلار کاسب می‌شیم
‫من دیگه اون آدم نیستم
‫ولی نمی‌خوام بدون تو انجامش بدم
‫پس گمونم نمی‌تونی انجامش بدی
‫سلام
‫عزیزم، نگاهت کن
‫- چقدر خوشگل شدی ‫- دکتر جیکوبسون
‫- مایکل ‫- هتل در چه حاله؟
‫بد نیست
‫- خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫باشه
‫ایوری
‫خلاصه، مایک توی بچگی ‫گوش‌هاش بدجور مشکل داشت،
‫یعنی رسماً تا ده سالگی کـَر بود
‫طوری که نمی‌تونست «جی‌تی» رو تلفظ کنه، ‫می‌گفت «جیدی»
‫اینطوری: «جی‌دی»
‫من هم نمی‌تونستم بگم «مایک»
‫واسه همین گفتم «موک»، ‫ولی دلیلش از کون‌گشادی خودم بود
‫موک؟
‫چطوریه که من اصلاً خبر نداشتم؟
‫از گذشته‌اش خجالت می‌کشه
‫بیخیال موک، راجع به ماسک کوتوله‌ای و
‫سکه‌ها و پلیس که چیزی بهشون نگفتم
‫خدایی؟
‫چه غلطا!
‫چه خبرا؟
‫پس من و تو، برادرِ عروس و داماد هستیم
‫آره. آره
‫ولی من فرزندخونده‌شون هستم
‫چه باحال رفیق. عالیه
‫- می‌خوای چـِت کنیم؟ ‫- آره
‫عجب جنس خوبیـه... ‫آره...آره...
‫چی؟ خفه شو
‫از دستِ این پرنده‌ها
‫الان دیگه فقط خرج خودت رو در نمیاری، مایکل
‫این روزا تحصیلات دانشگاهی ‫بالای یک میلیون دلار خرج داره
‫بس کن رفیق
‫- نه رفیق ‫- بالگردها باحال نیستن
‫- ایوری استورات جیکوبسون! ‫- بابا بذارید زندگی کنم!
‫موک، داره اثر گل می‌پره
‫ای کیر...
‫کونت رو پاره می‌کنم، ‫چـِت‌بازِ احمق!
‫بدو سمتِ کوهستان، برادر زن!
‫- خدایی؟! ‫- چقدر عصبانی هستی
‫داری جشن سیسمونی‌ام رو خراب می‌کنی!
‫می‌خوام به چشم خوب نگاهم کنن و ‫داری آبروم رو می‌بری!
‫من الان خیلی بالام!
‫انگار داری با با دونات ژله‌ای کُشتی می‌گیری!
‫الان اصلاً جای این مسخره‌بازی‌ها نیست
‫شرمنده. جوگیر شدم
‫واسه همین نمی‌خواستم بمونه
‫پس می‌خوای بگی تقصیر منـه؟ ‫نقشه‌ات همینـه؟
‫نه، من فقط...
‫جیدی توی سازمان سپاه صلح نبوده
‫نه بابا؟ غیب گفتی، عزیزم
‫پوستش بُرنزه نشده، دستاش نرمـه، ‫روی گردنش خالکوبی هست؟
‫بابت چی زندانی شده بوده؟
‫سرقت
‫و...ضرب و شتم
‫- ببین، من و اون، سالها پیش... ‫- می‌دونم
‫یه ذره پات رو کج گذاشتی. ‫من هم همینطور.
‫هیچ‌کدوم‌مون بی‌نقص نبودیم، ‫ولی الان می‌تونیم بهتر باشیم
‫واسه همدیگه
‫و واسه بلوبری
‫واسه بلوبری، آره
‫اگه نصف غلط‌هایی که من کردم بکنه، ‫سر از دانشکده‌ی نظامی در میاره
‫دانشکده‌ی نظامی راهبه‌ها!
‫مشکلت رو با جیدی حل کن
‫یا نکن
‫فقط این انرژی تخمی رو وارد عید نکن
‫«پیامک از مامانی: ‫موکی رو دیدی؟ به زودی می‌بینمت»
‫«17 تماس بی‌پاسخ از فارفول»
‫هوو!
‫موبایلت کجاست؟
‫موبایلت؟
‫موبایلت کوش؟
‫ممنون
‫خب، چه خبرا؟ ‫از موبایل جدیدت خوشت نمیاد؟
‫ازش خوشم میاد...
‫خب پس چرا پیشت نیست؟
‫- کجا رفته بودی؟ ‫- هیچ جا
‫بیخیال، فارفول. ‫رفتم یه چیزی بخورم.
‫از این به بعد، این باید همیشه پیشت باشه
‫و موقعی که گفتم «بهم زنگ بزن»، ‫می‌خوام اینطور در نظر بگیری که...
‫سگم هستی و صدات زدم
‫و منظورم «هر وقت تونستی» نیست. ‫منظورم «بعداً» نیست.
‫منظورم اینه که دقیقاً توی همون ‫لحظه‌ی کیری بهم زنگ بزنی!
‫خب، ما یه قرار مداری بستیم
‫زمردهای من کجان؟
‫واسه چی طولش میدی؟
‫دارم مقدماتش رو فراهم می‌کنم
‫ولی زمان می‌بره. ‫باید آدم جمع کنم.
‫- آدم؟ ‫- آره، نمی‌تونم که همه‌ی کارها رو خودم تنهایی بکنم
‫متخصص و کاربلد، ‫دستمزدشون رو از سهم خودم میدم
‫اون دیگه چه کوفتیـه؟
‫یوزی! از اینترنت خریدمش
‫0.02 بیتکوین
‫بعلاوه هزینه ارسال
‫تازه اگه لازم شد، میشه ‫مدرکِ نقض آزادی مشروطت
‫ببین، پدرم سطح توقعاتِ خاصی داره
‫بهتره توقعاتش برآورده بشن
‫راستی، یه چیز دیگه
‫راجع به اون «کاربلد ها»
‫چیزی از من که بهشون نگفتی؟
‫البته که نه
‫خوبه
‫سگِ خوب
‫الو؟
‫مرکز فوریت‌های اضطراری. ‫چه مشکلی دارید؟
‫الو؟ بله، لطفاً یه آمبولانس بفرستید به...
‫- چیه؟ ‫- الو؟
‫- گوه توش ‫- پشت خط هستید؟
‫- چی شد؟ ‫- کار همون یاروییـه که بهت گفتم
‫- اومد یه سری بهم زد... ‫- مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫یه گل هم روی صورتم کاشت
‫وای خدا. کیر توش
‫- الو؟ جناب؟ ‫- زنگ می‌زنی آمبولانس انگار من پیرزنی چیزی‌ام
‫- خجالت‌آوره ‫- شما با مرکز فوریت‌های اضطراری تماس گرفتید
‫آخ
‫خب این یارو قراره دخلت رو بیاره یا چی؟
‫احتمالاً، شاید، شاید هم نه
‫نمی‌دونم
‫هنوز دارم تاوان دستگیر شدن ‫توی اون انباری رو میدم
‫گمونم فرصتِ مجدد، گیر همه‌مون نمیاد
‫لعنت بهش
‫کجا؟
‫نمی‌دونم. این یارو احتمالاً ‫بالای یه درخت زندگی می‌کنه
‫نه، گاوصندوق. گاوصندوق کجاست؟
‫توی «چپلین»، با ماشین یه روز راهه
‫مثل آب خوردنـه و خطر نداره
‫یه روز
‫حداکثر
‫یعنی، با رفت و برگشتش،
‫میشه دو روز، وسطش هم ‫واسه شاشیدن نگه داریم و اینا، آره
‫یه روز؟
‫یعنی رفت و برگشت، میشه دو روز
‫با توقف واسه شاش زدن، آره
‫مجبوری همین الان بری؟ ‫اینجا به کمکت نیاز دارم
‫چشم به‌هم بزنی برگشتم
‫- این چه خاله‌ایـه؟ ‫- خاله‌ی بزرگم. گاما جین
‫جیدی باهاش بهتر گرم می‌گرفت، ‫واسه همین خیلی صمیمی بودن
‫حالا که توی بیمارستانـه، ‫می‌خواد واسه آخرین بار ببینتش
‫اگه دروغ گفتی، اصلاً دروغ تمیزی نبود
‫من...ابز، اون واسه عید شکرگزاری ‫هیچ جایی واسه رفتن نداره
‫پس یا من باید ببرمش اونجا،
‫یا میاد خونه‌ی ما و از آداب ریدن کنار ‫هم‌سلولی‌ها برای پدرت تعریف می‌کنه
‫- چی؟ ‫- باید طبق برنامه‌ی زمانی عمل کنیم
‫بعد از سالها می‌خوام یه کریسمس ‫با خانواده باشم، مایک
‫و اولین کریسمسی که قرار نیست مشروب بخورم
‫فقط سر میز باش
‫باشه
‫دوستت دارم
‫همینطور بلوبری رو
‫من هم دوستت دارم
‫- «دوستت دارم» ‫- وای رفیق
‫من...دوستت دارم
‫من دوست...اوه، من...دوستت دارم
‫خیلی دوستت دارم
‫گوش کن، من...
