ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫بشینید.
‫اسممون یکیه.
‫تازه از دینو هم قوی‌تره.
‫نیست. دینو قوی‌تره.
‫دینو از همه قوی‌تره.
‫باورت می‌شه که پیترو آتیلیو رو...
‫کول کرده و از آلمان آورده؟
‫فرشته‌ایه که خدا فرستادش.
‫آتیلیو، درسته که پیترو...
‫تو رو از آلمان کول کرده آورده؟
‫از آلمان نه. فقط بخش آخرش. ‫بعد این که زمین خورد.
‫بیا اینجا.
‫از اینجا...
‫تا اینجا.
‫خدا سر راه بچه‌ام قرار دادش.
‫دعاهام رو مستجاب کرد.
‫هنوز بهت اجازه ندادم.
‫نمی‌تونست شب پیش ما بمونه؟
‫نه، باید بره توی انبار یونجه.
‫ممکنه آلمانی‌ها بیان و ببرنش.
‫آلمانی‌ها دیگه نمیان اینجا.
‫آتیلیو غذاش رو می‌بره توی انبار یونجه.
‫می‌تونیم واسه ناهار کریسمس دعوتش کنیم.
‫- درسته که اهل سیسیلیه؟ ‫- آره، ببین.
‫این سیسیلیه. از اینجا اومده.
‫چقدر پرتقال!
‫- آروم! ‫- خیلی پرتقاله!
‫شیر هم هست!
‫توی سیسیلی شیر هم هست.
‫نه، اون آفریقاست.
‫بیا دیگه، کثیفش نکن. ‫بریم، دیر شد.
‫خیلی دوره...
‫پیپو اومده!
‫بدو پیپو! هواپیما داره می‌ره!
‫دینو! بلندم کن. بهم نشون بده!
‫رد شد دیگه.
‫وقتی بزرگ شدم می‌خوام پرواز کنم پیپو.
‫وقتی نور دیدی بمب بنداز!
‫بخوابید!
‫زود بیا دیگه. یخ کردم!
‫- بیا دیگه، بیا! ‫- صبر کن!
‫خیلی ممنون...
‫واست یه ژاکت خوب درست می‌کنم که سرما نخوری.
‫نجار بهت چوب می‌ده که ریز کنی...
‫و بهت غذا می‌ده.
‫بزها مال برادرمن، اون معلمه.
‫ولی اگه گرسنه شدی بدوششون.
‫برادرزاده‌هامن.
‫لوچیا هستم.
‫پیترو هستم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫نیایش می‌کنم.
‫توی دستت چیه؟
‫همش باید از من تقلید کنی؟
‫قول می‌دم...
‫که دیگه نرم پشت کمد.
‫نگان کن، سربازه اونجاست!
‫ایست!
‫پیترو!
‫سلام!
‫پیترین!
‫بیا پیترین. بیا بریم.
‫برگرد پیترین!
‫بیا بریم!
‫من رو کول کن!
‫بیا لوچیا، زودباش!
‫بیا پایین.
‫بریم.
‫زود.
‫ما اونجا زندگی می‌کنیم.
‫به کسی نگو بهت شکلات داد.
‫ترسوها از جنگ فرار می‌کنن.
‫بخور ولی زر نزن!
‫همش سرش توی کار بقیه‌ست.
‫اگه همه ترسو بودن دیگه جنگی در کار نبود.
‫ترس مفهوم نسبی‌ایه.
‫من مثل تو مدرسه نرفتم آقا معلم!
‫یه سری کلمه‌ها رو بلد نیستم.
‫خب بیا مدرسه ریگو.
‫دوباره به بزرگسال‌ها تدریس می‌کنم. ‫ظهرهای شنبه.
‫فرار که نکردن. جنگ خودشون رو جنگیدن.
‫از آلمانی‌ها فرار کردن.
‫من هم بودم فرار می‌کردم! ‫منتظر نمی‌موندم که واسشون کار کنم.
‫این پسرهای جنوبی...
‫از پیش مامانشون تکون نمی‌خورن.
‫فقط جنوبی‌ها ترسو نیستن. ‫همین آتیلیو پسر چسیرا رو ببین.
‫ترسوهان که از جنگ فرار می‌کنن.
‫گفتنش واسه تو راحته. ‫تو این جنگ و جنگ قبلی معاف شدی.
‫- به تو چه مربوط؟ ‫- دوست ندارم دو تا فراری رو مخفی کنم.
‫می‌گم برو همه جا جار بزن.
‫کسی حرفی نمی‌زنه. مفهومه؟
‫اون‌ها بچه‌هامونن.
‫نرفتن جنگ چون دوست نداشتن!
‫کنار!
‫ویرجینیا داره میاد!
‫آب خیلی سرده، نه؟
‫دوچرخه مال توئه؟
‫نه، گرفتمش.
‫بریم یه دوری بزنیم؟
‫دارم می‌رم آسیاب.
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫به سلامتی قدیس لوچیا!
‫وقتی مرد خونه نباشه بچه‌ها روانی می‌شن.
‫ویرجینیا رو ببین...
‫با اون موهاش مثل مردها شده.
‫می‌کشمت ویرجینیا!
‫بچه چشه؟
‫- خیلی سرفه می‌کنه. ‫- آره، می‌کنه.
‫آتیلیو عزیزم...
