زندگی بد
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫آنجلا!
‫سفیدکننده زدی؟
‫یک خُرده
‫آخر از دست تو قایمش می‌کنم
‫مگه نه، آلمینا؟
‫عزیز دلم,,, آنجلا شیطانه
‫می‌خواد آلمینای من رو، ‫عشق من رو، به کشتن بده
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫چی؟!
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫سلام
‫خیلی آشفته ام
‫سلام، سالومه
‫احوالت؟
هیچ دوست ندارم غافلگیر بشم
‫خبر نداشت؟
‫نه، نمی‌دونست
‫چرا؟
‫این سگه بمیر نیست، هان؟
‫اون مُرد، این جدیده
‫آنجلا؟
‫بی‌زحمت برو چمدون‌ها رو از ماشین بیار
‫خیلی خوب
‫پیِداد؟
‫دخترت پایینه
‫همه می‌دونند اگه ‫نخوابم، سردرد می‌گیرم
‫مادرت گفت بیام دنبالت
از خیر یک وعده شام هم نمی‌‍گذرم*
‫در رو ببند!
‫چه‌قدر سخت
‫یک روز کف آشپزخونه ‫گلوله شده بودم تو خودم
‫- و سر و صورتم لگد می‌خورد ‫- بسه این حرف‌ها
‫- دائم به حال خودت افسوس می‌خوری ‫- سیاه و کبود شده بودم
‫- عین یک فیل ‫- کافیه,,,
‫کافیه,,,
‫ااا اون لباسه!
‫خیلی قدیمیه
‫چرا این رو تن کردی؟
‫به‌ت نمی‌آد
‫- شاید کار درست رو تو کردی ‫- فقط ناراحتم که کسی پشتم درنیومد
‫این دو تا لال‌مونی گرفتند, هیچ کاری نکردند
‫چرا؟ چون خورخه را دوست داشتند
‫- من می‌خواستم ازش شکایت کنم ‫- بلند حرف نزن, سردرد دارم,
‫نخیرم، تو می‌خواستی شکایت کنی؟
‫پدرت گفت باید کلسیم و ویتامین دی بخوری
‫- هنوز کلسیم مصرف می‌کنی؟ ‫- نه,
‫- پدرت گفته بخوری ‫- لازم نکرده
‫کلسیم؟ برای چی؟
‫سیستم عصبی مرکزی
‫تا خُلقِش باز بشه؟
‫- پای پختی؟ ‫- شاید مصرف کنی بهتر باشه
‫پای سالمون
‫پس برای من چی درست کردی؟
‫تو که هیچ‌موقع شام نمی‌خوری
‫- سالومه, ‫- ماهی نمی‌خورم
‫- شب‌ها کربوهیدرات لب نمی‌زنم ‫- گیاه‌خواره
‫اون‌وقت کسی به من چیزی نگفت؟
‫- من که گفتم! ‫- بدتر از همه,,,
‫- سوپ می‌خوای؟ ‫- این بود که,,, به‌م تجاوز کرد
‫بدتر از کتک خوردن، اینه که ‫تو خونه خودت به‌ت تجاوز بشه
‫این دیگه آخرشه
‫شکی نیست
‫ولی خب,
‫یک بار، دو بار، سه بار پیش اومد
‫- بشقابت رو بده, پیِداد! ‫- بار سوم گفتم,,,
‫دیگه این‌جا نمی‌مونم
‫بشقابت رو بده, بجنب!
‫- هنوز شنا دوست داری؟ ‫- مگه اصلا دوست داشتم؟
‫همیشه‌ی خدا توی آب بودی
‫مجبورم کردی برم کلاس شنا
‫بی این که شنا بلد پاشی ‫خودت رو انداختی تو آب
‫من عمریه که شنا بلدم، ادا ‫درآوردم که مثلا بلد نیستم
‫نگران شدنت خیلی بامزه بود
‫همیشه یک دردسری درست می‌کردی
‫یادته وقتی نمی‌خواست مدرسه بره ‫خودش رو به مریضی می‌زد؟
‫- روز بعد حالش خوب می‌شد ‫- می‌دونی چجوری همچین می‌کردم؟
‫- با احساس بیماری داشتم پا می‌شدم ‫- من دماسنج رو می‌گذاشتم رو چراغ
‫- دختر ناقلا! هیچ حدس نمی‌زدم ‫- چه علمی!
‫من واقعا خنگ ام
‫بفرما,
‫و بله، هنوز ناخن‌ها و پوستم رو می‌جوم
‫پوستت رو می‌جوی؟ مگه گیاه‌خوار نیستی؟
‫مسخره‌
‫این چه ربطی به اون داره؟
‫قبلا ناخن‌هام رو لاک می‌زدی
‫مادرت همیشه از ‫اون لاک بدمزه‌هه می‌زد
‫پوستکش* که خون می‌افتاد، دورش باند می‌پیچدم ‫(پایین ناخن)
‫فایده نداشت
‫یا اون بار که یک پسره رو بوسیدی
‫و خودش رو خیس کرد و تو کتکش زدی
‫خودت دوازده سالت که بود ‫کیر اون پسره رو کرده بودی تو دهنت
‫- خودت تعریف کردی ‫- من؟
‫- بله, ‫- نه,
‫خودت گفتی
‫من؟
‫نخیر، من همچین چیزی نگفتم
‫می‌خوای مامان‌بزرگ از دستت کفری بشه؟ ‫الکی حرف تو دهن من می‌گذاری؟
‫چقدر بد که نمی‌شه بلند خندید
‫خب چخبر؟ سوپ چطوره؟
‫یک‌کم سرد شده
‫محاله سرد باشه، همین ‫الان از رو اجاق برش داشتم
‫آره ولی توش,,,
‫- پدرت خیلی زجر کشید؟ ‫- خیلی
‫- پیشش بودی اون‌موقع,,, ؟ ‫- بودم
‫دفن شد؟
‫گذاشتندش تو کشو, می‌خوای بری یک سر بزنی؟
‫باید در اولین فرصت ‫گواهی انحصار وراثت بگیری
‫می‌دونی چیه؟
‫دست از سرش بردار
‫یک کم دیگه شراب می‌ریزی برام؟
‫اگه بهم وکالت بدی، می‌تونم برات انجام بدم
‫- برای خودت شاید سخت باشه,,, ‫- ولش کن دیگه
‫پدرش تازه مرده, الان وقتش نیست,
‫- می‌خوام حقش رو بگیره ‫- باشه، بعدا پیگیر شو
‫- تمیزه ‫- چقدر چندشناک
‫نگاه کن داری چه می‌کنی!