‫هیچوقت با عمو فردی حرف نزدم
‫که توی مرکز مشاوره حقوقی بود
‫نمی‌خواستم ببینمت
‫به خاطر پول‌ها بود. ‫از کوره در رفته بودم و...
‫نزدیکت نشدم
‫خودم فهمیدم
‫جدی؟
‫آره
‫هیچ خری واسه مشاوره حقوقی ‫نمیره پیش عمو فردی
‫درسته
‫تابحال از آثار «جرج هربرت» چیزی خوندی؟
‫شاعر پُر تصنُع قرن 17؟
‫- حالا هم زدی تو خط شعر و شاعری؟ ‫- آره
‫خلاصه یه یارویی، مسافر بوده،
‫می‌رسه به یه خونه‌ای و ‫صاحب‌خونه راهش میده داخل
‫«خوش اومدی، رفیق»
‫«غذا هست
‫تا هر وقت خواستی اونجا تِلِپ شو.»
‫و مسافره هم خجالت‌زده و مُعذب بوده
‫اوهوم
‫جواب میده: «من لایق این همه ‫سخاوت و بخشندگی نیستم»
‫صاحبخونه هم میگه: «داداش، بیخیال
‫ناسلامتی اومدی در خونه‌ی منو زدی»
‫- این شعره؟! ‫- آره
‫بعدش گفت: ‫«باید بشینی و گوشتم رو بکنی مزه
‫من هم نشستم و کردم مزه»
‫چی؟
‫هیچکس نمی‌تونه حس لایق بودن بهت بده
‫این تویی که تصمیم می‌گیری سر میز بشینی یا نه
‫چه ربطی داره...چی؟
‫می‌شینی و گوشت می‌خوری
‫خب معنیش چیه آخه کیری؟
‫می‌خوای دوباره تعریف کنم؟ ‫باشه. یه مسافری...
‫نه، نه، نه. فقط زبون به دهن بگیر
‫حرف نزن
‫شعر خوبیـه
‫اینجا چه خفن و باحالـه
‫- یک، دو، سه، گرگینه ‫- یک، دو، سه، دراکولا
‫- اگه بخوای می‌تونیم سه بار بریم، دو بار بردی تمومـه ‫- نه، من روی زمین راحتم
‫نه، حس می‌کنم توی زندگی واقعی، ‫گرگینه دراکولا رو شکست بده و بعدش...
‫گرگینه ماهی یه باره. ‫دراکولا تمام مدتـه. از مغزت کار بکش.
‫این مدت زندان بودی. ‫روی تخت بخواب.
‫نیازی به صدقه‌ی تو ندارم
‫بیخیال، بخواب روی تخت دیگه، جیدی
‫جیدی، بیخیال. بخواب...
‫وای گوه توش
‫برات لباس تازه آوردم
‫خب...
‫من یه توکِ پا میرم یه دوستی رو ببینم برگردم
‫چی؟ نه. بیا قالش رو بِکنیم و برگردیم
‫داداش، پنج سال حبس بودم
‫رفیق
‫توی اینترنت با یکی آشنا شدم
‫اون زن به کیفرشناسی و اینا علاقه داره
‫بگذریم، توی راهـه. ‫فقط میرم احوال پرسی می‌کنم.
‫خیلی بهت میاد
‫باید بری یه نگاهی بندازی توی آینه
‫♪ بوو چیکا واو واو ♪
‫♪ Bow Chicka Wow Wow - Mike Posne ♪
‫- تو مشکلی نداری؟ ‫- ها؟
دامون هیچ‌کاره‌ست
‫دامون چهارشنبه‌ها و جمعه‌ها میاد، قاضی
‫من آنتونی هستم
‫می‌بینی با چی سر و کله می‌زنم؟
‫حالا، چطور گذاشتی یه کوتوله‌ی لاشی ‫از دستت در بره، جیمی؟
‫بابا، کیرم توش!
‫دلی زدم
‫برش می‌گردونم. ببین
‫اثر انگشتش رو روی یه مسلسل دستی دارم
‫همین خودش نقضِ آزادی مشروطه
‫فقط این رو به پلیس تحویل می‌دیم
‫و دو برابر مدتِ قبلی میره هلفدونی
‫و این چطور جلوه می‌کنه، ها؟
‫محکومی رو که در اختیارت گذاشتم گُم کردی
‫و حالا می‌خوای پلیس‌ها چیکار کنن؟
‫برش گردونن اینجا؟
‫اون زمردها رو می‌خوای؟
‫می‌خوای به یه دردی بخوری، جیمی؟!
‫باید خودت بری این گند رو جمع کنی
‫برو بگیرش، جیمی!
‫- بهتره سریع تموم شه ‫- ببین، حداکثر 5 دقیقه طول می‌کشه
‫می‌ریم تو و میایم بیرون
‫چرا لبخند نمی‌زنی؟ یالا
‫اخم‌هات رو باز کن
‫این دختر محشره، داداش
‫- اوه. بالأخره اومدی ‫- وای!
‫بالأخره اتفاق افتاد
‫وای. یالا. این عالیه
‫- بذار بوت کنم. خیلی خب ‫- آره
‫وای
‫- این... ‫- اوه
‫سلام. من بتزدا هستم
‫من مایکم. برادرِ دوقلوش
‫- آهان. بفرمایید ‫- اوه
‫اوه
‫شرمنده...
‫- عه... ‫- وای!
‫فکر کنید خونه‌ی خودتونه
‫خب، این یه شروع تازه‌ست، هان؟
‫این یه تولده. حالا که اومدی بیرون ‫چه احساسی داری؟
‫اوه، احساسِ خیلی خوبی دارم
‫- اوهوم ‫- می‌دونی، انگار...
‫انگار پوستِ گذشته‌ام رو انداختم
‫و لایه‌ی پنهان و دور از چشم زیرش بیرون زده
‫با عقل جور در میاد؟
‫آره. اون پوست رو بنداز
‫شما دوتا چند وقته باهم ارتباط دارید؟
‫چی؟
‫نمی‌دونم. تقریباً یه ماه یا بیشتر. دو ماه؟
‫هفت هفته و سه روزه
‫عجب!
‫اون تصادفی من رو توی اینترنت دید، ‫بهم پیام داد.
‫بعدش شروع به حرف زدن کردیم
‫شروع به حرف زدن در مورد چیزهای کوچیک کردیم
‫بعدش شروع به حرف زدن ‫در مورد چیزهای بزرگ کردیم
‫- اوهوم ‫- درسته؟
‫اوهوم
‫این چیزیه که بهش می‌گیم همگامی. ‫کاملاً طبیعی بود.
‫انرژی حیات دروغ نمیگه
‫به زمان توجهی نمی‌کنه
‫این رو نمی‌دونستم
‫اوهوم
‫میشه باهم خلوت کنیم؟
‫عه...