‫خودش یه خونه گرم و نرم داره، ‫ولی همیشه توی انبار پیش پیتروست.
‫انگار می‌خواد توی جنگ بمونه.
‫- شراب مال ماست. ‫- چیکار می‌کنی دینو؟
‫احمق!
‫به سربازها احترام بذار!
‫همیشه به دینو سخت می‌گیره.
‫دوست داشت پسرش مثل خودش باشه. ‫ولی دینو شخصیت متفاوتی داره.
‫ولی همچنان پسر خوبیه.
‫♪ قدیس لوچیا نزدیکه... ♪
‫♪ برید بخوابید بچه‌ها... ♪
‫♪ آرد رو بیارید ♪
‫♪ و ساکت باشید ♪
‫♪ داره با هدیه‌هاش میاد ♪
‫♪ با شیرینی‌هاش میاد ♪
‫قدیس لوچیا واست چی آورد؟
‫دو تا نارنگی.
‫من یه هواپیمای موتوردار گرفتم!
‫ساکت!
‫«مکاتبه»
‫چه کلمه سختی!
‫ممکنه که...
‫نامه یا کارت پستال باشه.
‫- پیامی که حرفی... ‫- م-کا-...
‫- درباره وقایع... ‫- ...تبه
‫- یا احساسات داره. ‫- مکاتبه...
‫به عنوان مثال سربازهامون...
‫از خط مقدم برامون نامه می‌نویسن.
‫آنیتا؟
‫ما یه نامه از برادرم گرفتیم.
‫باید بگی «دریافت کردیم.»
‫دریافت کردیم.
‫ما یه نامه از برادرم دریافت کردیم.
‫گفته نگران نباشیم.
‫ولی مامانم گریه کرد.
‫گریه کرد چون خوشحال بود.
‫آدم گاهی‎اوقات از خوشحالی هم گریه می‌کنه.
‫رودولفو؟
‫بابام رفته جنگ.
‫مامانم گفته نامه می‌نویسه، ‫ولی این نامه مکاتبه‌ای اصلا نمیاد.
‫حالا که بزرگ‌تر شدی...
‫باید به مامانت کمک کنی.
‫نمی‌تونه همه کارها رو خودش انجام بده.
‫واست قلب کشیده.
‫می‌تونست یه چیزی بنویسه.
‫ولی به جاش نقاشی کشیده، ‫چون احساسیه.
‫نقاشی کشیده چون ناسواده.
‫بی‌سواد!
‫«نا» درسته!
‫فردا از بابا می‌پرسیم.
‫اگه من درست گفته باشم سه تا بهم بدهکاری!
‫کی بهت گفته بلد نیست بنویسه؟
‫یکی از شاگردهای جدید باباست. ‫خودم دیدمش.
‫در هر صورت شاید احساسی باشه.
‫صرفا می‌ره مدرسه که بهتر بشه.
‫متاسفم.
‫می‌دونی که هر وقت روز باشه ‫ واسه بچه‌هات میام.
‫«استرانگولین» هیولای وحشی‌ایه.
‫اگه خدا بخواد این بچه رو هم پس بگیره، ‫کاری از دست ما برنمیاد.
‫خوشبختانه به زودی یکی دیگه به دنیا میاره.
‫به ادل که چیزی نگفتی؟
‫هیچی.
‫بذار یکم امید داشته باشه.
‫می‌دونیم مریضیش چیه.
‫خواهرت پارسال دو بچه رو با کلم شفا داده.
‫سه چهار تا برگ سفت می‌شن...
‫با یکم پارچه کتان، همین.
‫♪ بر من زوفا بپاش که خالص بشم ♪
‫♪ مرا بشور که از برف سفیدتر بشم ♪
‫♪ بر آنان آرامش ابدی... ♪
‫♪ اعطا کن پروردگارا ♪
‫♪ و باشد که نور ابدی ♪
‫♪ بر آنان بتابد ♪
‫دینو، واقعا یه فرشته‌ست که...
‫پرواز می‌کنه و می‌ره بهشت؟
‫چطور می‌تونه؟ مگه بال داره؟
‫با روحش.
‫چی هست؟
‫نمی‌دونم.
‫پروردگاری که از مریم باکره زاده شدی...
‫امروز تولدت را جشن می‌گیریم.
‫به خانواده‌مان...
‫و برادرانمان در خط مقدم روزی بده...
‫و به ضعفا کمک کن...
‫و در کمک کردن به آنان ما را یاری ده.
‫مراقب آنان که...
‫به تو سپردیم باش...
‫کودکانمان...
‫فلاویو و جیووانی.
‫برکتی که در روی این میز هست را تقدیس کن.
‫آمین.
‫بخور. گرم می‌شی.
‫ولادت رو به پیترو نشون بدم؟
‫خیلی زود، بعد سریع برگرد سر میز.
‫بیا، بذار نشونت بدم!
‫انبار رو ببین.
‫قشنگه! دینو با تیکه‌های چوب درستش کرده.
‫این‌ها یوسف نجار...
‫و مریم مقدسن.
‫این الاغه و این گاوه.
‫این مخروط کاجه.
‫گوسفندها...
‫- با بچه‌ها مهربونه. ‫- شمع.
‫- مثل بابا. ‫- توت... چمن...
‫همیشه داداش کوچیکه رو مثل ‫مسیح کوچولو روی نی می‌خوابونیم.
‫کوچیک‌ترین داداش.
‫ولی امسال مُرد.
‫می‌دونم.
‫- متاسفم. ‫- من هم همین‌طور.
‫[منصفانه]
‫[فلاویا]
‫[ژانر مکاتبه]
‫از نظر من ژانر مکاتبه می‌تونه ‫ نامه‌های کوچیک هم باشه.
‫به عنوان مثال یه سرباز به ‫خواهرم یه نامه کوچیک داد.
‫هنوز بلد نیست بنویسه، ‫ولی نامه کمک کرد...
‫که احساساتش رو بروز بده.
‫«قوی و جوان بودن...
‫و مُردن.»
‫«با اسلحه‌هاشون اومدن...»
‫همین‌جا کافیه.
‫پیترو...
‫نظری در مورد شعر داری؟
‫من رو یاد...
‫دوستم می‌اندازه.
‫چیرو.
‫چون جوان بود...
‫قوی بود...
‫ولی...
‫در هر صورت کشتنش.
‫روز تلفات بود.
‫و نوبت اون بود.
‫کنار من افتاد روی زمین.
‫چشم‌هام بسته بود، ولی می‌دونستم اونه...
‫چون دستش رو حس کردم که...
‫افتاد روی کفشم.
‫و...
‫برداشت ذهنی...
‫یه سرباز رو چطوری توصیف می‌کنی؟
‫این‌طوریه که...
‫زنده هستی، ولی...
‫واقعا نیستی.
‫چیرو کنار من بود.
‫ممکن بود به جاش من بمیرم.
‫انگار خودت هستی، ولی واقعا نیستی.
‫با این‌ها برای فامیل‌های مرده‌مون ‫ تاج درست می‌کنیم.
‫بچه‌ها سنجد دوست دارن.
‫واسه همین روی قبرشون سنجد می‌ذاریم.
‫واسم سواله که صدامون رو می‌شنون؟
‫[جیووانی گرازیادی - فلاویو گرازیادی]
‫مطمئنی؟
‫حالا بال پرواز به بهشت داره.
‫دینو؟ قدیس لوچیا کی برمی‌گرده؟
‫یه سال دیگه.
‫- خیلی طول می‌کشه؟ ‫- تقریبا.
‫بلندم کن.
‫از قدیس می‌خوام همون هواپیما رو برام بیاره.
‫فداکاری من بخاطر مسیح...
‫آغشته به فضولات مرغان دراز می‌کشم ‫ و سرم خم است.
‫اگه دوباره به پشت کمد برم ‫سرم رو در فضولات فرو می‌کنم.
‫با پر من رو بزن.
‫می‌دونم بابا رازهاش رو کجا قایم می‌که.
‫چه رازهاییش؟
‫سیگارهاش.
‫راز نیست که. دائما سیگار می‌کشه.
‫واسه اون رازن دیگه، ‫چون توی کشو قایمشون می‌کنه...
‫و کلیدش رو می‌ذاره زیر قالی.
‫پنجره رو ببند لوچیا. سردمه.
‫باز هم نامه عاشقانه!
‫بذار ببینم!
‫پیترو و لوچیا...
‫داره نوشتن یاد می‌گیره.
‫چی می‌گین؟
‫خیلی دوست نداره حرف بزنه.
‫بخاطر اینه که به زبان سیسیلی حرف می‌زنه...
‫کسی حرف‌هاش رو نمی‌فهمه.
‫من می‌فهمم...
‫ولی خیلی حرف نمی‌زنه.
‫مثل آتیلیو.
‫مردهایی که از جنگ برمی‌گردن...
‫رازهایی دارن.
‫انگار که زبانشون رو بریدن.
‫پس شما دو تا چیکار می‌کنین؟
‫دست هم رو می‌گیریم.
‫خیلی محکم.
‫ویرجینیا بلده بدون دست سواری کنه!
‫ببین!
‫می‌دونی بچه‌ها چطوری درست می‌شن؟
‫باید ازدواج کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی بچه حساسیه.
‫دفتر تمرینش خیلی شلخته‌ست.
‫ولی زرنگه.
‫خیلی شبیه منه.
‫اون رو باید فرستاد مدرسه.
‫آدا هم می‌خواد ادامه بده.
‫از الان واسه لوچیا ناراحتم.
‫نمی‌تونیم دو تا بچه رو بفرستیم مدرسه.
‫لوچیا بدشانس بود...
‫جنگ تقصیر کسی نیست.
‫با آدم خوبی ازدواج می‌کنه.
‫تازه اصلا دختر شهری نیست.
‫فضای باز رو دوست داره.
‫مثل بز کوهیه...
‫مثل خودم...
‫وقتی پاهام سالم بود.
‫آدا خوب کار می‌کنه، ‫ولی به درد کار نمی‌خوره.
‫و نیاز داری اینجا پیشت باشه.
‫بیا نشونم بده.
‫بیا!
‫تنبیه‌ات رو بگو، بهت می‌گم ‫از بابا چی یاد گرفتم.
‫موضوع درسمون یه آهنگ‌ساز بود. ‫اسمش چوپین نوشته می‌شه و شوپن خونده می‌شه.
‫آدم بدشانسی بود.
‫مریض بود.