‫تموم شد، خاله؟
‫دیگه سوپ نمی‌خوای؟
‫کچا رفت؟
‫دائم تو راهِ ناکجاست
‫دوست داری؟
‫- خیلی شیرینه, ‫- آره، خیلی
‫آره، خب موسه دیگه, نباید شیرین باشه؟
‫با کمپوت می‌تونم,,,
سوسیس خون درست کنم، چطوره؟
‫- پیاز؟ ‫- آره، کمپوت پیاز قرمز,
‫پس
‫سوسیس خون
‫با کمپوت
‫توفو؟
‫ماهی, میگو دارم, اگه دوست ‫داری، می‌تونم سوپش کنم
‫چند تکه سوپریمِ [ماهی] کاد هم درست کن
‫راسته‌ی بره
‫گزینه‌ی گیاهی:
‫ریزوتوی قارچ جنگلی
‫برای ما چی؟
‫یک خُرده برنج با ته‌مونده‌ی کاد
‫توفو؟
‫توفو دوست ندارم
‫ریزوتو رو نمی‌خوری؟
‫- پنیر که توش نیست؟ ‫- نه,
‫- پنیر نمی‌ریزم روش ‫- باشه,,,
‫برای دسر، یک پای خمیری
‫- با ریکوتا ‫- بله,
‫و پودینگ کارامل,
‫و,,,
‫- فرنچ تست, ‫- قبوله,
‫- میشه برام آووکادو بگیری؟ ‫- داریم,
‫رسیدن!
‫ژوهانسبورگ
‫ببندیمش
‫- کیپ‌تاون رو نهایی می‌کنیم ‫- پاهات رو نگذار رو مبل
‫بپا ننشینی روی آلما
‫حواست باشه غذا نریزه رو زمین
‫آلما مشکل کبدی داره، فقط ‫باید غذای خودش رو بخوره
‫دیگه خسته شدم از مرغ پاک ‫کردن و بریدن استخون‌
‫یک کم دسر توت‌فرنگی بهش دادم
‫آویشن تابستونی یک,,,؟
‫گیاه معطره
‫جواب درست,,,
‫گیاه معطر
‫ببین، می‌خوان غذا بخورن, گفتم ‫براشون یه چیزی جور می‌کنیم
‫باشه, ببینم چی دارم
‫پای دیگه نمونده؟
‫‫پیه‌داد!
‫خدا مرگم بده، خجالت داره
‫اگه دست من بود، این خراب‌شده رو می‌فروختم,
‫ولی هتل هنوز مال منه,
‫باید مدرک معماریت رو ‫بگیری، این‌جوری مطمئن‌تره
‫تو وقت آزادت هم مجسمه‌ بساز
‫یادم نمیاد نظر تو رو خواسته باشم
‫ما حرف که بزنیم، تا آخرش هستیم
‫سر تا تهش گرفتاریه، نه؟
‫برای تو، آره
‫دخالت نمی‌کنم ها، ‫ولی اگه هنوز پای مونده,,,
‫خاطرت جمع، ‫پیه‌داد، پول حروم نمی‌کنم
‫به نظر من که به‌ش نمی‌آد عاشق بشه
‫- اینم کوفته گوشت,,, ‫- ممنون
‫با سس ملس، دستور سرآشپز خودمون
‫چه خوشگله
‫- آب می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون
‫خب، بگو ببینم، چرا به‌ش نمی‌آد عاشق بشه؟
‫نمی‌دونم، تو فکر می‌کنی به‌ش می‌آد؟
‫بله که به‌ش می‌آد
‫اون هم یک دختره عین بقیه
‫یک کم خجالتیه، ولی سوای این,,,
‫نمی‌دونم چرا نرفت
‫من می‌خواستم مستقل باشه، بره سر زندگی خودش
‫اما باز برمی‌گرده ور دل من
‫بدون من نمی‌تونه زندگی کنه, چه کنم؟
‫باید بسازم، با خودش و خواهرش
‫بابام همیشه می‌گفت، «یادت ‫باشه که مامانت یه نمه جوشیه»
‫واقعا هم هست
‫من بابات رو خیلی دوست ‫داشتم، او هم من رو دوست داشت
‫تعجبی نداره، تنها کسی بود ‫که این‌جا می‌شد باهاش حرف زد
‫اون شوخی‌های احمقانه,,,
‫خیلی با هم دوست بودیم
هلاکِ من بود
‫تو بیشتر به بابات رفتی تا مادرت
‫اما تقصیر خودش که نیست
‫بهتر از این نمی‌تونه, فقط به فکر خودشه
‫خیلی صبر و حوصله می‌خواد!
‫می‌دونی که من همه‌چی براش فراهم کردم
‫گمون نکنم کم و کسری داشته باشه
‫اما خب ظاهرا، کفایت نکرده
‫انگار خلائی تو وجودشه ‫که باید هی پرش کنی,,,
‫و هیچوقت هم پر نمی‌شه
‫هیچوقت کافی نیست
‫بیا
‫حتی امروز هم نه
‫- خاله ‫- عجب تنبلیه
‫تپل هم هست
‫آب سرد برات خوبه
‫بدون کلاه شنا نمی‌شه رفت تو آب
‫به خاطر موهات می‌گم, ‫کلر هم برات خوب نیست
‫خیلی سرده! خیلی سرده!
‫بجنب
‫حوله‌ت رو بپوش، سرده,
‫ولش کن، خودم می‌کنم
‫چرا موهات رو این‌قدر بد زدی؟
‫دلم خواست
‫کوچک که بودی، نمی‌گذاشتم ‫کسی دست به موهات بزنه
‫خودم برات کوتاه می‌کردم
‫همیشه زخمی‌م می‌کردی, قیچیت خیلی بد بود
‫با اون فرفری‌هات خیلی خوشگل بودی
‫به نظر من که بد نیست
‫نه سالت که بود
‫یک بار تو راهروهای هتل قایم شده بودی
‫چون خودت چتری‌هات ‫رو همین‌جوری زده بودی
‫باید وسایلت رو از اتاقم برداری
‫اگه نمی‌خوای این‌جا بمونی، به زحمتش نمی‌ارزه
‫نباید وسایلت تو اتاق من باشه
‫- اتاق تو نیست ‫- مال تو هم نیست
‫- چیزی رو تخت نیست ‫- حالا این‌قدر مهمه؟
‫من رو نگاه
‫- نکن، حالم به هم خورد ‫- نخیر!
حالم بد شد
‫بسه دیگه
‫پیرزن خوشگلی می‌شی
‫فردا به زِ کارلوس زنگ می‌زنم
‫آرایشگرمه, موهام رو فقط می‌سپرم دست او
‫- می‌گم بیاد موهامون رو کوتاه کنه ‫- چه ناجور!