‫تو که ناراحت نمیشی، ‫مگه نه، دوقلو؟
‫- نه ‫- خیلی خب
‫توی یخچال آبمیوه هست. ‫از خودت پذیرایی کن.
‫ولی سبزه رو نخور.
‫اون مالِ ساموئله.
‫خب، ساموئل کیه؟
‫اوه
‫اون همسفرمه
‫مهم نیست فعالان محیط زیست فاشیست چی میگن
‫یه آهنگ بذارم حال و هوامون عوض شه
‫جالبه
‫خیلی خب
‫من ساموئل هستم
‫تو زبانِ اشاره بلدی؟
‫لعنتی
‫میم، واو، کاف. موک
‫من موک هستم
‫آره، نه...
‫چی؟
‫ای کاش تنها می‌اومدی
‫وقتی یه غریبه اون بیرونه ‫حسِ ناجوری دارم
‫اون غریبه نیست
‫نمی‌دونم اون چیه
‫هاله‌اش آسیب دیده
‫می‌دونم
‫ولی من درستش می‌کنم
‫- اوه، دو ثانیه بهم وقت بده ‫- اوه، حتماً
‫تو... تو...
‫هواپیما... تو هواپیمایی
‫تو هواپیمایی. آره
‫خیلی خب. جالبه. جالبه. این...
‫[کارت شناسایی پرسنل بارنت]
‫سلام
‫خوبه؟
‫عالیه
‫اوه
‫خیلی خب. خوبه
‫خوبه. رفیق
‫ریدم به این شانس
‫چی؟
‫چی؟ نه، نه، نه
‫چیکار می‌کنی؟
‫کجا رو امضا کردم؟ ‫کجا رو امضا کردم؟
‫نه، نه، نه
‫جیدی! جیدی!
‫خدای من!
‫سامی
‫نه! نه! چندش!
‫شما...
‫شما فعال محیط زیست هستید؟
‫- جیدی! ‫- بله؟
‫جیدی!
‫یعنی نه. نه، نیستیم! نه!
‫- سامی! ‫- ما فعال محیط زیست نیستیم
‫سامی!
‫نه، نه، نه!
‫جیدی، راه بیفت!
‫حرکت کن!
‫موک، یالا! زود باش!
‫چه خبره؟
‫برو، برو، برو، داداش!
‫- چی... این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- نه! نه!
‫نه! ساموئلِ بد!
‫- برو! ‫- نه، بوس نه!
‫بوس نه! بوس نه!
‫یالا، برو بریم. برو، برو، داداش!
‫سامی!
‫خدایا
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫ممنون
‫[مسافرخانه‌ی پینک لایت] ‫[اتاق خالی موجود است]
‫هنوزم بوش رو حس می‌کنم
‫من گرسنمه
‫بیا بریم یه چیزی بخوریم. ‫یه رستورانِ بغل اینجا هست.
‫می‌تونیم یه چیزهایی رو مرور کنیم
‫می‌دونی، حرف بزنیم
‫- موافقم ‫- خیلی خب
‫این لباس‌فروشی که قراره ازش دزدی کنیم ‫اسمش چیه؟
‫عه...
‫فروشگاه گلدفارب. نه، نه، گلدبلات
‫نمی‌دونم. گلد یه چیزی
‫نمی‌دونم. یادم نمیاد
‫هی، آبش خیلی سبک و عالیه
‫صابون هم خیلی خوبه
‫بوی...
‫[قانع کردن موک و قرض گرفتن ماشینش]
‫[دزدیدن کارتِ دسترسی از بتزدا]
‫بوی گل‌های بهاری میده
‫عالیه
‫[جی.تی مانگر] ‫[زندان سبال]
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫خرس کوچولوی عزیزم
‫امیدوارم به خاطر این که انقدر طول کشید ‫برات نامه بنویسم ازم بدت نیاد
‫من خودم رو توی دردسر انداختم
‫به زودی کنار هم خواهیم بود
‫وقتی شروع به اجرای نقشه کردی ‫بهم خبر بده
‫و یادت باشه، فعلاً به موکی چیزی نگو
‫می‌دونی چقدر احساساتی میشه
‫دوستدارت، مادرت
‫روی تابلو نوشته مارگاریتای نامحدود، ولی...
‫می‌دونی این کُس‌شعره، درسته؟ چون...
‫چند وقته؟
‫نمی‌دونم. اون تقریباً چهار ماه پیش، ‫برام نامه نوشت.
‫چرا به من نامه ننوشت؟!
‫اینطور نیست.
‫چطور نیست؟
‫چرا مامان برای تو نامه می‌نویسه ‫اما برای من نه؟
‫خب، چون شاید فکر کرده ‫تو بیشتر احساساتی میشی
‫من؟!
‫من؟
‫احساساتی؟ احساساتی؟
‫اوه! باز شروع شد، ‫آقا قاتی کرد!
‫من اون تخت رو مرتب نمی‌کنم!
‫باید نفس عمیق بکشی ‫و بگی یک، دو، سه!
‫نه، یک، دو، سه، کیرم دهنت!
‫اه، بیخیال، موک!
‫- بیخیال داداش، کجا میری؟ ‫- خونه!
‫- فقط بیا تو. بذار حرف بزنم ‫- تو این همه وقت داشتی حرف بزنی
‫دیگه حرف نزن. هیس. ساکت
‫اوه، حالا مجبورم می‌کنی ‫با پسِ کله‌ی گُنده‌ات حرف بزنم؟
‫سرقتی در کار نیست، مگه نه؟
‫- هی، اون بیرون چه خبره؟ ‫- گاوصندوقی در کار نیست
‫نه، از وقتی دوباره پیدات شده ‫کُس و شعر تحویلم میدی
‫و من باید می‌دونستم!
‫هیچ پلیسِ دیوونه‌ای دنبالت نیست
‫احتمالاً یه عوضی رو استخدام کردی
‫که توی اون دستشویی بزنه شل و پلت کنه
‫چون می‌دونستی باعث میشه قبول کنم
‫اون موقع امکان نداشت نه بگم
‫نه، نه، نه! کیرم دهنت!
‫نه، فارفول واقعیه و آدمِ وحشتناکیه
‫اون کجاست؟!
‫ای ریدم توش!
‫- موکی! ‫- سلام، مامان
‫چه غلطا؟!
‫خدایا، ماشین رو داغون کرد!
‫خوشحالم که خوبی
‫خب، ضربه مغزی نشدی
‫که خوبه، ولی...
‫طبق شاخص بی‌آم‌آی‌ات، ‫در آستانه‌ی اضافه وزن قرار داری.
‫نگران نباش، با یه ذره ورزش ‫و تغییر رژیم غذایی،
‫می‌تونی وزنت رو کم کنی
‫این واسه تایلره
‫و اون زنیکه‌ی جنده توی آربیز
‫امیدوارم از تبخالِ جنسی‌ام لذت ببرید. ‫چون تا آخر عمر می‌مونه.
‫حق گفتی، زن!
‫♪ هردومون ساکت و بی‌حرکت دراز می‌کشیم... ♪
‫مامان
‫بله موک، صدات رو می‌شنوم، عزیزم
‫سی سال، خب؟
‫هیچ خبری ازت نبود
‫غیبت زده بود
‫ما کاملاً گیج شده بودیم
‫قراره کلی نیش و کنایه بارم کنه...
‫- نه، نه، نه ‫- چون این برای منم سخته
‫می‌دونم، ولی خودت رو بذار جای اون
‫جای ما. چه مرگته، داداش؟
‫- چرا زر می‌زنی؟ ‫- اون چیه؟ این کارو نکن - جفتتون گوش کنید
‫آره. خیلی خب
‫هیچوقت نباید واسه دزدی ‫از اون قطار می‌رفتیم
‫محافظ‌هایی که محموله رو اسکورت می‌کردن ‫یه مشت آفریقایی گردن کلفت بودن
‫یهو همه چی خراب شد
‫لعنتی، خودتونم که اونجا بودید
‫ما مثل چی فرار کردیم
‫کونم رو بخورید، کُس‌کش‌ها!
‫یالا!
‫گُمشون می‌کنیم. نگران نباش
‫نگران نباش. دیگه اصلاً خونریزی هم نداری
‫نگران نباش، عسلم. ‫جواهرات رو مخفی می‌کنم.
‫- هان؟ عزیزم، چیکار می‌کنی؟ ‫- اونا خیلی خوشگلن
‫اوه، نه، نه، نه!
‫خدایا!
‫ریدم توش!
‫مامان، گلن خیلی خفن بود
‫آره
‫امیدوار بودم که یه روزی بتونم برگردم
‫ولی تا اون موقع تحتِ تعقیب قرار گرفتم ‫و مجبور شدم خارج از کشور بمونم
‫کابو، ایکستاپا، کوزومل
‫اوه، یه کسب و کار موفق ‫توی سواحل مکزیک داشتم
‫در نهایت به نتیجه رسیدم ‫حالا که مدت‌هاست آفتابی نشدم،
‫شاید اگه من توی زندگی‌تون نباشم ‫اوضاع بهتری داشته باشید
‫ما 15 سالمون بود
‫کاری جز معذرت خواهی ازم برنمیاد
‫تو که اصلاً معذرت خواهی نکردی
‫ذاتِ من اینجوریه
‫همینی‌ام که هستم
‫تمام تلاشم رو کردم
‫برای خودت
‫تمام تلاشت رو برای خودت کردی، مامان
‫الان چرا برگشتی؟
‫هوم؟
‫دارم می‌میرم
‫دیگه تحملش رو ندارم
‫موکی
‫ریدم توش
‫کمکم کن
‫مامان سرطان داره. توی مغزش
‫میگه یک سال یا شاید کمتر زنده می‌مونه
‫فقط یکم اون طرفش رو بده پایین
‫اگه بهت می‌گفتم اون برگشته، نمی‌اومدی
‫می‌دونم چقدر ازش عصبانی هستی
‫باشه، و این کارها قرار بود درستش کنه؟
‫خب، باعث شد تا اینجا بیای
‫این پلیسه که نزدیک بود غرقت کنه چی؟
‫اوه، کونِ لق اون یارو. اون که اسگله
‫به ازای هر مدرکی که علیه من داره ‫ازش آتو دارم
‫در ضمن، من اینجا نمی‌مونم
‫این کارو انجام میدم ‫و فلنگ رو می‌بندم
‫کدوم کار؟
‫چی؟
‫زمردها
‫با احتساب نرخ تورّم ‫الان حدود 4 میلیون می‌ارزن
‫- من یه نقشه دارم ‫- البته که داری
‫ولی نیاز به همکاری سه تامون داره
‫چطور می‌تونم واضح‌تر بهت بگم؟
‫من دیگه دزدی نمی‌کنم
‫این که دزدی نیست. ‫بازیابی داراییِ گُمشده‌ست.
‫اون زمردها در اصل حقِ مسلّم ما هستن
‫به خانواده‌ات فکر کن
‫به بلوبری فکر کن
‫چرا زودتر ترتیبِ هم رو نمی‌دید؟
‫خدایا
‫این یه فرصتِ تکرارنشدنیه، موک
‫پول. پولِ خوب. یه عالمه
‫فقط کافیه از زیر خاک درشون بیاریم
‫بعدش برگردیم و درست زندگی کنیم، ‫مثل خودت، ولی راحت.
‫یالا
‫باید برم برینم
‫خیلی خب
‫کاغذ توالت نیست؟
‫جیدی. جیدی!
‫♪ قلب‌هامون رو به دست می‌گیریم ♪
‫♪ دل به دریا می‌زنیم ♪
‫♪ هر از گاهی آتیش دامن‌مون رو می‌گیره ♪
‫♪ دل به دریا می‌زنیم ♪
‫♪ - هرجا تو بری ♪ ‫- آره، عزیزم
‫من می‌خونم، مامان
‫♪ هر کاری که بکنی ♪
‫♪ بدون این فکرهای بی‌پروام دنبالت میان ♪
‫ببخشید
‫- میشه یکی از اون مارگاریتاهای نامحدود بدی؟ ‫- حتماً
‫♪ و اینجوری شروع می‌کنیم ♪
‫من اول تموم کردم!
‫♪ احمقانه قلب‌هامون رو به دست می‌گیریم ♪
‫♪ دل به دریا می‌زنیم ♪
‫♪ عشقِ ما یه شعله‌ست ♪
‫♪ توی دلمون می‌سوزه ♪
‫♪ هر از گاهی آتیش دامن‌مون رو می‌گیره ♪
‫♪ دل به دریا می‌زنیم ♪
‫♪ اوه، دل به دریا می‌زنیم ♪
‫♪ دل به دریا می‌زنیم ♪
‫♪ هر از گاهی آتیش دامن‌مون رو می‌گیره ♪
‫♪ دل به دریا می‌زنیم ♪
‫می‌دونم
‫خیلی دوستت دارم
‫دزدِ آشغال
‫بتزدا وینگرو
‫تو با یکی به اسم جان جیدی مانگر ‫خیلی صمیمی بودی
‫قبل از آزاد شدنش از زندان
‫از اون موقع ندیدیش؟
‫من هیچی ندیدم
‫ولی حتی اگه می‌دیدم، ‫هیچی نمی‌گفتم.
‫در هر حال...
‫می‌تونی خایه‌هام رو بلیسی!
‫مانگر کجاست؟!
‫نه، نه، نه
‫آروم باش، آروم باش. ‫بشین. نه، نه، نه!
‫دردم میاد!
‫- مانگر کجاست؟ ‫- اون یه دروغگوی کثیفه،
‫و یه منحرفه
‫و فکر کنم کارت شناسایی‌ام رو دزدید ‫و گول خوردم
‫دیگه چی؟!
‫اون با برادرش اینجا بود. تازه رفتن
‫- اون برادر داره؟ ‫- آره. اسمش مایکه
‫اون خیلی خُل و چله
‫آخ!
‫تو یه میمون داری؟
‫اون... وای!
‫نه! نه!
‫نه، نه، نه!
‫[کارت دسترسی - محل ملاقات] ‫[مسافرخونه - زمین گلف بارنت]
‫برو که رفتیم
‫[زمین گلف اوک‌گلید]
‫همون‌جا، داداش! ‫همون‌جا، موکی. همون‌جا.
‫خیلی خب
‫با بولدوزر بیارش پایین!
‫آره!
‫آره لامصب!
‫آره!
‫اینجاست
‫مطمئنی؟
‫آره. آره
‫همین‌جاست. یالا
‫واقعاً می‌خوای توی روزِ روشن ‫از زیر خاک درش بیاریم؟
‫شب زیادی مشکوکه. ‫خودت که می‌دونی.
‫چه مرگته؟
‫این نقشه‌ی افتضاحیه
‫بزن بریم
‫سوراخش کن
‫مامان، مامان، مامان. ‫یواش، یواش، یواش!
‫گلن خیلی خفن بود
‫خیلی خب
‫عجله کنید
‫- یک، دو، سه، گرگینه ‫- یک، دو، سه، فرانکنشتاین
‫- بیخیال. من از زیر خاک درش آوردم ‫- بیخیال. من نمی‌تونم این رو برونم
‫کُس‌شعر تحویلم نده. ‫فقط صندلی رو بکش بالا.
‫- نقشِ قربانی بازی نکن ‫- چطور جرأت می‌کنی؟
‫گرگینه چجوری فرانکنشتاین رو شکست میده، ‫با پنجه‌هاش؟
‫آره و با وحشی‌گری
‫- مامان! ‫- خودتون به توافق برسید
‫سگ خورد
‫یالا، تو می‌تونی
‫آره، شکمش رو باز کن، موک. ‫دست کن توش. آره.
‫دستت رو بکن توش. ‫پیداش کن. پیداش کن.
‫وای، خدا!
‫خوبی؟
‫- دمنوش زنجبیل لازم داری؟ ‫- نه
‫هی، خانم!