‫و عاشق یه نویسنده شد که باعث شد دیوانه بشه.
‫بیچاره.
‫واسه همین موسیقیش احساسیه.
‫حالا نوبت توئه.
‫تنبیه‌ات رو بگو.
‫دیگه نمی‌تونم گناه کنم...
‫چون تنبیه بعدی خیلی شدید می‌شه.
‫چی هست؟
‫بعدی.
‫اینه که فضولات مرغ بخورم.
‫واقعا؟
‫نمی‌شه ده بار بگی «درود بر مریم مقدس»؟
‫خیلی حال به هم زنه!
‫- پس رفتارت رو درست کن! ‫- پاهام رو با پر بزن.
‫خسته‌ام.
‫- و زیر لحاف نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- دو تا بهت می‌دم.
‫سه تا. دون جولیو همیشه بهت زیاد می‌ده.
‫همیشه اون‌هایی صلیبش کجه رو می‌ده به من.
‫خب دیگه، برو زیر لحاف.
‫هر دو تا پا رو زدم.
‫شیرینی عشایری داری؟
‫نه.
‫امروز نیومد.
‫آرزو‌ ای که برای آینده دارم...
‫تموم کردی الیو؟
‫آره.
‫می‌خوام که جنگ تموم بشه...
‫و گاوم...
‫همون شیر خوبی که درست می‌کنه رو درست کنه.»
‫«درست می‌کرد.»
‫ماریو.
‫می‌خوام برادرزاده‌ام ساندرو...
‫از جنگ برگرده، ولی مثل من کور نشه.
‫ایتالیایی بگو ماریو.
‫پیترو.
‫می‌خوام...
‫با دختر شما ازدواج کنم.
‫- این یکی رو بپوش. از همه بهتره. ‫- نه، اون یکی بهتره!
‫این سفیده.
‫- بپوشش! ‫- نه، این یکی با نقاب.
‫بیا واسش تاج هم درست کنیم.
‫خیلی تیره‌ست.
‫باید یکم تنگش کنم. ‫جوانی‌هام چاق بودم.
‫عروس‌های سیسیلی باید خوشگل باشن.
‫گمونم لباس سفید می‌پوشن.
‫مزخرفه! سفید مال پولدارهاست.
‫- ولی با کی عروسی کنم؟ ‫- با من!
‫- خیلی قدت کوتاهه. ‫- ما رو وصلت بده!
‫نمی‌شه، نمی‌شه دو نفر رو وصلت داد.
‫- نزدیک هم وایستیم. ‫- نمی‌شه. آدا گفت!
‫لوچیا داره ازدواج می‌کنه.
‫خوشحالی؟
‫نمی‌دونم.
‫دوست داری ازدواج کنی؟
‫نه.
‫اگه بچه‌دار بشم...
‫چهل روز نمی‌تونم بیام کلیسا.
‫چون بدنت زمان نیاز داره...
‫که خودش رو پاکیزه کنه.
‫می‌تونی توی خونه نیایش کنی.
‫می‌خوام مدرسه رو ادامه بدم.
‫ولی پدر همیشه می‌گه که باید پیشرفت کنم.
‫مطمئن نیستم که اجازه‌اش رو بده.
‫می‌دونی فردا توی تخت باید چیکار کنی؟
‫نمی‌تونی از مامان بپرسی؟
‫نمی‌ترسی؟
‫نه. یه راهی پیدا می‌کنم.
‫وظیفه عروسه.
‫من، لوچیا، تو یعنی پیترو را به ‫ عنوان همسر می‌پذیرم...
‫و سوگند می‌خورم که به تو وفادار بمانم...
‫و هر روز زندگیم به تو احترام بذارم.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.
‫آمین.
‫یه نفر یه چیزی واست آورده..
‫از بین همه چیزی که پروردگار به ما داده...
‫عروس در محراب زیباترینشه!
‫میز...
‫- در! ‫- در باز می‌شه و از سرکار میاد...
‫میز با ظرافت و آراستگی چیده شده...
‫و اگه خوب پیش بره و مشکلی پیش نیاد...
‫بچه به دنیا میارن...
‫و سپس همه دامادها یک‌صدا آواز می‌خونن...
‫و خدا رو بابت چنین نعمتی شکر می‌گن.
‫مرسی!
‫زنده باد عروس و داماد!
‫بیایید یه عکس قشنگ بگیریم!
‫بعدش بریم ناهار بخوریم.
‫خب دیگه!
‫همین، نزدیک‌تر...
‫آتیلیو، برو پیش عمه چسیرا. خوبه!
‫به دوربین نگاه کنید و لبخند بزنید.
‫لبخند بزن دیگه آقا معلم! ‫مگه چند بار دخترت عروسی می‌کنه!
‫یک، دو، سه!
‫موسیقی!
‫زنده باد عروس و داماد!
‫- ویرجینیا... ‫- بیا، بیا برقصیم!
‫ویرجینیا، اذیتشون نکن!
‫به سلامتی!
‫ویرجینا، می‌زنم سیاه و کبودت می‌کنم!
‫خوشحالی که با پدر نطق گفتی؟
‫ویرجینیا!
‫سرما می‌خوری.
‫اگه مامانم بفهمه لباسم بوی ‫ دود گرفته من رو می‌کشه!
‫نه.
‫واسه چی می‌خندی؟
‫چون نگاهت رو دوست دارم.
‫کت خزم رو پیدا کردم.
‫خوبه؟
‫بهترین چیز دنیاست.
‫کار خوبی نیست.
‫آره، می‌تونی، ببین.
‫خوشش نمیاد چون بزه.
‫ولی ما زن‌ها دوست داریم.
‫بابام زیاد می‌کشه.
‫پس می‌تونی از اون سیگار بدزدی.
‫و می‌تونیم با هم بکشیم.
‫کار خوبی نیست.
‫زنده باد عروس و داماد!
‫جنگ تموم بشه!
‫♪ عروس روز اول چی می‌خوره؟ ♪
‫♪ کبک! ♪
‫♪ عروس روز دوم چی می‌خوره؟ ♪
‫♪ دو تا قمری و یه کبک! ♪
‫آروم‌تر بخون.
‫صفحه 25.
‫آروم بخون و خطوط رو دنبال کن.
‫یه بار دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫یه لحظه به روستایم بازگشتم.
‫در خانه‌مان هیچ‌چیز عوض نشده بود.
‫خسته بودم...
‫انگار که از سفری برگشته بودم.
‫خسته بودم.
‫دوست عموی دون جولیوست که رفته بود میلان.
‫محشره.
‫دو تا صفحه‌ای که داشتی کافی نبود؟
‫من کل روز کار می‌کنم و ‫سیب‌زمینی بچه‌ها رو می‌شمارم.
‫ولی این غذای روحه.
‫غذای روح؟
‫باید خرج خوراک بچه‌ها رو در بیاریم.
‫اون‌هایی که داریم...
‫و اون‌هایی که در راهن.
‫نذار همین‌طوری بمیرن.
‫عصبانی نشو.
‫واسه بچه خوب نیست.
‫زیر نور گرمی...
‫از خورشید سوزان...
‫او پژمرده می‌شود...
‫گله پژمرده می‌شود...
‫و درخت کاج می‌سوزد.
‫این کدوم فصله که...
‫پسر چوبان زیر درخت چرت می‌زنه؟
‫- بهار! ‫- تابستان!
‫درسته.
‫پسر چوپان گرمش شده.
‫حالا توجه کنید.
‫قمری داره میاد.
‫صدای فاخته رو شنیدید؟
‫فنچ آواز می‌خونه.
‫و فنچ.
‫متوجه هستید که...
‫چقدر محشره؟
‫هر صدای ویولن...
‫یه احساسه.
‫یه باده.
‫یه حیوانه.
‫چهار فصل.
‫چهار غزل.
‫چهار کنسرتو.
‫هر کدام واسه یه فصل.
‫در روز این صلح تازه تحقق یافته...
‫بانوی زمستان را شکر می‌گوییم...
‫که همیشه مراقب روستای ما بوده.
‫برای او...
‫از لذت اتمام این جنگ سخت...
‫آواز می‌خوانیم.
‫بخور ماریو، بخور!
‫بخور سیسیلی!
‫جنگ واسه همه تموم شده!
‫- خوش برگشتی. ‫- ممنون!
‫سیسیلی، دیدی ساندروی من برگشته؟
‫تو چی؟ کی برمی‌گردی سیسیلی؟
‫خیلی دوره...
‫می‌تونه الان بره و زود برگرده.
‫الان برو. انتظار سخته.
‫خیلی سخته.
‫شاید وقتی رفت بتونیم با ‫ هم برگردیم توی تختمون.
‫نه، الان دیگه تخت ازدواجه.
‫و زود برمی‌گرده.
‫می‌ترسه که واسه تولد بچه به موقع برنگرده.
‫ولی بابایی بهش گفت باید الان بره...
‫چون کامیون‌های صلیب سرخ هستن.
‫اگه واست غسل تعمید دیر بیاد چی؟
‫می‌شه بعدا انجامش داد. ‫بچه‌ها که گناه نمی‌کنن.
‫و عمه چسیرا دست و گوشش ‫ رو گذاشت روی شکم لوچیا...
‫و گفت همچنان وقت رفتن داره.
‫که باید بره به مادرش سر بزنه، ‫وگرنه فکر می‌کنه که مُرده.
‫مثل وقتی که اون فکر می‌کرد آتیلیو مُرده.
‫فکر کن مامانش چقدر از دیدنش خوشحال بشه.
‫می‌دونی، آتیلیو نمُرده، ‫ولی مُرده به نظر میاد.
‫پیترو هم وقتی اومده بود ‫ مُرده به نظر می‌اومد. یادته؟
‫با لوچیا دوباره خوشحال شد.
‫پدرش رو هم در سیسیلی می‌بینه؟
‫به چی گوش می‌کنی؟
‫وقتی بزرگ شدم و رفتم جنگ ‫ برمی‌گردم که بابام رو ببینم.
‫جنگ تموم شده. بخواب!
‫نگران نباش. به محض این‌که رسیدم ‫ واست نامه می‌نویسم.
‫یه نامه طولانی می‌نویسم.
‫ناراحت نشو که برق چشم‌هات از بین نرن.
‫بیا دیدو، باید بری!
‫خداحافظ پیترو!
‫برو توی سیسیلی شیر شکار کن!
‫واسمون پرتقال بیار!
‫نارنگی بیار!
‫گفت به محض این‌که برسه نامه می‌نویسه.
‫این جور چیزها زمان می‌بره. صبر داشته باش.
‫وقتی نامه اومد خودم میارمش پیش پدرت.
‫قول می‌دم.
‫دخترم، وقتی بچه بودی رو یادمه.
‫الان بزرگ شدی.
‫بزرگ شدی و سر تا پا عاشق شدی.
‫صبر داشته باش!
‫بارتولینی، ماریا.
‫آفرین.
‫دالدوس، رودولفو.
‫قبول شدی.
‫گرازیادی، فلاویا.
‫شاگرد اول.
‫سال بعد می‌ری مدرسه شبانه‌روزی ترنتو.
‫ولی باید تر و تمیزتر بشی.
‫وگرنه راهبه‌ها کتکت می‌زنن.
‫گرازیادی، آدا.
‫خیلی کوشا بودی.
‫تلاشت رو تحسین می‌کنم.
‫در هر زمینه از حد نیازش بهتر بودی...
‫مخصوصا در مورد اقتصاد خانه.
‫الان مطمئنم که ادامه می‌دی. ‫آدم باید پیشرفت کنه...
‫و با سخت‌تر شدن مدرسه آدم ممکنه ناامید بشه.
‫مدرسه بهت درس باارزشی می‌ده...
‫چون حدودمون رو برامون مشخص می‌کنه.
‫درست همین‌جا...
‫با نتایج خیلی خوب تموم می‌شه.
‫گرازیادی، دینو.
‫بزرگ شدن که فقط به معنی شراب خوردن نیست.
‫آدم باید مسئولیت‌پذیر باشه.
‫این شامل نمراتت هم می‌شه.
‫فکر می‌کردم ازش متنفرم...
‫و اون هم حالش از من به هم می‌خوره.
‫ولی الان...
‫درخواست بخشش دارم.
‫تصمیم درستیه.
‫اون خیلی باهوشه.
‫و...
‫من هم بد نیستم.
‫چیز خاصی ندارم.
‫چرا دوباره این کار رو باهاش کردی؟
‫پسر خودم هم مثل بقیه‌ست...
‫و باید خودش رو اثبات کنه، حتی بیشتر...
‫چون پسر معلمه.
‫تقصیر خودشه که پسر معلمه؟
‫اگه بهش دیپلم بدی شغلش بهتر می‌شه.
‫واسه کار کردن توی زمین مدرک لازمت نمی‌شه.
‫رفتارت طوریه انگار نمی‌خوای ‫جلوی بقیه خجالت بکشی.
‫شاید چیزیش شده.
‫خیلی وقت شده.
‫می‌دونی چقدر نامه گم می‌شه؟
‫آتیلیو رو یادت نیست؟
‫نامه می‌نوشت و به دست ما نمی‌رسید.
‫واسش قهوه جو و یه تیکه نون بیارید.
‫بشین.
‫ممکنه گرفته باشنش؟
‫واقعا تموم شده دیگه؟
‫این آخریشه. قسم می‌خورم.
‫حساب نیست.
‫این یکی رو دیده بودم!
‫کمک کن.
‫بامزه شد؟
‫دفعه بعدی دو تا واسم میاری.
‫حالش خوبه.
‫برو مامان رو ببوس.
‫یه پسر کوچولو که...
‫دست و پای سالم و قوی‌ای داره.
‫زن بیچاره همیشه زایمان‌هاش سخت بودن.
‫گل‌ها رو بهش بده دینو.
‫این‌ها واسه توئن.
‫خداحافظ آلدو، ممنون.
‫فکر کنم این یکی زورش به تو رفته...
‫- بذارید رد بشم! ‫- بزرگ بشه قوی می‌شه.
‫امیدوارم آلدو!
‫شبیه جیووانیه.
‫- ساکت به نظر میاد. ‫- خیلی تپله.
‫ببین چه خوبه.
‫دینو بهم کادو داده.
‫خوب نیستن. اون‌ها رو دزدیده.
‫منظورت چیه؟
‫برام هدیه آورده دیگه.
‫گل‌ها رو از باغ مارکی آورده.
‫پسرت دزدی کرده و می‌گی کارش قشنگه؟
‫ندزدیدمشون. گل‌های سمت خودمون رو بریدم.
‫اگه یه چیز به بچه‌هام یاد داده باشم ‫ اون صداقته.
‫داری واسه دزدی بهانه میاری!
‫دینو رو دزد خطاب نکن.
‫می‌دونم چرا عصبانی‌ای.
‫چون بعد ده تا زایمانم واسم گل نیاوردی.
‫بخاطر زایمان روانی شدی که...
‫جلوی بچه‌هام بهم بی‌احترامی می‌کنی؟
‫♪ برو بخواب کوچولو ♪
‫♪ دستت رو بکن زیر بالشت ♪
‫♪ بالشت رو بذار روی سرت ♪
‫♪ می‌تونی تا فردا بخوابی... ♪
‫خرس رو دیدی؟
‫خیلی واست تعریف کردم.
‫بخواب تا ببینی برمی‌گرده.
‫وقتی می‌ره بالای پشت بوم ‫خیلی اونجا میمونه.
‫رفت روی پشت بوم چون از بابایی عصبانیه.
‫دیدی چقدر بهش سخت گرفت؟
‫فکر کنم می‌ره روی پشت بوم ‫چون عاشق ویرجینیاست.
‫می‌گن ویرجینیا و مادرش قراره برن شیلی...
‫چون دارن از گرسنگی می‌میرن.
‫آخه شیلی کجاست؟
‫خیلی دور.
‫دینو!
‫چی می‌خوای؟
‫می‌شه یه قصه از خرس برام تعریف کنی؟
‫کلی واست تعریف کردم دیگه!
‫تو رو خدا!
‫داشتم می‌رفتم سمت کا دلا موسا
‫یه صدایی شنیدم.
‫فکر کردم گوزنه. برگشتم.
‫خرس بود.
‫و فرار کردم.
‫و وقتی فرار می‌‌کردم...
‫زمین خوردم...
‫برگشتم و خرس ولم کرد.
‫دینو!
‫دینو، می‌شه به اون سمت بخوابم؟
‫نه، جا نیست.
‫از خرس می‌ترسم.
‫خیلی‌خب، برگرد.
‫درسته که از چیزی نمی‌ترسی؟
‫از خرس‌های ماده می‌ترسم.
‫و از بابایی؟
‫ازش می‌ترسی؟
‫نه، از بابایی نمی‌ترسم.
‫جدی عاشق ویرجینیا شدی؟
‫مزخرف نگو.
‫ویرجینیا واقعا سیگار می‌کشه؟
‫نه، درست نیست.
‫ویرجینیا واقعا می‌خواد بره شیلی؟
‫ویرجینیا جایی نمی‌ره. همین‌جا می‌مونه.
‫دینو؟
‫یه هواپیما مثل اونی که قدیس لوچیا ‫ بهم داد بهم می‌دی؟
‫بلدی درست کنی؟
‫هنوز از پیترو نامه‌ای دریافت نکردیم.
‫خیلی وقت شده.
‫نگران نباش.
‫همه‌چیز هنوز آشفته‌ست. ‫پست به مشکل خورده.
‫لطفا مراقب بچه باش.
‫خدا به همراهت.
‫وقتی رسیدی نامه بنویس.
‫اون چمدان رو بذار اونجا. جا می‌شه.
‫مرغ رو هم بذار.
‫یکم هوا می‌خوره.
‫وقتی رسیدم نامه می‌نویسم.
‫منتظر خبر می‌مونیم.
‫[برای کشیش محله گالاتی در سیسیلی]
‫[برای پیترو ریزو، ‫از طرف لوچیا گرازیادی ریزو]
‫وی درجا کشته شد.
‫آنا پنیسی طبق ماده 587...
‫محکوم خواهد شد...
‫که طبق قانون این ماده...
‫اگر شخصی در صورت کشف رابطه ‫ نامشروع نفسانی همسرش...
‫وی را به قتل برساند...
‫مجازاتش حداکثر هفت سال خواهد بود.
‫این مرد اهل سیسیلی یعنی پیترو ریزو...
‫در گالاتی با آنا پنیسی ازدواج کرده بود...
‫و درواقع بدون اطلاع وی همسر دیگری...
‫در ناحیه ترنتینو در روستای ورمیگلیو...
‫به نام لوچیا گرازیادی داشت.
‫آبروی اسم و فامیلیمون توی روستا رفت...
‫وقتی به گالاتی برگشت...
‫پنیسی برای حفظ آبروی خودش...
‫وی را با گلوله کشت.
‫عجله کرده بود.
‫دخترهات باید احتیاط کنن.
‫خواهرت عجول بود.
‫هر کی خربزه بخوره پای لرزش می‌شینه.
‫تو بودی که آوردیش پیش ما...
‫واقعا از چیزی خبر نداشتی؟
‫هیچی.
‫دوستت بود. با هم فرار کرده بودین...
‫و از زنش چیزی بهت نگفته بود؟
‫حین جنگ که حرف نمی‌زنن.
‫حالا کی حاضره باهاش ازدواج کنه؟
‫خیلی دختر خوشگلی بود!
‫در مورد این آبروریزی به جز ‫ گریه کاری از دستش برنمیاد.
‫فکر کنم پیترو عاشق لوچیا بود.
‫حتی نمی‌خواست بره سیسیلی...
‫شاید رفت سیسیلی که به زنش ‫بگه عاشق لوچیا شده.
‫عاشق شده؟
‫زنش رو ترک کرده!
‫همراه بچه‌ای که داره به دنیا میاد.
‫عجب عشقی!
‫مطمئنم پیترو قصد نداشته اذیتش کنه.
‫می‌شناختمش.
‫انقدر خوب می‌شناختیش که خبر نداشتی زن داره.
‫پسرعمه‌ات با یه غریبه‌ست.
‫باید با یکی از دخترهای ما ازدواج می‌کرد.
‫کسی از گروهمون بهم کمک نکرد.
‫من به لطف اون زنده موندم.
‫اگه اسلحه‌اش رو اینجا می‌ذاشت ‫ شاید زنش بهش تیر نمی‌زد.
‫این همه آرد واسه چیه؟
‫نباید مثل لوچیا بشیم.
‫آسیاب مال مرده.
‫می‌خوای مرد باشی؟
‫نه.
‫باید ازدواج و کار هم بکنی. ‫مثل بابایی.
‫حتی می‌تونن دو بار ازدواج کنن.
‫- نمی‌تونن. ‫- چرا، بهشون می‌گن «دوهمسره.»
‫آره، ولی بعدش تیر می‌خوری.
‫دوست دارم کشیش بشم.
‫که گناه همه رو بشنوی و تنبیه‌شون کنی؟
‫نه، بخاطر اینه که وقتی حرف بزنی...
‫همه گوش می‌کنن.
‫لوچیا...
‫آب گاو کثیفه...
‫از فعل مردانه استفاده کن.
‫آخرش «o» بذار و اگه دختر بود می‌کنیمش «a».
‫ازش می‌ترسم.
‫مثل یه گربه که قراره بمیره ‫ فقط یه گوشه می‌شینه.
‫فقط پیش گاو می‌خوابه. بو گرفته!
‫باید یه راهی پیدا کنم بیارمش توی خونه. ‫دیگه وقتشه!
‫نمی‌خواد تنها باشه.
‫تنهایی خوابیدن سخته.
‫من خوب می‌دونم.
‫اون خبر نداشت که شوهرش انقدر پسته.
‫انقدر لباس قدیس لوچیا رو پوشید ‫که خودش هم کور شد.
‫یه نون‌خور دیگه اضافه شد و یه مرد ‫دیگه هم واسه کار کردن کم شد.
‫دیگه دختر سالمی نیست.
‫حالا چیکار کنه؟
‫دختر ژینو رفت توی شهر که ‫ از نوزاد پولدارها مراقبت کنه.
‫لوچیا هم می‌تونه بره.
‫می‌تونه با پولش برگرده و ‫واسه خودش گاو بخره.
‫با بچه کسی قبولش نمی‌کنه.
‫دخترهای مجرد و ترشیده می‌خوان.
‫اگه بره شهر کی از بچه نگهداری کنه؟
‫من دو تا بچه کوچیک سختمه.
‫بدون شوهر چرخ زندگی نمی‌چرخه...
‫از راه راست منحرف می‌شی...
‫تو شانس آوردی دینو رو داری...
‫که داره برمی‌گرده.
‫آتیلیوی من که برگشت دیگه مثل قبل نیست.
‫برگشته خونه، ولی دیگه مثل سابق نیست.
‫جنگ مردها رو احمق می‌کنه.
‫متاسفم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گمشو!
‫بیا بیرون! چیکار می‌کنی؟ ‫بذار من هم بیام!
‫مامان!
‫فلاویا از توالت نمیاد بیرون.
‫چرا همین‌طوری ایستادی؟
‫برو شیر رو بیار.
‫با هم یه درس بخونیم؟
‫شعری که بهم دادی رو نوشتم.
‫واست می‌خونمش.
‫درختی که دست کوچکت را به سمتش دراز کردی...
‫درخت انار سبز با گل‌های سرخابی قشنگ...
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫ولی مطمئن نیستم که بتونم.
‫رازه.
‫حقیقته؟
‫آره.
‫پس می‌تونی بگی.
‫لباس‌ زیرم خونی شده.
‫حقیقته.
‫وقتی کثیف شد پشت و روش می‌کنی.
‫لوچیا، زور بزن!
‫زودباش دختر!
‫باید بیشتر زور بزنی!
‫زور بزن لوچیا!
‫- لوچیا زور بزن! ‫- زور!
‫- به اندازه کافی زور نمی‌زنه! ‫- نمی‌خواد که بزنه.
‫- زور بزن! ‫- زور بزن دختر! زور بزن دیگه.
‫زودباش لوچیا. داره میاد!
‫بیا، می‌‌تونی!
‫سرش اومده بیرون!
‫آفرین دختر!
‫زود!
‫به اندازه هر دوشون شیر ندارم عزیزم.
‫سلام.
‫لوچیا...
‫دینو!
‫آدا.
‫گریه می‌کنه!
‫بخاطر مرگش گریه می‌کنی ‫یا بخاطر این‌که زن داشت؟
‫این دیگه چه سوالیه؟ ‫خودش هم نمی‌دونه.
‫حداقل الان گریه می‌کنه.
‫نه، گریه نمی‌کنه.
‫فقط از چشم‌هاش اشک میاد.
‫دیگه نمی‌خوام برم.
‫می‌خوام اینجا بمونم و توی بزرگ کردن ‫آنتونیا به لوچیا کمک کنم.
‫باید درست رو ادامه بدی. ‫بابا تصمیمش رو گرفته.
‫می‌تونم اینجا ادامه بدم. پیش خودش.
‫بابایی فقط تدریس به ‫بچه‌های کوچیک رو بلده.
‫یه ساعتی می‌ذارن بره بیرون.
‫بین ساعت سه تا چهار.
‫توی میدان کنار میخانه.
‫خیابان دوم از سمت راست.
‫به موقع نرسیدن.
‫متاسفم.
‫خودت تنهایی این همه راه رو اومدی؟
‫سالوو!
‫بیا!
‫مامان، خانم چشم‌هاش ناراحتن.
‫ولش کن. بیوه‌ست.
‫بچه داری؟
‫شانس آوردی.
‫سلام.
‫یه مشروب بده!
‫آقا معلم!
‫از طرف فلاویا!
‫آنتونیا.
‫سلام.
‫مامان باید واسه کار بره شهر.
‫ولی زود برمی‌گرده.
مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming