« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫راغاوا، یه جایی بریم.
‫یه کار جالب بکنیم.
‫یه جا رو بلدم. ‫بریم اونجا؟
‫کجا؟
‫اسم دِمونته کُلنی به گوشت خورده؟
‫چطور یه ملک به این بزرگی ‫وسط شهر هنوز خالیه؟
‫کلی داستان پشتشه.
‫مهم نیست کی از ‫خونه‌ی دِمونته میره...
‫اون زنجیر یه جوری ‫راهشو پیدا می‌کنه و برمی‌گرده سر جاش.
‫- الو! ‫- الو.
‫گوش کن، منم، اون فالگیر نادیه.
‫یه چیز مهم هست باید بهت بگم. ‫سریع خودتو برسون اینجا.
‫دورم. ‫یه روز دیگه میام.
‫خواهش می‌کنم، خیلی فوریه. ‫باید باهات حرف بزنم. همین الان بیا.
‫بعد از اینکه از جلسه اومدم بیرون، ‫اون فالگیر نادیه، همون بعد از ظهر...
‫خودشو دار زده بود.
‫- اپ ضبط مکالمه داری؟ ‫- آره.
‫دوستت ساجیت دیروز مرد.
‫اونی که باهاته ساجیت نیست. ‫سریع خودتو برسون به من!
مترجم : تالاپاتی
‫سرینی...
‫تا سر حد مرگ ترسیدم سرینی.
‫منو از اینجا ببر بیرون سرینی.
‫بیا این‌ور. ‫می‌برمت بیرون ساجیت.
‫سرینی، من و از اینجا ببر بیرون!
‫به من اعتماد کن داداش. خواهش می‌کنم!
‫هی! با توام!
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫رفیق، اینو ببین. ‫کیفیت تصویرش فوق‌العادست.
‫رفیق! چطور می‌تونی از دستش بدی؟ ‫جلوشونو بگیر!
‫هی، مواظب باش!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫دوربینمو بذار سر جاش تو کیفم.
‫- خودم می‌تونم از پسش بربیام. ‫- بذارش تو کیف!
‫این‌طوری امن‌تره. ‫من حواسم بهش هست.
‫- پاس عالی! ادامه بده. ‫- یه فیلم خیلی خوب گرفتیم.
‫گل!
‫لعنت به شماها!
‫بچه‌ها! اون بالا رو نگاه کنید!
‫یکی اون بالاست!
‫اون آپارتمان سم نیست؟
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫هی!
‫بچه‌ها، بیاین!
‫- به نگهبانی زنگ بزنید! ‫- نگهبانی!
‫- نگهبانی، سریع! اونجا رو نگاه کن! ‫- رفیق، داری چیکار می‌کنی؟
‫نگهبانی، اورژانسه! ‫سریع بیا اینجا!
‫سریع، بیاین، بچه‌ها!
‫نه، نپر!
‫طبقه دهمه. ‫یکی سریع بره اونجا!
‫- می‌خواد بپره پایین. ‫- عجله کن! سریع!
‫برید ببینید چی شده.
‫- به جسد نزدیک نشید. ‫- مرده!
‫یکی بره بالا. عجله کن!
‫گفتم، عقب وایسا!
‫نزدیک جسد نشو. ‫عقب وایسا!
‫نگاه کن بالا. یکی دیگه هم هست.
‫ببین، یه نفر دیگه هم می‌خواد بپره.
‫سریع، بگیرش!
‫یه نفر دیگه هم داره می‌پره!
‫هی!
‫هی، پرید!
‫اون یکی هم پرید.
‫اینا کی هستن؟
‫نگاه کن! دوباره اونجا رو نگاه کن!
‫دوباره اونجا رو نگاه کن!
‫ببین، اون سمه! خودشه!
‫هی سم! خودشه!
‫سم! سم!
‫سم!
‫سم! سم!
‫هی، اونجا رو نگاه کن!
‫سم، داری چیکار می‌کنی؟
‫سم! سم!
‫خواهش می‌کنم درو باز کن!
‫
‫در رو باز می‌کنی یا نه؟
‫دبی؟
‫دبی!
‫صدامو نمی‌شنوی؟
‫کَر شدی؟
‫در رو باز کن!
‫چت شده؟ ‫در رو باز کن.
‫دبی! دبی!
‫در رو باز می‌کنی یا نه؟
‫دبی!
‫گفتم در رو باز کن!
‫دبی!
‫می‌خوام باهات حرف بزنم. ‫در رو باز کن!
‫هی...
‫هی، همین جا وایسا!
‫- گفتم وایسا! ‫- قهوه، خانم.
‫چرا صبح به این زودی ‫افتادی به جونم؟
‫- کی به تو گفت بیای اینجا؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- خوش اومدین عمو. ‫- این مسخره بازیا چیه؟
‫شیش ساله که سم مرده.
‫دو بار با لقاح مصنوعی ‫سعی کردی بچه‌ی سم رو به دنیا بیاری.
‫و هر دو بار هم سقط کردی.
‫دکتر بهت گفت دیگه این کارو نکنی، ‫ولی بازم...
‫رفتی که این کارو بکنی!
‫دبی، چه خبرته؟
‫واقعا رفتی واسه لقاح مصنوعی؟
‫تمومش کن این فیلم بازی کردنو!
‫می‌خوای باور کنم ‫که خبر نداشتی؟
‫من...
‫تو می‌دونستی پسرت ‫از سرطان می‌میره، و یه وارث می‌خواستی...
‫- انگار از اول نقشه همین بوده! ‫- مامان...
‫وگرنه چطوری می‌تونی بچه‌ی سم رو ‫حامله بشی؟
‫میشه خفه شی؟
‫یه کلمه‌ی دیگه حرف بزنی و...
‫بیمارای سرطانی بعد از شیمی‌درمانی ‫نمی‌تونن بچه‌دار بشن.
‫برای همین قبل از شیمی‌درمانی...
‫اسپرم بیمارا ‫توی بیمارستانا ذخیره میشه.
‫برای همین اسپرم سم ‫قبل از درمانش ذخیره شده بود.
‫من بودم که از بیمارستان خواهش کردم،
‫اونارو گرفتم ‫و بردم کلینیک ناباروری.
‫و هر چند بارم که لازم باشه می‌رم!
‫من سم خودم رو می‌خوام.
‫می‌خوام به شکل بچه‌ی خودم ‫برگرده پیشم.
‫اون تا الان از هیچی خبر نداشت.
‫دیوونه شدی؟
‫چطوری می‌خوای خودت تنهایی ‫اون بچه رو بزرگ کنی؟
‫با اینکه بهت هشدار دادیم ‫بازم باهاش ازدواج کردی.
‫ازش مراقبت کردی...
‫و کمکش کردی سرطان رو شکست بده!
‫اگه یه ذره هم دوستت داشت،
‫به فکر تو بود
‫و خودکشی نمی‌کرد! ‫مگه نه؟
‫♪ تو تنها کسی هستی ‫که خوابشو می‌بینم ♪
‫خواهش می‌کنم، ازت می‌خوام ‫که این ازدواج رو بهم بزنی.
‫عمو...
‫می‌خواستم همینو بگم.
‫بیخیالش شیم.
‫بیا این ازدواج رو بهم بزنیم.
‫- سم؟ ‫- تو...
‫تو یه داماد بهتر برای دبی پیدا کن.
‫سم؟
‫سم، تو نمی‌تونی این کارو با من بکنی!
‫سم!
‫من به این راحتیا ازت دست نمی‌کشم.
‫حتی اگه خواست خدا باشه!
‫تا آخرین لحظه می‌جنگم.
‫نمی‌تونم به این راحتیا ‫ازت دست بکشم سم.
‫زندگی بدون تو چه فایده‌ای داره؟
‫من چیکار کنم؟
‫♪ تو تنها کسی هستی ‫که خوابشو می‌بینم ♪
‫♪ تو جواب همه سوال‌های منی ♪
‫♪ اشکام مثل اقیانوس شدن ♪
‫♪ دارم دووم میارم، ‫فقط برای اینکه این زندگی رو با تو زندگی کنم ♪
‫♪ شونه‌های تو تنها جاییه ‫که توش آرامش پیدا می‌کنم ♪
‫♪ در حالی که رویاهامون ‫یه راز باقی مونده ♪
‫♪ در حالی که هر روز رو ‫سعی می‌کنم دوباره زنده‌شون کنم ♪
‫♪ تا هر جایی که لازم باشه می‌رم ‫تا باهات بمونم ♪
‫ما با همه‌چی کنار میایم.
‫- عمو؟ ‫- دبی...
‫دبی، سم زنده موند!
‫عملش موفقیت‌آمیز بود.
‫دبی...
‫♪ انتظار داشتم ‫که بیای دنبالم... ♪
‫♪ ای عشقم، صداتو شنیدم ♪
‫♪ صدات کردم که داری صدام می‌کنی ♪
‫"دبی، ما قراره یه زندگی شاد داشته باشیم."
‫"دبی، رویاهامون ‫قراره به واقعیت تبدیل بشن" ، گفت.
‫عمو، پس چرا خودکشی کرد؟
‫♪ مثل یه سراب، خوشبختی‌مون همین‌طور که نزدیکش میشیم محو میشه ♪
‫♪ همه تلاشامون شکست خورده ♪
‫♪ نفرین کیه این وسط؟ ♪
‫♪ فقط تو رو تو خواب می‌بینم ♪
‫♪ تو جواب همه تلاش‌های منی ♪
:کامل‌ترين آرشيو سينما و تلوزيون هند .::9Movie.Tv::.
‫چی شده؟
‫نمیدونم آقا. ‫پلیس و آمبولانس می‌بینم.
‫به نظر مشکل چیه؟
‫خدایا این ترافیک ‫کی باز میشه.
‫اینجا چه خبره؟
‫- برید کنار. ‫- لطفا راه رو باز کنید.
‫برید اون ور. راه بدید.
‫این دیگه داره دردسر میشه ها.
‫صبح به این زودی...
‫آروم بیارینش پایین.
‫مواظب باشین.
‫دبی!
‫بیا.
‫ببخشید.
‫امیدوارم صدمه ندیده باشید.
‫- نه، خوبم. ‫- دوباره معذرت می‌خوام.
‫اشکالی نداره.
‫چه خبرا سریدار؟
‫- خوش اومدین آقا. ‫- ممنون.
‫این ماهی‌ها رو!
‫- سلام عمو. سلام دبی. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫سلام. خیلی وقته ندیدمت.
‫- آره خیلی وقته. ‫- آره.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره.
‫- یه دقیقه برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫- عمو... ببخشید. الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫عمو، فوق العادست!
‫یه رستوران چینی به این بافتی تو چنای.
‫آرزوی سم بود.
‫طرحشو به بهترین شکل ممکن ‫به واقعیت تبدیل کردی.
‫ممنون عزیزم.
‫همه اعتبارش واسه دبی‌ایه.
‫می‌خواست این کارو برای سم بکنه.
‫- هی، دیویا! ‫- اوه، سلام!
‫دبی!
‫هی، بیا اینجا.
‫سلام. خوش اومدین.
‫دائوشی گفت این مجسمه رو به عنوان هدیه ‫به شما بدیم.
‫همچنین آرزوهای خوبشو به شما ابراز کرد.
‫بچه‌ها، لطفا یه لحظه ‫بیاین اینجا.
‫از امروز، شش سال میگذره که ‫پسرم از بین ما رفته.
‫با این حال، حتی بعد از این همه سال
‫همه کسایی که دوسشون داشت ‫و دوستای صمیمیش،
‫همگی اینجا هستن.
‫یعنی، ‫اونم اینجاست بین ما.
‫اگه ناراحت نمی‌شین،
‫بیاین دو دقیقه سکوت ‫برای سم داشته باشیم.
‫و تو دلتون، هرچی ‫می‌خواین بهش بگین.
‫مطمئنم خیلی خوشحال میشه.
‫- حتما. ‫- حتما.
‫لطفا.
‫همه برید کنار. ‫راه رو باز کنید!
‫عقب وایسین.
‫- هی، ببین چه خبره. ‫- باشه آقا.
‫چی شده سم؟ ‫حالت خوبه؟
‫صدات کردم...
‫اما نشنیدی.
‫برای همین قاشقو انداختم پایین ‫که حواستو جلب کنم.
‫خیلی خیلی متاسفم.
‫متاسفم.
‫از این به بعد، ‫اگه بخوام باهات حرف بزنم...
‫باید همینطوری صدات کنم؟
‫دبی، چی شده؟
‫چرا اینجا تنهایی؟
‫عمو...
‫میشه امروز با روح سم حرف بزنیم؟
‫چی؟
‫چرا یهو؟
‫عمو، حس می‌کنم سم می‌خواد یه چیزی ‫بهم بگه.
‫مطمئنم می‌خواد یه چیزی بگه.
‫دبی، لطفا تمومش کن.
‫بیا دوباره از اول شروع نکنیم.
‫به من قول دادی که دیگه ‫درگیر این کارا نشی.
‫عمو، خواهش می‌کنم.
‫به من اعتماد کن.
‫حضورشو حس می‌کنم.
‫چیزایی می‌بینم.
‫از صبح همه چی عجیب غریب شده.
‫عمو، خیلی مطمئنم.
‫می‌خواد یه چیزی بهم بگه.
‫شاید جواب چیزایی که سالهاست دنبالشیم رو بده.
‫به خاطر من. فقط یه بار دیگه.
‫فقط یه بار، خواهش می‌کنم!
‫بیا یه بار با روحش حرف بزنیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه، عمو.
‫کجایی؟ دارم می‌رسم.
‫دارم از املاک فورشور رد میشم
‫به خاطر ترافیک یه راه دیگه رفتیم.
‫- زود می‌رسم. ‫- انگار دیر می‌رسی.
‫- نه، نه، زود می‌رسم. ‫- باشه. عجله نکن.
‫- آره، حتماً. ‫- مراقب خودت باش.
‫- سری دار، یه کم تندتر، دیرم شده. ‫- این خیابون...
‫- چطوری زن داداش؟ ‫- خوبم، دایالان.
‫ایشواریا، بیا لطفا.
‫بیا.
‫تو، خانواده‌ات،
‫تمام نسلت...
‫امروز بخاطر سخاوت پدرم زندگی خوبی دارن.
‫نمی‌تونی عکسشو تمیز نگه داری؟
‫ببخشید، آقا.
‫دیگه نباید یه ذره هم گرد و غبار رو عکسش ببینم.
‫مطمئن میشم ‫دیگه این اتفاق نیفته، آقا.
‫- ببخشید، آقا. ‫- راغو!
‫مامان ناتنی؟ بیا تو.
‫راغو...
‫عزیزم، ‫چطور تونست تو رو ول کنه و بمیره؟
‫داداش...
‫بابا...
‫بیا با من.
‫خونه خیلی خالیه.
‫آمیریت‌لینگام، رئیس ‫گروه شرکت‌های آر اس آی
‫و همچنین، برادر بزرگترم.
‫آرزوش این بود...
‫که وصیت نامه‌اش 60 روز بعد از مرگش باز بشه.
‫و امروز روز شصتمه.
‫با اجازه همگی...
‫می‌خوام وصیت نامه رو باز کنم و جلوی شما بخونمش.
‫من، سَری. آمیریت‌لینگام
‫این وصیت نامه رو با میل و اراده خودم ‫و بدون هیچ اجبار خارجی نوشتم.
‫بعد از مرگم،
‫دارایی‌هام که حدود 2500 کرور ارزش دارن،
‫می‌خوام به طور مسالمت‌آمیزی ‫بین ورثه دو زنم تقسیم بشن.
‫این وصیت نامه رو نوشتم تا بدون هیچ اختلافی ‫بینشون تقسیم بشه.
‫طبق این وصیت‌نامه، پسر ارشد ‫همسر اولم، تیرو. راغونان‌دان
‫از کل دارایی‌های منقول و غیرمنقولم
‫فقط 25 درصدشو به نامش می‌کنم...
‫بابا! ‫بقیه‌شو برای من گذاشتی؟
‫- همه‌شو برای من گذاشتی؟ ‫- آیشو!
‫آیشو...
‫بابات هیچوقت تو رو ول نمی‌کنه و همه‌چیو به بقیه نمی‌ده. بهت نگفتم؟
‫تو نور چشمیش بودی.
‫بابا!
‫دوستت دارم، بابا.
‫ببخشید، ببخشید، یه کم احساساتی شدیم.
‫ادامه بده، دایالان.
‫دخترم ‫از همسر دومم، ایشواریا
‫از کل دارایی‌های منقول و غیرمنقولم
‫فقط 5 درصدشو به نامش می‌کنم...
‫چی؟
‫چی گفتی؟
‫این چیزیه که تو وصیت نامه نوشته.
‫بقیه‌اش چی؟
‫بقیه‌اش؟ ‫آره، می‌خونمش.
‫70 درصد باقیمانده دارایی‌هام
‫پسر کوچکتر همسر اولم، ‫تیرو. سرینیواسان
‫با کمال میل به نامش می‌کنم.
‫تموم شد! همش پرید!
‫همه‌چی رفت.
‫آدم بی‌عرضه!
‫قول دادی که دیگه هیچوقت ‫طرف زن اولتو نگاه نمی‌کنی،
‫و با خوشحالی با مامانم زندگی می‌کنی.
‫و حالا، داری به ما صدقه می‌دی ‫فقط 5 درصد؟
‫انتظار داری خفه بشم و ‫هیچی نگم؟
‫اصلا پدر خوبی بودی؟
‫نه!
‫وصیت‌نامه این مرتیکه رو بنداز سطل آشغال.
‫می‌رم دادگاه.
‫بلدم چطوری دعوا کنم و ‫۷۵ درصد حقم رو بکشم بالا.
‫می‌دونم.
‫ما رو ول کرد و رفت!
‫لعنت بهش! ‫خفه شو و بیا.
‫گند زدی که با این یارو ازدواج کردی.
‫لعنت به این بی‌شرف.
‫داداش! احمق.
‫تو دادگاه می‌بینمت.
‫- هرچی، برو بابا. ‫- چی؟
‫تقصیر من نیست... ‫تقصیر من نیست.
‫- تقصیر من نیست. ‫- بمیر دیگه، به هیچ دردی نمی‌خوری.
‫- بهت که هشدار داده بودم! حالا بمیر. ‫- بذار زنده بمونم.
‫- بمیر. ‫- سرم گیج می‌ره.
‫اگه یه ذره بو برده بودم، ‫خودم اسم تو رو تو وصیت‌نامه‌اش می‌نوشتم.
‫خیانتی که تو روزهای آخر به مادرت کرد...
‫فکر کنم باید ‫مثل خوره به جون برادرم افتاده باشه.
‫برای همین همه چی رو ‫به اسم برادر کوچک‌تر، سرینیواسان، زده.
‫چی؟ برادر کوچک‌تر، خفه شو بابا!
‫آروم باش، راغو.
‫تو... تو...
‫این برج چند طبقه، ‫کل این پروژه، رویای من بود.
‫اگه موفق شده بودم تمومش کنم...
‫معمار شماره یک آسیا می‌شدم.
‫کاری می‌کردم همه ‫جلوم زانو بزنن.
‫اما تو همه چی رو دو دستی تقدیم اون کردی.
‫تقصیر من نبود، راغو. ‫خواهش می‌کنم... باور کن.
‫نمی‌دونی؟
‫با وجود اینکه پولدار بودم...
‫از بچگی کسی رو نداشتم ‫که بهم محبت کنه.
‫مثل یه بچه یتیم تو یه کشور غریب زندگی می‌کردم.
‫اگه این پروژه رو تموم کرده بودم...
‫زندگی خودم رو داشتم،
‫یه خانواده کوچیک و بامزه.
‫کلی آرزو داشتم.
‫حالا همه چی رفته. همه چی نابود شد!
‫هی!
‫باید قبل از اینکه آیشواریا بره دادگاه، ‫خودم برم.
‫می‌خوام تک تک پول‌هام رو پس بگیرم.
‫کار آسوني نیست، راغو.
‫بابات خیلی واضح وصیت‌نامه‌اش رو نوشته ‫و ثبت کرده.
‫حالا دیگه دست سرینیواسانه که ‫بخواد بهت سهمی بده یا نه.
‫چی گفتی؟
‫داری می‌گی برم التماسش رو بکنم؟
‫- داری می‌گی برم التماسش رو بکنم؟ ‫- نه، منظورم این نبود.
‫چرا باید اسمشو التماس بذاریم؟
‫فقط باهاش صحبت کنیم.
‫پیداش کردم، چنایه.
‫- به همکارامون تو چنای گفتم که... ‫- آقا...
‫بله، بیا تو.
‫دستیار کمیسر شماره سرینیواسان تو چنای رو فرستاده.
‫- پایین منتظر باش. ‫- چشم آقا.
‫شمارشو پیدا کردیم.
‫آره!
‫یه دو پیک بزن، ریلکس کن.
‫الان میام.
‫الو.
‫- سرینیواسان خودتونین؟ ‫- بله، شما؟
‫دیالان هستم، وکیل دادگستری دیوان عالی کشور.
‫بله، بفرمایید آقا.
‫راستش، من عموی پدرت هستم.
‫می‌خواستم درباره یه موضوع مهم ‫باهات صحبت کنم.
‫- عموی پدری؟ ‫- بله.
‫من دیالان هستم، برادر کوچک‌تر پدرت، امیرتالینگام.
‫لعنتی! ‫قطع کن، بی‌شرف عوضی.
‫- بذار رو بلندگو. ‫- خجالت نمی‌کشی به من زنگ می‌زنی؟
‫گوش کن پسرم، یه کم مودب باش.
‫می‌خوای به تو احترام بذارم؟
‫مادرم قبل از مرگش همه چی رو بهم گفت.
‫گفت یه روزی همینایی که ما رو ول کردن ‫میان سراغت.
‫گفت با دمپایی پاره بزن تو سرشون و ‫از خونه بندازشون بیرون.
‫اگه یه بار دیگه بهم زنگ بزنی...
‫همه دمپایی‌های پاره محلمون رو جمع می‌کنم ‫و میام سراغت.
‫عزیزم، لطفا... مودب باش.
‫من عموت هستم عزیزم.
‫خفه شو و قطع کن!
‫سری دار، یه کم تندتر. ‫دیرم شده.
‫خیابون شلوغه. ‫رد میشیم.
‫- میشه سریع تر بری؟ ‫- آره، زود می رسیم.
‫عمو.
‫چی شده؟
‫دائوشی قبول کرد؟
‫میخواد تو رو ببینه، بیا.
‫دائوشی.
‫دبی، من قبلاً با خیلی از روح ها ‫ارتباط برقرار کردم.
‫اما با وجود تمام تلاشمون...
‫نتونستیم با سم ارتباط برقرار کنیم، ‫یعنی...
‫یا اون نمیخواد با تو حرف بزنه.
‫یا روحش باید تو یه قلمرو خطرناک ‫گیر افتاده باشه.
‫برای ارتباط با همچین روحی...
‫روح ما باید وارد اون قلمرو بشه.
‫اما این خیلی خطرناکه.
‫کوچکترین اشتباه...
‫باعث میشه برای همیشه تو اون دنیا ‫گیر بیفتیم.
‫دیگه نمیتونیم برگردیم.
‫خوب در موردش فکر کن و بهم خبر بده.
‫دائوشی، دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫میخوام بدونم چه بلایی سر سم اومده.
‫من حاضرم هر خطری رو به جون بخرم.
‫خواهش میکنم.
‫باشه.
‫اینجا...
‫سم با ما در این مورد صحبت میکنه.
‫دبی، به محض اینکه بهت دستور دادم ‫باید فوراً برگردی.
‫باید دقیقاً از حرفام اطاعت کنی ‫و کار دیگه ای نکنی.
‫پیراهن سم.
‫کمک! کمک!
مترجم : تالاپاتی
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم
.::9Movie.Tv::.
‫دائوشی...
‫سم...
‫دبی، اونجا نمون. ‫بیا بیرون!
‫دبی، اونجا نمون. ‫بیا بیرون.
‫دبی.
‫نجاتم بده، دبی.
‫دبی، به حرفم گوش کن. ‫بیا بیرون!
‫نجاتم بده، دبی.
‫سم...
‫گوش کن.
‫این سم نیست که ازت کمک میخواد.
‫این یه روح دیگست از دنیای ما ‫که ازت کمک میخواد.
‫بیا بیرون!
‫برادر، دوستام مرده افتادن، ‫لطفا بیا و کمک کن.
‫برادر، لطفا کمکم کن.
‫این سم نیست که ازت کمک میخواد.
‫این یه روح دیگست از دنیای ما ‫که ازت کمک میخواد.
‫بیا بیرون!
‫بیا بیرون، دبی.
‫بیا بیرون!
‫بهم اعتماد کن! با من بیا ‫و خودت ببین.
‫لطفا کمکم کن.
‫منو از اینجا ببر بیرون، دبی.
‫سم... سم...
‫دبی، بیا بیرون!
‫دبی؟ دبی؟
‫برادر، لطفا.
‫برادر!
‫هی! با توام!
‫دبی... دبی...
‫لاما ازم خواست که اینو بهت برسونم.
‫این فوربا مقدس طلسم شده...
‫با ماه ها مراسم مذهبی که ‫توسط صدها راهب انجام شده.
‫در طول مراسم ماهاکالا ماهایانا ‫برای نابودی نیروی شیطانی،
‫این فوربا از تو و سرینیواسان ‫محافظت خواهد کرد.
‫- صبح بخیر، دکتر. ‫- صبح بخیر، دکتر.
‫- کی دم در اورژانسه؟ ‫- صبح بخیر، دکتر.
‫صبح بخیر، دکتر. ‫این چیه؟
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر، دکتر.
‫وضعیتش بهتر شده؟
‫نه، دکتر.
‫سرینیواسان هنوز ناپایداره.
‫همه چیز مثل قبله.
‫به هر حال، باید به دستگاه ‫وصل بمونه.
‫- رامش. ‫- دکتر؟
‫مقدمات انتقال سرینیواسان ‫رو انجام دادی؟
‫بله، اما مدیریت نگران به نظر میرسه.
‫پرونده اون برای امروز تو دادگاه ‫وقت رسیدگی داره.
‫اگه ما و بیمارستان رو به دردسر بندازه چی؟
‫رامش، من مسئولیتش رو به عهده میگیرم.
‫هر عواقبی داشته باشه، من جوابگو هستم.
‫لطفا کمکم کن.
‫چشم، دکتر.
‫امنیت خروجی اضطراری؟ ‫بیا رو خط.
‫دوربین‌های مدار بسته جاهایی رو که بهت گفتم خاموش کن.
‫پرونده دادخواست شماره 715 سال 2015.
‫جلسه نهایی دادگاه.
‫وکیل خواهان، کیران ردی.
‫وکیل خوانده، دالن چاکراوارتی.
‫عالیجنابان، این پرونده تقریباً شش سال است که در جریان است.
‫در طول این شش سال، موکل من، برادر راغوناندان، سرینیواسان...
‫در حالت نباتی به سر می‌برد و با دستگاه زنده است.
‫با نیت خیرخواهانه برای جلوگیری از رنج او،
‫از شما تقاضا دارم اجازه مرگ بدون درد رو بهش بدید.
‫منظورم، دستور قطع دستگاه تنفس مصنوعی است.
‫عالیجنابان، آنها هیچ نیت خیرخواهانه‌ای ندارند.
‫اگر دستگاه رو قطع کنیم، سرینیواسان می‌میره.
‫و دارایی‌های چند صد کروری او...
‫به وارث قانونی او، راگنوناندان،
‫که خوانده این پرونده است، خواهد رسید.
‫این نیت اونا پشت این درخواست هست.
‫اونها میخوان کسی رو بکشن که احتمال زنده موندن داره.
‫شما گفتید که او احتمال زنده ماندن داره؟
‫دادگاه، هیئت مدیره بیمارستان اولیه، هیئت مدیره ثانویه،
‫و همچنین پزشکان AIIMS،
‫و روسای بخش‌های زیادی از موسسات معتبر...
‫در مجموع 120 پزشک...
‫شهادت داده‌اند که سرینیواسان هرگز بهبود نمی‌یابد و گزارش‌ها رو ارائه داده‌اند.
‫جناب قاضی.
‫آیشواریا شاکی و همدستانش...
‫پیشنهادهای زیادی برای تقسیم دارایی‌های سرینیواسان به ما دادند.
‫اما عالیجنابان، ما آماده نیستیم که به هیچ وجه خارج از دادگاه با این موضوع کنار بیایم.
‫آنها نمی‌خوان کسی دارایی‌هایی رو به ارث ببره که خودشون نمی‌تونن به دست بیارن.
‫و به همین دلیل، آنها به دلایل خودخواهانه این پرونده رو طولانی می‌کنند.
‫سرینیواسان هر لحظه درد و رنج می‌کشه.
‫طبق پرونده گیان کاور در مقابل ایالت پنجاب...
‫حق زندگی یک حق اساسی است.
‫به همین ترتیب، حق مردن با عزت نیز یک حق اساسی است.
‫موکل من می‌خواهد برادرش سرینیواسان رو از دردش رها کنه...
‫و به او مرگ آرامی بده.
‫این همه چیزیه که ما می‌خواهیم.
‫دبی، سلام.
‫- بله، آیشواریا. ‫- کار از کار گذشته.
‫راغو پرونده رو برده.
‫اونها دیگه شروع کردن.
‫به زودی به بیمارستان می‌رسن تا سرینی رو از دستگاه جدا کنن.
‫جدی میگی؟
‫باید همه چیز رو بهش بگی و قانعش کنی.
‫متوجه نمیشم.
‫چطوری میتونم قانعش کنم؟
‫نگفتی که به کسی اعتماد نداره...
‫و تو از پسش برمیای؟
‫دبی، من هنوز هم میخوام بهت کمک کنم.
‫ما راه دیگه ای نداریم.
‫اگه با راغو صحبت کنی، حتما میتونی قانعش کنی.
‫وگرنه، تمام زحمات شما برای این مراسم هدر می‌ره.
‫باهاش صحبت کن و خبرم کن.
‫اصلا شما خودتونو کی فرض کردید؟
‫چه حقی دارین که بدون اجازه ما بیمارمون رو منتقل کنین؟
‫- کجاست؟ ‫- آقا، لطفا صبور باشید.
‫قبل از اینکه صبرمون تموم شه بگین.
‫آقا، لطفا داد نزنین.
‫سلام، ما حکم دادگاه رو داریم.
‫چطور میتونین پشت سر ما بیمار رو منتقل کنین؟
‫- آقا، لطفا آرامش خودتون رو حفظ کنین. ‫- ما درخواست داریم که ببینیمش.
‫- لطفا آروم باشید، آقا. ‫- آروم باشم؟
‫تو کی هستی؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫- به رئیستون زنگ بزنین. ‫- آقا، اگه اجازه بدین...
‫هی!
‫به رئیستون زنگ بزنین!
‫همتون رو نیست و نابود می‌کنم.
‫آقای دایالان، من دکتر ریچارد هستم.
‫من رئیس این بیمارستان هستم.
‫باید خصوصی باهاتون صحبت کنم، لطفا بیاید.
‫من هیچ حرف خصوصی با شما ندارم.
‫سرینیواسان کجاست؟
‫آقای دایالان، من همه چیز رو براتون توضیح میدم.
‫لطفا بیاید داخل، اینجا که جای این بحث ها نیست.
‫یه صحنه درست میکنم.
‫بگو سرینیواسان کجاست وگرنه از این بیمارستان شکایت می‌کنم و تعطیلش می‌کنم.
‫آقای دایالان.
‫یه لحظه گوش کن.
‫ما هنوز می‌تونیم سرینیواسان رو نجات بدیم.
‫چی؟
‫میتونی سرینیواسان رو نجات بدی؟
‫میکشمت.
‫شش سال تمام منتظر این روز بودم.
‫اونو بده به من. حکم دادگاه اینجاست.
‫بگو کجاست و گورتو گم کن.
‫آقای راغو، خواهش می‌کنم. موضوع از اونی که فکرشو بکنی مهم‌تره.
‫اجازه بده توضیح بدم.
‫ما همه چیز رو به خواهرت، آیشواریا، اطلاع دادیم.
‫اون هم میدونه که ما سرینی رو از اینجا منتقل کردیم.
‫اوه!
‫تو هم با اونایی، نه؟
‫حالا فهمیدی؟ اونا نقشه دیگه ای دارن.
‫پشت همه اینا اونه.
‫به کمیسر زنگ بزن و بگو همین الان بیاد اینجا.
‫ولتون نمیکنم. همتونو میفرستم زندان تا آخر عمرتون.
‫میخوام سرینیواسان همین امروز بمیره.
‫هی! اگه سرینیواسان بمیره، تو هم میمیری!
‫دبی، نه...
‫2015...
‫تو باید ششم ژوئن میمردی.
‫تو همون اتفاقی رو تجربه کردی که اون روز برای سرینیواسان افتاد.
‫راغو...
‫به من اعتماد کن! با من بیا و خودت ببین!
‫لطفا کمکم کن.
‫سرینی اون روز زنده موند...
‫فقط به خاطر تو.
‫اگه اون امروز بمیره...
‫تو هم باهاش میمیری.
‫الو.
‫داری چی میگی؟
‫طبیعت پر از مخلوقات شگفت انگیز و حیرت انگیزیه...
‫...که فراتر از تصور ما هستن.
‫این هم یکی از اوناست.
‫راغو و سرینیواسان از یه اتم خلق شدن.
‫اونا تو یه رحم رشد کردن و به دنیا اومدن.
‫این دو تا زندگی که به هم گره خوردن...
‫توسط طبیعت و در یک زمان متولد شدن...
‫در یک زمان هم از بین میرن.
‫درباره درهم تنیدگی کوانتومی چیزی خوندی؟
‫دو تا ذره که از یه اتم جدا میشن...
‫حتی اگه هزاران مایل از هم فاصله داشته باشن...
‫همیشه یه جور رفتار میکنن.
‫مرگ اونا هم مثل همدیگه ست.
‫این فیزیک کوانتومه، نه یه خرافات.
‫هر اتفاقی که برای سرینیواسان بیفته...
‫برای تو هم میفته.
‫اگه سرینیواسان بمیره،
‫برای تو هم اتفاق میفته.
‫تو از کجا میدونی؟
‫چطور انقدر مطمئنی؟
‫آقای دایالان، سم تنها پسر من بود.
‫اون و دوستاش تحت شرایط مرموزی مردن.
‫پلیس گفت خودکشی بوده و پرونده رو بست.
‫اما پشت این ماجرا...
‫یه رازی هست.
‫ششم ژوئن 2015.
‫در ششمین سالگرد مرگ سم...
‫ما سعی کردیم با روحش ارتباط برقرار کنیم.
‫اما این سم نبود که با ما صحبت کرد.
‫سرینیواسان و تو بودین.
‫دبی... دبی...
‫ما فهمیدیم که شما دوتا به کمک ما احتیاج دارین.
‫ما رفتیم دنبال سرینیواسان و وقتی پیداش کردیم،
‫تصادف کرده بود و برای زنده موندن دست و پا میزد.
‫سرینیواسان. لطفا کمک کن.
‫- چی شده؟ ‫- کمک!
‫چی شده عمو؟
‫به خاطر شدت جراحات، خونریزی داخلی شدیدی داره.
‫وضعش خیلی وخیمه.
‫ما میتونیم با دستگاه تنفس مصنوعی مرگشو به تاخیر بندازیم.
‫اما نمیتونیم نجاتش بدیم.
‫ما شروع کردیم به تحقیق در مورد سرینی و اینکه چطوری سر از اون دنیا درآورده؟
‫من با بردن تو به خونه سرینیواسان ریسک بزرگی میکنم.
‫یه روز هم از مرگ اون آدما نگذشته بود.
‫یه نفر رفته تو خونشون یه چیزی دزدیده.
‫یه چیز مهم دیگه،
‫زیاد اونجا نمون، زود بیا بیرون.
‫دبی اون تو کارت عضویت کتابخونه رفیق سرینیواسان، راگاوان، رو پیدا کرد.
‫همون کتابخونه‌ایه که سم همش میرفت.
‫امکان نداره همدیگه رو دیده باشن.
‫از کجا انقدر مطمئنی؟
‫فقط سه سال بعد از اینکه سم فوت کرد...
‫راگاوان عضو این کتابخونه شد.
‫با این حساب، امکان نداره همدیگه رو دیده باشن.
‫نه، صبر کن.
‫مطمئنم یه ربطی بین این دوتا هست.
‫تنها وجه مشترک بین این دوتا همین کتابخونه‌اس.
‫آقا... آقا...
‫میشه لیست کتابا و نویسنده‌هایی که اینجا می‌خوندن رو ببینیم؟
‫لطفاً!
‫- آقا... آقا... ‫- یه لحظه صبر کن.
‫اینا قبل از اینکه بمیرن یه کتاب مشترک از کتابخونه گرفتن.
‫اون کتاب رو می‌خوام.
‫چه کتابیه؟
‫۲-۴-۸-۱.
‫پادشاه گمنام یه امپراتوری سقوط کرده.
‫آخرین نفری که اون کتاب رو قرض گرفته راگاوان بوده.
‫هنوز برنگردونده.
‫سوابق نشون میده که فقط یه نسخه ازش داشتیم.
‫کپی دیگه‌ای نداره.
‫اما آقا، من رفتم خونه راگاوان...
‫و همچین کتابی پیدا نکردم...
‫همون روز اولی که این یاروها مردن،
‫یه نفر رفته تو خونشون یه چیزی دزدیده.
‫عمو...
‫این کتاب یه ربطی به این ماجرا داره.
‫آقا...
‫میشه اطلاعات کسایی که قبل از اینا این کتابو خوندن رو بگیریم؟
‫یه لحظه.
‫عجیبه!
‫این کتاب هر شیش سال یه بار از کتابخونه قرض گرفته شده.
‫هیچ کدوم از کسایی که این کتابو گرفتن، پسش ندادن.
‫سوابق میگه که کتابدار قبلیه کتاب رو پیدا کرده.
‫این لیست کساییه که این کتابو خوندن.
‫خیلی شوکه کنندست!
‫هیچ کدوم از کسایی که تو این لیستن زنده نیستن.
‫یعنی چی؟
‫همشون تحت شرایط مرموزی مردن.
‫چون نتونستن حلش کنن...
‫پلیس پرونده رو به عنوان خودکشی بست.
‫از همه مهم‌تر، یه چیز شوکه کننده دیگه هم هست.
‫طبق گزارش کالبد شکافی...
‫تاریخ مرگ همشون ششم ژوئنه.
‫کتاب، آدمایی که مردن، و ششم ژوئن...
‫شروع کردیم به کندوکاو برای پیدا کردن رابطه بینشون.
‫اون موقع بود که فیلم‌نامه «محله‌ی دیمنتی» راگاوان رو پیدا کردیم.
‫نوشته بود هر شیش سال یه بار،
‫یه نفر وارد خونه‌ی دیمنتی میشه.
‫و دقیقاً تو ماه ششم...
‫یعنی ششم ژوئن، یه زنجیر می‌بینن.
‫با استفاده از اون زنجیر به عنوان واسطه، یه نیروی شیطانی خیلی قوی...
‫آدمایی که پاشونو تو اون خونه میذارن رو قربانی می‌کنه،
‫و سرنوشتشونو رقم میزنه.
‫روح آدمایی که مردن...
‫به عنوان برده تو دنیای دیمنتی رنج میکشن،
‫بدون هیچ تناسخی، اینطوری تو فیلم‌نامه نوشته بود.
‫درست مثل فیلم‌نامه، هر شیش سال یه بار...
‫این اتفاق تو دنیای واقعی مثل یه چرخه تکرار میشه.
‫اگه قرار باشه باور کنیم که هرچی تو اون فیلم‌نامه هست واقعیه،
‫یه چیز دیگه هم تو اون فیلم‌نامه نوشته شده.
‫سالی که جلوی همه‌ی اون قربانیای انسانی گرفته بشه،
‫همون سالی هست که میتونه به این چرخه پایان بده.
‫فردا ششم ژوئنه.
‫یه سری از کسایی که اون کتابو خوندن قراره برن به اون خونه.
‫اگه بتونیم جلوی اون نیروی شیطانی رو بگیریم که سرینیواسان و بقیه رو قربانی نکنه،
‫میتونیم به این چرخه پایان بدیم.
‫این فقط به زندگی تو مربوط نمیشه.
‫من یه پدر معمولی‌ام که میخواد پسرش هرجا که هست در آرامش باشه.
‫اینکه روحش هنوز یه جایی تو تاریکی داره زجر میکشه...
‫نمیتونم قبولش کنم.
‫التماست می‌کنم.
‫عمو!
‫به خاطر پسرم قبول کن.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- عمو، خواهش می‌کنم. نه.
‫♪ زمان، داره میگذره ♪
‫♪ میتونیم منتظر ‫سورپرایزهای غیرمنتظره باشیم؟ ♪
‫♪ بریزید، ای قطره های اشک کوچولو ♪
‫♪ راه های جدید ‫باز میشن؟ ♪
‫♪ یه ساعت هیچوقت به عقب برنمیگرده ♪
‫♪ گذشته همیشه ‫تو ذهن‌هامون میسوزه ♪
‫♪ اینم میگذره ‫و هممون باید بریم جلو ♪
‫♪ با این حال من این زندگی رو برای تو زندگی میکنم ♪
‫خانم! ‫یه نامه دارید خانم.
‫بیا تو. این آسایشگاه قبلیمه.
‫فراهم کردن امکانات پزشکی ‫برای سرینیواسان،
‫و انجام مراسم ماهاکالا ماهایانا که دائوشی گفته،
‫تو بیمارستانمون تو شهر ‫ممکن نیست.
‫برای همین آوردیمش اینجا.
‫- دائوشی... ‫- دائوشی...
‫کاملاً شبیه توئه.
‫ببخشید...
‫گفتی که یه پورتال ‫قراره باز بشه،
‫و یه عالمه داستان ساختی که ‫ما قراره جلوی یه نیروی شیطانی بزرگ رو بگیریم.
‫با اینا میخوای این کارو بکنی؟
‫شبیه آدمای ضعیفی هستن.
‫اینا اون جنگجوهایی هستن ‫که میخوان با نیروی شیطانی بجنگن؟
‫عمو، اینا کلاهبردارن!
‫اومدن اینجا که سرت کلاه بذارن.
‫- به این مردا اعتماد داری؟ ‫- داداش.
‫اگه هنوز باورت نشده، ‫جسد سرینی رو بردار و از اینجا برو.
‫آقا، قراره فردا دوتا جسد رو ‫با هم بسوزونن، ترتیبشو بده.
‫حداقل این زمین یه کم سبک میشه.
‫داری تهدیدم میکنی؟
‫راهول...
‫اینا مثل راهبای معمولی نیستن.
‫ماه هاست که برای انجام این مراسم ‫دارن آماده میشن.
‫از صومعه تبت اومدن.
‫هیچکس نمیتونه جون سرینی ‫یا تو رو تو حضور اونا بگیره.
‫چرا هر صحبتی ‫باید به جون من تموم بشه؟
‫همین که یکی از شما اینجا بمونه کافیه.
‫بقیه باید برن خونه دمونت...
‫و مطمئن بشن که اتفاق بدی نمیفته.
‫من اینجا میمونم دائوشی.
‫من هم برای سرینیواسان ‫پشتیبانی پزشکی رو انجام میدم.
‫میتونید برید.
‫هی...
‫دست از تلاش برندار.
‫بخت و اقبال منه، ‫مجبورم به این یارو التماس کنم.
‫وایسا! ‫آقا، جاده از جلو بسته‌س.
‫- خب... ‫- لطفاً دور بزنید...
‫- هی، بذار رد شن. ‫- چشم آقا.
‫بهش بگو جیپ رو آماده نگه داره.
‫ورودی خیابون چهارم رو ببندید.
‫- تموم شد. ‫- چشم آقا.
‫خوش اومدید آقا. ‫من بازرس آنبوآراسان هستم.
‫ریچارد بهم خبر داد که ‫شما تشریف میارید.
‫از سه تا خیابون میشه ‫وارد این محل شد.
‫با مانع همشونو ‫بستیم.
‫از عصر، حتی به کسایی هم که ‫برای پیاده روی میان اجازه ورود ندادیم.
‫تا الان، هیچکس از بیرون ‫وارد این ساختمان نشده.
‫اون کیه؟
‫این دختره؟
‫خدای من!
‫داداش، اگه قبلاً بهت گفته بودم
‫که اگه سرینی بمیره جونت ‫به خطر میفته...
‫باورت میشد؟
‫فکر کردی من این پرونده رو ‫سالها کش دادم...
‫فقط به خاطر پول، ‫داداش؟
‫اصلاً عزیزم.
‫من فقط خیر و سلامت تو رو میخوام.
‫هیچ اتفاق بدی نباید برات بیفته داداش.
‫وقتی من هستم هیچ اتفاق بدی ‫نباید برات بیفته.
‫این حرفا از دهن اون در اومد؟
‫برام مهم نیست که باورت میشه یا نه!
‫خدا رو شکر که حالا همه چیو میدونی.
‫میتونیم جلوی هر اتفاق بدی ‫که ممکنه بیفته رو بگیریم.
‫خدا وجود داره داداش. ‫خدا وجود داره.
‫البته. خدا وجود داره.
‫داداش، فردا صبح میبینمت.
‫میبینمت عمو.
‫عمو، لطفاً مراقب ‫داداشم باش.
‫مراقبش هستم. ‫مراقب خودت باش.
‫عجب بازیگریه!
‫یه صدایی ‫از داخل خونه اومد.
‫رگو، چیزی نمی‌شنوم.
‫من می‌شنوم!
‫ماموران؟ ‫پارتیبان، بیا روی خط.
‫اونجا چه صدایی بود؟
‫- فکر کنم یکی از حفاظت رد شد. ‫- یکی داره جیغ می‌زنه.
‫یکی اون تو گیر افتاده.
‫یکی اونجاست!
‫رگو، به حرفم گوش کن. ‫نرو اونجا!
‫ممکنه تله باشه تا ما رو بکشونن داخل.
‫دبی، وایسا!
‫داوشی، یکی اون تو گیر افتاده.
‫رگو...
‫- تو طبقه بالا رو بگرد. ‫- بیا.
‫شماها کی هستید؟
‫و اینجا چه کار می‌کنید؟
‫دارم ازت می‌پرسم!
‫هی!
‫چی شده؟ ‫هی، پاشو!
‫چی شده؟
‫تو کی هستی؟ ‫باشه، جای نگرانی نیست.
‫رگو!
‫زود باش، بلندش کن.
‫صبر کن.
‫ببخشید! ‫چیکار می‌کنی؟
‫زنجیر...
‫- زنجیر دیمونته. ‫- الان وقت گشتن دنبالش نیست!
‫- آقا... آقا... ‫- با دقت.
‫آقا، لطفا ببینید کدوم از این دخترا ‫زنجیری چیزی همراهشون هست.
‫آقا، با دقت.
‫- آقا، لطفا دختره رو درست حسابی بگردید. ‫- باشه، خانم.
‫رگو، من با اینا میام. ‫تو دنبالمون بیا. زود باش!
‫- این یارو رو ببین! ‫- بریم. عجله کن.
‫آقا...
‫داوشی، بریم.
‫داوشی، بیا دیگه.
‫برو کنار! من می‌رونیم.
‫مست کردی می‌خوای رانندگی کنی؟ ‫مگه عقل نداری؟
‫وای، خدای من!
‫پرستار، اون تخت رو فورا آماده کن!
‫دکتر، بهشون آمپول مایداس بزن. ‫زود باش. سریع!
‫- چی شده بهشون؟ ‫- اورژانسه! فورا بهشون برسید.
‫پاهاشو سفت بگیر.
‫داوشی، بریم.
‫خانم، کجا بریم؟
‫به عموت زنگ بزن ببین ‫این دخترا رو کجا بردن.
‫اول خودش گند می‌زنه به همه چی ‫بعد به من دستور می‌ده زنگ بزنم.
‫از اون بدتر، این یارو هم جواب نمی‌ده.
‫جوابمو نداد.
‫باشه.
‫داوشی، رستورانم همین نزدیکیاست.
‫بریم اونجا صبر کنیم.
‫تا اون موقع هی بهش زنگ بزن ‫تا جواب بده.
‫باشه.
‫رستوران خودمون، سری‌دار.
‫یه مکانیک پیدا کن این ماشینو سریع درست کن.
‫- چشم خانم. ‫- اگه موردی پیش اومد بهتون زنگ می‌زنم.
‫یه لحظه، خانم.
‫سوئیچ.
‫یه سفارش بیرون‌بر مونده.
‫بسته‌اش روی پیشخوانه. ‫لطفا تحویلش بده.
‫باشه، من انجامش می‌دم. ‫شما برید.
‫لطفا بیاید داخل.
‫دبی...
‫داوشی؟
‫باید با دمپو صحبت کنم.
‫گوروجی...
‫بله، داوشی؟
‫چیزی که ازش می‌ترسیدیم داره اتفاق می‌افته.
‫جان سرینی به شدت در خطره.
‫اگه اوضاع از دستمون خارج بشه،
‫از خنجر مقدس استفاده کن.
‫به هیچ وجه، ‫نباید بیفته.
‫مراسم ماهایانا رو فوراً شروع کن.
‫باید جلوی هر فاجعه‌ای ‫که قراره سرمون بیاد رو بگیریم.
‫چی شده، داوشی؟
‫اون دخترا...
‫یه چیز خطرناکی رو فعال کردن.
‫دکتر، وضعیتشون چطوره؟
‫هر سه تاشون وخیم هستن.
‫فکر کنم حمله‌ی عصبی شدید داشتن.
‫نمیتونیم با توجه به شرایط الانشون ‫تشخیص بدیم.
‫ببخشید.
‫شماها کی هستین؟
‫با اینکه این همه ‫مراقب دور و بر خونه بود،
‫چطوری تونستین ‫برین تو اون خونه؟
‫هی! دارم ازت میپرسم!
‫آقا...
‫اگه بهتون بگم... اگه بهتون بگم...
‫باور نمی‌کنین.
‫اونش دیگه به خودمون مربوطه.
‫فقط بگو چی شده.
‫آقا، ما تو دانشکده SNK ‫تو ماهابالی‌پورم درس می‌خونیم.
‫تو اتاقمون تو خوابگاه بودیم.
‫یهو یه نور زد،
‫و تو یه چشم به هم زدن...
‫خودمونو ‫تو خونه‌ی دمونت دیدیم.
‫حالا چی؟
‫آقا، بهتون که گفتم.
‫گفتم که باور نمی‌کنین.
‫ساکت!
‫واضح توضیح بده ببینم.
‫آقا، یه کتاب ‫تو کتابخونه‌ی دانشکده پیدا کردیم.
‫اون کتاب پر از آیه بود... ‫انگار دعا بود.
‫همین که شروع کردیم به خوندنش...
‫یه نیرویی رو تو اتاق حس کردیم.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫بعد، تو یه چشم به هم زدن،
‫خودمونو ‫تو خونه‌ی دمونت دیدیم.
‫آقا، اصلاً نمی‌دونیم چطوری شد.
‫اسم اون کتاب چی بود؟
‫شاهِ گمنامِ پادشاهی سقوط کرده.
‫سلام، آقا. لطفاً بفرمایید داخل.
‫دائوشی، یه لحظه ببخشید.
‫غذاتون حاضره آقا. ‫لطفاً بفرمایید.
‫آقا، لطفاً بیاین تو. ‫در بازه.
‫لعنتی، گوشیم آنتن نداره!
‫الو؟ الو، یامینی؟
‫- از این رستوران سفارش دادی، نه؟ ‫- آقا، صدامو می‌شنوین؟
‫- اما اینجا کسی نیست.
‫فکر می‌کنی دروغ میگم؟
‫کسی تو این رستوران نیست.
‫نه، نه، نه، نه!
‫- ما اینجاییم! ‫- احمق‌های بی‌مسئولیت!
‫- نصف شبه، هوا هم بده... ‫- آقا، اینجارو ببینین!
‫سفارش رو گرفتن ‫و تعطیل کردن رفتن.
‫- نه! نه! نرین آقا. ‫- فقط خفه شو، یامینی!
‫- به خاطر خدا، دیگه از اینجا سفارش نده! ‫- ما اینجاییم. آقا، لطفاً.
‫آقا! آقا! لطفاً نرین.
‫آقا، لطفاً نرین! ‫لطفاً آقا!
‫جواب بده دیگه!
‫گوشی تو به شبکه وصله؟
‫گوشیم...
‫نه؟
‫خدایا! وای‌فای چی؟ ‫وای‌فای دارین اینجا؟
‫یه لحظه.
‫وای‌فای هم قطعه.
‫وای‌فای هم قطعه؟
‫لطفاً بیاین آقا.
‫اون کتاب...
‫آقا...
‫اون کتاب یه جایی همینجا بود.
‫الان نیستش.
‫آقا، در!
‫ما درو از تو قفل کرده بودیم آقا.
‫ولی الان بازه.
‫یه نفر اومده تو اتاق. ‫مطمئنم.
‫آقا، لطفاً بهشون بگین ‫فیلم دوربین مداربسته رو ببینن.
‫- آقا، ما اینجا بودیم... ‫- آدیتی، بسه دیگه!
‫- بس کن دیگه داستان نباف. ‫- خانم...
‫میخوام فیلم دوربین مداربسته رو ببینم. ‫لطفاً.
‫کل طبقه رو پوشش میده؟
‫بله آقا.
‫آقا! آقا!
‫اینجاییم.
‫ساعت چند بود اون موقع؟
‫دقیقاً ساعت ۱۱:۵۷ شب آقا.
‫ما اونا رو تو خونه‌ی دمونت ‫حدود ساعت ۱۲:۱۰ تا ۱۲:۱۵ دیدیم.
‫این دخترا اینجا بودن.
‫چطور ممکنه تو ۱۵ دقیقه
‫به یه جایی که ۴۰ کیلومتر فاصله داره برسن، خانم؟
‫آقا، حداقل الان حرفمو باور کن.
‫لطفا به نظارت این ادامه بده...
‫و ما قطعا می تونیم بفهمیم ‫که آیا کسی وارد اتاقمون شده یا نه.
‫- لطفا پخش کن. ‫- چشم آقا.
‫هی، نگه دار!
‫این کیه؟
‫ایشون کتابدار دانشگاهمونه. ‫آقای آلفونس، آقا.
‫چرا اون موقع شب اونجا بوده؟
‫آقا... آقا...
‫اون این کتاب رو بهم داد ‫وقتی که رفته بودم کتابخونه.
‫من این کتاب رو جلوی خودش خوندم.
‫ممکنه کار اون بوده باشه، ‫که برای این کتاب اومده تو اتاقمون.
‫آدیتی، چرا باید همچین کاری بکنه؟ ‫ایشون از کارمندای باسابقه هستن.
‫دروغ نگو که مارو مجبور کنی ‫یه کتابی که اصلا وجود نداره رو باور کنیم.
‫دروغ نمی گم! من دروغ نمیگم!
‫من اون کتاب رو خوندم چون ‫خودش بهم پیشنهاد داد!
‫وگرنه من از کجا باید از ‫زنجیر دمونت خبر داشته باشم!
‫چی؟ یه زنجیر؟
‫آقا...
‫آقا، اگه ما یه آیه خاص ‫تو این کتاب رو بخونیم...
‫صاحب زنجیر دمونت میشیم.
‫میگن که میشه با استفاده از اون زنجیر ‫قدرت های جادویی زیادی رو به دست آورد.
‫این چیزی بود که تو کتاب نوشته شده بود.
‫ما نتونستیم جلوی کنجکاویمونو بگیریم ‫و امتحانش کردیم.
‫خب، شما اون زنجیرو دیدین؟
‫راگو...
‫صبر کن.
‫صبر کنیم و ببینیم چی میشه.
‫لوکش، تو ماشین بمون.
‫بابا میره غذا رو میگیره، باشه؟
‫بابا، تو همینجا وایسا. ‫من میرم غذا رو میگیرم.
‫باشه، خیلی مواظب باش.
‫هی! بیا تو بچه.
‫دائوشی، یه لحظه ببخشید.
‫غذا حاضره. بیا تو.
‫در بازه. ‫بیا تو.
‫هی...
‫خیلی آشنا به نظر میای.
‫منو میشناسی؟
‫آره، میشناسمت. من خیلی وقتا ‫اومدم اینجا.
‫اینجا دیدمت.
‫همش میشنوم که همه دارن صدات میکنن ‫"دبی! دبی!"
‫همیشه در حال جنب و جوش هستی.
‫بفرمایید.
‫وای!
‫- پول خرد داری؟ ‫- نه.
‫باشه.
‫بذار برات خرد کنم.
‫- هی، بچه! ‫- هی، مواظب باش.
‫مواظب باش پسرم.
‫تو حتی نمی تونی اینو درست بگیری؟
‫خب، از دستم افتاد آقا.
‫آره جون خودت! راستی، ‫کسی باهات نیومده بود؟
‫خب، آقا... خودم خواستم بیام، ‫و مامانم از اینجا غذا سفارش داد.
‫از بابا خواستم تو ماشین صبر کنه...
‫تا من خودم بیام سفارشو چک کنم ‫و تحویل بگیرم.
‫و تو اینجوری سفارشو چک میکنی؟ ‫با ریخت و پاش؟
‫اممم... نه آقا.
‫بگیر، اینو نگه دار.
‫نباید جلوی این اتفاقو میگرفتی.
‫دائوشی...
‫دائوشی؟
‫دائوشی!
‫دبی، اینجا نمون. ‫برو بیرون!
‫دبی، اینجا نمون!
‫از اینجا برو بیرون!
‫دبی، از اینجا برو بیرون.
‫اینجا نمون. ‫از اینجا برو بیرون.
‫دائوشی، چی شده؟
‫می ترسم!
‫درو باز کن! می ترسم!
‫درو باز کن!
‫می ترسم!
‫درو باز کن!
‫دبی، نجاتم بده! ‫دبی، می ترسم.
‫لطفا نجاتم بده.
‫دبی، می ترسم. نجاتم بده!
‫چیزی‌ت نمیشه. ‫فقط آروم باش.
‫نترس!
‫به من اعتماد کن... به من اعتماد کن... ‫چیزی‌ت نمیشه.
‫دائوشی... دائوشی، چه اتفاقی داره میفته؟
‫چرا گیر افتادیم؟ ‫چطوری فرار کنیم، دائوشی؟
‫دبی، اینجا یکی هست. ‫دبی!
‫یکی اینجاست، دبی! ‫دبی! یکی اینجاست!
‫نه! دبی، من میترسم.
‫دبی، من میترسم!
‫دبی!
‫داره نزدیک‌تر میشه. ‫من میترسم، دبی.
‫راغو... خواهش میکنم!
‫راغو، خواهش میکنم بهش آسیبی نزن.
‫راغو، خواهش میکنم به حرفم گوش کن!
‫راغو، خواهش میکنم. اون یه بچه‌ست. ‫بهش آسیبی نزن.
‫خواهش میکنم! خواهش میکنم! ولش کن.
‫راغو، خواهش میکنم. التماست میکنم. ‫اذیتش نکن.
‫نجاتم بده! نجاتم بده!
‫دائوشی، اون دقیقا پشت سرته!
‫راغو، خواهش میکنم ولش کن. ‫خواهش میکنم اذیتش نکن.
‫راغو، خواهش میکنم ولش کن!
‫راغو، به حرفم گوش کن. ‫خواهش میکنم!
‫راغو، فقط ولش کن!
‫خب، اون زنجیرو دیدی؟
‫جواب بده!
‫اون زنجیرو دیدی؟
‫آقا، دیدم...
‫و من اون زنجیرو برداشتم.
‫وقتی اون خانم و پلیس ‫داشتن ما رو برای اون زنجیر بازرسی میکردن.
‫از ترس، ‫چاره دیگه ای نداشتم جز...
‫خدایا، اینجا آنتن نمیده.
‫حداقل یه ذره...
‫هی تو! تو! تو!
‫همه اینا تقصیر توئه.
‫بهت اعتماد کردم، ‫و حالا به خاطر تو تو این مخمصه گیر کردیم.
‫بهت گفتم، من به این چیزها اعتقاد ندارم!
‫حالا به خاطر تو گیر یه روح افتادم.
‫گوش کن! لیاقتت مرگه.
‫- هردوتون لیاقتتون مرگه! ‫- چرا لیاقت مرگ داریم؟
‫لیاقتت مرگه!
‫چند بار بهت هشدار دادم ‫که این موضوع رو جدی بگیری؟
‫چرا اون زنجیرو اینجا آوردی؟
‫چی؟
‫بازم بگو!
‫فکر میکنی من اون زنجیرو داشتم؟
‫آره! تو داشتیش و آوردیش اینجا!
‫وگرنه چطوری سر از جیب تو درآورد؟
‫خب!
‫بالاخره، تو سعی کردی برادر خودتو ‫برای پول بکشی.
‫فهمیدی اون زنجیر باارزشه،
‫برای همین کش رفتيش ‫و گذاشتیش تو جیبت.
‫خفه شو، باشه. ‫دهنتو ببند!
‫داری عصبیم میکنی!
‫- هی! عوضی... ‫- دبی!
‫راغو زنجیرو برنداشته.
‫تقدیر این بود که زنجیر به دست ما برسه.
‫این سرنوشت ماست.
‫منظورت چیه، دائوشی؟
‫یادته، راغو داشت تو اون اتاق ‫یه چیزی مینوشت؟
‫منو ببر به اون اتاق.
‫هر شش سال یک بار،
‫دقیقا در ماه ششم.
‫یعنی ششم ژوئن، ‫اونا یه زنجیر میدیدن.
‫با استفاده از اون زنجیر به عنوان واسطه، ‫یک نیروی شیطانی بسیار قدرتمند...
‫افرادی رو که پاشونو تو خونه میذارن ‫قربانی میکنه،
‫و این رو به عنوان سرنوشتشون تعیین میکنه.
‫دائوشی...
‫این چیه؟
‫مهر بافومت.
‫در قرن 16 و 17،
‫یک فرقه که از ضدمسیح پیروی میکردن...
‫انسان‌ها رو برای شیطان قربانی میکردن ‫اما قبل از قربانی کردن...
‫این نماد رو میکشیدن.
‫منظورت چیه؟
‫چرا اینجا کشیده شده؟
‫یادته راغو وقتی تو تلویزیون دیدیش ‫چی بهت گفت؟
‫نباید جلوی این اتفاق رو میگرفتی.
‫ما باید این بار گیر می افتادیم ‫و این سرنوشت ما بود.
‫ما سعی کردیم جلوی این چرخه رو بگیریم...
‫و در این راه، ‫اون نیروی شیطانی رو عصبانی کردیم.
‫تا وقتی ازمون انتقام نگیره ول کن نیست.
‫ببخشید! ‫اصلا چی داری میگی؟
‫یه کاری بکن، یه جوری تمومش کن...
‫باید این چرخه رو متوقف کنیم.
‫راه دیگه ای نداریم.
‫دائوشی...
‫دائوشی، چی...
‫هر اتفاقی افتاد، ‫شما دوتا نباید برید داخل.
‫گوش کن...
‫- حس سوزش دارم. ‫- چی؟
‫نمیتونم تحملش کنم. ‫بدنم داره میسوزه.
‫نمیتونم تحمل کنم! ‫بدتر میشه!
‫- نه... نه... صبر کن! ‫- بهش بگو تمومش کنه!
‫- راغو، تمومش کن! ‫- بهش بگو تمومش کنه!
‫دکتر، دایالان هستم.
‫داشتم سعی میکردم با همه تماس بگیرم.
‫همین الان اومدم بیمارستان پیشتون ‫و شماره تون رو گرفتم.
‫دکتر، راغو و دبی ‫تو خطر بزرگی هستن.
‫باید فورا ببینمشون.
‫اتفاقی با شما تماس گرفتن؟
‫نه، نگرفتن.
‫هیچکس با من تماس نگرفته، دایالان.
‫میدونی کجا ممکنه باشن؟
‫خونه دبی تو پوراساوالکام رو چک کردم.
‫به صومعه هم زنگ زدم.
‫تو هیچکدوم از این دوتا جا نیستن.
‫فکری میکنی کجا باشن دکتر؟
‫نه دایالان. نمیدونم.
‫آقا... آقا... برنامه BMW رو گوشیتون دارین؟
‫بله.
‫نمیتونید باهاش ماشینتون رو پیدا کنید؟
‫نرو... اونجا نرو.
‫ولم کن. ولم کن.
‫- تمومش کن. تمومش کن! ‫- ولم کن. ولم کن.
‫راغو، لطفا به حرفم گوش کن.
‫دائوشی.
‫دائوشی...
‫دائوشی!
‫دائوشی... دائوشی...
‫دائوشی...
‫آقا، آقا، آقا، بپیچ چپ.
‫دائوشی...
‫دائوشی؟
‫دائوشی...
‫این فوربا مقدس طلسم شده...
‫با ماه ها مراسم مذهبی که ‫توسط صدها راهب انجام شده.
‫این فوربا از تو ‫و سرینیواسان محافظت میکنه.
‫آقا، مستقیم برو.
‫یه کم برو سمت راست. ‫همینطور بیا!
‫آقا، بیا. همینطور بیا. ‫بیا.
‫آقا، همینطور بیا.
‫دبی...
‫من عمدا این کارو نکردم.
‫لطفا...
‫بهم نزدیک نشو.
‫از دیدن قیافه ات میترسم.
‫چرا از من میترسی؟
‫اگه من نمیکشتمش، ‫اون تورو می کشت.
‫نه... نه...
‫چیزی که تو تلویزیون دیدیم ‫قراره واقعا اتفاق بیفته.
‫تو یه آدم خودخواهی هستی.
‫میخوای همه رو بکشی ‫تا مطمئن بشی خودت فرار میکنی.
‫تو قبلا دائوشی رو کشتی.
‫بعدش هم همه رو میکشی.
‫تو همه رو میکشی!
‫درسته، من یه آدم خودخواهم!
‫اگه مجبور باشم همتون رو بکشم ‫تا خودم زنده بمونم،
‫این کارو میکنم! ‫آره، من خودخواهم.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫همه؟
‫ما چهار نفر بودیم تو تلویزیون.
‫یه نفر چهارم هم بود، ‫اون بچه.
‫اون کیه؟
‫چطوری تو تلویزیون ظاهر شد؟
‫میخوام فیلم دوربین مداربسته رو چک کنم.
‫این اون بچه ای نیست که تو ‫تلویزیون بود.
‫هی... سریدار!
‫سریدار... سریدار...
‫سریدار!
‫- سریدار، صدای من رو میشنوی؟ ‫- در رو باز کن!
‫- سریدار، صدامو میشنوی؟ ‫- در رو باز کن، مرد!
‫قربان، فکر نکنم اون تو باشن.
‫- چی؟ ‫- انگار کسی تو نیست.
‫- چی میگی؟ ‫- ما این توایم!
‫مطمئنی؟
‫اما تو گفتی ‫که اینجا پیادشون کردی.
‫منم همینو دارم فکر می‌کنم. ‫من اینجا پیادشون کردم.
‫- انگار رفتن. ‫- عمو! عمو!
‫- باز کن! ما توییم. ‫- رستوران فقط یه کلید داره.
‫نمیشه از تو قفلش کرد.
‫- عمو، لطفا در رو باز کن. ‫- مطمئنم حتما رفتن.
‫- این وقت شب کجا میخوان برن؟ ‫- هی، عمو!
‫- خونه‌ی هیچ کدوم از دوستاشون این اطراف نیست؟ ‫- سریدار، به من نگاه کن.
‫نه قربان.
‫- سریدار... ‫- راغو اینجا دوستی نداره؟
‫- چرا ازش نمی‌پرسیم؟ ‫- سریدار!
‫♪ چرا ما... ♪
‫♪ ...سرگردانیم؟ ♪
‫♪ ما به استراحت نیاز داریم ♪
‫♪ چرا نمیای و نمی‌بینی؟ ♪
‫♪ تمام هدایایی که می‌آوریم... ♪
‫♪ هوا را از طریق پوستت حس کن ♪
‫♪ تو چرا؟ ♪
‫♪ چه کسی آنجاست؟ ‫بگو ♪
‫♪ بیا و زیر پایم استراحت کن ♪
‫♪ من نیازهایت را برآورده می‌کنم ♪
‫♪ بیا و زیر پایم استراحت کن ♪
‫قربان، ما اینجا وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫من میرم و هر جا که بتونم می‌گردم.
‫اگه پیداشون کردم بهت خبر میدم.
‫تو هم جاهایی که می‌شناسی رو بگرد.
‫بریم قربان.
‫چی...
‫نه!
‫نه! نه!
‫دائوشی از ما خواست که این مجسمه رو ‫به عنوان هدیه به شما بدیم.
‫این مجسمه لرد ماهاکالا است.
‫خدایی که از صومعه‌های بودایی ما ‫در برابر نیروهای شیطانی محافظت می‌کند.
‫این مجسمه رو در نقطه مرکزی ‫رستوران خودتون دفن کنید.
‫انرژی مثبت رو به این مکان جذب می‌کنه.
‫نمیتونه به این نزدیک بشه.
‫ما یه مجسمه‌ی قدرتمند رو اینجا دفن کردیم.
‫به خاطر همینه که خفاش‌ها نتونستن ‫وارد این منطقه بشن.
‫گوش کن، می‌تونی این گنبد رو باز کنی؟
‫فقط یه پنل شیشه‌ای میشه باز کرد.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫این منطقه امن تنها امید ماست ‫اگه بخوایم فرار کنیم.
‫باید از گنبد بالا بریم.
‫زود باش. ‫صندلی‌ها رو یکی یکی بهم بده.
‫مراقب باش.
‫گوش کن، باید بالا بری.
‫من فقط با گرفتن طناب بالا ‫می‌تونم صندلی‌ها رو روی هم بچینم.
‫هی، مواظب باش!
‫دبی...
‫سم...
‫داره تکون می‌خوره. لطفا بگیرش!
‫گفتم، بگیرش!
‫ببخشید!
‫سم؟
‫نجاتم بده، دبی.
‫سم؟
‫آرزوت داره براورده میشه.
‫من به سوی تو برگشتم، دبی.
‫اون نامه‌ای که اون روز اومده بود رو ‫نادیده گرفتی، نه؟
‫خانم.
‫یه نامه برای شما اومده، خانم.
‫تو...
‫تو حامله‌ای، دبی.
‫من در رحم تو دوباره متولد شدم، دبی.
‫چطوری تو تلویزیون ظاهر شد؟
‫خیلی آشنا به نظر میای.
‫منو می‌شناسی؟
‫هی، حالا به این نگاه کن!
‫خیلی تپل و بانمک بودی.
‫منو ناامید نکن.
‫وگرنه برای همیشه میمیرم، دبی.
‫سم...
‫منو ناامید نمی‌کنم.
‫فقط اگه منو از این قلمرو نجات بدی،
‫می‌تونیم با خوشحالی در دنیای تو ‫زندگی کنیم.
‫- نمیذارم بری سم. ‫- از منطقه امن بیرون نیا!
‫نمیذارم بری.
‫فکر میکنی داری چیکار میکنی؟
‫میترسم.
‫خواهش میکنم نرو!
‫- وایسا! نرو. ‫- نمیذارم بری سم.
‫- به هر قیمتی شده نجاتم بده دبی. ‫- به حرف من گوش کن!
‫نه! از منطقه امن رد نشو.
‫گفتم وایسا!
‫وایسا! خواهش میکنم از منطقه امن رد نشو.
‫منو از این قلمرو نجات بده دبی.
‫نمیذارم بری سم.
‫ولم نکن دبی.
‫- به حرف من گوش کن! وایسا. ‫- منو از اینجا ببر.
‫خواهش میکنم نرو...
‫نمیذارم بری...
‫نمیذارم بری سم.
‫اوه، بیخیال! ‫داری چیکار میکنی؟
‫مگه سالها پیش نمرد؟
‫دست از سرم برندار دبی.
‫منو از این قلمرو نجات بده دبی.
‫بیا اینجا تا نجاتت بدم.
‫دست از سرم برندار دبی.
‫بیا اینور داداش. ‫نجاتت میدم از این قلمرو.
‫دبی...
‫گفتم بیا اینور ‫تا نجاتت بدم!
‫اگه میخوایم فرار کنیم...
‫فقط یه راه هست.
‫اون زنجیر.
‫نیروی شیطانی داره از طریق ‫اون زنجیر همه این کارها رو میکنه.
‫اگه اون زنجیر رو بیاریم داخل ‫منطقه امن و نابودش کنیم،
‫اونوقت میتونیم جلوی همه اینها رو بگیریم ‫و از اینجا فرار کنیم.
‫من اون زنجیر رو برات میارم.
‫نابودش کن و از اینجا برو بیرون.
‫چی؟
‫نمیفهمم.
‫امیدوارم بدونی اگه از منطقه امن بری بیرون ‫چی میشه.
‫میدونم، برای همین اینو گفتم.
‫نه...
‫نه... نه... صبر کن...
‫من بودم که کشوندمت اینجا.
‫اگه بلایی سرت بیاد ‫سرینی هم زنده نمیمونه.
‫جون هر دوتاتون اینجاست.
‫یادت باشه، حتی اگه یه جون ‫دیگه هم تو دلت داری.
‫یه بچه تو شکمته.
‫حداقل به خاطر بچت باید زنده بمونی.
‫ممکنه آدم خودخواهی به نظر برسم،
‫ولی قطعا آدم بدی نیستم.
‫- میرم و اون زنجیر رو برات میارم. ‫- راغو...
‫راغو...
‫راغو، خواهش میکنم...
‫هر اتفاقی برای سرینیواسان بیفته...
‫برای تو هم میفته.
‫اگه سرینیواسان بمیره،
‫برای تو هم اتفاق میفته.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم
مدیر وبسایت : نوید مرادی
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
مترجم : تالاپاتی
‫فقط با شکستن گنبد میتونی بیای داخل.
‫زود باشین، برانکارد رو بیارین!
‫هم اینجا بود.
‫زنجیر همینجا بود.
‫آقا! آقا!
‫پسرم،
‫دکترها میگن که شانس زنده موندن راغو ‫خیلی کمه.
‫فقط تا وقتی به دستگاه تنفس وصله ‫زنده میمونه.
‫اما ما امیدواریم.
‫دستگاه راغو رو قطع کنیم؟
‫حالا تصمیم نهایی با توئه، ‫به عنوان برادر کوچیکترش.
‫زنده میمونه.
‫مطمئن میشم که زنده میمونه!
‫در ششم ژوئن 2027،
‫به این چرخه پایان میدم!
‫نمیذارم یه جون دیگه ‫به خاطر دمونت از دست بره.
‫نه...
‫اونها به خاطر دمونت ‫قربانی نشدن.
‫دیدم که یه نفر دیگه رو میپرستیدن، ‫انگار که خداشون باشه.
‫روی یه تخت نشسته بود.
‫مثل یه پادشاه!
‫همه مرده ها...
‫مثل برده ازش اطاعت میکردن.
‫یه چشمش بیرون زده بود،
‫زبونشو بریدن.
‫اون کتاب درباره همون پادشاهی بود که من درباره‌ش خونده بودم.
‫اونم کور بود.
‫اون کتاب کجاست؟
‫حتما دست اون کتابداره هست.
‫نه فقط برای این دختر، بلکه برای همه کسایی که قبلاً مردن،
‫این کتابدار بود که دنبالشون می‌گشت و کتاب رو بهشون می‌داد.
‫هیچ کدوم از کسایی که کتاب رو قرض گرفتن، برش نگردوندن.
‫مدارک میگه که اون کتابدار پیر کتاب رو پس گرفته.
‫من اون کتاب رو خوندم چون اون بهم پیشنهاد داد!
‫وگرنه من از کجا باید از زنجیر دمونته خبر داشته باشم!
‫بعد از اینکه به خونه اون کتابداره دستبرد زدیم،
‫فهمیدیم که چه هیولای شیطانی‌ای هست.
‫برای اینکه روح شیطانی دمونته رو راضی کنه،
‫خودش گوشت تنشو پاره کرد...
‫و با خونش یه مراسم انجام داد.
‫نسل‌ها...
‫تمام خانواده‌اش دمونته رو می‌پرستیدن...
‫و زندگی می‌کردن تا ازش اطاعت کنن و به خواسته‌اش عمل کنن.
‫ببخشید. وایسا!
‫نسل‌هاست که،
‫همین خانواده کتاب رو تحت کنترل خودشون داشتن.
‫ازش محافظت کردن و هر شش سال یک بار،
‫تصمیم می‌گیرن که چه کسی باید اون رو بخونه و کی باید قربانی بشه.
‫اون خانواده چه نسبتی با دمونته دارن؟
‫اینا کی هستن؟
‫و چرا این قربانی‌ها انجام میشه؟ باید بفهمیم.
‫باید جلوی همه رو بگیریم که اون کتاب رو نخونن.
‫اما قبل از اینکه بخوایم همه این کارا رو انجام بدیم،
‫اول باید اون کتابداره رو پیدا کنیم.