‫چطور هنوز انقدر بوی بدی میده؟
‫هی چارلی، فکر می‌کردم ‫دارن اون پناهگاه رو می‌سازن...
‫قراره مهمون داشته باشیم
‫پیداش کردی؟
‫عه، بچه‌ها؟
‫کارت عالیه، رفیق
‫ساکت
‫هی خانم، این یه باشگاه خصوصیه!
‫هی، بچه‌ها؟
‫دوشنبه روزِ تعمیراته!
‫امروز پنجشنبه‌ست!
‫- پیداش کردی؟ ‫- بچه‌ها؟
‫اون بولدوزر رو از اینجا ببرید بیرون!
‫چند نفر با ماشین گُلف ما رو زیر نظر دارن
‫- بچه‌ها! ‫- پیداش کردی؟
‫باید جلوشون رو بگیریم
‫یالا! دارید چمن رو خراب می‌کنید!
‫از این کارتون پشیمون می‌شید!
‫- اونا سیستم آبیاری رو خراب کردن! ‫- بچه‌ها!
‫باید جلوشون رو بگیریم!
‫این دیوونگیـه!
مسیر ماشینِ گلف!‏
از مسیر ماشین‌های گلف برید، مادرسگ‌ها!‏
‫ردیفش کردم!
‫بزنید بریم! بریم جشن بگیریم!
‫آره!
‫از اینجا برید بیرون!
‫سفیدپوست‌های پولدار رو ببین!
‫- گاز بده، موکی ‫- بزن بریم!
‫آره!
‫یالا، گاز بده! گاز بده!
‫دارم سعی می‌کنم! ‫این ماشین‌های تخمی خیلی کُندن!
‫یالا، تاد! با توپ بزنشون!
‫- وای ‫- یالا، کُس‌کش
‫- بزنش! ‫- اون کُس‌کش رو بزن!
‫زدم تو خال!
‫وایسا ببینم، چی؟ چه غلطا؟ ‫اون جسده؟!
‫جیدی!
‫- موک! خدایا! ‫- اوه!
‫- بزنش! ‫- برید پی کارتون!
‫آخ!
‫- یکی از پا در اومد! ‫- اون کُسخل‌ها رو بگیرید!
‫بشین پشتِ فرمون!
‫مامان، اون داره دستمالی‌ام می‌کنه!
‫- کجا میری؟ ‫- بهش لگد بزن!
‫- هان؟ ‫- وای! فرمون رو بچرخون!
‫به چیزی زدیم؟
‫برو نزدیک‌تر!
‫بزنش مامان، بزنش!
‫کونم رو بخورید، کُس‌کش‌ها!
‫سفت بشینید!
‫آره!
‫وکیلم دمار از روزگارت در میاره، عوضی!
‫مانگرها برگشتن!
‫خودت رو ببین. ‫هنوزم خیلی خفنی، گلن.
‫موفق شدیم! انجامش دادیم!
‫- یعنی، بعد از این که تو انجامش دادی، مامان ‫- خب...
‫اوه!
‫جواهراتِ دکونینگ ‫و مانگرهای بی‌پدر!
‫من و تو چی، موک؟
‫چند روز پیش اصلاً باهم حرف نمی‌زدیم، داداش
‫- ای وای ‫- من توی زندان بودم. تو اخراج شدی
‫و حالا ما رو ببین. ‫میلیونر شدیم!
‫مامان، بیا اینجا، دزد خوشگل
‫یالا، با من برقص، مامان
‫هی، من هیچوقت...
‫من هیچوقت نگفتم اخراج شدم
‫چی؟
‫نمی‌فهمم. کی زنگ زد؟
‫از اداره‌ی کار زنگ زدن
‫صبر کن، تو از طرف ‫اداره‌ی کار زنگ زدی؟
‫اصلاً همچین چیزی وجود نداره، مگه نه؟
‫درست به نظر می‌اومد
‫اوه، بیخیال، داداش. بهت نیاز داشتم. ‫خودت می‌دونی.
‫- اوه، محض رضای خدا ‫- چه غلطی می‌کنی، داداش؟!
‫- من به اون کار نیاز داشتم! ‫- موک!
‫- بیل رو بذار زمین ‫- تو ریدی به زندگی‌ام
‫تو یه دروغگویی و همیشه برام یه دروغگو بودی
‫اوه، من دروغگو هستم؟!
‫آقای حومه‌نشین با شلوارکِ خاکی ‫و کفش‌های قایقی؟!
‫من یه خانواده دارم! ‫اَبی رو دارم. یه بچه تو راه دارم.
‫آره، اَبی
‫آره، اونم همچین کدبانویی نیست. ‫می‌دونی چی میگم؟
‫می‌دونی از کجا این رو می‌دونم؟
‫چون با تو ازدواج کرده!
‫چیه؟
‫خودت قبرت رو پر کن
‫کیرم دهنت!
‫پر می‌کنم!
‫عه...
‫مامان
‫بیخیال
‫کجا میری؟
‫مامان
‫شرمنده، گلن
‫داری بچه‌دار میشی؟ ‫این همه چی رو عوض می‌کنه.
‫دختربچه. داریم دختردار می‌شیم
‫می‌دونی، جیدی شریکِ دزدی نمی‌خواست
‫فقط یه گردن کلفت واسه ‫کارهای سنگین می‌خواست
‫اوه، اون تو رو می‌خواست
‫اون فقط می‌خواست از من استفاده کنه
‫مثل همیشه
‫بعد می‌دونی بدترین قسمتش کجاشه؟
‫این که می‌دونستم. ‫می‌تونستم از اعماق وجودم...
‫می‌تونستم حسش کنم
‫ولی بازم این اجازه رو بهش دادم
‫یادته روزی که فرار کردی ‫چی گفتی بهم؟
‫بهت گفتم: «بذار بیام باهات»
‫تو یادت هست چی گفتی؟
‫نمی‌تونم ازت استفاده کنم
‫وای، موکی
‫نه
‫من گفتم...
‫نمی‌تونم از دست بدمت
‫تهِ مسیر ما بن‌بست بود
‫خب، دیدی که گلن چی شد
‫اگر یه‌وقت بلایی سر تو میومد،
‫نمی‌تونستم ادامه بدم
‫واقعاً بگو چرا برگشتی؟
‫برای پول، درسته؟
‫زندگی کوتاهه، عزیزم
‫پول تنها چیزیه که می‌تونستم بهت بدم
‫بیا، هاپو کوچولو
‫- چی‌کار کردی باهاش؟ ‫- درتـو بذار
‫خاکش کردی؟ از زیر خاک درآوردیش؟
‫دست من نیستش!
‫- کو پس؟ هوم؟ ‫- تو باید بری پیش فوق تخصصِ مقعد
‫یه‌جا همون طرفا باید باشه، رفیق
‫برای آخرین بار ازت می‌پرسم
‫اون کجاست!؟
‫بگو با اون چی‌کار...
‫اوه!
‫بزن بترکونش!
‫چی شد خایه‌هات چسبید، گنده‌بک!؟
‫بلند شو وایسا!
‫دستات. دستات رو بیار جلو!
‫آی
‫هی. اون چی بود؟
‫زانو بزن. ‫هی مردک، زانو بزن!
‫شلیک نکنید. شلیک نکنید. ‫من دارم می‌میرم
‫چی؟
‫هی! خانوم!
‫دارم می‌بینمت!
‫آهان... اینا بچه‌های شمان؟
‫متنفرم ازت
‫سلام مامان!
‫گوش کن، خانمی، ‫الان دوتا حق انتخاب داری
‫یا می‌تونی با اون کیسه فرار کنی، ‫یا با پسرات
‫که در هر صورت، ‫من به تخم چپمم نیست
‫تصمیمت چیه؟
‫شرمنده، پسرا
‫وایسا ببینم
‫- چی!؟ ‫- دهنتو!
‫- هی! ‫- شوخیت گرفته؟
‫مامان!
‫قضیه چیه، مامان!؟
‫اینا جزو برنامه نبود!
‫من تفنگ دارم!
‫مامان!
‫خدایا، بهش نمی‌خوره درحال مرگ باشه
‫گمشو بابا!
‫داری کجا میری، مامان؟
‫هی!
‫الان شلیک می‌کنم!
‫- نه نه نه! ‫- نه!
‫اون قضیه‌ی جواهرها یا جونِ شما ‫واسه هیجانی‌تر کردن داستان بود
‫فکرشو نمی‌کردم اون واقعاً...
‫ناموساً؟
‫دست بردار، فارفول. ‫بیا راجع‌بهش صحبت کنیم، خب؟
‫من دیگه هیچ معامله‌ای با شما نمی‌کنم
‫میرم به همه میگم چی‌کار کردی ها
‫آخه اونا به حرفِ کی گوش میدن؟!
‫حرف تو رو باور می‌کنن یا من رو؟
‫من پسر خاندان فارفول هستم. ‫می‌دونید معنیش چیه؟
‫من خود عدالت هستم!
‫و تازه یه تفنگ که اثر انگشت تو روشـه ‫توی خونۀ بابام دارم
‫و این یعنی دوباره باید آب‌خنک میل کنی، رفیق
‫و در رابطه با اون برادر پاگنده‌ات...
‫آره، خودِ چاقالتو میگم
‫اون به یک مأمور قانون حمله کرد!
‫امیدوارم برا خودت برنامه‌ای ‫نچیده باشی، سلطان!
‫اون برمی‌گرده
‫آره، اگه ۳۰ سال دیگه برگرده ‫رکورد خودشـو می‌شکونه
‫«نمی‌تونستم از دست بدمت»
‫این همه وقت که نبود، ‫چیزی بهتر از این به ذهنش نرسید؟
‫واقعاً همین رو گفت
‫آره، دقیقاً قبل یا بعد از این‌که ‫گفت داره می‌میره؟
‫- اون جداً داره می‌میره ‫- نسبت به یه زنِ رو به موت، خوب سریع می‌دوئید
‫- چرا باید دروغ بگه؟ ‫- تو چرا دروغ میگی؟
‫که آدما رو راضی کنی برات کار انجام بدن
‫هی، میشه تمومش کنید شما دوتا!؟
‫- من حرفشـو باور می‌کنم ‫- معلومه که باور می‌کنی
‫تو همیشه حرفای اونو باور می‌کنی ‫چون گلن حرفاشو باور می‌کرد
‫و مامان با همون فلنگـو بست
‫گلن خیلی خفن بود
‫تو می‌خواستی مثل گلن باشی. ‫تبریک میگم. عین خودش شدی!
‫کاترین مانگرِ عوضی رهات کرد! ‫اونم دوباره!
‫هی!
‫هی! بس کنید دیگه!
‫هی! هی!
‫مجبورم نکنید بیام اون پشت!
‫همین‌الان تمومش کنید...
‫[(ویدالیا) پیاز شیرین و خوشمزه]
‫دهنتو سرویس
‫خدا بگم چیکارت کنه فارفول
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫چه کنیم؟
‫- چیه؟ ‫- تکون نخور
‫الان درستش می‌کنم
‫- صبر کن ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫خدایا
‫- آی! خدا ‫- وایسا. برو پایین
‫زودباش. بذار دستم بهش برسه
‫وایسا، دستم رسید. رسید، رسید
‫گاز بده بریم
‫خدای من. هنوز همون بو رو میدی
‫- چه بویی میدم؟ ‫- وای خدا! انگار ادکلنِ خوک زدی
‫دستات به حالت ساعتِ ۱۰ و ۲، پلشت ‫فقط مستقیم برون
‫[ببخشید! تعطیل هستیم]
‫سلام. اون رفتش
‫مامان‌بزرگ جین؟
‫متأسفم. برادرت حالش خوبه؟
‫نه زیاد. اونا صمیمی‌تر بودن
‫نه.. نباید از پیشت می‌رفتم
‫آره. خودم می‌دونم
‫ولی رفتی. پس حالا یه‌کاریش می‌کنیم
‫در اولین فرصت برمی‌گردم
‫برای شام باید خونه باشی
‫می‌خوایم این کارو با هم بکنیم یا نه؟
‫- آره ‫- باشه. خب، ثابت کن
‫چون نمی‌خوام به دخترمون بگم ‫به‌جای اینکه براش پدری کنی، گذاشتی رفتی کجا
‫بیا، سوار شو بریم
‫بنظرت همه‌ی این توسترها خرابن؟ ‫تا الان ۲۲ تا شمردم
‫محاله همه‌شون غیر قابل استفاده باشن، نه؟
‫- نمی‌دونم ‫- راستش اینو از مامان یاد گرفتم
‫ببین مردم چی می‌خوان بشنوش، ‫و همون رو بگو
‫و بعد دوباره تکرارش کن
‫و همین‌طور مدام تکرارش کن ‫تا جایی که قسم بخورن واقعیت داره
‫بعد پوست‌شونو بکن
‫هربار جواب میده. ‫عه! اینم بیست و سومی
‫اون فِر کانوکشن‌ـه
‫می‌دونی من واقعاً فکر می‌کردم ‫این همه‌چیزو درست کنه
‫می‌دونی، دکمۀ شروع مجدد رو می‌زنیم، ‫برمی‌گردیم به روال عادی، ولی...
‫پسر...
‫مثل اون وقتی شده که گرگـه توی میگ‌میگ ‫روی دیوار یه تونل جعلی نقاشی می‌کنه
‫می‌دونی که باهاش برخورد می‌کنه
‫خودش چطور متوجه نمی‌شه؟
‫خب اون گرسنه بود
‫ببین، بااینکه مامان ‫دروغ گفتن رو به من یاد داد
‫همیشه فکر می‌کردم که ‫از ته دل می‌خواست واقعیت رو بگه
‫آره، به منم فرار کردن رو یاد داد
‫آهان آره. داره وقتش میشه
‫موکی، برو خونه پیش خانواده‌ات. ‫من اوکی‌ام
‫نه تا وقتی اون قاضی یه تفنگ ‫با اثر انگشت تو روش داره
‫باید پسش بگیریم
‫مجبور نیستی این‌کارو بکنی
‫آره، من مجبور به هیچ کاری نیستم
‫تو رو ول نمی‌کنم به امون خدا
‫بیا بریم
‫فکر کنم بدونم کجا داره میره
‫[وکیل، فردی آنک]
‫جواهرِ «شاه»
‫قیمت نداره
‫هرچیزی یه قیمتی داره، فردی
‫همه‌ش رو یک‌جا خرج نکن
‫
‫چطوره سهم ما رو حساب نکنی، مامان؟
‫اونجا وضعیت دو سر باخت بود
‫تنها شانس‌مون این بود که ‫زمردها رو از اونجا خارج کنیم
‫خب شما هم اگه بودین ‫دقیقاً همین کارو می‌کردین
‫و کار درستی هم می‌بود
‫- سهم ما رو حساب نکن ‫- کاری که فکر می‌کردم درسته رو انجام دادم
‫کاری که درسته فقط هیچ‌وقت ‫شامل حال ما نمیشه انگار، نه؟
‫مال خودمه
‫چی... مامان!
‫مامان!
‫وایسا، داره مسخره‌بازی درمیاری!
‫خاموش کن اون کوفتی رو!
‫نمی‌شه. دکمه رو زدم
‫نمی‌تونم. دکمه رو زدم دیگه
‫- مایکل؟ ‫- فردی
‫سلام
‫[جی‌پی‌اس فعال]
‫چند دفعه می‌خوای فرار کنی!؟
‫ببین. نگاه کن، من واقعاً ‫نباید بذارم رانندگی کنی، خب؟
‫تو حالت خوبه داداش؟
‫مامان!
‫- مامان! ‫- مامان!
‫مامان!
‫موک! موک!
‫- هی، موک. این پایین ‫- جیدی، اون کجاست؟
‫- چی؟ ‫- مامان کو؟
‫موک، این عروسک‌ها رو ببین
‫گرفتی ما رو؟ ‫تمرکز کن، داداش!
‫- تمرکز کن! دهن‌سرویس ‫- ولی برای بلوبری‌ان
‫[خروج]
‫- تو اینو به من ترجیح دادی، اونم ۲ بار ‫- گفتم که شرمنده‌ام
‫- نه‌خیر، نگفتی ‫- چرا، گفتم
‫آره گفتی، ولی نگفتی هم!
‫- الان برش می‌داره میره ‫- نه‌خیر
‫مانگر! ویرگول!
‫جاناتان توماس!
‫از پاساژ قدیمیِ فرندیل ‫صدای گلوله شنیده میشه
‫نیروی پلیس اعزام کنید، فوراً!
‫اونجا
‫من اینجا رو روی سرت خراب می‌کنم، مجرم!
‫موک. موک!
‫تکون نخور!
‫لعنتی!
‫وای، مادرتو...
‫کجا رفتی؟
‫وای دهنتو. دهنتو
‫سگ توش
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- می‌خواستی فرار کنی؟
‫زودباش بگو. می‌خواستی فلنگو ببندی؟
‫نظر خودت چیه؟
‫یـو هـو!
‫بیاین بیرون بازی کنیم!
‫برنامه‌مون چیه؟
‫ببینید من هنوز نمی‌دونم ‫امشب شام رو می‌خوام چی‌کار کنم،
‫و نمی‌دونم کجاها بازه، ‫پس میشه لطفاً لفتش ندید؟
‫چی‌کار کنیم؟
‫بوت رو دارم حس می‌کنم
‫بوی خودت و اون کون گوهیت رو!
‫می‌ریم به اون پسر گشنه غذا می‌دیم. ‫پاشو بریم
‫خب، اوضاع بگایی شد
‫محوطه رو محاصره کنید. ‫مظنون مسلح و خطرناکـه
‫- تمامی واحدها، آماده باشید ‫- طوری نیست. من افسر پلیس‌ام
‫یـو هـو! ‫من اینجام، عن‌آقا
‫من فقط سهم خودم رو می‌خوام
‫و سهم شما، برای سختی‌هایی که کشیدم
‫اون چیه دستت؟
‫هیچی، فقط یه ساک بزرگ پُر پول
‫بده‌ش به من! حالا!
‫هوم، باشه
‫نه
‫یواش‌یواش بیارش سمت من
‫نه تا وقتی این قضیه رو حل‌وفصل نکنیم
‫چی رو حل‌وفصل کنیم؟
‫فکر کردی می‌تونی راضیم کنی ‫که بذارم بری؟
‫نه، ولی اجازه میدی که برادرم بره
‫- صبر کن، برنامه این نبود! ‫- نه. موک
‫تو متأهلی. قراره پدر بشی
‫حالا منو ول کن و برو یه بابای باحال شو
‫صحیح
‫تو رو پیش این همه پول ول کنم، نه؟
‫- الو، عذر می‌خوام ‫- چی؟
‫خدای من ‫- هی
‫- تو که فکر نمی‌کنی من... ‫- هی
‫- هی! ‫- چیه؟ که من برم از اینجا بیرون
‫تو دلِ یه مشت مأمور، ‫درحالی‌که تو فلنگو ببندی از اینجا بری؟
‫آره، دقیقاً همین فکرو می‌کنم
‫احمق نشو. فکر الکی نکن و برو
‫آره، شنیدی چی گفت، پاگنده ‫بزن به چاک!
‫شما دوتا دست‌تون تو یه کاسه‌س
‫مگه نه؟
‫نه نه نه، از اول ماجرا
‫- شما با هم بودین ‫- این مرد مدت‌هاست
‫به‌هرشکلی می‌خواد منو به قتل برسونه
‫من اهل همکاری نیستم
‫نقشه‌تون از اول همین بوده
‫منو بفرستید جلو ‫بعد تو و این اسکل‌خان
‫- با پول‌ها فرار کنین ‫- چی گفتی تو؟
‫یه لحظه، فارفول...
‫می‌دونستم اون تو مسافرخونه کتکت نزده بود!
‫- چرا زدم ‫- نه، باورم نمی‌شه به تو اعتماد کردم!
‫تو هیچ‌وقت به من اعتماد نکردی، هرگز
‫بخاطر اینکه تو فقط از آدما استفاده می‌کنی
‫تو پول و پدرسوخته‌بازی رو ‫به هر آدمی ترجیح میدی
‫به خانواده‌ات. خانواده، خانوا...
‫خانواده؟ ‫تو چی می‌دونی از خانواده؟
‫جناب‌عالی منو توی اون انبار ول کردی!
‫می‌دونستم اون قضیه رو فراموش نمی‌کنی!
‫آره، خونواده‌ات رو خراب نکن
‫فارفول، تو دیگه حرف نزن ‫رابطۀ تو و بابات؟ جمعش کن
‫بنظر بابام من آدم خفنی‌ام
‫بابات تو رو به تخمشم حساب نمی‌کنه
‫بابای من معتقده که من
‫- در آینده یک اسطوره میشم! ‫- اسطوره؟
‫این یعنی چی اصلاً؟
‫- یعنی اینکه... ‫- نه، ولی تو یه آدم آشغالی!
‫و شما دوتا برای هم ساخته شدید!
‫- گور بابات! ‫- هی!
‫- گور بابای خودت، جیدی ‫- نه، گور بابای تو، فارفول!
‫- نه، کون لق تو! و لق تو! ‫- کون لقت!
‫- کیرمو بخور! ‫- من اینو برمی‌دارم
‫نه خیر نمی‌تونی
‫- برش می‌دارم. مال منه ‫- نه! نه!
‫- بده‌ش به من ‫- هی!
‫- گفتم بده‌ش من! ولش کن! ‫- ول کن!
‫- تو ول کن! ‫- لعنتی!
‫- خودت ولش کن! ‫- ول کن! اون لعنتی رو ولش کن!
‫خفه شین، خفه شین، خفه شین!
‫ولش کن!
‫حالا بندازیدش!
‫همین‌الان!
‫اون مال منه!
‫حالا تکون بخورین!
‫تکون بخورین!
‫قیافه‌هاشونو ببین
‫من بردم
‫من بردم!
‫موفق شدم
‫اوضاع چه زود از کنترل خارج شد
‫- ولی خیلی بهتر از اونی که فکرشو می‌کردم ‫- آره
‫آره
‫وای نه
‫می‌سوزه. آخ
‫آره
‫فکر کنم بوی خیارشور میاد، بابایی
‫عه، ممنون، دمت گرم. آی
‫پلیسِ شرمن‌کانتی داره صحبت می‌کنه
‫اسلحه‌ات رو بذار زمین ‫و دستات رو بگیر بالا، بیا بیرون
‫ما تمام محوطه رو محاصره کردیم
‫تکرار می‌کنیم: ما محل رو محاصره کردیم
‫زندان واقعاً بده؟
‫آره
‫زندانـه دیگه
‫پولم دست شماست؟
‫همین‌جاست
‫پس مراقبش باشین
‫اجازه هست؟
‫داری چی‌کار... مامان، چی‌کار می‌کنی؟
‫من زیادی برای اون پول جون کَندم ‫که الان بخوام از دستش بدم
‫اون طرف یه خروجی به سمت گاراژ هست
‫رمپ رو بگیرید برید سمت جاده ‫و سریع خودتون رو
‫- برسونید وسط جمعیت ‫- مامان! چی...
‫آخه این بازی وقت تلف‌کردنـه ‫اگه تهش هیچی گیرت نیاد
‫شما همین‌الان فلنگـو می‌بندین
‫تا من نظرم عوض نشده
‫آها راستی. من رو به موت نیستم
‫اسلحه‌ات رو بذار روی زمین!
‫- دستات رو بگیر بالا بیا بیرون! ‫- بیا
‫- اون تفنگ رو بذار زمین، خانم! ‫- بیا
‫تفنگ رو بذار زمین!
‫فوراً اسلحه‌ات رو بنداز!
‫جیمی
‫بهتره تو این کیف سرِ کاهو باشه
‫یا سرِ جسد یه چاقال
‫هه
‫دیمون؟
‫امروز نوبت آنتونیـه
‫و اون رفته ناهار بزنه و دیر میاد
‫کون لقت!
‫تو یکی از اونایی، نه؟
‫اومدی دنبال من؟
‫دهنت رو سرویس می‌کنم
‫من فقط اون تفنگی رو می‌خوام که ‫باهاش برادرم رو تهدید می‌کنی
‫آها، بعد فکر کردی ‫دو دستی تقدیمت می‌کنمش؟
‫این یه چیزی حدود یک میلیون و ۹۰۰ هزارتاست
‫سهم من، منهای خرج و مخارج ‫و جریمۀ اخراجِ آنتونی
‫خب، این خدمت شما
‫باید یه چیزی بهت بدم، پسر جان
‫داری زیادی خرج می‌کنی
‫آره، فکر نکنم
‫تو نمی‌خوای بدونی پسرت کجاست؟
‫جیمی؟
‫اون پسر به‌اندازۀ یه کتری ‫از جنس شکلات، بی‌مصرفـه
‫هوم...
‫تو چند سالته، پیرمرد؟
‫هنوز وقت دارم
‫ولی قطعاً نه به‌قدری که همه‌ی ‫این پول رو خرج کنی
‫اون بازی رو می‌بازی، جناب قاضی
‫شام روی میزه
‫خیلی وقته که هست
‫تصمیم گرفتم صبر نکنم
‫و دفعۀ بعدی هم صبر نمی‌کنم
‫از کارم اخراج شدم
‫ولی یه شغل دیگه پیدا می‌کنم
‫باهمدیگه حلش می‌کنیم
‫من و تو
‫تا تهش می‌ریم
‫خوبه
‫گفتی یه میمون اونجا بود؟
‫آره
‫براش جق زدم
‫چی؟
‫من عاشق دخترتم، نورم
‫صحبت دیگه‌ای هم باقی می‌مونه؟
‫نه. نه
‫ببخشید
‫قبلاً درست خودمو معرفی نکردم
‫این داداشم جیدی‌ـه
‫امشب شام مهمون‌مونـه
‫خواهش می‌کنم، بشین غذا بخور
‫باشه
‫چه خبر رفیق؟
‫سبزیجات هم بذارم، جیدی؟
‫نه خانم، فقط گوشت
‫حاجی حالا نمی‌خواست ‫سهم خودتو بدی بره
‫نه، یه‌جور سرمایه‌گذاری بود
‫می‌دونی که منم سرمایه‌گذاری کردم
‫- جدی؟ ‫- آره
‫- وقتی تو رفته بودی خونۀ قاضی... ‫- هوم؟
‫رفتم یه وکیل ببینم
‫فردی نه. گور بابای فردی
‫کون لق فردی
‫یه وکیل واقعی
‫نمی‌دونم. شاید یه سند تنظیم کردیم ‫که پول‌ها به دخترت به ارث برسه
‫کل پولا الان مال اونـه
‫عالی نیست؟
‫آره
‫سهم خودتو دادی رفت؟
‫واسه چی سهمت رو دادی رفت؟
‫چی؟ ‫تو هم سهمت رو دادی، پس گفتم...
‫نه نه، چون من می‌دونستم ‫تو هنوز سهمت رو داری،
‫و اگه لازم داشتم می‌تونم ازت کمک بگیرم، ‫از اونجایی که جونت رو نجات دادم
‫آها باشه
‫خب، حالا باید از دخترت ‫«بلوبری مانگر» دستی بگیری،
‫به محض اینکه حرف زدن یاد بگیره ‫و بتونه با مداد شمعی امضا کنه
‫اسمش رو «بلوبری» ثبت کردی؟
‫آره، اسمشـه دیگه
‫نه، ما شوخی می‌کردیم
‫بلوبری دیگه چه‌جور اسمیـه؟
‫خب، اگه دو میلیون دلار می‌خواد ‫اسمش باید همین باشه
‫اسم قشنگیـه
‫تو چه مرگتـه؟
‫بچه‌ها خیلی زود بزرگ میشن، داداش
‫[عید شکرگزاریِ سال بعد]
‫تهش به چه نتیجه‌ای رسیدین؟
‫عه
‫این «بلو»ـه
‫بری
‫اسم رسمی حقوقی‌اش بلوبری‌ـه، ‫ولی مایک خوشش نمیاد
‫نه. آره ما تصمیم گرفتیم ‫بلو باشه، مگه نه؟
‫- بری ‫- بلوی خالیـه. خیلی ساده‌ست
‫می‌بینی چقدر گارد می‌گیره؟
‫ما که تو رو «جان توماس» صدا نمی‌زنیم
‫- شاید باید همین کارو بکنید ‫- اسم دخترم هم اینه
‫می‌خوای بغلش کنی؟
‫حتماً
‫- وای ‫- بیا بغل مامان‌بزرگ،
‫- بلو کوچولو ‫- برو پیش مادرجون
‫مادرجون
‫عزیز دلم
‫این نوه‌مـه
‫خیلی‌خب، مانگر ‫وقتت تموم شد
‫باشه مامان، بیا بده‌اش به من
‫- بیا بغل من، بلوبری کوچولو ‫- دلم برات تنگ میشه
‫موک
‫
‫بله؟
‫اگه اون سس گریوی رو درست هَم نزنی، ‫شستم خبردار میشه
‫عیدت مبارک، مامان
‫پسرها
‫پس عید شکرگزاری مانگرها مبارک شد
‫شاید نه به شکل سنتی‌اش
‫ولی برای ما، درستش همین‌جوریـه
‫خانوادۀ ما همیشه متفاوت بوده
‫- خوب شد دیدیمش ‫- آره
‫مامان خوشتیپ شده بود
‫امیدوارم عضو یه دار و دستۀ خوب شده باشه
‫بعضی‌ها شاید به ما بگن ‫خودخواه یا دیوونه یا بد
‫میشه یه دقیقه با داداشم حرف بزنم؟
‫می‌دونی که دیدم اونجا چه حرکتی زدی
‫چی رو دیدی؟
‫جیدی
‫ما رو خیلی چیزا خطاب کرده‌ان
‫اما «خانوادۀ سالم» جزوشون نیست
‫ولی ما همیشه کارای هیجان‌انگیز می‌کنیم
‫- زر نزن ‫- آره
‫نظرت چیه سرش سنگ‌کاغذقیچی ‫بازی کنیم، آقای گرگینه؟
‫برنده کلشـو برمی‌داره
‫- شوخی داری می‌کنی؟ ‫- شاید
‫بیا بریم
‫آره، ماشین بابات یه مینی‌ون‌ـه، ‫ولی فقط برای اینکه تو در امان باشی
‫و فکر کنم خودش فکر می‌کنه خیلی باحاله
‫ولی ایراد نداره. هیچکس بی‌نقص نیست
‫راستی بلوبری، ‫درمورد اون زمرد اضافی که
‫عمو جانی واسه خودش برداشت ‫چیزی به بابات نگو، باشه؟
‫کون لقت. پول منو بده
‫آ باریکلا، دختر خوب
‫حین تیتراژ ادامه دارد...
‫ترجمه از: امیر ستارزاده، سینا صداقت و ســروش ‫SuRouSH AbG & SinCities & H1tmaN
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
ادامه از:‏ 1:24:56
‫می‌خوام یه کلاه سُمبررو ‫برای خودم بگیرم
‫از اونا که می‌تونی چیپس بزنی توش
‫دوتا آبجو
‫یه دونه از اون رقاص‌های سکسی
‫که دامن گل‌گلی با کلاس می‌پوشن ‫برام بیارید
‫شاید اون حرکتی که شما همش ‫می‌گین رو زدیم، عشق سه‌نفره
‫عشق چهارنفره
.‫من هیچ‌وقت درمورد این صحبت نکردم، بیبی .‫این حرفا رو خودت می‌زنی
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]