« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫[وقتی تقویم ماه کاملی نداشته باشد، ‫ماه سیاه اتفاق می‌افتد.]
‫[این اتفاق فقط در ماه فوریه و تقریباً ‫هر 19 سال یک بار رخ می‌دهد.]
‫[آخرین ماه سیاه در فوریه‌ی 2018 بود.]
‫[سی‌روزه‌ی بدون ماه بعدی ‫(ماه سیاه) در سال 2037 رخ می‌دهد.]
‫[این فیلم در مورد «مراسم ظلمت» است ‫که در ماه سیاه سال 2018 برگزار شده.]
‫مراسم ظلمت خیلی خطرناکه.
‫عالم‌ها حتی نمی‌خوان اسمش رو بیارن.
‫توی ماه‌هایی انجام میشه که ماه کاملی ندارن.
‫به اون ماه‌ها میگن ماه سیاه.
‫تاریک‌ترین شب ماه سیاه، شب قبل اول ماهه.
‫اون شب، شب ظلمته.
‫ظلمت یعنی تاریکی.
‫دوران ظلم تاریکیه.
‫شانس آوردی چون نزدیک‌شیم.
‫من این مسئله رو خوش یمن می‌بینم.
‫ولی قبل از این که تصمیم بگیری خوب فکر کن.
‫چون این نفرین هیچ راه برگشتی نداره.
‫من حاضرم هرکاری بکنم تا اونی که ‫پسر و شوهرم رو کشته این درد رو حس کنه!
‫اگه لازم باشه حاضرم توی جهنم هم بسوزم.
‫توبه کن.
‫تو یه قربونی پیدا می‌کنی.
‫توی شب ظلمت، این مراسم رو ‫با این قربونی برگزار می‌کنیم.
‫شب بعدی این که آرزوت برآورده شد،
‫باید اون قربونی رو زنده دفنش کنی.
‫قبول می‌کنی این گناه بزرگ رو بکنی؟
‫قبول می‌کنم.
‫راه دیگه‌ای ندارم.
‫پس قربونیت رو پیدا کن ‫و فردا شب بیارش اینجا.
‫.:: مریم صرافها و رضا فتحی ::.
‫[شانزده فوریه سال 2018، جمعه ‫شب ظلمت]
‫ای تاریکی، صدای من را بشنو.
‫در این شب ظلمت به سمت صدایم بیا.
‫از آخرالزمان صدای من را بشنو ‫و به این زن قدرت ببخش.
‫با تاریکی ابدیت به سمت صدایم بیا.
‫به این زن با مراسم ظلمت قدرت ببخش.
‫آرزوی این زن را برآورده کن،
‫تا بتواند از دشمن‌هایش انتقام بگیرد.
‫ماه را تاریک کن، ظلمت را شروع کن!
‫بابا؟
‫ظلمت جواب داد.
‫ظلم تکمیل شد.
‫حالا فقط یه چیز مونده.
‫تا فردا شب صبر کن.
‫اون پسره رو زنده دفن می‌کنی.
‫تنهایی این کار رو می‌کنی.
‫تنهایی بار این گناه بزرگ رو به دوش می‌کشی.
‫اون حالا با خون شیطان آلوده شده.
‫اگه این کار رو نکنی، خیلی بیشتر از چیزی ‫که تا به امروز زجر کشیدی زجر می‌کشی.
‫این حرز نفرین شده که از استخوان‌های ‫هفت حیوان ساخته رو بذار توی کیسه،
‫و کنار این بچه دفنش کن.
‫این حرز مُهر و موم ظُلمته.
‫[اسامی اشخاص حاضر در این فیلم...]
‫[به دلیل مسائل قانونی عوض شده‌اند.]
‫امشب شب ظلمته!
‫تاریکی ظلمت...
‫چه کسی در ظلم این تاریکی زجر می‌کشد؟
‫راه فراری از این ظلم هست؟
‫[بیست و یکم مارچ سال 2018، چهارشنبه]
‫دیروز که همدیگه رو دیدیم گفتی که...
‫این اطراف نظافت خونه‌ها رو انجام میدی.
‫ما به یه نفر نیاز داریم که باهامون زندگی کنه.
‫ما یه شخص سال‌خورده اینجا داریم. مادر شوهرم.
‫دو سال پیش براش تشخیص آلزایمر دادن.
‫من دیگه نمی‌رسم ازش مراقبت کنم.
‫براتون بهترین آرزوها رو دارم خانم آرزو.
‫اصلاً نگران نباشید.
‫ازشون مراقبت می‌کنم.
‫راستی، ما دوتا دختر هم داریم.
‫دختر بزرگم 18 سالشه. اسمش سرابه.
‫چون از وقتی اومدیم اینجا از دوستاش دور بوده ‫یه مقدار به هم ریخته‌ست.
‫جوونه، باید ببخشیش.
‫مامان؟
‫این پرنسس کوچولومون رویاست.
‫بیا اینجا رویای عزیزم.
‫ایشون خاله ماراله.
‫سلام خاله مارال.
‫سلام.
‫بذار ببینم واسه این دختر خانم خوشگل ‫توی کیفم چی دارم.
‫بفرمایید.
‫ممنونم خاله مارال.
‫خواهش می‌کنم.
‫دختر خوشگلیه.
‫ایشالا خدا عاقبت به خیرش کنه.
‫آمین.
‫رویا بیماری بدی رو از سر گذرونده.
‫ازتون می‌خوام ویژه ازش مراقبت کنید.
‫لطفاً حواس‌تون بهش باشه.
‫نگران نباشید.
‫من ارتباطم با بچه‌ها خیلی خوبه، ‫خیلی خوب ازش مراقبت می‌کنم.
‫پس تبریک میگم.
‫- به خانواده‌ی ما خوش اومدید. ‫- ممنونم.
‫کار یکی دیگه بود.
‫حالت چطوره مامان‌بزرگ؟
‫کار یکی دیگه بود...
‫پدرت بهم گفت.
‫بهم همه چیز رو گفت.
‫خیلی پشیمونه، ولی نمی‌تونه حرفی بزنه.
‫می‌ترسه.
‫حالت بهتر میشه مامان‌بزرگ.
‫برو.
‫تو مال یکی دیگه‌ای.
‫یکی دیگه...
‫سراب، گرسنه‌ته عزیزم؟
‫نه، سیرم.
‫شما بخورید.
‫خانم آرزو، اگه کار دیگه‌ای ندارید، ‫من به خانم لاله رسیدگی کنم.
‫- باشه. ‫- بعداً میز رو جمع می‌کنم، باشه؟
‫امروز خسته شدی. زحمت نکش. من انجامش میدم.
‫باشه، ممنونم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫به نظر خانم خوبی میاد.
‫همینطوره.
‫نوش جان خانم لاله.
‫یه ذره آب می‌خواید؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- مارال. اسم من ماراله.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫اینجا دیگه جا نداریم.
‫من اینجام.
‫پسرم اینجاست.
‫عروسم اینجاست.
‫غذامون کافی نیست.
‫همه‌شون غذا می‌خورن.
‫من گرسنگی می‌کشم.
‫بذار از پسرم بپرسم.
‫زحمت نکشید. من بهش میگم.
‫بشین!
‫وقتی همه‌ی کارها رو سر موقع انجام بدی،
‫خیلی عالی میشه.
‫همه چیز باید به موقع باشه.
‫اینطوری...
‫خوب میشه.
‫اگه دیر انجامش بدی،
‫خوب نیست.
‫تقاص سنگینی داره.
‫خوبه که همه چیز سر موقع انجام بشه.
‫وگرنه ارزشی نداره.
‫تقاص سنگینی داره.
‫وگرنه ارزشی نداره.
‫تقاص سنگینی داره.
‫خوبه که همه چیز سر موقع انجام بشه.
‫درست نمیگم مارال؟
‫خوبه که همه چیز سر موقع انجام بشه.
‫درست نمیگم مارال؟
‫اسمت چی بود؟
‫- مارال. ‫- مارال.
‫اسم قشنگیه.
‫مارال.
‫دوباره میای؟
‫آره، میام.
‫من یه نوه‌ی جوون طبقه‌ی بالا دارم.
‫اگه دیدیش، بهش بگو نیاد.
‫اون تبدیل به یه آدم دیگه شده.
‫اون نوه‌ی من نیست.
‫کمال تبدیلش کرده به یکی دیگه.
‫تبدیلش کرده به یکی دیگه.
‫باشه، بیا، شما استراحت کن. من بهش میگم.
‫واسه چی اومدی اینجا؟ برو ببینم!
‫برو ببینم!
‫برو. واسه چی اومدی؟
‫برو! کمال الان میاد.
‫برو! گفتم برو!
‫برو! دیگه برنگرد!
‫اون دختر رو کشت.
‫نمی‌دونه چیکار کرده.
‫کمال احمق.
‫خیلی شانس آوردی که از هیچی خوشت نمیاد رویا.
‫همیشه مثل قبلی.
‫برات مهم نیست کجایی،
‫چی می‌بینی، چطور زندگی می‌کنی.
‫هیچی ناراحتت نمی‌کنه.
‫همیشه مثل قبلی.
‫بعضی وقت‌ها...
‫میگم ای کاش مثل تو بودم.
‫تو دلت نمی‌خواد جای من باشی آبجی.
‫کمال.
‫حالت خوبه؟
‫آره خوبم. حالم خوبه.
‫یه ذره حواسم پرته.
‫سراب خوب با اینجا کنار نیومده.
‫کنار میاد. تازه اومدیم اینجا.
‫اینجا هم دوست پیدا می‌کنه.
‫باور کن این بهترین راهه.
‫یه فکری می‌کنم،
‫بعد دنبال کار ‫توی یه بیمارستان بزرگ‌تر می‌گردم.
‫چطور؟
‫فکر می‌کردم دیگه قرار نیست ‫این کار رو بکنی کمال.
‫واسه چی از کارت استعفا دادی ‫اگه می‌خواستی دوباره دکتر بشی؟
‫آرزو.
‫درکم کن.
‫یه مدت استراحت لازم دارم.
‫بابا!
‫حسن!
‫مامان!
‫سر قولت نموندی!
‫سر قولت می‌مونی!
‫می‌مونی!
‫ببین!
‫بیا آرزو.
‫رویا کجاست؟
‫طبقه‌ی پایینه، داره دوش می‌گیره.
‫خیلی کثیف شده بود.
‫میرم یه سر بهش بزنم.
‫تو این رو انجام بده.
‫خالیش کن توی بقیه تا برگردم.
‫حله.
‫مراقب باش. نریزیش، خیلی سخت پیدا میشه.
‫نباید این کار رو می‌کردی پسرم.
‫- مامان، چی شده؟ ‫- بعد از این که آدم کشتی دوباره دیوونه شدی.
‫عزیزم! رویا!
‫- هیچکس نمی‌دونه این خون کیه. ‫- عزیزم! بیدار شو!
‫رویا! رویا! بیدار شو عزیزم. رویا!
‫- تو دیوونه شدی. دیوونه. ‫- رویا! بیدار شو عزیزم. رویا!
‫رویا! رویا!
‫- من رو هم بکش. ‫- بیدار شو عزیزم.
‫رویا! رویا، زود باش.
‫- هیچکس نمی‌دونه این خون کیه. ‫- بیدار شو عزیزم!
‫- دختر عزیزم! ‫- بابا؟
‫رویا؟
‫کمال؟
‫چی شده؟
‫- رویا؟ ‫- بله آبجی؟
‫از این خانم جدیده خوشت میاد؟
‫آره. چرا؟
‫میره روی مخم.
‫همه‌اش لبخند می‌زنه و میگه: ‫چیزی نمی‌خوای؟
‫چیکار کنه؟ نخنده گریه کنه؟
‫رفتارهاش به نظرم تظاهر میان.
‫من ازش خوشم اومد.
‫به هر صورت، خیلی باهاش صمیمی نشو.
‫به هر حال اون فقط اینجا کار می‌کنه.
‫باشه آبجی.
‫شبت بخیر.
‫شبت بخیر آبجی.
‫رویا...
‫چی شده آبجی؟
‫رویا...
‫آبجی.
‫رویا...
‫تنهام بذار.
‫آبجی؟
‫نمی‌خوام توی این اتاق بمونی.
‫آبجی...
‫تنهام بذار رویا.
‫تنهام بذار.
‫چیه رویا؟ میشه تنهام بذاری؟
‫ماه سیاه هر 19سال رخ میده.
‫تاریکی ظلمت بر ما نازل میشه.
‫قربانی انجام میشه، ‫این طلسم کامل میشه.
‫کی این ظلم شروع میشه؟
‫این چه جور نفرینی، چه جور اهرمینیه؟
‫ماه تبدیل به تاریکی شد.
‫بهت هشدار دادم، ‫نمی‌تونی از نفرین‌مون فرار کنی!
‫اگه توش شرکت کنی، ‫نمی‌تونی فرار کنی. فاصله بگیر!
‫شرورهای زمان ظلمت.
‫توی این موضوع هیچ قدرتی نداری!
‫اگه ازم نمی‌ترسیدید نمی‌اومدید سراغم.
‫دور شو، وگرنه نمی‌تونی از ظلم فرار کنی!
‫دور شو اهریمن عجیب‌الخلقه!
‫دور شو!
‫دور شو، دخالت نکن!
‫اگه این مراسم کامل نشه، نفرین رشد می‌کنه،
‫تاریکی افراد بی‌گناه رو آلوده می‌کنه.
‫[بیست و دوم مارچ سال 2018، پنجشنبه]
‫بفرمایید.
‫آفرین دختر.
‫امروز حالت چطوره عزیزم؟
‫مامان، باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫بگو عزیزم.
‫ولی توی گوشت میگم.
‫میشه من توی یه اتاق دیگه بخوابم؟
‫می‌خوام تنها باشم.
‫چرا عزیزم؟
‫نمی‌خوام هم‌اتاقیش باشم.
‫باشه. با خواهرت صحبت می‌کنم.
‫این رو ببین.
‫نمی‌دونم داره چی به سرم میاد.
‫این قضیه چطور تموم میشه؟
‫باید چیکار کنم؟
‫چطور این قضیه حل میشه؟
‫چطور از این قضیه خلاص بشم؟
‫چه گهی باید بخورم؟
‫خیلی سخته. درد از دست دادن یه بچه خیلی سخته.
‫اومدم.
‫هردوشون روی زمین افتاده بودن، غرق خون.
‫من میرم بیرون. یه ذره کار دارم.
‫برمی‌گردم.
‫[ییلدیریم، بورسا]
‫واسه چی شما تن لش‌ها نشستید اینجا؟ بلند شید!
‫بلند شید و برید برام یه کم پول دربیارید!
‫اینجا رو تبدیل کردید به یه خوابگاه!
‫- شنیدید چی گفتم؟ ‫- باشه عمو کاظم.
‫حالا گورتون رو از اینجا گم کنید ‫و یه ذره برام پول دربیارید!
‫احمق‌های کوفتی!
‫راه بیفتید! سریع! معطل نکنید!
‫عوضی‌ها!
‫- کسی رو فرستادی دنبال مارال؟ ‫- فرستادم داداش کاظم.
‫خوبه. نگاه کن. هرچیزی که داشت رو داد ‫تا اون پسره رو پیدا کنه.
‫تو توی این داستان از چیزی سر درمیاری صامت؟
‫نه.
‫من هم سر درنیاوردم.
‫به هر حال، مراقب باش. نذار این روانی ‫برامون مشکل درست کنه.
‫اون عقلش رو از دست داده داداش.
‫اگه بچه‌ها بهمون نمی‌گفتن محمد رو ‫زنده زنده دفن می‌کرد.
‫اون دفنش نکرد، دکتر دفنش کرد. ‫یا یه نفر دیگه، اهمیتی داره؟
‫به هر حال. این مسئله دوباره ‫به نفع‌مون شد.
‫حالا برو دنبال این مارال جنده.
‫ببین می‌خواد چه غلطی بکنه. باشه؟
‫اون غیرقابل پیش‌بینیه. ‫من یه ذره اون روانی رو می‌شناسم.
‫یه وقتی میرم یه سری به این دکتر فراری می‌زنم.
‫تو مراقب باش.
‫بعداً می‌بینمت.
‫رویا؟
‫قند عسلم.
‫ببین.
‫ببین برات چی گرفتم.
‫این رویاست.
‫این هم محمده.
‫ممنونم بابا.
‫- هیچوقت از هم جداشون نکن، باشه؟ ‫- باشه بابا.
‫بذار همیشه پیش هم باشن.
‫دختر عزیزم.
‫رویا.
‫محمد.
‫طفلکی من.
‫بیا اینجا خاله مارال.
‫بگو ببینم، واسه چی می‌خواستی تنها بخوابی؟
‫نمی‌خواستم پیش خواهرم بخوابم.
‫رفتارش عجیب شده.
‫چطور؟
‫من رو می‌ترسونه.
‫شب‌ها اسمم رو زمزمه می‌کنه،
‫بعدش میگه که این کار رو نکرده.
‫حتماً داره شوخی می‌کنه عزیزم.
‫خواهر من هم همه‌اش همین کار رو می‌کرد.
‫میشه یه رازی رو بهت بگم؟
‫خواهرهای بزرگ‌تر یه ذره به خواهر کوچیک‌هاشون ‫حسودی‌شون میشه.
‫چون...
‫بزرگ‌ترها اون کوچیک‌تره رو بیشتر دوست دارن.
‫خواهرم دوستم نداره چون من مریضم.
‫شما رو هم دوست نداشت.
‫- ولی من خیلی دوست‌تون دارم خاله مارال. ‫- بیا اینجا.
‫کمال.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یه ذره خستم.
‫دیشب نتونستم بخوابم.
‫شاید با این بتونم بخوابم.
‫واسه چی نتونستی بخوابی؟
‫به فکر بچه‌ها بودم.
‫نتونستن بهش عادت کنن.
‫دارن عجیب رفتار می‌کنن. نگاه‌شون کن.
‫ولی برای همه‌مون خوب میشه. حالا می‌بینی.
‫امیدوارم.
‫از این خانم خدمتکار راضی هستی؟
‫امروز یه ذره با هم صحبت کردیم.
‫شوهر و پسرش رو سر یه مشاجره کشتن.
‫اون پسره خیلی پارتی داشته. ‫از مجازات قسر در رفته.
‫ولی گفت بعداً چیزی که حقش بوده سرش اومده.
‫دیوونه شد و کل خانواده‌اش رو کشت.
‫دیر یا زود، هرکسی که این کار پلید رو ‫مرتکب شده مجازات میشه.
‫عدالت الهی.
‫عدالت الهی...
‫اون زد زیرش قولش.
‫کی زد زیر قولش؟
‫شوهر به درد نخورم.
‫گفت هیچوقت تنهام نمی‌ذاره.
‫ولی سر قولش نموند.
‫حالا داره توی جهنم می‌سوزه.
‫آدم باید سر قولش بمونه.
‫اگه روی قولت نمونی بد میشه.
‫خیلی بد میشه.
‫بده‌اش به من.
‫درست نمیگم مارال؟
‫بشین!
‫اسمت چیه؟
‫دوباره میای؟
‫آبجی...
‫- آبجی... ‫- رویا، برو.
‫می‌خواستی تنها بخوابی. حالا برو بخواب.
‫من خیلی می‌ترسم آبجی.
‫میشه بیام پیشت؟
‫رویا برو پی کارت!
‫من خیلی می‌ترسم آبجی.
‫رویا؟
‫بیا پیشم.
‫رویا؟
‫بیا پیشم آبجی.
‫میشه بیام پیشت آبجی؟
‫واسه چی مریض شدم؟
‫آبجی؟
‫رویا؟
‫- رویا؟ ‫- میشه بیام پیشت؟
‫من خیلی می‌ترسم.
‫- خواهر... ‫- رویا؟
‫بیا پیشم.
‫من نمی‌تونم بیام پیشت.
‫آبجی.
‫رویا؟
‫آبجی.
‫من خیلی می‌ترسم.
‫من می‌خوام بزرگ شم.
‫من خیلی می‌ترسم آبجی.
‫رویا؟
‫من خیلی می‌ترسم آبجی.
‫رویا.
‫من خیلی می‌ترسم آبجی.
‫- بیام پیشت؟ ‫- رویا؟
‫میشه بیام پیشت؟
‫من اینجام آبجی.
‫من خیلی می‌ترسم آبجی.
‫میشه بیام پیشت؟
‫منم آبجی. نترس.
‫مامان.
‫ولم نمی‌کنن.
‫حسن؟
‫سر قولت بمون مامان.
‫پسرم...
‫دفنش کن مامان.
‫حسن.
‫اون همین الانش هم مریضه.
‫- لزومی نداره دلت براش بسوزه. ‫- حسن.
‫نجاتم بده مامان.
‫نجاتم بده.
‫حسن.
‫مامان.
‫پسرم.
‫مامان؟
‫حسن؟
‫پسرم؟
‫مامان!
‫به خاطر من این کار رو کردی، مگه نه مامان؟
‫تو زدی زیر قولت مامان.
‫سر قولت بمون!
‫مامان.
‫مامان، بیدار شو.
‫بیدار شو.
‫حاضر به خاطر رویا از جونت بگذری مامان؟
‫کدوم رویا؟ اون کیه؟
‫نوه‌ات مامان.
‫دخترم، رویا.
‫تو خیلی براش تلاش کردی. خیلی تلاش کردی.
‫تو باید بمیری که رویا زنده بمونه مامان.
‫من رو هم بکش.
‫محمد رو هم بکش.
‫تو قضیه‌ی محمد رو از کجا می‌دونی؟
‫اومد اینجا و بهم گفت.
‫اینجا رفت و آمد داره.
‫میاد و میره.
‫حالا باید دیوونه بشی پسرم.
‫دارم دیوونه میشم مامان، واقعاً میگم.
‫نگران نباش.
‫اگه بتونیم خونت رو بگیریم مامان، ‫همه چیز درست میشه.
‫ولی اینطوری جواب نمیده.
‫باشه، آماده‌ای.
‫بیا مامان.
‫آماده‌ای مامان؟
‫کمال!
‫این یه خواب نیست کمال.
‫من میرم کمال.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان! مامان!
‫مامان...
‫[بیست و سوم مارچ سال 2018، جمعه]
‫خوش اومدید خانم آرزو.
‫ممنونم خانم مارال.
‫باز هم تسلیت میگم.
‫ممنونم.
‫رویا از ما چیزی پرسید؟
‫یه حادثه‌ی کوچیکی برای مادربزرگت پیش اومده.
‫گفتم مامان و بابا بردنش بیمارستان.
‫رویا؟
‫رویای عزیزم؟
‫چی شده عسلم؟
‫واسه چی گریه کردی؟
‫مادربزرگم وقتی بچه بودم خیلی دوستم داشت.
‫می‌گفت: تو باارزش‌ترین دارایی منی.
‫یادمه.
‫همیشه باهام بازی می‌کرد.
‫ولی وقتی مریض بودم هیچوقت دوستم نداشت.
‫چرا مامان؟
‫همیشه همینطوریه؟
‫اون هنوز هم دوستت داره.
‫ولی آدما وقتی پیر میشن، ‫بعضی وقت‌ها فراموش‌کار میشن.
‫ولی اون گفت: برو پی کارت.
‫دیگه برنگرد.
‫گفت پدرت تبدیلت کرده به یکی دیگه.
‫واسه چی این حرف رو زد مامان؟
‫تسلیت میگم دکتر. کل خانواده‌تون رو ‫توی خونه‌ی عموتون جمع کردید.
‫چی شده، دارید از چیزی فرار می‌کنید؟
‫چطور اینجا رو پیدا کردی؟
‫یه جوری پیداش کردم دیگه دکتر. ‫حالا چه اهمیتی داره؟
‫تو تنها کسی نیستی که اینطوری ‫به فکر فرار کردنه.
‫تو چیزی که می‌خواستی رو گرفتی.
‫تمومش کن. دیگه چی می‌خوای؟
‫دقیقاً می‌دونی چی می‌خوام دکتر.
‫من دیگه هیچی ندارم که بهتون بدم.
‫خوب می‌دونی دکتر، لزومی نداره ‫زوری ازت بگیرمش.
‫راحتم بذار.
‫اگه نذارم چی میشه؟
‫ها؟ اگه نذارم چی میشه؟
‫زنگ می‌زنی به پلیس؟ چیکار می‌کنی دکتر؟
‫من عادت دارم اینطوری بیفتم زندان و بیام بیرون.
‫ولی اگه تو بری اونجا، کارت تمومه دکتر.
‫حالا چیکار می‌کنی؟
‫اون دو میلیونی که ازت خواستم رو بهم میدی.
‫بعدش من و به خیر و شما رو به سلامت.
‫ندارم.
‫کل پولم رو بهت دادم.
‫ای کاش بیشتر مراقب می‌بودی دکتر.
‫ای کاش...
‫خوش اومدی بابا.
‫واسه چی گوشیت رو نمی‌ذاری کنار که غذا بخوری؟
‫سراب، گوشیت رو بذار کنار.
‫نمی‌بینی؟ دارم با یکی چت می‌کنم.
‫وقتی میگم بذارش کنار، می‌ذاریش کنار!
‫اگه نمی‌خوای غذا بخوری برو اتاقت!
‫حداقل امروز درست رفتار کن!
‫- کمال... ‫- دخالت نکن!
‫کل روز پای گوشیشه، ‫کلیک، کلیک، کلیک، دائماً داره پیام میده.
‫اگه ولش کنیم هرطوری می‌خواد ‫باهامون رفتار می‌کنه! کافیه!
‫پس نباید می‌آوردی‌مون به این خونه‌ی لعنتی!
‫برو اتاقت سراب!
‫برات اهمیتی داره چی داره سر من میاد؟
‫من اینجا هیچ دوستی ندارم! ‫هیچکس رو نمی‌تونم ببینم!
‫تو حق نداری ما رو بکشونی اینجا که ‫بتونی یه زندگی جدید رو شروع کنی!
‫برو اتاقت!
‫من همه‌اش توی این خونه ‫خواب‌های مسخره می‌بینم!
‫رویا دیروز اومد پیشم.
‫گفت آبجی، خیلی می‌ترسم، ‫میشه پیشت بخوابم؟
‫صبح رفته بود.
‫ازش پرسیدم، واسه چی رفتی؟ ‫گفت اصلاً نیومده بوده.
‫سراب کافیه!
‫داری خواهرت رو می‌ترسونی.
‫همیشه واسه شما رویا مهمه!
‫براتون مهم هست چی به سر من میاد؟
‫هرکاری می‌خواید بکنید!
‫سراب!
‫سراب، داری کجا میری؟
‫سراب!
‫سراب؟
‫بابا...
‫من اصلاً نرفتم پیش خواهرم.
‫داره دروغ میگه.
‫حالا فقط یه چیز مونده.
‫اون پسره رو زنده دفن می‌کنی.
‫تنهایی این کار رو می‌کنی.
‫اگه این کار رو نکنی، خیلی بیشتر از چیزی ‫که تا به امروز زجر کشیدی زجر می‌کشی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ها؟
‫اون بچه رو بیار بیرون! ‫اون منبع اصلی درآمدمه!
‫اگه اتفاقی واسه این بچه بیفته، ‫تو رو هم دفن می‌کنم! می‌فهمی؟
‫دفنت می‌کنم!
‫روانی!
‫حالش خوبه؟
‫- آره. ‫- ببرش.
‫روانی!
‫کل روز داشتی واسه انقدر التماس می‌کردی؟
‫بیرون خیلی سرد بود عمو صامت، ‫هیچکس توی خیابون نبود.
‫چیزیش رو خرج کردی؟
‫قسم می‌خورم نکردم.
‫ولی این برای غذات کافی نیست رضا.
‫اگه تنبیهت نکنم، بقیه هم همین کار رو می‌کنن، ‫مگه نه پسرم؟
‫دستت رو باز کن. بیارش بالا.
‫شاید اگه دست‌هات زخمی باشن ‫بیشتر دل‌شون برات بسوزه.
‫قول میدم بیشتر پول دربیارم، قسم می‌خورم.
‫یه ذره درد داره رضا.
‫عمو صامت.
‫محمد؟
‫واسه چی نجاتم دادی عمو صامت؟
‫رویا. رویا.
‫- مامان‌بزرگ. ‫- من مُردم، می‌دونی؟
‫ولی بهت نگفتن.
‫که ناراحت نشی.
‫ولی من مُردم.
‫اونا بهت نگفتن.
‫من مُردم.
‫ولی من مُردم.
‫من توی بیمارستان نیستم.
‫من توی قبرم.
‫هیچکس صدات رو نمی‌شنوه.
‫رویا.
‫رویا. شنیده نمیشه.
‫نمی‌تونه شنیده بشه.
‫توی قبر صدایی شنیده نمیشه.
‫توی قبر صدایی شنیده نمیشه رویا.
‫توی قبر صدایی شنیده نمیشه.
‫شنیده نمیشه.
‫شنیده نمیشه رویا.
‫توی قبر صدایی شنیده نمیشه رویا.
‫رویا.
‫گرفتمت!
‫چی شده قند عسل؟
‫چی شده؟
‫عسلم؟
‫چی شده؟
‫حالت خوبه عسلم؟
‫مامان‌بزرگ از بیمارستان برگشته؟
‫نه عسلم.
‫یه مدتی اونجا می‌مونه.
‫ولی به من گفت که مُرده.
‫امشب بیا پیش ما عسلم.
‫بیا پیش هم بخوابیم، باشه؟
‫میشه امشب پیش خاله مارال بخوابم؟
‫باشه عزیزم.
‫امشب پیش خاله مارال بخواب.
‫اون پسره رو بیخودی کشتی کمال.
‫خجالت هم نمی‌کشی حرفش رو بزنی.
‫واسه چی بهم گفتی؟
‫اون مارال هم به خاطر تو اینجاست.
‫خیلی براش تلاش کردی. خیلی تلاش کردی.
‫کدوم رویا؟ اون کیه؟
‫اون اینجا رفت و آمد داره.
‫میاد و میره.
‫کشتن کسی کارت رو راه نمی‌اندازه.
‫حالا باید دیوونه بشی پسرم.
‫من رو هم بکش.
‫محمد رو هم بکش.
‫محمد.
‫بابام این عروسک رو برات آورد.
‫رویا؟
‫ببین. این رویاست. اینم محمده.
‫این منم. این هم تویی.
‫این رویاست.
‫این محمده.
‫این رویاست. این محمده.
‫چه راه دیگه‌ای داشتم؟
‫بگید ببینم، چه راه دیگه‌ای داشتم؟
‫هیچ راهی نداشتم.
‫بگید ببینم، شما بودید چیکار می‌کردید؟
‫من راه دیگه‌ای نداشتم.
‫اینطوری بهم نگاه نکنید! ‫نتونستم چیز دیگه‌ای پیدا کنم!
‫شما بودید چیکار می‌کردید؟ بگید ببینم، ‫شما بودید چیکار می‌کردید؟ حرف بزنید!
‫سراب.
‫بهم بگو باید چیکار کنم؟
‫آرزو؟
‫آرزو، لطفاً یه چیزی بگو، التماست می‌کنم.
‫من رو تنها نذارید.
‫دوتا بچه.
‫یکیش می‌میره،
‫یکیش زنده می‌مونه.
‫یکیش می‌میره،
‫یکیش زنده می‌مونه،
‫یکیش می‌میره، یکیش زنده می‌مونه.
‫این یکی می‌میره، این یکی زنده می‌مونه.
‫کدومش رو انتخاب می‌کنی؟
‫هرکس دیگه بود هم همین کار رو می‌کرد.
‫هیچ پدری تصمیم دیگه‌ای نمی‌گرفت.
‫این یکی؟
‫- این یکی؟ ‫- این یکی؟
‫این یکی؟ این یکی؟
‫این یکی؟
‫آرزو.
‫آرزو، بیدار شو.
‫آرزو بلند شو.
‫- کمال. ‫- آرزو بلند شو. باید با هم صحبت کنیم.
‫- بلند شو. ‫- چی شده کمال؟
‫باید با هم صحبت کنیم آرزو. ‫من دیگه نمی‌تونم مخفیش کنم.
‫کمال، چی داری میگی؟ ‫چی رو نمی‌تونی مخفی کنی؟
‫لطفاً از دستم عصبانی نشو.
‫خودت رو کنترل کن کمال.
‫واسه چی باید از دستت عصبانی بشم؟
‫من کار وحشتناکی کردم آرزو.
‫ولی به خاطر رویا این کار رو کردم.
‫به خاطر دخترمون این کار رو کردم.
‫کمال، چیکار کردی؟ بگو ببینم.
‫یه بچه رو کشتم.
‫چی؟ کشتی؟
‫ولی راه دیگه‌ای نداشتم.
‫به خاطر رویا این کار رو کردم. ‫به خاطر دختر عزیزمون این کار رو کردم.
‫چی داری میگی کمال؟
‫وقتی از پسره خون گرفتم جایی که باید ‫دست می‌کشیدم نکشیدم.
‫از حد گذروندم تا خون بیشتری ‫به دخترمون رویا بدم.
‫که رویا رو نجات بدم.
‫من باعث مرگش شدم.
‫این کار رو کردم که حال رویا بهتر بشه.
‫ولی هر پدری هم بود همین کار رو می‌کرد.
‫کار دیگه‌ای نمی‌تونستم بکنم.
‫نمی‌تونستم بذارم همینطوری از بین بره.
‫حاضر بودم براش هرکاری بکنم آرزو.
‫چی شده بابا؟
‫واسه چی گریه کردی؟
‫رویا.
‫بیا اینجا عسلم.
‫چیزی نیست عزیزم.
‫واسه این سنجاب کوچولو این کار رو کردی بابا؟
‫واسه این کثافت این کار رو کردی کمال؟
‫آره مامان. به خاطر من این کار رو کرد.
‫به خاطر دختر عزیزش این کار رو کرد!
‫اینطور نیست کمال؟
‫به خاطر دختر عزیزش این کار رو کرد!
‫الو؟
‫دوباره داری چه غلطی می‌کنی؟
‫هیچ کاری نمی‌کنم، چی شده؟
‫توی خونه‌اش داری چه غلطی می‌کنی؟
‫چیکار می‌کردم؟ خدمتکارشون بودم.
‫از بچه‌ها مراقبت کردم.
‫از بچه‌ها مراقبت کردی، ها؟
‫من خوب می‌دونم تو چطور ‫از بچه‌ها مراقبت می‌کنی.
‫اگه اون بچه‌ای که دزدیده بودیش رو ‫نجات نداده بودیم،
‫کشته بودیش.
‫این قضیه دیگه گذشته. من دیگه فراموشش کردم.
‫توی شغال بهم کلی پول دادی.
‫همه چیز رو راجع به این پسره فهمیدی.
‫ها؟ چرا؟
‫که بتونی خدمتکار خونه‌اش باشی؟
‫تو می‌خوای کی رو گول بزنی؟
‫گوش کن زنیکه.
‫اون محمد حرومزاده مُرده، تموم شد.
‫اگه یه بار دیگه بیای و مزاحمم بشی،
‫قطعاً کارت رو یه سره می‌کنم. ‫برام مهم نیست فامیلیم با هم.
‫می‌دونم چی توی سرت بوده.
‫دو ساعت دیگه می‌رسم اونجا، ‫تو هم میای بیرون.
‫پیدام کردن. اون بچه رو ازم گرفتن.
‫می‌دونم.
‫بهم گفتن.
‫سه روز گذشته.
‫بهت گفتم که تقاص سنگینی داره.
‫- واسه چی بهم نگفتی؟ ‫- نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫ولت نمی‌کنن، درسته؟
‫اومدن سراغت که کاری کنن سر عقل بیای؟
‫من می‌ترسم.
‫اون پسره مُرده.
‫خونش رو تخلیه کردن.
‫اون مَردی که اون پسره رو کشته یه دختر داره.
‫تو باید پیداش کنی.
‫حالا قربونیت اونه.
‫زیاد وقت نداری.
‫باید زود این کار رو بکنی.
‫اگه این کار رو نکنی، کاری می‌کنن خیلی بیشتر ‫از چیزی که تا به امروز زجر کشیدی زجر بکشی.
‫اون حرزی که بهت دادم رو توی کیسه قایم کن.
‫مارال...
‫وقتی وقتش برسه، اون حرز بهت هشدار میده.
‫یعنی چی؟
‫سلیم؟
‫ذکری.
‫رضا.
‫باهام حرف بزنید بچه‌ها.
‫موش زبون‌تون رو خورده؟
‫واسه چی اومدید اینجا؟
‫یعنی چی روانی‌ها؟ ‫چه مرگ‌تون شده؟
‫یعنی چی؟ چه خبر شده؟
‫کیر توش...
‫روشن شو کیری!
‫عمو کاظم...
‫خودش اومد و بهم گفت.
‫اون اینجا رفت و آمد داره.
‫میاد و میره.
‫الان باید دیوونه بشی پسرم.
‫دارم دیوونه میشم مامان، واقعاً میگم.
‫نگران نباش.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫مامان.
‫من رو ببخش، مامان.
‫می‌دونم باعث و بانی همه‌چیز منم.
‫تمام این اتفاقات بخاطر من داره میفته.
‫کاش میشد پسر بهتری برات باشم.
‫کاش نمی‌کُشتمت.
‫کمال!
‫رویا!
‫- کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه. ‫- رویا.
‫- کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه. ‫- رویا، وایسا عزیزم.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫- کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه. ‫- رویا.
‫رویا.
‫عزیزم، صبر کن. ‫رویا، وایسا.
‫رویا.
‫رویا، صبر کن عزیزم.
‫رویا عزیزم، صبر کن ‫رویا، رویا!
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫اینجایی؟
‫بشین.
‫راه دیگه‌ای پیدا نکردم ‫که این رو برات توضیح بدم.
‫به نظرم این بهترین راهه.
‫ببین، دارم از این پسری که پیدا کردم ‫برای نجات رویا خون می‌گیرم.
‫می‌دونی که رویا خیلی یهویی مریض شد.
‫بخاطر بیماریش ‫خونِ‌اش مدام باید عوض بشه.
‫برای همین باید تمام وقت ‫خونِ تازه پیدا کنیم.
‫ولی این اواخر کارمون سخت شده.
‫از روی ناامیدیم، ‫با افراد شروری معامله کردم.
‫که کودکای یتیم رو در ازای پول می‌فروشن.
‫بهشون گفتم اگه بتونن خونی که می‌خوام رو ‫گیر بیارن، یه عالمه پول بهشون میدم.
‫این دوتا مرد ‫خونی که می‌خواستم رو پیدا کردن.
‫به لطف اون خون هم ‫تونستم دخترم رو نجات بدم.
‫اینقدر از اهدا کنندۀ خون، خون گرفتم ‫که باعث مرگش شدم.
‫بعداً فهمیدم اسم اون پسرِ، محمد بود.
‫اون دو تا مرد بهم گفتن!
‫وقتی محمد مُرد، اونا شروع کردن تهدید کردن ‫و ازم باج گرفتن.
‫چون خیلی واضح من اون بچه رو کُشته بودم، ‫باید بهشون باج می‌دادم.
‫ولی وقتی دیدم تهدیداشون متوقف نشد، ‫به فکر فرار افتادم.
‫این رو بهت نگفته بودم.
‫من رویا رو نجات دادم، ‫ولی نتونستم این رو بهت بگم.
‫هفته‌ها سعی کردم، خودم رو قانع کنم که ‫کارم درست بوده.
‫شروع کردم به دیدن کابوس‌های عجیب.
‫حتی خواب دیدم که همه‌چیز رو بهت گفتم، آرزو.
‫نمی‌دونم چجوری با این جنایت زندگی کنم، ‫اما بخاطر رویا هم شده باید ادامه بدم.
‫وگرنه تمام این اتفاقا بی‌فاییده بوده.
‫این حس گناه و این درموندگی، دیوونه‌ام کرده.
‫اخیراً اوضاع از کنترلم خارج شده.
‫چیزایی می‌بینم که وجود ندارن.
‫رویا رو دیدم که دست محمد رو گرفته.
‫دنبالشون کردم.
‫و اومدم توی این اتاق.
‫حالا دارم خودم رو جلوی در می‌بینم،
‫و به صدای خودم گوش میدم.
‫حالا دارم خودم رو جلوی در می‌بینم،
‫و به صدای خودم گوش میدم.
‫ببین.
‫من دارم خودم رو می‌بینم.
‫در واقع، من توی یه اتاق خالیم.
‫هیچکس به جز من اینجا نیست.
‫دیوونه شدم.
‫کمال؟
‫رویا؟
‫روت بختک افتاده آرزو.
‫تو نمی‌تونی تکون بخوری.
‫رویا امشب می‌میره.
‫قراره بره پیش مامان بزرگش.
‫چی داری میگی رویا؟
‫من رویا نیستم.
‫عقلت رو از دست دادی، مامان.
‫بس کن...
‫دختر کوچولوت امشب می‌میره.
‫پشت سرت رو نگاه کن، آرزو.
‫بیشتر از اینا می‌ترسی.
‫مارال!
‫رویا امشب می‌میره.
‫ما را در برابر اهریمن قدرتمند کن.
‫راهمان را با نورت روشن کن.
‫به من قدرتی عطا کن تا آن را نابود کنم.
‫میشه با هم بازی کنیم، رویا؟
‫چه بازی؟
‫الان با هم بریم توی باغ، ‫بعد بریم توی چاله‌ای که کندم.
‫اما قبلش...
‫اینجوری...
‫راهمان را با نورت روشن کن.
‫ما را ناامید نکن.
‫بگذار امشب با خوبی تو تمام شود.
‫اینجا جاییه که بازی می‌کنیم.
‫گفتم تو دخالت نکن.
‫این نفرین را تمام کن!
‫به در نگاه نکن! ‫تا پای مرگت پیش نرو!
‫ مراسم ظلمت!
‫دور شو، ‫ازش فاصله بگیر!
‫به این ظلم پایان بده!
‫اگه می‌خوای دخالت کنی، ‫به مرگت نزدیک میشی.
‫به مرگت نزدیک میشی، ‫به سمت مرگ میری!
‫داری به سمت مرگت میری. ‫بهت گفتم از اینجا فاصله بگیر!
‫دور شو!
‫اینجا چه خبره؟
‫علت این تاریکی چیه؟ ‫چرا نمی‌تونم چیزی ببینم؟
‫بیا پایین! ‫بیا پایین!
‫مراسم ظلمت!
‫اهریمن بزرگی اینجاست.
‫چرا اینجا اینقدر تاریکه؟
‫چرا نمی‌تونم چیزی ببینم؟
‫اسمت چیه؟ ‫تو کی هستی؟
‫اسمت چیه؟
‫چرا اینقدر تاریکه؟ ‫چرا چشمم هیچی نمی‌بینه؟
‫اهریمن بزرگی اینجاست.
‫آره!
‫آماده‌ای، رویا؟
‫اسمت چیه؟ ‫چرا توی این کالبدی؟
‫بهت گفتم فاصله بگیر!
‫اهریمن بزرگی اینجاست.
‫فهمیدم چرا اینجام!
‫من چرا اینجام؟
‫اهریمن بزرگی اینجاست.
‫اهریمن بزرگ!
‫بگو ببینم، من برای چی اینجام؟
‫اسمت چیه؟
‫باهام حرف بزن!
‫به تو ربطی نداره که من کیم.
‫ازم فاصله بگیر!
‫تا وقتی این اهریمن رو از بین نبرم، ‫از اینجا نمیرم.
‫اسمت رو بهم بگو.
‫باهام حرف بزن، ‫بگو کی هستی؟
‫تو درمانده‌ای!
‫ضعیفی!
‫حق نداری از من سوال بپرسی.
‫نمی‌دونی دنبال چی هستی؟
‫خبر نداری وارد کجا شدی؟
‫چطور جرئت کردی بیای اینجا؟
‫تو یه موجود بی‌پناهی!
‫تا وقتی نور رو به سمت این تاریکی نیارم ‫جایی نمیرم.
‫اسمت رو بهم بگو.
‫اهریمن بزرگی اینجاست.
‫باهام حرف بزن!
‫اسمت چیه؟ ‫چرا توی این کالبدی؟
‫آماده‌ای تا با تاریکی انسان روبه‌رو بشی؟
‫من با تاریکی انسان‌ها، خوب آشنام.
‫استغفرالله.
‫پروردگارم، با نور خود ‫مسیرمان را روشن خواهد کرد!
‫راهمان روشن خواهد شد، ‫و قدرتی به ما داده خواهد شد!
‫پروردگار من، ‫با نور خود ما را رستگار می‌کند.
‫او ما را به سمت آتش جهنمش تبعید نمی‌کند.
‫بلکه مسیر ما را با نور خود ‫روشن خواهد کرد!
‫او اجازه نمی‌دهد تا از این اتفاق بگریزی!
‫پروردگارم به تو اجازه نخواهد داد ‫تا از این اتفاق بگریزی.
‫اون هر دوی ما را به جهنم نخواهد فرستاد!
‫ما را به مصیبت تو واگذار نخواهد کرد!
‫پروردگارم مسیر ما را با نور خود ‫روشن خواهد کرد!
‫علت وجود این اهریمن سیاه چیه؟
‫اهریمن؟
‫مردی که بخاطر یه مُشت زمین ‫یه پدر و پسر رو کُشته.
‫مردی که کودکای بی‌گناه رو مجبور کرد کار کنن ‫و بعدش اون‌ها رو فروخت.
‫زنی که برای انتقام گرفتن،
‫درخواست برگزاری مراسم داشت ‫تا خانوادۀ دشمنش رو بُکشه.
‫یه پدر دیوونه که یکی از فرزنداش رو می‌کُشه ‫تا یه فرزند دیگه‌اش زنده بمونه.
‫بعد میگی اهریمن، هه!
‫تاریکی توی قلب توئه.
‫این بچه‌ها کار اشتباهی نکردن. ‫حق نداری اینکار رو باهاشون بکنی.
‫از نسل اون پدرِ دیوونه، ‫کسی نمی‌تونه بی‌گناه باشه
‫پس این‌ها قربانی‌های ما هستن.
‫اون طفل معصوم‌ چه گناهی کرده؟
‫اون دختره بهمون پیشنهاد داده شده.
‫کی اینکار رو کرده؟
‫اون‌ها با اون زنیکۀ جادوگر معامله کردن.
‫ببین، اونا همینجوری ‫اون مراسم دعانویسیشون رو برگزار کردن.
‫ماه را تاریک کن، ‫و ظلمت را آغاز کن!
‫من تو رو به تاریک‌ترین اعماق جهنم می‌فرستم.
‫نمی‌تونی ماه رو تاریک کنی ‫و ظلمت رو آغاز کنی!
‫برو رد کارت، ‫اون مال ماست!
‫تمام بندگان متعلق به خداوندن.
‫ما از سوی پروردگار آمدیم، ‫و به سوی او هم باز می‌گردیم.
‫تمام بندگان نزد او باز خواهند گشت! ‫شما قدرتی در برابر افراد بی‌گناه ندارید!
‫پروردگارا، راهمان را با نورت روشن کن!
‫ما را به دست این موجودات شوم نسپار.
‫ما را به سمت آتش آنان واگذار مکن.
‫این کالبدها رو ترک کنین، ‫اونا هیچ گناهی ندارن.
‫پروردگارا، به ما شهامتی عطا کن!
‫ به ما شهامتی عطا کن! ‫و مسیرمان را هموار کن!
‫پروردگارم به شما اجازه نمیده ‫تا قِسر در برید.
‫این کالبدها رو رها کنین! ‫این کالبدها رو رها کنین!
‫پروردگارم، کنار ماست!
‫ما را از شر و عذاب رهایی بخش!
‫ما را به سمت آتش آنان واگذار مکن.
‫ما را به سمت تاریکی رها مکن!
‫به ما شهامتی عطا کن!
‫من تو رو به ‫تاریک‌ترین بخشِ سجین تبعید می‌کنم. ‫(بخشی از جهنم همانند زندان مخصوص افرادی با گناه نابخشودنی)
‫مامان؟
‫حسن...
‫پسرم!
‫نیاز نیست اینکار رو بکنی، مامان!
‫بازی تموم شد.
‫دختر خوب.
‫بازی رو خوب انجام دادی، رویا!
‫موهام رو پس بده، کمال.
‫شرم‌آوره پسرم.
‫تو نباید کسی رو می‌کُشتی.
‫کارت شرم‌آور بود.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫کارت شرم‌آور بود، کمال.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫رویا مریض نیست، کمال.
‫تویی که مریضی.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫این رویاست.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫- کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه. ‫- اینم محمده.
‫کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫- هرکسی دیگه‌ایم بود همین کار رو می‌کرد. ‫- کُشتن کسی کارت رو راه نمی‌ندازه.
‫هرکسِ دیگه‌ایم بود همین کار رو می‌کرد.
‫مارال، آرزو، سراب و رویا ‫هنوز با هم توی یه خونه زندگی می‌کنن.
‫مشخص شد که رویا هیچ بیماری‌ای نداشته.
‫و فقط پدرش، کمال تلاش می‌کرده ‫تا از نظر خانواده‌اش مریض دیده بشه.
‫اینکار رو بخاطر اختلالات روانی انجام داده. ‫(او سندروم کوک آزاری داشته)
‫کمال کاملاً سلامت عقلش رو از دست داده. ‫شش ساله که تحت درمانه.
‫این فیلم بر اساس گفته‌های مارال نوشته شده.
‫هر نوری که در تاریکی می‌تابد ‫سایه‌ای دارد.
‫اگه نمی‌خوای اون سایه رو ببینی ‫که باعث تاریکی قلبت میشه
‫پس باید کاملاً به سمت نور بری.
:مترجم .:: مریم صرافها و رضا فتحی ::.