‫چه می‌کنید تو این سرما؟
‫این کارها چیه, بیا ببینم
‫- چرا درش آوردی؟ خوب بود که ‫- نمی‌خوام تنم باشه
‫طفلی
‫بدجوری سرده, یک دوش آب گرم بگیریم؟
‫معذرت می‌خوام، ولی استخر هنوز باز نشده
‫استخر ساعت کاری داره؟
‫ساعت کاری بین 8:30 صبح تا 7 عصره
‫خیلی می‌بخشید، به من نگفته بودند
‫باید کلاه شنا بگذارید, اگه ندارید، برای فروش داریم
‫یک دونه اضافه‌، سه یورو
‫آلما؟
‫مامان، آلما رو ندیدی؟
‫نه, وسایلت رو از اتاق سالومه بردار
‫دنبال آلما ام
‫آه، عزیز دلم؟
‫آلما کوچولو؟
‫با آلما چه کار کردی؟
‫- آلما رو ندیدی؟ ‫- اتاق 201 صبحانه می‌خوان، توی اتاق
‫تو اتاق؟ چرا نگفتند؟
‫تخم‌مرغ می‌خوان، بیکن,,,
‫آلما مهم‌ترین چیزیه که تو زندگیم دارم
‫عزیزم؟
‫- عشقم؟ ‫- در استخر باز بود
‫می‌دونی این چیه؟ سرش به تنش زیادی کرده
‫چی؟
‫شاید شیرجه زده تو آب
‫چه بوی ماهیی برداشته این‌جا رو
‫- خیلی بو می‌‌آد ‫- من فقط ماهی‌خشک‌ها رو خیس کردم
‫آه، حتما بوی کاده
‫چه خبره؟
‫عزیزم؟
‫عشقم؟
‫این سگِ لاکردار این‌جاست
‫واقعاً که!
‫از اون لامصب خیلی استفاده می‌کنی
‫مگه تو پولش رو می‌دی؟
‫موضوع این نیست,
‫صرفه‌جویی صرفه‌جوییه
‫بیش از حد نیازت استفاده نکن
‫گوش کن
‫سگه کجا بود؟
‫توی یکی از اتاق‌ها گیر افتاده بود
‫کدوم اتاق؟
‫طبقه اول, شماره‌ش یادم نیست,
‫کار سالومه‌ست
‫ببین کمتر که می‌زنی چقدر خوبه!
‫خدایا، چه بوی گند می‌ده
‫چه بوی ناجوری!
‫این‌ها مال عروسیشه
‫- نخیر ‫- چرا
‫برای همینه که صافه, برای رقصیدنه
‫این‌همه کفش رو نه می‌پوشه ‫نه رد می‌کنه
‫این‌جا شده عین انباری
‫عین اون برنامه تلویزیونیه، ‫درباره آدم‌های مال‌دوست,
‫مالدوست, از این‌ها که ‫دلشون نمی‌آد هیچی رو رد کنند
‫یک جور اضطرابه
‫یک رفتار وسواسی-جبریه، ‫مثل باقی رفتارها
‫بعید می‌دونم اصلا یادش باشه ‫این‌همه کفش دره
‫معلومه! حتی کفش‌های ‫اون پُشت رو هم یادش نیست
‫خدایا! چقدر زشت اند
‫این‌ها رو نگاه
‫بهت می‌آن ها، با پیشبندت هم جور اند
‫با اون پاهای بزرگش؟
‫اندازه‌م نمی‌شه,
‫حالا یک پا بزن
‫نمی‌خوره
‫یک بار,,,
‫من یک‌خُرده از او چاق‌تر بودم
‫یک بار داشتم یک لباس رو تن می‌زدم
‫ازش بیزار بود، [دراومد که:] ‫«لباس‌های من رو تن نزن!»
‫«لباسام رو تن نزن، خراب‌شون می‌کنی!»
‫و یک بار یک لباسی رو تن زدم ‫و دوختش از این‌جا پاره شد
‫قشنگ جر خورد, می‌خواست بکشدم
‫ببین,
‫وحشتناکه,
‫درشون بیار, اصلاً بهت نمی‌آد, زشته
‫همه‌ی این‌ها رو رو از این‌جا جمع می‌کنم
‫چرا هیچ وقت نخواستی بچه‌دار بشی؟
‫خواستم
‫خواستم و می‌خوام
‫اما بگو ببینم، با کی؟
‫شاید دیگه نتونی,
‫می‌تونم!
‫معلومه که می‌تونم, سی و ‫شش سالمه، هشتاد سالم که نیست
‫اون روز یک خانمه رو دیدم
‫پنجاه و هفت سالش بود
‫هفت ماهه باردار بود و همه چیزش هم ‫به راه
‫همه‌ش به سرزندگی آدمه
‫اگه بدنت رو سرحال نگه داری
‫ورزش کنی
‫رژیم سالم داشته باشی
‫تا خیلی بعدتر از این‌ها ‫می‌تونی بچه‌دار بشی
‫مسخره‌م می‌کنی؟
‫این چه قیافه‌ایه؟
‫لنگه پدرتی، همه‌ش من رو دست می‌اندازی,
‫پدرم رو دوست داشتی؟
‫آره
‫خیلی دوستش داشتم,
‫پدرت آدم درستی بود
‫و دیوونه‌وار عاشق تو
‫دم آخری، با اون چشمای ‫غمگینش به من نگاه می‌کرد
‫انگار که من مایه‌ی عذابش بودم ‫چون می‌دونست داره می‌میره,
‫مرد فوق‌العاده‌ای بود,
‫خیلی خوش‌تیپ,
‫عین شاهزاده‌ها بود
‫غصه نخور
‫باور قلبیم اینه که,,,
‫پدر و مادر از طریق ‫بچه‌هاشون به زندگی ادامه می‌دن
‫وقتی بچه دارن
‫انگار که واقعاً نمی‌میرن، می‌دونی؟
‫مادرم مثل سنگ می‌مونه
‫هیچ احساسی به هیچ‌کسی نداره
‫اما اگه یک نفر رو دوست ‫داشته باشه، رُی مانوئل بوده
می‌شه مطمئن بود
‫نمی‌خواد من این‌جا بمونم,
‫گمون نکنم از روی ‫عمد این‌جوری بکنه
‫فقط این که,,,
‫قشنگ دوقطبیه
‫یک واقعیت برای خودش ساخته
‫و برای خودش تو اون واقعیت زندگی می‌کنه
‫انگار که یه برنامه‌ریزیی در کاره
‫و اگه احیانا چیزی خلاف ‫اون‌چه فکر کرده، پیش بیاد
‫پاک قاطی می‌کنه
‫نمی‌شه زندگی رو برنامه‌ریزی کرد، هان؟
‫سر سوزن به سر سوزن که نمی‌شه
‫از هراس وحشت داره
‫همیشه هم هراسونه
‫انگار همیشه توی یک تور گلی
‫یک تورِ پیچیده و درهم گیر افتاده ‫که نمی‌تونه ازش دربیاد
‫اما زیر بار کمک گرفتن هم نمی‌ره
‫چرا سالومه رو بی‌خبر از من آوردی؟
‫تا غافلگیرت کنم، بلکه ‫کدورت‌هاتون رو بگذارید کنار
‫سوای این، نوه‌م به من نیاز داره
‫تازه داغِ پدر دیده، می‌فهمی؟
‫او نوه تو نیست
‫دختر منه
‫دلواپسِ سالومه ‌ای؟
‫هم سالومه هم تو
‫تو هیچ‌کس رو دوست نداری، مادر
‫اگر یک‌کم دوستش داشتی، نمی‌گذاشتیش تو همچین موقعیتی
‫می‌شه قشقرق راه نندازی؟ ‫مشتری داریم ناسلامتی
‫اگر من همچین دیوی هستم، ‫چرا آوردیش ور دل من؟
‫تو افسردگی بالینی داری
‫ناخوشی و باید بستری بشی
‫کجای راه رو اشتباه رفتم؟ ‫خیلی تلاش کردم
‫تلاش کردی؟ راستی؟
‫تلاش کردی نقطه‌ضعف‌های من رو ‫پیدا کنی
‫مریضم کردی
‫برای دخترهای خودت مادری نکردی، ‫می‌خوای برای دختر من بکنی؟
‫دنبال من نمی‌آیی ها
‫می‌خوای دخترم رو با من چپ بندازی
‫می‌خوای دخترم رو به جونم بندازی
‫تو من هم، از همه‌چیز ‫بیشترْ، از خودته که بیزاری
‫اگه مادر نداشتم راضی‌تر بودم
‫بشکنه این دست,,,
‫عزیزم؟
‫مادرت خیالِ خودکشی داشت
‫می‌دونستی؟
‫آره
‫وحشتناک بود
‫هیچ دوست ندارم درباره‌ش صحبت کنم
‫رفتم اتاقش
‫روی در یادداشت گذاشته بود
‫نوشته بود:
‫«آنجلا، اگر در بسته بود، وارد نشو,»
‫بعد، در رو باز کرد,
‫لباس مشکی پوشیده بود، هیچ‌وقت یادم نمی‌ره
‫و گفت «انشاالله دفعه‌ی بعد»
‫گفتم «خدایا, چی شده، ‫پیه‌داد؟»
‫گفت «همه چیز رو ریختم بیرون»
‫این‌جوری دیگه، متوجه ای؟
‫ خانواده برای من یعنی همه‌چیز، سالومه,
‫می‌دونی چند تا پیشنهاد ‫داشتم که این‌جا رو ول کنم؟
‫داشتی اصلاح می‌کردی؟
‫داشتم دنبال یک تار موی خاکستری ‫می‌گشتم، اما نمی‌تونم با موچین بگیرمش
‫یادته یک بار ازت خواستم برام یک اسب بِکشی؟
‫حتما مادربزرگت بوده, من بلد نیستم اسب بکشم
‫نه، خودت بودی, چهره‌ت رو یادمه
‫این شکلی بود
‫چه شکلی؟
‫این شکلی
‫سالومه، وایستا خودم رو سامون بدم وگرنه خراب‌کاری می‌کنم
‫- بگم؟ ‫- نه,
‫بگو
‫خیلی ناراحت‌کننده بود
‫اسبه ناراحت بود؟
‫اسبه بی‌ریخت بود
‫من بودم که خیلی ناراحت ‫شدم، چون نمی‌خواستی کمکم کنی
‫همیشه در حال دست و پنجه نرم کردنی، نه؟
‫همه‌چیز خیلی دشواره
‫هیچ‌وقت حالِ هیچ کاری نداری,
‫فقط می‌خواستم زودتر تمام بشه تا ‫بزنم بیرون
‫هیچ‌موقع یاد نگرفتم اسب بکشم
‫پذیرش, عصر به‌خیر,
‫عصر به‌خیر, رزرو به نام الیزا فریتاس
‫- مستقیم، لطفا, ‫- متشکرم
‫هیچ‌وقت چیزی به خرجت نمی‌ره
‫- خیلی بدقلقی ‫- من بدقلق ام؟
‫انگار یک سوت قورت داده‌ باشی
‫نخیر
‫جهان که دور تو نمی‌چرخه، سالومه
‫- چرا من رو دَک کردی؟ ‫- نکردم
‫- خودت رفتی پیش بابات ‫- من دوازده سالم بود، تو دَکَم کردی
‫- خودت می‌خواستی بری ‫- می‌فهمیدم که نمی‌خوای این‌جا باشم,
‫- پدرم چهار روز پیش مرد، یادته؟ ‫- دوست ندارم کسی بچسبه به‌م
‫یک بار شد ببینی زنده ام، مُرده ام؟ ‫شد بیایی دنبالم؟
‫- مجلس ختم اومدی؟ ‫- عجب بدپیله‌ هستی تو
‫می‌دونی پیش خودم چی می‌گم؟
‫می‌گم تو خودت رو به اون راه می‌زنی
‫خودت رو می‌زنی کوچه علی چپ، ‫تا مبادا مجبور شی با چیزی کنار بیایی
‫می‌خوای با چی کنار بیایم؟
‫تو واقعا خری؟
‫برو لباست رو عوض کن, نمی‌خوام ‫این‌طوری بایستی جلوی پذیرش
‫من الان خونه [خودم] ام
‫این‌جا هتله
‫محض رضای خدا
‫همه می‌دونند که ‫پدر,,, عصر به‌خیر,
‫همه می‌دونند که پدر بود ‫که با الکساندر نمی‌ساخت,
‫کارت‌ شناسایی، لطفاً
‫- عصر به‌خیر ‫- شنیدی چی گفتم؟
‫بیخیال، مامان, من همیشه طرف تو بودم,
‫فردریکو همیشه طرف پدر بود, والسلام,
‫این یک ارتباط زنونه است، عزیزم
‫آقای ژام
‫نگاهش کن
‫راستی که شرم و حیا نداری، راکل
‫- این‌جوری نکن ‫- جنده
‫- این‌جوری نکن دیگه، عشقم ‫- ولم کن
‫ناراحت نباش
‫نمی‌دونم، نمی‌تونم بین تُن تارتار و,,,
‫می‌دونی که نقطه ضعف من ‫سوسیسِ خونِ شماست
‫خودم هم موندم چی انتخاب کنم ‫دو تا از کارهای ویژه سرآشپزمون اند
‫می‌تونم از هرکدوم نصفی ‫بیارم تا جفتش رو امتحان کنید
‫اگر فقط پیش‌غذا بخورم، چی؟
‫گرسنه نمی‌مونید, ولی غذای ‫اصلی اصلا سنگین نیست,
‫غذای سرآشپز ما نسبتا سبکه
‫همون پیش‌غذاها رو می‌گیرم، خوبه، ممنون
‫و شما، خانم؟
‫من تارتار و سوپریم کاد
‫حتماً, ممنونم
‫یک سالاد، فقط با کاهو و گوجه لطفاً
‫بدون سس، ولی کمی سرکه ‫بیارید تا خودم مزه‌دارش کنم
‫حتماً,
‫می‌تونی از پیش‌غذاهای ‫مامان یک خُرده برداری
‫اگر گرسنه شدم، سفارش می‌دم
‫عصر به‌خیر, این هم لیست شراب‌ها
‫می‌خواهم شرابی رو پیشنهاد بدم
‫که به‌نظرم تو این محدوده قیمت بهترینه
‫کینتا دو پردیگائو، انکروزادو, ‫محصول ۲۰۱۷, شراب سفید,
‫با تارتار و چربی سوسیس خون
‫حسابی جور می‌شه
‫اسمش رو هم نشنیدم، اما قبوله
‫ببینیم چی می‌شه
‫فعلاً، شش تارتار و یک سوسیس خون, خب؟
‫بعد برای میز ۲، دو ‫تارتار و دو تا هم ریزوتو,
‫برای میز 4، دو تا تارتار
‫و یک سوسیس خون
‫بعدش، یک کاد و دو تا دنده,
‫بعدش دو تا تارتار برای میز 6،
‫و یک سوسیس خون, ‫خانمه فقط پیش‌غذا می‌خواد
‫یک کاد و یک سالاد ‫گوجه‌فرنگی و پیاز, گرفتی؟
‫- چرا این‌جوری لباس پوشیدی؟ ‫- می‌خوام کمک کنم,
‫- به کی؟ ‫- تو
‫من؟
‫کمکی نمی‌تونی به من بکنی, ‫هیچی بلد نیستی
‫- چرا نمی‌تونم؟ ‫- یک سری قوانین هست
‫- مادربزرگ، مگه قرار نبود کمک کنم؟ ‫- البته که کمک می‌کنی,
‫- کجا کمک کنم؟ ‫- پس من دیگه نمی‌تونم کمک کنم؟
‫- می‌تونی و باید خک کنی! ‫- نمی‌تونی، تر می‌زنی به کار!
‫سرت خیلی شلوغه! هشت نفر این‌جا اند! ‫باید تا می‌تونی کمک بگیری
‫من هم می‌تونم یک دستی برسونم، ‫مشکل کجاست؟
‫اگر پمپ باشه، گرفته، ‫یا سوخته, نمی‌دونم
‫اگر نه، باید تخته‌های کف رو ‫بیاریم بالا, ارزون هم نیست
‫- حداقل جوراب‌هات رو درآر، سالومه ‫- دنبالم بیا، خب؟
‫به هیچ سوالی جواب نده
‫اگر چیزی پرسیدند، من ‫جواب می‌دم, فهمیدی؟
‫باید هتل رو تعطیل کنیم,
‫تا هتل بازه، نمی‌شه تعمیرش کرد
‫حداقل 50 هزار یورو می‌شه، ‫که ما هم نداریم, تمام
‫با علم به این که گرفتاری، رفتی تست بازیگری
‫به کله‌ت نزد که ممکنه انتخابت کنند؟
‫ببخشید
‫کینتا دو پردیگائو, انکروزادو, ۲۰۱۷,
‫- از منطقه دائو ‫- خیلی خوب,
‫آلیس، بازیگرها خوب اند
‫فقط زده و جولیا نقشه دیگری داره
‫همون‌جور که میدونید
‫داره تمرین "اهالی تابستان" ‫گورکی رو شروع می‌کنه
‫تو تئاتر ملی سائو ژائو، با یک کارگردان مهم
‫مسئولیت بزرگیه
‫تمام شب ‫موسیقی دوران خودمون پخش می‌شد
‫مامان
‫می‌دونم به درخواست تو بود, حس رهایی داشت
‫برای خانم‌ها تن تارتار ‫داریم، با ماهی سواحل خودمون
‫خوابیده در روغن کنجد ‫با پیاز قرمز و گوجه‌فرنگی گاوی
‫در اسپارکس، سه‌شنبه‌شب‌ها فقط ‫موسیقی دهه هشتاد پخش می‌شه
‫اون مهمونی,,,
‫زنده‌م کرد
‫روحم رو شست
‫خیلی هم ناز شده بودی
‫بانک‌ها به ما وام نمی‌دن
‫- چی؟ ‫- هیچ‌کس به ما پول قرض نمی‌ده
‫چی؟
‫هتل از کف‌مون می‌ره
‫با یک حساب کتاب سرانگشتی می‌بینی که از ماه مارس هیچ سودی نداشتیم
‫اجازه بده توضیح بدهم
‫این هتل فوق‌العاده‌ست
‫و برخلاف تصور تو
‫اون بیرون مردم خیلی من رو دوست ‫دارند و برایم احترام زیادی قائل ‌اند
‫خاله، کاد رو می‌آری؟
‫- بانک که عاشق چشم و ابروی آدم نیست ‫- نگران نباش، درستش می‌کنم
‫- چی گفتی؟ ‫- کاد، خاله, تو فره
‫این‌جا یک مجموعه ورشکسته‌ست
‫سرم خیلی درد می‌کنه
‫تو یک سیاره دیگه سیر می‌کنی، ‫مامان, این ماه چقدر درآمد داشتیم؟
‫بس کن این حرف‌ها رو، صبرم سراومد
‫این بره‌ست؟
‫نه، نه
‫آدامسه
من نمی‌برمش
‫شعرهات رو که می‌خونم، حیرت می‌کنم
‫انگار حتی یه کلاس دستور زبان هم نرفتی
‫مرسی، راکل,
‫نمی‌فهمم چرا فکر ‫می‌کنی باید بهم توهین کنی
‫واسه همچین چیزی دست‌تنها بزرگت کردم؟
‫که برم دکه روزنامه‌فروشی، ‫عکست رو رو جلد یک مجله زرد ببینم؟
‫تو مقاله‌ای که اون یارو آلیسه، چیه، نوشته؟
‫نمی‌تونی مادرت رو برای ‫کاری که می‌خوای راضی کنی؟
‫مرسی، راکل,
‫- مطمئن نیستم چیزی باشه که می‌خوام, ‫- مطمئن نیستی چیزی باشه که می‌خوای
‫خوشم نمی‌آد با همچین لحنی با دخترم حرف بزنی
‫خودت بنشین فکر کن و ‫مسئولیت تصمیماتت رو گردن بگیر
‫ببخشید,
‫- سالاد جا مونده بود، درسته؟ ‫- مال جولیاست, مرسی، سارا,
‫یادشون رفت، ولی قابل درکه
‫اینقدر بهم کمک می‌کنن ‫که شکایتی ندارم,
‫- طوری نیست ‫- همیشه کنارم هستند,
‫- حالا هم نوه‌م این‌جا پیشمه ‫- سالومه؟
‫- تو استخر دیدمش ‫- خیلی خوشگله,
‫آره، خیلی هم مهربونه
‫راستی، بذار با آلیس آشنات کنم,
‫دوست دختر جولیا
‫- خب، عزیزم تا یه دقیقه دیگه می‌بینمت ‫- مرسی، سارا,
‫مواظب خودت باش,
‫چه سر و صداییه,
‫شیرینی آماده‌ست
‫این‌جوری فایده نداره، خیلی گاوه
‫- چی شده؟ ‫- بی‌دست‌وپاست
‫مشتری شراب خواست و اون هم لال‌بازی درآورد!
‫ باید راه و چاه رو بهش نشون بدی و بس!
‫باید خواهرزاده‌ت رو ملتفت کنی
‫این هم از شانس ماست
‫فکر کردم و دیدم ایده‌ی خیلی خوبیه,
‫هتل رو می‌فروشم, خلاص!
‫همه مشکلات حل می‌شه,
‫هرکسی می‌ره پی زندگیش، ‫منم دنبال زندگی خودم,
‫هروقتی هم به مشکل ‫خوردید، خودتون حلش کنید
‫همه آزادید, مشکلاتتون رو هم خودتون حل کنید
‫بدترین جای تله سوسک، سقف آشپزخونه‌ست
‫- آخه چه سوسکی؟ ‫- میز 2، میز 4، میز 6,
‫حتی بحث از دست رفتن مجوز هم ‫نیست، جریمه‌ایه که برات می‌بُرند
‫مواظب باش، آخر همه‌چی ‫خراب می‌شه رو سرمون
‫موافق نیستی؟
‫واقعاً می‌خوای هتل رو بفروشی؟
‫انگشتام درد گرفته,,,
‫نمی‌تونی همچین کنی! نمی‌تونی ‫یک‌کاره بگی هتل رو می‌فروشی
‫هتل مال خودمه! شرمنده
‫این‌جا منم که تصمیم می‌گیرم
‫من که مُردم، هر کاری دوست ‫داشتی بکن، اصلا بزن خرابش کن
‫ولی تا وقتی من ‫زنده‌ام، همه‌چی مال منه!
‫این‌جا همه‌کاره من ام
‫همه‌چی مال منه! شنفتی؟
‫«هتل مال منه!»
‫رئیس من ام، تموم شد و رفت
‫هتلِ خودمه، راکل، ساکت!
‫حرف، حرف منه, همه‌چی مال ‫منه! هتل مال منه، جنده عوضی!
‫بس کن، راکل، من رو نگاه کن!
‫راکل، دارم با تو حرف می‌زنم! بریم
‫ولم کن عوضی! پیر خرفت!
‫از مرگ می‌ترسم، راکل,
‫هر روز به مرگم فکر می‌کنم,
‫می‌دونی از کجا می‌فهمم یکی رو دوست دارم؟
‫وقتی تو ذهنم
‫می‌کُشمش
‫یک یارو روشنفکره داره باهام می‌لاسه
‫والت ویتمن؟
‫وقت این چیزها رو ندارم,,,
‫تو رو حدود ۱۵ بار تو ذهنم کشتم,
‫به گمونت بهش بگم دو جنس‌گرا ام؟
‫- می‌خوام بگم استریت‌ ام ‫- آره
‫حالم خیلی خرابه,
‫همیشه حالم خرابه
‫باید یک سر و سامونی به این ‫گند و گه بدم
‫بابت اون اتفاق اونجا ببخشید,
‫ببخشید
‫فکر می‌کنی هیچی بی‌دلیل نیست، نه؟
‫یه دلیلی داره؟
‫پس اون جنده می‌خواد هتل رو بفروشه؟
‫زندگی همه رو به گا داد، ‫زندگی من رو هم گایید,
‫زندگی تو رو هم خراب ‫کرد، خودت حالی‌ت نیست
‫مثل خر تو گل گیر کردم، تو هم همین‌طور, ‫اما ککش هم نمی‌گزه
‫نگاه کن، سنجاب!
‫گرسنه‌مه
‫چرا نمی‌خوای مادر بشی؟
‫- دکتر به‌م گفته ‫- اشتباه کرده
‫می‌خوای چیکار کنم، مامان؟ ‫برم روی سرم وایستم؟
‫این حرف‌ها چیه
‫وظیفه‌تئه که بچه‌دار بشی
‫این رو تو کله‌ت فرو کن, تو بچه‌دار می‌شی
‫چون [بچه‌] بیمه زندگیه، مامان؟
‫<i کی بود که این پیشنهاد رو قبول کرد؟
‫کی بود که شوهر کرد؟
‫کی شوهر کرد، مامان؟
‫خدمتکاره شوهر کرد
‫همه چیز رو می‌بخشم جز ‫اینکه زندگیم رو ازم بگیری
‫عین برادرت حرف می‌زنی
‫چرا می‌خوای بدبختمون کنی، مامان؟
‫چون مزاحمید
‫آزارم می‌دید
‫اعصاب‌خُردکنید
‫برادرت رو دوست دارم,
‫اما به الکلی-جماعت نمی‌شه کمک کرد
‫ما آزارت می‌دیم؟
‫جفت‌مون آزارت می‌دیم، مامان؟
‫جسما
‫زایمان درد داره,
‫دگرگون‌کننده‌ست
‫نباید ما رو به دنیا می‌آوردی,
‫میشه صداش رو کم کنی لطفاً؟
‫بابات که مریض شد زنگ ‫زدم بهت تا بیایی پیشم,
‫نمی‌خواستم تنهاش بگذارم,
‫دو سالت که بود پدرک ترکت کرد
‫مرگ پدرم رو دیدم
‫لازم نبود اون همه عذاب بکشی,
‫تو خیلی ترسویی
‫می‌خواستی همه مشکلاتت رو یک‌باره حل کنی؟
‫آنجلاست و عادتِ به دوش کشیدن رنج دیگران
‫اوضاع خیلی بد بود,
‫ریدم به خودم، بالا آوردم و یه ‫هفته خودم رو بستم به سوپ مرغ
‫همین,
‫هیچوقت به فکر من نیستی
‫من هم مرگ پدرم رو دیدم
‫خفه شد، صداش مثل میومیوی گربه‌ای بود ‫از بیرون
‫بگذار بیام پیشت بخوابم
‫پیش آلما می‌خوابم
‫بدون عواقب؟ شوخی می‌کنی؟
‫من رو از راه به در بُردی، ‫حالا ته حرفت همینه؟
‫عجب کسشعری! خیلی عوضی هستی!
‫نه، نخیر، کار تو بود، کار خودت بود!
‫مامان
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫چی شده؟ این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اومدی من رو از خواب ناز بیدار کردی
‫خوبه می‌دونی دیگه خوابم نمی‌بره
‫چی شده؟
‫با چشم باز می‌خوابه,
‫نمی‌تونم باهاش کنار بیام,
‫نمی‌تونم پاهامو دراز کنم, برو کنار,
‫خوشم نمیاد رو تختم بخوابی, برو کنار,
‫برو ببینم
‫انگار این‌جام سوراخ شده
‫میشه این‌جا بخوابم، مامان؟
‫عاقل باش، ‫پیه‌داد,
‫مگه بچه‌ای که بیای تو تخت مامانت بخوابی؟
‫می‌ترسم، مامان,
‫می‌دونی از چی باید بترسی؟
‫از اون موقع که من دیگه نباشم,
‫گاهی انگار می‌خوای من رو بکشی,
‫ولی من که بمیرم
‫چی به سر تو میاد؟
‫آزار من فقط به دخترم می‌رسه
‫آره
‫اصلا نباید می‌گذاشتم به ‫نوه‌م نزدیک بشی, ولی حالا,,,
‫دیگه کار از کار گذشته, ‫دیگه نمی‌تونم کاری بکنم,
‫بلد نیستم کسی رو دوست داشته باشم,
‫بس کن ننه من غریبم رو,
‫تمومش کن
‫وقتی نمی‌تونی، نمی‌تونی دیگه
‫من هوای دخترت رو دارم
‫واقعاً که نمی‌خوای هتل ‫رو بفروشی، مگه نه؟
‫چرا
‫به نفع همه‌ست,
‫فکر نکن برای خودم آسونه,
‫ولی برای همه بهتره,
‫وقتی تو تخت افتاده بودم،
‫یادم افتاد یک بالشت بلند برام خریده بودی
‫چون از بس دراز می‌کشیدم، ‫رو گردنم چین‌وچروک افتاده بود
‫می‌بینی
‫همیشه برات سنگ تموم گذاشتم ‫و هنوز هم می‌نالی
‫من دوستت دارم، می‌دونی,,,
‫اما سخته
‫همیشه هم دشوار بوده
‫عین کرم‌های درخت کاج می‌مونی
‫به هرچی که دست می‌زنی
‫می‌میره
‫مامان, مامان
‫- مامان, ‫- فقط بلدی غر بزنی
‫فقط خودت رو می‌بینی
‫هیچوقت با خودت گفتی ‫بیرون رو هم نگاه کنم؟
‫هیچ‌وقت هیچی کافی نیست
‫خیلی خودخواهی
‫فقط به فکر خودتی
‫فقط تویی، تویی و خودت
‫هیچ‌وقت به رنج دیگران فکر کردی؟
‫نمی‌بینی چقدر خوش‌شانسی؟
‫یک دختر باهوش
‫مستعد
‫ای کاش که من هم یک دختری مثل او داشتم
‫هیچ‌وقت فکر کردی من تو این سال‌ها چی کشیدم؟
‫نه,
‫فقط خودت مهمی
‫من دختره رو نگه نمی‌دارم
‫نگه نمی‌داری؟
‫نمی‌داری؟
‫نگهش نمی‌داری چون ‫من نمی‌گذارم نگهش داری!
‫لیاقتش رو نداری!
‫حالا بنشین گریه کن
کار همیشه‌شه
‫من رو می‌کنه آدم بَده
‫می‌خوای من برم؟
‫این‌جوری بهتر نمی‌شد؟
‫چرا دوستم نداری؟
‫اگه بگم دوستت دارم،
‫باور نمی‌کنی,
‫توفع داری کسی باشم که نیستم,
‫بچه که بودی، هروقت می‌خوابیدی
‫دائم پشت و رو می‌کردمت تا صورتت چین نیفته,
‫چشم‌‌های درشتی داشتی,
‫تیره
‫نگاهت جوری من رو می‌درید، ‫انگار یه حیوون وحشی هستی,
‫یادمه می‌خواستم بخوابم ولی نمی‌تونستم,
‫این‌قدر خوب از بند نافت نگه‌داری کردم ‫که تا 21 روز نیفتاد
‫خیلی طاقت‌فرسا بود
‫به صدای گریه‌ت گوش ‫می‌دادم و نمی‌دونستم چه کنم
‫همیشه یک کج‌فهمی عذاب‌آور در کار بود
‫چرا سقطم نکردی؟
‫من فقط می‌خواستم مادرم باشی
‫مادرت هستم
‫همیشه منتظر بودم بیای دنبالم,
‫حتی جواب تلفن هم ندادی
‫همه‌چی خیلی دشواره,
‫قراره بشی خدمتکار دخترت
‫تازه قراره سختی زندگی رو بفهمی
‫- من حقوق بازنشستگی دارم ‫- به چه دردی می‌خوره؟
‫هیچی نداریم!
‫اصلا چرا با تو حرف می‌زنم؟
‫- چون دوستم داری, ‫- گم شو
‫پیه‌داد؟! ساعت چنده؟
‫باردار بودم,
‫تو ۱۶ سالت بود,
‫با تمام توانم وانمود می‌کردم ‫آب از آب تکون نخورده,
‫او بود که ولت کرد,
‫وقتی سالومه به دنیا اومد تازه فهمیدم که
کنده شدن قلب آدم از جای خودش یعنی چی
‫عشق یک رنجه,
‫ولی حالا دیگه می‌تونی فراموشش کنی,
‫می‌تونی خاکش کنی,
‫مرده
‫زندگیت رو هدر نده، راکل
‫من یک دختر داشتم,
‫تو هیچی نداری,
‫می‌دونی داشتم چی فکر می‌کردم؟
‫می‌تونیم کتابخونه رو بازسازی کنیم,
‫نظرت چیه؟
‫کتاب‌ها همه پوسیدند و بید زدند, ‫از شر همه‌ش خلاص می‌شیم
‫یه اتاق گرم و نرم درست می‌کنیم,
‫مبل‌های مادرم رو هم برمی‌داریم,
‫مال مادرم اند
‫خب که چی؟ پس بده به خودش
‫هروقت شد پول این ماه رو هم ازش بگیر,
‫یه میز بزرگ بگذاریم، چوب ماهون
‫و کارهای سفالی خودم، نظرت چیه؟
‫قشنگ می‌شه, من جای خودم ‫رو دارم، تو هم جای خودت
‫مشتری که هست، باید ‫ساعت 6:30 بیدار شیم
‫صبحونه ساعت 8ه,
‫عجله نکن,,,
‫سالومه
‫این گزارش روان‌شناس‌ته,
یک جا نگهش دار
‫مثلا نوشته:
‫«کودک رفتارهای شدیداً تکانشی دارد
‫و نسبت به شخص مادرش ‫دچار کشمکشی درونی‌ست
‫سالومه قادر به حل و فصل دوگانگی ‫احساسی خود نسبت به مادر نیست
‫اغلب حالت ذهنی مادر و ‫خودش را اشتباه می‌گیرد,»
‫این چیه داری می‌خونی؟
‫«پرخاشگری‌اش نسبت به مادر ‫از احساس گناه نشئت می‌گیرد؛»
‫«خودش را از بابت رفتار ‫عصبی-افسرده مادرش مسئول می‌داند»
‫- این چیه؟ ‫- فهمیدم
‫- چرا عذابش می‌دی؟ ‫- مواظب این باش,
‫- بده‌ش به من, ‫- شاید نیاز به کمک پیدا کنی
‫- بده من, ‫- نه!
‫نمی‌شه تمومش کنم؟
‫دارم آلما رو می‌برم ساحل
‫از دست این راکل!
‫نمی‌بینه این جوهر نداره؟
‫- به‌جای اینکه کارتریج رو عوض کنه,,, ‫- چی شده، پیه‌داد؟
‫همون قبلیه رو گذاشته
‫- صبح بخیر، جولیا, ‫- صبح بخیر
‫این دفعه نیومدی بستنی بخوریم,
‫یک لیست از مایحتاج‌مون می‌نویسم
‫چیزی تو ذهنت نیست؟
سفیدکننده
‫- بعدی! بعدی! ‫- خیلی بانمکی!
‫- این مرد جوون کیه؟ ‫- من ام!
‫خودشه!
‫- چه وحشتناکه! ‫- موهام خیلی کوتاه بود
‫- این مال کِیه؟ ‫- چرا این‌قدر خوشتیپ کرده بودی؟
‫این همون موقع‌ست که جایزه ‫بهترین تُست فرانسه رو بردی؟
‫نه، این جدیده
‫- مال جشن پایان کلاس نهمه ‫- نه، نه, این جدیده
‫یکی از لباس‌های من رو پوشیده بودی
‫ببین چه چتری‌ کوچولویی ‫داری، همیشه چتری داشتی,
‫همیشه چتری می‌گذاشتی
‫- نه، تغییر زیاد داشتم ‫- فقط مسن‌تر شدی
‫- این کیه؟ ‫- کیه؟
‫- کلارا ‫- مامانمه
‫- مامانت رو همین‌جوری یادمه ‫- مامانته؟
‫عین آنجلاست، قیافه‌ش رو نگاه
‫ولی خیلی شیکی بود، خیلی شیک بود
‫قشنگ شیفته‌ی مامانم بودم
‫حیف که خیلی عمر نکرد، طفلی
‫بابات
‫خیلی خوشتیپ بود,
‫این‌جا با مادربزرگ پدری‌ته
‫این مادربزرگم رو اصلاً ندیدم,
‫نگاه، این‌جا عروسی پیه‌داده‌ست,
‫- این‌جا هتله، استخر هتله, ‫- عجب جای شیکی!
‫- عکس‌های عروسی رو نگاه نمی‌کنیم ها! ‫- عروسی مامانه؟
‫- بذار ببینم! ‫- داشتیم اینا رو می‌دیدیم!
‫خیلی گیج‌کننده‌ست,
‫لباسش یَک زشت بود، عینهو رومیزی
‫- به نظر من قشنگ بود ‫- نخیرم
‫- خیلی هم قشنگ بود، شیک! ‫- همه‌تون خز ‌اید، اما خب چیز جدیدی نیست
‫- به نظر من قشنگه ‫- قربونت
‫آخر قسمت بالاش رو درآورد و فقط بندهاش موند,
‫- آره، می‌بینم, خیلی ناجوره ‫- نگاه!
‫- چقدر بامزه‌ست! ‫- این‌جا,,,
‫این کت و شلواری که ‫پوشیدم، ابریشم طبیعی بود
‫با ابریشم هندی
‫- این‌جا رو، بابابزرگت ‫- چقدر به‌ش می‌آد
‫خیلی خوشتیپ بود
‫این لباسه رو یادم نمی‌آد
‫یادمه با خودش یک تونیک بُرده بود ‫ماه عسل
‫- یک چیزی بین اسطوخودوسی و آبی بود ‫- یاسی
‫- نه، یاسی نبود ‫- یاسی بود
‫- یاسی نبود ‫- دارم می‌گم بود
‫- من بهتر می‌دونم! ‫- بگذار ببینم
‫- نگاه، من حلقه‌-نگه‌دار بودم ‫- آره
‫- ببینم ‫- کوچولو!
‫همه مهمونی‌هامون رو تو همین سالن می‌گرفتیم
‫عجب مهمونی‌هایی!
‫مهمونی‌های بزرگ, همه می‌اومدند
‫چه دورانی بود، معرکه بود
‫با بابابزرگت این‌جا آشنا شدم
‫- تو هتل؟ ‫- تو هتل نه، تو مهمونی
‫خیلی بانمک بود، همون‌جا عاشقش شدم
‫این باید انداز‌ه‌ت باشه
‫بپوش ببین به‌ت می‌آد یا نه
‫الان؟ داریم آلبوم می‌بینیم ‫بعد یک‌هو با این می‌پری وسط؟
‫یک‌کاره,,,
‫این‌جوری خوشحال می‌شم,,,
‫حالا نمی‌خواد بری
‫عیب نداره، یک لباسه دیگه، می‌پوشم
‫سینه‌هاش رو نگاه، عین مال مامانبزرگش ‫کوچکه
‫حداقل مثل مال تو آویزون نیست
‫آه
‫سالومه آب شد از خجالت
‫چرا؟
‫مال من که هیچ‌موقع آویزون نمی‌شه
‫چه پر و پایی
‫ورزشکاری ها، نمی‌تونی ‫سر من رو شیره بمالی
‫خیلی زشته! عین گونی سیب‌زمینی شد
‫- چه لباس بدقواره‌ای ‫- لباس خیلی سنگینیه
‫اون‌قدر هم بلند نیست
‫اگر بگی خیاط دو سانت کوتاهش کنه,,,,
‫قدش رو می‌‍گم,,,
‫- بیا این‌جا، بگذار ببینم, ‫- انگار می‌خواد بره تشییع جنازه
‫فقط باید این رو آورد بالا و تنگش کرد
‫تا قشنگ بشه
‫تا بالاش برجسته‌تر بشه و پایینش,,,
‫عجب پاهای خوبی!
‫پای من رو لگد نکن
‫اگه مراقب این لباس باشی، ‫تا آخر عمر برات می‌مونه
‫قبلا عاشق عکاسی بودی
‫می‌رفتم بالکن طبقه بالا تا ازت فیلم بردارم
‫و تو هم از پایین اسختر,,,
‫صدام می‌زدی که:
‫«مامان، داری ازم فیلم برمی‌داری؟»
‫«آره؟»
‫من هم می‌گفتم نه
‫اما داشتم فیلم برمی‌داشتم
‫و بعد کاری می‌کردی که نباید
‫و می‌دویدی تو راهروهای هتل
‫و من هم می‌افتادم دنبالت
‫و می‌گفتم «اگه بگیرمت، گازت می‌گیرم»
‫گاز هم می‌گرفتی
‫تو بودی که گازم می‌گرفتی
من می‌گرفتمت و نیشگونت می‌گرفتم
‫بیا این‌جا
‫- ولش کن ‫- می‌شه بس کنی؟
‫طفلکی
‫دخترک طفلی من
‫این برای من
‫«برای راکل»
‫«مناسبِ موهای چرب»
‫«دختر عزیزم»
‫«متاسف ام»
‫«اما نمی‌دانم که چگونه زندگی کنم»
‫«همه‌چیز بسی دشوار است»
‫«در زندگی، تقریباً همه چیز نسبی است,»
‫«بوسه‌های فراوان»
‫«و آغوشی گرم از سوی مادرت»
‫جنده‌ عوضی!
‫الان باید می‌زد خودش رو می‌کشت؟
‫«برای کمک به اقساط ماشین»
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »