« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی»
‫[می‌دونم خیلی‌ها توی دنیا قربانی ‫ خشونت جنسی شدن]
‫[این فیلم شاید آزاردهنده باشه، اگه لازم بود ‫ چشم‌هاتون رو ببندید و عمیق نفس بکشید]
‫[این کار بارها به من کمک کرده]
‫[حالا می‌خوام داستان خودم رو تعریف کنم]
‫قصد دارم خودم رو مستند کنم.
‫چیزی که حس می‌کنم و...
‫نمی‌دونم بعدش چی می‌شه.
‫ولی هفته آینده،
‫بعد از ۱۰ مه، پنج روز قبل ‫از تولد ۲۸ سالگیم،
‫همه چیز قراره تغییر کنه.
‫یه فرصتی دارم تا حقیقت چیزی که ‫دو سال پیش برام اتفاق افتاد رو بگم.
‫چیزی که به نظرم بهش بی‌توجهی شده.
‫این می‌تونه یه تغییر بزرگ ‫توی زندگیم ایجاد کنه،
‫و همین‌طور برای خیلی‌های دیگه.
‫ازش مطمئن نیستم... می‌ترسم و نمی‌دونم ‫ می‌تونم این مسئولیت رو قبول کنم یا نه،
‫ولی فقط می‌خوام حقیقت رو بگم.
‫سلام خواهر بزرگه، ‫ حالت چطوره؟
‫مامان گفت باید چیزی که اتفاق افتاده رو بگی.
‫ولی بهت انگ می‌زنن.
‫حتی اگه بخوای به‌عنوان خبرنگار ادامه بدی.
‫مردم تو رو به چشم یه قربانی می‌بینن.
‫واسه همین نمی‌خوام چهره‌ات رو نشون بدی.
‫اون چیزی که اتفاق افتاده رو بگو.
‫اون سال‌ها خبرنگار سیاسی بوده.
‫دوستایی توی پلیس داره ‫ و به نخست‌وزیر آبه نزدیکه.
‫این منو می‌ترسونه.
‫- بدون مدرک، پرونده سختی خواهد بود. ‫ - منظورت از مدرک، مدرک دی‌ان‌ای هست؟
‫- آره، حتی هیچ اثری از اسپرم نیست. ‫- ولی دی‌ان‌ای روی سوتینم...
‫این فقط ثابت می‌کنه که بهش دست زده، همین.
‫اگه مدرک قوی نداشته باشی...
‫آینده‌ات رو به خطر می‌ا‌ندازی، ایتوسان.
‫- از اون شب چیزی یادم نمیاد. ‫ - از اتفاقی که افتاده آگاهی نداشتم.
‫یادمه که توی اون خیابون رانندگی می‌کردم.
‫اونجا شما دو نفر رو سوار کردم.
‫می‌خواستید توی نزدیک‌ترین ‫ ایستگاه پیاده بشید.
‫من گفتم ایستگاه مگورو نزدیک‌تره.
‫ همون سمتی بود که هتل شیراتون بود.
‫ولی وقتی به ایستگاه نزدیک شدیم،
‫اون می‌خواست توی هتلش درباره ‫چیزی باهاتون صحبت کنه...
‫و از من خواست که برسونمش اونجا.
‫یه چیز محوی یادمه که شما گفتید: ‫ منو دم ایستگاه پیاده کن.
‫نمی‌دونستم به حرف کی گوش بدم.
‫واسه همین دوباره پرسیدم باید برم ‫هتل یا نه، و اون گفت آره.
‫گمونم گفت: ‫هیچ کاری نمی‌کنم.
‫فقط می‌خوام حرف بزنم.
‫چند بار ازم خواستی که جلوی ‫ ایستگاه پیاده‌ات کنم؟
‫- که بذاری برم خونه؟ ‫- دو یا سه بار.
‫وقتی به هتل رسیدیم، از ماشین پیاده نشدی.
‫معمولا مسافرها سریع پیاده می‌شن.
‫ولی شما همون جا نشسته بودی، ‫و من با خودم فکر کردم چی شده.
‫بعد اون آقا تو رو برد بیرون.
‫[خاطرات جعبه‌‌ی سیاه]
‫[۲۹ مه ۲۰۱۷، امروز می‌خوام علنی حرف بزنم]
‫[این تنها راه برای بازگشایی پرونده‌ام هست]
‫اولش پلیس حاضر نشد گزارش من رو قبول کنه.
‫گفتن قوانین موجود تحقیق در مورد ‫جرائم جنسی رو سخت می‌کنه.
‫و این که یاماگوچی یه فرد عالی‌رتبه‌ست،
‫رئیس سامانه سخن‌پراکنی توکیو توی واشنگتن.
‫از اون اتفاق تا حالا به عنوان یه خبرنگار، ‫ تمرکزم بر کشف حقیقت بوده.
‫هیچ راه دیگه‌ای نداشتم.
‫اگه خودم رو فقط به‌ عنوان یه قربانی ببینم، ‫از نظر روحی فرو می‌پاشم.
‫کار تنها راه برای محافظت از خودم بوده.
‫آدم‌ها باید بفهمن تجاوز چقدر وحشتناکه...
‫و چقدر عمیق زندگی یه نفر رو ‫ تحت تاثیر قرار می‌ده.
‫وقتی قربانی شدم،
‫فهمیدم که صدامون چقدر شنیده نمی‌شه.
‫به‌ عنوان یه خبرنگار، ‫ باید این مسائل رو برجسته کنم.
‫وقتی دیدم یاماگوچی از موضع ‫قدرتش حرف می‌زنه،
‫احساس تنگی‌نفس داشتم.
‫آزادی بیان توی این کشور چه معنی‌ای داره؟
‫رسانه‌ها و قوانین ما واقعا از کی ‫محافظت می‌کنن؟
‫نشون دادن چهره توی یه پرونده ‫تجاوز غیرمعموله.
‫چرا تصمیم گرفتی چهره‌ات رو نشون بدی؟
‫انتظاری که معمولا از قربانی می‌ره،
‫اینه که باید غمگین و ضعیف باشه، ‫ قایم بشه و شرمنده باشه.
‫این یه هنجاره که برام ‫سخت بود قبولش کنم.
‫چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫اگه من حرف نزنم، قانون تغییر نمی‌کنه.
‫واسه همینه که جلو اومدم.
‫فکر می‌کنی رابطه نزدیک یاماگوچی ‫ با نخست‌وزیر آبه تاثیری داشته؟
‫فکر می‌کنم کسی با قدرت بیشتر ‫ روی این روند اثر گذاشته.
‫کسی با قدرت بیشتر؟
‫مردای ژاپنی جذابن.
‫واسه همین زن‌ها ازشون سواستفاده می‌کنن ‫ که توی کارشون پیشرفت کنن.
‫احتمالا توی رابطه بدون تعهد بودن و ‫ دشمن شدن و حالا اون دنبال انتقامه.
‫برای یه قربانی تجاوز، یقه‌اش خیلی باز بود.
‫ترسناکه که با یه زن از اون ‫ سطح دامی پهن کنی.
‫ژاپن رو نقد می‌کنه، ولی باز ‫می‌خواد اینجا زندگی کنه.
‫باید خفه‌اش کرد.
‫ون جابجا شد؟
‫به نظر می‌رسه پنجره‌هاش دودی باشه.
‫می‌خوام قایم بشم و سعی کنم بین مردم نباشم.
‫چی گفتی؟ عینک آفتابی؟ ‫آره، همین کار رو می‌کنم.
‫حاضر شو که بیای پیش من.
‫- غذایی که توی یخچال داری رو بنداز دور. ‫ - باشه.
‫[فعلا دارم با آپارتمانم خداحافظی می‌کنم]
‫[احساس می‌کنم خونه‌امو از دست دادم]
‫فعلا توی اتاق خوابشون می‌مونم. منم!
‫ مثل یه بچه وسط شب گریه می‌کنه.
‫بیدار می‌شم و احساس اضطراب می‌کنم. ‫ هی این پهلو اون پهلو می‌شه.
‫ داره عذاب می‌کشه، واسه همین آرومش می‌کنم. ‫ به پشتش می‌زنم تا خوابش ببره.
‫ولی باز خیلی زود بیدار می‌شه.
‫وقتی می‌خوام برم بیرون، ‫ بهش قرص خواب‌آور می‌دم.
‫صداش می‌کنم.
‫ وقتی تنهاست مضطرب می‌شه، واسه ‫ همین مطمئن می‌شم قرص‌هاشو می‌خوره.
‫فکر نمی‌کردم این قضیه انقدر بزرگ بشه.
‫این پروسه زمان می‌بره.
‫دیگه نمی‌تونی کار کنی. نمی‌تونی بیرون بری.
‫افرادی که هیچ‌وقت ندیدیشون ‫و چیزی ازت نمی‌دونن، بهت تهمت می‌زنن.
‫این غیرقابل ‌قبوله. ‫ولی تو داری تلاش می‌کنی زنده بمونی.
‫من می‌خوام تلاشت نتیجه‌ای داشته باشه.
‫حتی برای حرفه‌ات. باید به نتیجه‌ای برسه.
‫من قول دادم وقتی پیر شدن ازشون مراقبت کنم.
‫بعد از کنفرانس خبری شیوری،
‫آدم‌ها در اینترنت می‌گفتن ‫ چنین کاری حمله به دولته.
‫خیلی حرف‌های زشت و بی‌مسئولیتانه‌ای زده شد.
‫گفتن باید کت‌وشلوار مشکی ‫ و پیراهن سفید بپوشم.
‫ فقط یه پیشنهاد بود درسته؟ ‫ یه توصیه بود؟
‫گفتن اگه درست لباس نپوشم ‫ رسانه‌ها بهم سخت‌گیری می‌کنن.
‫- و درست بود؟ ‫ - خیلی تلخ این رو تجربه کردم.
‫- بهم گفتن «فاحشه». ‫ - فاحشه؟
‫- چون دکمه‌های لباسم باز بود. ‫- عجب دوره‌زمونه‌ایه!
‫باید یه لباس دکمه‌دار می‌پوشیدم ‫ که فکر کنن روانیم.
‫به شوخی گفتم: ‫«ترجیح می‌دم بیکینی یا یه لباس جیغ بپوشم.»
‫«نگید چی بپوشم.» ‫بابتش غر زدم.
‫و گفتن رسانه همینه. باشگاه مطبوعات ملی.
‫خیلی وحشتناکه.
‫در بیست و نهم ماه گذشته،
‫یه زن توی باشگاه مطبوعات ملی ‫ کنفرانس خبری برگزار کرد.
‫با این‌که بعضیا ازش حمایت کردن،
‫بعضی دیگه از لباسش و جزئیات ‫بی‌ربط انتقاد کردن.
‫قانون فعلی تجاوز مبتنی ‫بر ارزش‌های مردسالارانه‌ست.
‫برای حفاظت از زن‌های شوهرداریه ‫ که تحت سلطه شوهرانشون هستن.
‫حتی اصلاحات پیشنهادی قانون ‫ هم همین طرز تفکر رو دارن.
‫تجاوز فقط در موارد خشونت فیزیکی شدید ‫یا تهدید اثبات می‌شه،
‫نه به دلیل عدم رضایت.
‫[قانون تجاوز ۱۱۰ ساله ژاپن]
‫خیلی‌ها واکنش‌های منفی که گرفتم رو دیدن.
‫و... این اصلا درست نیست.
‫من نمی‌خوام یه نمونه بد...
‫برای کسایی که نیاز دارن حرف بزنن و ‫ حمایت لازم دارن باشم...
‫که فکر کنن: ‫«اوضاع اینه و از پسش برنمیام.»
‫نه، این درست نیست، ‫ پس باید صدام رو بلند کنم.
‫نباید از حرف زدن دست بکشم، ‫ چون نمی‌خوام مردم فکر کنن...
‫که این من رو ساکت کرد.
‫[در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷...]
‫[تصمیم گرفتم کتابی درباره تحقیقاتم بنویسم]
‫این‌ها رونویسیه.
‫مکالماتم با بازپرس‌ها و دادستان‌ها ‫ رو ضبط کردم.
‫از همون اول حس کردم کارشون ‫ رو درست انجام نمی‌دن.
‫هرچیزی که می‌گفتن مثل بهونه بود.
‫یه دستگاه ضبط کوچیک توی سوتینم...
‫ یا یه جای دیگه پنهان کردم.
‫الان دو ساله که دارم ضبط می‌کنم.
‫یکی از مهم‌ترین چیزهایی که ‫ضبط کردم از این بازپرسه.
‫اسمش رو بذاریم بازپرس الف.
‫اون بهم کمک کرد که از داخل ‫ اطلاعاتی بدست بیارم.
‫حالا می‌بینیم پشت تلفن چی گفته.
‫بدون این ضبط‌ها، هیچ‌کس حرف‌هایی ‫ که شنیدم رو باور نمی‌کرد.
‫[دو سال قبل، سال ۲۰۱۵]
‫[بیست و ششم آوریل، بازپرس الف همچنان ‫ از پذیرفتن گزارش من خودداری می‌کنه]
‫پرونده به خاطر نبود مدرک دشواره.
‫اگه مدرک یا خاطره‌ای داری...
‫گفتم که وقتی یادم اومد...
‫می‌تونید دقیقه و ساعت رو دقیق بگید؟
‫- نه، ولی قبل از ساعت پنج بود. ‫ - چطور می‌دونید؟
‫چون حدود ۵:۳۰ هتل رو ترک کردم.
‫شما ساعت ۵:۵۰ رفتید، پس اشتباه می‌کنید.
‫- شما یادتون نیست. ‫- من وسط تجاوز بیدار شدم.
‫- قبلا هم گفتم که این کافی نیست. ‫ - حتی اگه وسطش بیدار بشم؟
‫- اما مدرکی ندارید. ‫ - نمی‌فهمم...
‫[در ۷ مه...]
‫[بازپرس الف شروع می‌کنه ‫پرونده رو جدی گرفتن]
‫می‌دونم قبلا چی گفتید، ‫ولی قانون محدودیت‌هایی داره.
‫ولی حس شما رو درک می‌کنم ‫ و نمی‌خوام همین‌جا تموم بشه.
‫لطفا به من اعتماد کنید. ‫ ولی ما پلیس‌ها موظفیم توضیح بدیم.
‫ما باید انتخاب کنیم که ‫چه چیزی به نفع قربانیه.
‫- من با بازپرس حرف زدم... ‫- و شما رو رد کرد، درسته یا نه؟
‫ در ابتدا گفتن که سخت می‌شه اتهام زد.
‫حالا چی؟
‫حالا که مدرک داریم می‌خوام ببینمش.
‫اگه با مدارک جدید پیش دادستان برم...
‫شاید بخواد اتهام بزنه.
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫ در دسترس نمی‌باشد...
‫[در ۲۳ ژوئن...]
‫[از من خواسته شد به مقر پلیس توکیو برم]
‫- خوشوقتم. ‫- ببخشید که انقدر دیر نماس گرفتیم.
‫چرا بازپرس قبلی مسئول پرونده نیست؟
‫بازپرس الف؟ به خاطر کار خوبش ‫ به جای دیگه منتقل شد.
‫تنها دلیلش همینه.
‫چیزی که قرار بود بازداشت باشه ‫تبدیل شد به بازجویی داوطلبانه.
‫شاید شما قانع نشید. ‫حکم بازداشتی هست،
‫ولی این به این معنی نیست ‫ که ما می‌تونیم بازداشت کنیم.
‫حالتون خوبه؟
‫یعنی کارهایی که با من کرده ‫واسه بازداشت کردنش کافی نیست؟
‫نه، منظورم این نیست.
‫پس شما حکم بازداشت معتبری دارید؟
‫- نمی‌تونم پاسخ بدم. ‫- ولی الان گفتید که دارید.
‫- نه نگفتم. ‫- نگفتید؟
‫من نیستم که دستورات رو صادر می‌کنم. ‫من صرفا از مافوق‌هام پیروی می‌کنم.
‫[ساعت ۱۰:۰۵ شب، ‫تماس غیرمنتظره‌ای از بازپرس الف دریافت کردم]
‫شنیدی چه بلایی سرم اومده؟
‫شنیدم تو رو منتقل کردن چون کارت عالی بوده.
‫خب، واقعا اینطور نیست.
‫نباید پشت تلفن بحثش رو کنیم.
‫شب‌به‌خیر.
‫- ببخشید که اینقدر دیر شده. ‫ - مشکلی نیست.
‫ممنون که بعد از کارت اومدی.
‫ببخشید ولی من رو از پرونده کنار گذاشتن.
‫نمی‌دونم توی اداره پلیس ‫ توکیو چی بهت گفتن...
‫ولی قطعا حکم بازداشت داشتیم.
‫خودم از فرودگاه ناریتا آوردمش.
‫چهار نفری توی ماشین منتظر بودیم.
‫بعد مافوق‌هامون بهمون دستور دادن...
‫که دستگیری رو لغو کنیم.
‫من هم کارم سازمانیه، اگه از ‫مافوقینم سرپیچی کنم...
‫خائن شناخته می‌شم.
‫همچنان نمی‌دونم چرا دستگیری لغو شد.
‫می‌خوام ببینم تا کجا می‌تونم پیش برم.
‫و اگر همه چیز شکست خورد، ‫مشکلات قانون رو نشون بدم.
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت ‫ این پرونده رو فراموش کنم.
‫[دو سال بعد، سال ۲۰۱۷]
‫ممنون که امروز من رو پذیرفتید.
‫عالیه، روی کارت ویزیت شما نوشته ‫ «آژانس مقابله با خشونت علیه زنان.»
‫طبق نظرسنجی دفتر دولت، ‫ تنها ۴٪ از قربانیان تجاوز...
‫موفق می‌شن که تجاوز رو به پلیس گزارش بدن.
‫نظر شما درباره این‌که ۹۶٪ از موارد ‫ گزارش نمی‌شن چیه؟
‫واقعیت اینه که ۷۰٪ از قربانیان ‫ دنبال کمک از مراجع نمی‌رن.
‫برای همین، سخت می‌شه اون‌ها رو به مرکز ‫حمایت از قربانیان خشونت جنسی متصل کرد.
‫بزرگترین مانع، مراجعه به پلیسه،
‫و سخت‌ترین چیز برای من بازسازی ‫حادثه با یه عروسک به اندازه واقعی بود.
‫نظر شما درباره این روش تحقیق چیه؟
‫دفتر دولت از شرایط موارد خاص اطلاع نداره.
‫وقتی به روش‌های تحقیق پلیس می‌رسه،
‫فکر می‌کنم باید...
‫بر اساس دستورالعمل‌های موجود عمل کنن.
‫بله، ولی با این وجود، ‫ به اقدام منجر نشده.
‫دستورالعمل‌های مربوط به برخورد ‫ با قربانیان ۱۵-۲۰ ساله که وجود داره.
‫پس جای تاسف داره در کار ‫روزمره رعایت نمی‌شن.
‫ما باید همچنان تلاش کنیم که در جایی ‫که ضعف هست اقدام کنیم.
‫- ببخشید که واضح‌تر جواب ندادم. ‫ - خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید.
‫آیا در تمام حوزه‌های مرتبط ‫مصاحبه می‌کنید؟
‫بله، ولی پلیس توکیو و پلیس ملی قبول نکردن.
‫- این تنها مصاحبه دولتیه. ‫ - پس فقط ما هستیم؟
‫- بله، ظاهرا دیگه. ‫ - پلیس...
‫می‌خوام خبر چاپ کتاب رو عقب بندازم.
‫نگرانم که یاماگوچی سعی کنه جلوی ‫ چاپش رو توی دادگاه بگیره.
‫- می‌تونه این کار رو بکنه؟ ‫ - بله.
‫- نمی‌دونستم. ‫ - امکانش هست.
‫داری درباره خودش می‌نویسی.
‫اگه از اسامی واقعی استفاده کنی، ‫می‌تونن درخواست توقف بدن.
‫ولی رسانه‌های دیگه چی؟ ‫مثل مجلات و روزنامه‌ها.
‫اون جزو اخبار حساب می‌شه ‫ و دیگه شامل نمی‌شه.
‫ولی کتاب ممکنه با اقدام قانونی مواجه بشه.
‫بگو این چیه!
‫«جعبه سیاه»، این اسم کتابمه.
‫ اصطلاحیه که دادستان استفاده کرد.
‫همیشه می‌گفت: «این توی یه جعبه سیاهه، ‫پس هیچ‌وقت نمی‌تونیم بفهمیم چی شده.»
‫این همه چیز رو درباره ضعف ‫سیستم قضاییمون می‌گه.
‫تازه رسیده! حالا حس می‌کنم آماده‌ام.
‫اسم کتاب رو دارم.
‫«جعبه سیاه»!
‫آره! باز هم شراب بخوریم! ‫ این جعبه سبزه.
‫پنج لیتر شراب داریم. ‫ عاشق جعبه سبزم.
‫از گوشی کاریت به عنوان ‫افسر پلیس استفاده می‌کنی؟
‫الان مشکلی نیست.
‫- مطمئنی؟ ‫ - فکر کنم.
‫- می‌تونیم وقتی همدیگه رو دیدیم حرف بزنیم. ‫ - باشه.
‫هفته بعد همدیگه رو ببینیم و حرف بزنیم؟
‫می‌تونیم. باید برای چیزی آماده باشم؟
‫- نه، فکر نکنم. ‫- باشه.
‫فعلا خداحافظ.
‫ بازرس بود!
‫قراره هفته آینده، چهارشنبه سیزدهم، ‫ساعت شش همدیگه رو ببینیم.
‫انگار می‌خواد درباره چیزی حرف بزنه.
‫شاید می‌خواد قبول کنه. امیدوارم.
‫شاید بخواد بگه که می‌خواد ‫ حرف منو باور کنه
‫و خودش بره حقیقت رو بگه...
‫و بخشی از این ماجرا باشه.
‫اگه ممکنه، می‌خوام ازت بخوام علنی ‫صحبت کنی.
‫شاید حتی شهادت بدی.
‫- امکان نداره. ‫ - چرا؟
‫اگه بخوام شغلم رو نگه دارم، نمی‌شه.
‫- برنامه‌ای برای استعفا نداری؟ ‫ - من به امنیت مالی نیاز دارم.
‫متاسفانه من نمی‌تونم فراهمش کنم!
‫تمایلت به تغییر و اشتیاقت ‫ واسه رسیدن بهش رو درک می‌کنم.
‫از نظرم کاری که داری می‌کنی، مهمه.
‫احساساتم دوگانه‌س.
‫اگه چیزی که توی کتابم نوشتم رو افشا کنم...
‫ممکنه اون شغلشو از دست بده.
‫فکر کردن سخته. نمی‌دونم چی درسته.
‫ولی اگه یه روزنامه‌نگار باشی...
‫که واقعا سیاستمدارها رو زیر ذره‌بین می‌بره،
‫باید بدونن که تو روزنامه‌نگاری ‫ و ممکنه این ماجرا فاش بشه.
‫و کار ما اینه که حقیقت رو بگیم.
‫آخه اون آدم خوبیه، پس...
‫عضو یونوکی.
‫پلیس منتظر بود تا یاماگوچی ‫ رو در فرودگاه ناریتا دستگیر کنه،
‫اما گذاشت که رد بشه و بره. چرا؟
‫وقتی خبرنگارها درباره لغو دستگیری پرسیدن...
‫به درخواست نخست‌وزیر آبه ‫یا رئیس کابینه سوگا،
‫ناکامورا، رئیس پلیس توکیو، گفت:
‫«من لزومی برای دستگیری نمی‌دیدم.»
‫این مربوط به شیوری و اتهام تجاوز ‫علیه یاماگوچی می‌شه...
‫- اجازه می‌دید ادامه بدم؟ ‫- تندنویسی رو قطع کنید.
‫می‌خوام ازتون بخوام...
‫در مجلس درباره افراد عادی صحبت نکنید.
‫ما همیشه درباره شهروندها صحبت می‌کنیم!
‫آیا یاماگوچی به خاطر دوستی با آبه ‫مورد حمایت ویژه قرار می‌گیره؟
‫بیوگرافی آبه که توسط یاماگوچی ‫نوشته شده بود...
‫فقط دو هفته قبل از مختومه شدن ‫ پرونده منتشر شد.
‫اگه یاماگوچی دستگیر شده بود، ‫آبه نمی‌تونست اجازه بده این کتاب منتشر بشه.
‫[ساعت ۴ عصر ملاقات با روزنامه‌نگاران باسابقه]
‫می‌خوام ملاقات امروز رو فیلم‌برداری کنم.
‫- من نمی‌تونم جلوی دوربین باشم... ‫ - متوجه‌ام!
‫اجازه بدید خودمو معرفی کنم. ‫ اسم من کانهیراست.
‫۴۰ سال تو دفتر تحریریه تی‌بی‌اس کار کردم.
‫یاماگوچی همکار جوون‌تر من بود.
‫من خودم رو مسئول تربیت چنین افرادی می‌بینم.
‫می‌خوام با عذرخواهی شروع کنم.
‫کنفرانس خبری شما تاثیر زیادی داشت.
‫پس چرا فقط یک کانال تلویزیونی ‫ اونو پوشش داد؟
‫و روزنامه‌ها به ندرت چیزی درباره‌اش نوشتن. ‫ به نظرم عجیب بود.
‫فکر کردم همه می‌خوان درباره چنین ‫رسوایی بزرگی گزارش بدن.
‫اما این اتفاق نیفتاد.
‫ناکامورا رئیس پلیس توکیو، ‫ بعد از کنفرانس خبری صحبت کرد.
‫اون تاکید کرد که به خاطر کمبود مدارک، ‫ دستگیری رو متوقف کرده.
‫قصد دارم که این ماه باهاش مصاحبه کنم.
‫- با ناکامورا؟ ‫- و غافلگیرش کنم.
‫- جالب می‌شه! ‫ - عجب شوکی بشه!
‫- باورنکردنی می‌شه. ‫- وای...
‫فکرش رو هم نمی‌کردیم چنین کاری بکنیم.
‫شخصی مرتبط با داستان با ‫یه شخص کلیدی در داستان مصاحبه کنه...
‫فقط در شرایط خیلی خاص این کارو می‌کردم.
‫صبح بخیر!
‫- معمولا کی می‌ره؟ ‫ - اون روز حدود یک ربع به هشت بود.
‫اتهام تجاوز علیه یاماگوچی...
‫در مورد حکم بازداشت که ‫شما متوقف کردید...
‫چرا تحقیق رو رها کردید؟
‫اگه همون روز از پرونده مطلع شدید، ‫زمان کافی برای تحقیق داشتید؟
‫ می‌خوان بدونن چه خبره!
‫سلام. رفته؟
‫از این طرف؟
‫سر نبش؟
‫- کجاست؟ ‫ - الان‌هاست که بیاد.
‫- چی پوشیده؟ ‫ - اونجاست!
‫ببخشید!
‫خبر داشت و از ما دوری کرد.
‫خبر داشت.
‫وقتی دویدم پشیمون شدم که صبحانه نخوردم.
‫ورزش خوبی بود!
‫فکر می‌کردم وقتی برسم، سرعتشون کم بشه، ‫ ولی بیشتر شد.
‫با این حال خوب بود.
‫ای کاش می‌تونستم حرف بزنم. ‫ باید کتونی می‌پوشیدم.
‫چیه؟
‫- اون ون که دیدیم نیست؟ ‫ - خودشه؟
‫سلام، یه سوال دارم.
‫شما دستگاه شنودیاب می‌فروشید؟
‫دستگاه شنودیاب؟ بذارید ببینم...
‫یه جوری گفتم که انگار کاملا عادیه: ‫ «شنودیاب دارید؟»
‫اونم گفت: «باشه، بررسی می‌کنم.»
‫بذار ببینم...
‫همه جا بوق می‌زنه.
‫ممکنه میکروفون رادیوی من باشه؟
‫ مال من بود!
‫بذار دوباره امتحان کنیم.
‫وای ترسیدم.
‫- چی شد؟ ‫ - هنوز کار می‌کنه.
‫نمی‌دونم.
‫اگه می‌خوایم درباره یه چیز مهم حرف بزنیم، ‫ باید بریم توی حموم.
‫[۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷]
‫[آخرین ویرایش با ناشرم]
‫عبارت «تجاوز قتل روح است»...
‫اینجاست. حذفش کنیم و بذاریمش واسه آخر.
‫- سلام! ‫ - نیشی‌هیرو، وکیلتم.
‫- الان می‌تونی صحبت کنی؟ ‫ - بله.
‫پرونده‌ات دوباره بررسی نمی‌شه.
‫متوجه هستم.
‫ تصمیم هیئت بازبینی دادستانیه.
‫[ساعت ۷ شب، جلسه اضطراری با وکلام]
‫می‌تونم درخواست کنم با وکیلم حرف بزنم؟
‫ژاپن تایمز می‌پرسه آیا این به معنی ‫ پایان پرونده کیفریه.
‫بله، همین طوره.
‫باشه، ممنون.
‫یاماگوچی بیانیه خیلی طولانی‌ای ‫ واسه مطبوعات داده.
‫«اگه هر رسانه‌ای منو به عنوان ‫مجرم نشون بده...
‫اقدام قانونی می‌کنم.»
‫منظورش فقط مقالات قبلی نیست، ‫بلکه هر چیزی که در آینده نوشته بشه.
‫- یه تهدید واضحه. ‫- ما آماده‌ایم!
‫سلام، مامان؟
‫- شیوری، خیلی وقته ازت خبری نیست. ‫- آره.
‫خب...
‫دیروز، تصمیم هیئت بازبینی دادستانی اومد.
‫واقعا؟ خب؟
‫- نمی‌شه اتهام زد. ‫- چی؟ چرا نشه؟
‫- پس پیگرد قانونی در کار نیست؟ ‫- نه.
‫شوخی می‌کنی؟ چطور ممکنه؟
‫فقط خواستم بهت خبر بدم.
‫می‌فهمم. واقعا ناراحت‌کننده‌ست!
‫- واقعا می‌گی؟ ‫- البته!
‫باید دستگیر بشه!
‫- امروز در شیورینی‌هترنا! ‫- ممنون که تماشا کردید!
‫موش پشت گاو سوار شد. ‫بعد پرید پایین.
‫موش اول شد، گاو دوم.
‫برای همین می‌گن گربه دنبال موش می‌کنه.
‫شیوری!
‫- مامان امسال می‌شه ۳۳ ساله. ‫- نه، ۲۳. ده سال جوون‌تر!
‫ناشرم تازه اینو فرستاد.
‫خانواده‌ام نمی‌دونن که این ۱۳ روز ‫دیگه منتشر می‌شه.
‫نمی‌تونستم نه شنیدن ازشون ‫ رو تحمل کنم.
‫می‌دونستم لازمه، ولی دارم اونا ‫ رو به خطر می‌اندازم.
‫هنوز یادمه...
‫پدرم چی گفت. بهشون گفتم که ‫کنفرانس مطبوعاتی می‌دم، و اونا گفتن...
‫که واسه بحث در اون مورد نرفتم اونجا.
‫تو صرفا داری می‌گی که چکار می‌خوای بکنی، ‫ ولی ما می‌خوایم جلوش رو بگیریم.
‫و پدرم گفت: ‫«به عنوان یک پدر، می‌خوام دخترم...
‫زندگی عادی و شادی داشته باشه.»
‫با کسی آشنا بشه، ازدواج کنه و بچه‌دار بشه.
‫امیدوارم نزدیک ما زندگی کنه.»
‫می‌دونم که می‌تونم انجامش بدم،
‫و سکوت کردن منو خوشحال نمی‌کنه.
‫ولی اگه فرصت نزدیک بودن ‫ به اونا رو از دست بدم...
‫جالبه، توی وصیتم نوشتم...
‫«بعد از کنفرانس مطبوعاتی حالم بد بود،
‫ولی هرگز خودکشی نمی‌کنم.
‫اگه اتفاقی بیفته که شبیه خودکشی به نظر ‫برسه، ازتون می‌خوام که بررسیش کنید،
‫چون من چنین آدمی نیستم.
‫اگر اتفاقی افتاد، قول بدید که کتاب ‫ و این مستند را منتشر کنید.»
‫این رو شنبه نوشتم.
‫می‌خواستم برو توی طبیعت، ‫ولی می‌ترسیدم تنها برم.
‫[نگرانم که بازپرس الف اجازه نده...]
‫[توی کتاب ازش نقل قول کنم]
‫- صدام رو داری؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونستم حرف بزنم چون توی یه مهمونی بودم.
‫ببخشید که مزاحم شدم، ‫ولی باید یه چیزی بهت بگم.
‫اشکالی داره که مست باشم؟
‫- شاید شنیدنش هوشیارت کنه. ‫- وای جدی؟
‫در واقع، دارم یک کتاب می‌نویسم.
‫- خواهشا توش اسم من رو نیاری‌ها. ‫- نمیارم.
‫- نباید بیاری. ‫- صرفا خواستم بگم.
‫به نظر ایده خوبی میاد.
‫ روزنامه‌نگاری و مهمه که مستندسازی بشه.
‫ممنون. خندم گرفته چون جوابت غافلگیرم کرد.
‫فقط تو که با این واقعیت می‌جنگی ‫می‌فهمی چه حسی داره.
‫مردم چیزی نمی‌فهمن.
‫- آخه کارم اینه واقعیت رو به مردم بگم. ‫ - بله، روزنامه‌نگاری.
‫مدام از خودم می‌پرسم که ‫چه کاری می‌تونم انجام بدم.
‫شوخی می‌کردم که شاید مالی کمکم کنی.
‫ولی نباید موضوع این باشه. ‫کاری از دستم برمیاد؟
‫اگه بخوام صادق باشم، ‫دوست دارم که اقدامی کنی.
‫خب اگه باهام ازدواج کنی ‫ می‌تونم این کار رو بکنم.
‫البته این هم راه‌حلیه.
‫ولی هر دو یه قصد داریم.
‫من نمی‌تونم در پرونده مدنیت ‫ شهادت بدهم...
‫نه تا وقتی که شغلم پلیس بودنه.
‫وقتی راهی پیدا کنم که بتونی کمکم کنی،
‫ازت درخواست حمایت می‌کنم.
‫- حتما. ‫ - مرسی.
‫- حالت خوبه؟ مواظب خودت هستی؟ ‫- هستیم دیگه.
‫- خوب غذا می‌خوری؟ ‫- آره می‌خورم.
‫- بیا واست شام بخرم. ‫- مرسی، حالا شاید.
‫چی دوست داری بخوری؟
‫- نودل دوست داری؟ ‫- عاشقشم.
‫- پس یه بار با هم نودل بخوریم. ‫- باشه.
‫شاید وقتی اوضاع آروم شد. ممنون.
‫- تسلیم نشو و خوب غذا بخور. ‫- خیلی ممنون.
‫- ببخشید که مستم. ‫ - عیبی نداره، خیلی ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫[ساعت دو بعد از ظهر، ‫ تحویل نسخه‌ نهایی به ناشر]
‫- می‌رسیم؟ ‫- خیلی وقت کمه.
‫چاپخونه با تمام سرعت کار می‌کنه.
‫چرا باید اینقدر سریع انجام بشه؟
‫به خاطر اینه که به زودی انتخابات هست.
‫این یه فرصت برای تغییر بزرگ سیاسیه.
‫کتاب باید به‌عنوان مبنایی برای تصمیم‌گیری ‫ رای‌دهنده‌ها در دسترس باشه.
‫الان تو کسی هستی که می‌تونی ‫تغییر ایجاد کنی.
‫قبلا قربانی‌ها، زن‌ها، ‫ نفوذ کافی واسه اقدام نداشتن.
‫- امیدوارم به کتابفروشی‌ها برسیم. ‫- دقیقا.
‫یه تماس از وکیلم داشتم.
‫گفت که شهردار توکیو می‌خواد ‫من به حزب جدیدش ملحق بشم...
‫و در انتخابات میان‌دوره‌ای شرکت کنم.
‫و...
‫مردم می‌گن اگه انتخابات به نفع آبه پیش بره،
‫اون وقت زندگی من در خطره. ‫مزخرفه، اما...
‫اجازه دارم بگم؟ ‫بده دیگه.
‫عصر بخیر! من شینزو آبه از ‫ حزب لیبرال دموکرات هستم.
‫ما ژاپنی می‌سازیم که مردم بتونن ‫ در مورد آینده‌اش رویاپردازی کنن.
‫فردا انتخاباته.
‫ناشرم معتقده که باید از رسانه‌ها دور بمونم،
‫جای امن‌تری باشم.
‫فردا انتخاباته، ببینیم چطور پیش می‌ره دیگه.
‫من شرکت نمی‌کنم.
‫من صرفا یه روزنامه‌نگارم ‫ که اون رو تجربه کردم.
‫نمی‌دونم مردم چی انتظار دارن.
‫من فعال نیستم و چیزی ‫ رو تبلیغ نمی‌کنم.
‫یهویی خیلی احساس خستگی کردم.
‫همه فشارها رو حس کردم.
‫من هیچ فشاری حس نمی‌کنم ‫و هیچ فشاری هم نمی‌خوام. این مال...
‫این واسه...
‫به نظر حزب نخست‌وزیر ‫ پیروزی بزرگی در راه داره.
‫چهار نسخه از کتاب در ورودی هست.
‫انگار مردم می‌خرن.
‫یه نفر اونجا وایساده بود و داشت می‌خوند، ‫ ولی دوباره گذاشت سر جاش.
‫باید می‌گفتم که: «خوندمش، خیلی خوبه.»
‫«چهار بار خوندمش.»
‫یه تهیه‌کننده معروف توی هالیووده...
‫و خیلی از زن‌ها درباره کارهایی که ‫باهاشون کرده صحبت کردن.
‫الانم یه هشتگ هست به اسم «من هم»
‫انگار مردم همه جای دنیا شروع کردن ‫ درباره‌ش حرف زدن.
‫حس فوق‌العاده‌ایه!
‫اسمش رو نمی‌دونم. ‫فقط یه آدرس ایمیل اینجا هست.
‫«مدتیه دارم به این فکر می‌کنم، ‫ ولی با این کتاب می‌خوام بگم...
‫که شرمنده‌ام که ما از یه جنس هستیم.
‫فکر می‌کنی کار اشتباهی نکردی؟
‫من سخت تربیت شدم که از این چیزها دوری کنم.
‫حتی اگه حرفت درست باشه...
‫دلم واسه مردهایی که متهمشون کردی می‌سوزه ‫ باید خجالت بکشی.»
‫[«نخست‌وزیر« نوشته نوریوکی یاماگوچی]
‫تمام دنیا دارن با...
‫جنبش «من هم» پیشرفت می‌کنن.
‫ولی در ژاپن ما داریم در مورد مسئله ‫ خشونت جنسی به عقب می‌ریم.
‫کل دنیا دارن در مورد این پرونده ‫ شک و تردید به خرج می‌دن.
‫نباید اجازه مخفی کردن اطلاعات رو داد.
‫در مورد تحقیقات کلی «جعبه سیاه» وجود داره.
‫جناب نخست‌وزیر آبه...
‫شما از این تحقیقات اطلاع داشتید؟
‫- رئیس کمیسیون امنیت... ‫- نه، ایشون توی فهرست نیست.
‫بنده از نخست‌وزیر پرسیدم. ‫شما دارید مانع می‌شید!
‫اجازه بدید جواب بدم.
‫سوالم از نخست‌وزیر بود، نه شما!
‫- اگه آبه جواب نده فایده‌ای نداره. ‫- نخست‌وزیر آبه.
‫عضو یونوکی، از عقل سلیمت استفاده کن.
‫به عنوان نخست‌وزیر، در موارد خاص...
‫من در مورد چیزی که می‌دونم ‫یا نمی‌دونم اظهارنظر نمی‌کنم.
‫ولی مطمئنا از نتیجه این ‫پرونده بی‌اطلاع بودم.
‫روزنامه‌نگار یاماگوچی به ‫شیوری ایتو تجاوز کرده...
‫یاماگوچی توی کتابش درباره ‫رابطه‌ا‌ش با نخست‌وزیر آبه می‌نویسه.
‫ با هم گلف بازی می‌کنن و کوهنوردی می‌رن، ‫ و بیش از ۱۶ ساله که دوستن.
‫سلام، خوشوقتم. اسم من شیوری ایتوئه.
‫- شما خیلی معروفید! ‫- شنیدم اسم منو آوردید.
‫- اتفاقی داشتم رد می‌شدم. ‫ - می‌تونم یه عکس بگیرم؟
‫شیوری من پرونده‌ات رو ‫توی اینترنت دنبال می‌کنم.
‫به اون سمت.
‫- ازت حمایت می‌کنم. ‫ - مرسی.
‫- موفق باشی! ‫- خیلی ممنون.
‫وقتی از نزدیک می‌بینیش...
‫اصلا شبیه عکس‌هاش نیست.
‫همون شیوری نبود که بهش تجاوز شده بود؟
‫- چرا. ‫ - واقعا خودش بود؟
‫- اصلا متوجه نشدم! ‫ - اسمش همه‌جای اینترنت هست.
‫شیوری؟ رفت؟ چرا نگفتی همون ‫دختریه که بهش تجاوز شده؟
‫یاد این می‌افتم که شش ماه از وقتی گذشته که...
‫ برای جامعه شدم... ‫«دختری که بهش تجاوز شده.»
‫[دارم با زن‌های رسانه‌ها ‫توی هاراجوکو صحبت می‌کنم]
‫مرسی که منو به اینجا دعوت کردید.
‫خب، بیایید شروع کنیم.
‫پرونده شیوری نشون می‌ده ‫چقدر سخته درباره خشونت جنسی حرف بزنی،
‫یا حتی وقتی چیزی اشتباهه صدات رو بلند کنی. ‫ جامعه ژاپن نیاز به تغییر داره.
‫مثل این عرف که آدم باید ‫ نظرات منفی درباره «من هم» دریافت کنه.
‫من تئوری روزنامه‌نگاری تدریس می‌کنم.
‫اولین چیزی که یاد می‌دم اینه ‫ که روزنامه‌نگاری یعنی بررسی قدرت.
‫ولی روزنامه‌نگاری ما قدرت رو به شیوه‌ای ‫ که مردها دارن، بررسی نکرده.
‫سر کار از پوشیدن دامن اجتناب کردم...
‫و بخش زنانه خودم رو پنهان کردم ‫که مردم متوجه من نشن.
‫ولی اخیرا این سال‌ها حس کردم ‫این درست نیست.
‫جامعه تغییر نمی‌کنه مگر اینکه هم ‫زن‌ها و هم مردها تغییر کنن.
‫همه ما که توی رسانه‌ها کار کردیم ‫اینو حس کردیم.
‫وقتی بین بیست تا سی سالم بود، ‫ اتفاق مشابه‌ای برام افتاد.
‫حس کردم اگه بیام جلو نمی‌تونم ‫ به عنوان روزنامه‌نگار ادامه بدم.
‫پس سکوت کردم.
‫ولی وقتی کتاب شیوری رو خوندم
‫پشیمون شدم که به فکر نسل بعد نبودم.
‫از این بابت شرمنده‌ام.
‫ببخشید، صدام گرفته. مرسی که حرف زدید.
‫وقتی صحبت می‌کنم، همیشه حس می‌کنم ‫ انگار برهنه اینجا وایسادم.
‫ولی امروز حس می‌کنم با پتو پوشونده شدم.
‫ببخشید.
‫برای اولین بار چنین احساسی دارم. ‫پتوها اینقدر زیادن که نمی‌تونم تکون بخورم.
‫اینجا بودن، با چنین همکاران ‫ با تجربه‌ای در صنعت.
‫و اینکه بدونم شما هم مثل من فکر می‌کنید.
‫امروز من خیلی امیدوار شدم.
‫خیلی ممنون، شیوری!
‫سیستم قضایی ژاپن انقدر ضعیفه که ‫سازمان ملل معتقده باید تغییر کنه.
‫پرونده قضایی شیوری بسته شد ‫و حالا او با یک پرونده مدنی پیش می‌ره.
‫این یک مبارزه طولانی خواهد بود و ‫ حملات علیه او ادامه خواهد داشت.
‫من ایمیلی از رئیس دفتر ‫نیویورک تایمز در توکیو دریافت کردم.
‫او بالاخره مقاله‌ای درباره من منتشر کرد. ‫ ما شش ماه پیش ملاقات کردیم.
‫منتظر فرصت مناسب بودن برای انتشارش،
‫و حالا زمان مناسب بود، پس این کار رو انجام دادن.
‫تا الان تنها شرکت رسانه‌ای بودن...
‫که تونستن با یاماگوچی صحبت کنن.
‫دو هفته پیش این رو تلفنی گفت.
‫من تازه مقاله رو خوندم،
‫و ناگهان پیشانی اون رو دیدم...
‫در حالی که داشتم مقاله رو مرور می‌کردم.
‫حمله عصبی گرفتم.
‫اگه فقط یه عکس حالم رو این‌طوری می‌کنه...
‫چطور می‌تونم در دادگاه بشینم...
‫و با چشم‌های خودم ببینمش؟
‫[۱۰ فوریه ۲۰۱۸]
‫[آماده‌سازی دادگاه داره تشدید می‌شه]
‫- باید ادعاهاشون رو بررسی کنیم. ‫ - که چی درسته و چی غلط.
‫اون‌ها نسخه خودشون از حقیقت ‫ رو با جزئیات نوشتن.
‫ما باید همه رو پاراگراف به پاراگراف ‫ بررسی کنیم.
‫سرخط خبرها این خواهد بود: ‫«تکذیب کامل از طرف متهم.»
‫باید با آماده‌سازی شواهد کلیدیمون، ‫ با اون مقابله کنیم.
‫وگرنه ضعیف به نظر می‌رسیم.
‫چیزی که فهمیدم این بود...
‫تنها انگیزه من برای صحبت کردن درباره این ‫ موضوع، برای زندگی و انجام دادنش...
‫اینه که من یک خبرنگار هستم.
‫من اینو به عنوان چیزی که برای ‫ یک نفر دیگه اتفاق افتاده می‌دیدم.
‫و وقتی خودم اون فرد شدم، ‫نمی‌دونستم چطور باهاش کنار بیام.
‫فهمیدم...
‫که با خودم روبرو نشدم.
‫می‌خوام با شخصی از ‫وزارت دادگستری ملاقات کنم.
‫بله، صوفیان.
‫این صرفا درباره خشونت جنسی نیست.
‫ مشکل قدرته، که از قدرت داره ‫سواستفاده می‌شه.
‫ما همه می‌تونیم قربانی باشیم...
‫عامل یا تماشاگر.
‫ قضیه‌ی مدیرعامل چیانگ‌دونگ ‫ رو می‌دونی دیگه.
‫می‌گفت دوستاش نمی‌خواستن فشار بیارن، ‫چون تحملش سخت بود.
‫[من فقط فرار می‌کنم و نمی‌تونم بمونم]
‫[نمی‌خوام با خودم روبرو بشم]
‫[۲۳ مارس ۲۰۱۹]
‫[یاماگوچی به جرم تهمت ازم ‫ شکایت 130 میلیون ینی کرده]
‫مطمئنم همه شما از شکایت ‫ یاماگوچی ناراحت هستید.
‫امروز ما «باز کردن جعبه سیاه» رو برای حمایت ‫ از شیوری در پرونده مدنی‌اش شروع می‌کنیم.
‫بیایید همه پشت اون بایستیم.
‫ببخشید، فراموش کردم چی می‌خواستم بگم.
‫درواقع مطمئن نبودم که امروز ‫ بتونم بیام اینجا.
‫چند هفته پیش تا دو روز نتونستم ‫ از جام تکون بخورم.
‫این حادثه حدود چهار سال پیش ‫ در همین زمان اتفاق افتاد.
‫فهمیدم که چهار ساله ‫شکوفه‌های گیلاس رو ندیدم.
‫خارج از کشور بودم، ‫پس از دوستام خواستم که بریم ببینیم.
‫اما بعد تعجب کردم که چرا اینقدر عصبی هستم.
‫یادم اومد که حادثه وقتی رخ داد که ‫اون‌ها در حال شکوفه دادن بودن.
‫بعد از اون، نمی‌تونستم با دیدن ‫شکوفه‌های گیلاس کنار بیام.
‫این باعث شد بفهمم...
‫که خاطرات می‌تونن هر لحظه‌ای زنده بشن.
‫خیلی از ما با این درد زندگی می‌کنیم.
‫مامان، بابا...
‫ممنون که این همه سال من رو بزرگ کردید.
‫واقعا حس بدی دارم.
‫اما چطور باید این درد رو تحمل کنم؟
‫دیگه نمی‌دونم.
‫من فرصت‌های زیادی داشتم ‫و زندگیم شاد بود.
‫اما با این وجود...
‫نمی‌تونم زندگی‌ای رو که ‫بهم داده شده زندگی کنم.
‫[همه ما یک هیولا درونمون داریم، ‫ اما هیولای من منو نابود نکرد]
‫[من تا اینجا پیش رفتم ‫و می‌تونم باهاش روبرو بشم]
‫بابا امروز باهام تماس گرفت.
‫فردا مرخصی گرفته که بیاد اینجا.
‫دوست ندارم تصور کنم که رفتن ‫ به دادگاه براش چه حسی داره.
‫بهش فکر نکن!
‫می‌دونی چه حسی داره؟
‫می‌خوای اینو بخونی؟
‫- مهم‌ترین چیز شهادت منه. ‫ - اینجاست؟
‫- باید با صدای بلند بخونی؟ ‫- آره، با اینکه بارها این کارو کردم.
‫- باید حفظش کنی؟ ‫ - باید کامل بلد باشم.
‫خب من می‌خونم.
‫شروع کنیم؟
‫«من روز ۲۵ مارس ۲۰۱۵ به متهم ایمیل زدم...
‫و پرسیدم آیا موقعیت شغلی‌ای ‫وجود داره یا نه.
‫به عنوان یه خبرنگار، دوست داشتم ‫ روی مسائل اجتماعی کار کنم...
‫ولی در واشنگتن باید درباره سیاست می‌نوشتم.
‫می‌خواستم نگرانی‌هام رو سر این ‫موضوع توی جلسه‌مون بیان کنم.
‫وقتی رسیدم، با تعجب دیدم که ‫ یه شام دو نفره برام ترتیب دادن.
‫احساس خوبی نداشتم و ‫نمی‌دونستم باید چه برداشتی داشته باشم.
‫یهو سرم گیج رفت و رفتم سرویس بهداشتی.
‫بعد از اون چیزی یادم نمیاد، ‫ تا وقتی که توی یه اتاق هتل بیدار شدم.»
‫- خوبی؟ ‫- آره، فقط یه کم...
‫- می‌خوای یه استراحت کنی؟ ‫ - نه، چیزی نیست.
‫«وقتی بیدار شدم، توی قسمت ‫پایین شکمم درد شدید داشتم.»
‫نمی‌دونستم کجام یا کی رومه.
‫سعی کردم هلش بدم کنار، ‫ ولی خیلی قوی‌تر از من بود و وحشت کردم.
‫گفتم باید برم دستشویی، و بالاخره رفت کنار.
‫دویدم و در رو قفل کردم.
‫توی آینه دیدم نوک سینه‌ام ‫خونریزی داره و کبودی دارم.
‫ یادم نمی‌اومد که چی شده، ‫ واسه همین وحشت کردم.
‫باید آروم می‌شدم، لباسام رو پیدا ‫می‌کردم و از اونجا می‌رفتم.
‫وقتی در رو باز کردم، دستم رو گرفت و ‫ منو به زور روی تخت پرت کرد.
‫صورتم رو به روتختی فشار داد.
‫نمی‌تونستم نفس بکشم ‫ و فکر کردم دارم می‌میرم.
‫متهم گفت: «ازت خوشم میاد. ‫ می‌تونی بیای واشنگتن. تایید شدی.»
‫براش مثل یه چیز کوچیک بودم. ‫ حس ناتوانی کردم.
‫پرسیدم لباس زیرم کجاست. ‫ گفت می‌خواد به عنوان یادگاری نگهش داره.
‫احساس کردم تمام توانم از بین رفته ‫ و خودم رو کوچیک کردم.
‫وقتی دوباره لباس زیرم رو خواستم، گفت...
‫«حالا مثل یه بچه کوچولوی بی‌پناه شدی.» ‫ و بعدش بهم پسش داد.»
‫این یکی بسته نمی‌شه.
‫بی‌خیالش.
‫صف طولانیه. لطفا منتظر بمونید.
‫[۸ جولای ۲۰۱۹] ‫[بازجویی متقابل در دادگاه توکیو]
‫[گفتن که نباید داخل دادگاه فیلم بگیرم]
‫- خوب بودی. ‫ - آره.
‫بهت افتخار می‌کنیم.
‫چشم‌هامون به هم افتاد.
‫پشت وکلای من نشسته بود.
‫وقتی بهش زل زدم، اونم نگاهم کرد.
‫چشم‌هاش می‌گفت: «چی می‌خوای؟» ‫و بعد نگاهشو دزدید.
‫می‌خواستم بدونه: «من همچنان اینجام.»
‫«من اینجام. دارم بهت گوش می‌دم. ‫تصمیم با خودته.»
‫خوشحالم که درخواست جدا کردن نکردم.
‫با این‌که می‌دونم کابوس‌های جدیدی تو راهه.
‫اما این‌که وقتی دیدمش دچار وحشت ‫نشدم، اعتماد به ‌نفسم رو بیشتر کرد.
‫تونستی از یه مانع عبور کنی.
‫حالا دیگه از ریش و کله‌ی کچل نمی‌ترسم.
‫[۶ اکتبر ۲۰۱۹]
‫[فردا آخرین جلسه‌ی رسیدگی به ‫پرونده‌ی مدنیم برگزار می‌شه]
‫یه ایمیل از کارمند باربر ‫هتل شراتون دریافت کردم.
‫اون شب رو خیلی خوب به یاد داره.
‫به پلیس گزارش داده بود، ‫اما هتل مجبورش کرده سکوت کنه.
‫- خیلی جزئیات رو به یاد داره. ‫- عالیه!
‫وقتی از تاکسی پیاده شدم،
‫از ورودی فاصله گرفتم و سعی کردم دور بشم.
‫همچنین انگار صدای ناله‌های بلندم ‫ شنیده می‌شده.
‫اون‌قدر مست بودم که به نظر ‫ نمی‌رسید به‌هوش باشم.
‫- این یه شهادت مهمه. ‫- منم همین فکر رو می‌کنم.
‫اما وکیلم، موراتا، نمی‌خواد که ‫ دادگاه رو به تاخیر بندازیم.
‫این خطر وجود داره که قضات نظرشون عوض بشه.
‫به ‌عنوان وکیل، دلیل کافی ‫برای تاخیر نمی‌بینم.
‫بیشتر نگرانم که هتل مانع ‫ از شهادت دادن اون بشه.
‫«باید از خودمون بپرسیم چرا الان جلو اومده.»
‫این رو باور ندارم، ولی...
‫«ممکنه به یاماگوچی وصل باشه...
‫باید محتاط باشیم.»
‫جلسه‌ی اول دادگاه خیلی حساسه. ‫سرنوشتتون بهش بستگی داره.
‫- الو؟ ‫- سلام، تلفن موبایل آقای چیکوبا هست؟
‫بله.
‫شیوری ایتو هستم. ‫ممنون از وقتی که می‌ذارید.
‫- قابلتون رو نداره. ‫- الان می‌تونید صحبت کنید؟
‫خواستم یه چیز رو بپرسم. ‫ چیزی که امروز نوشتید...
‫شامل مدارک جدید مهمیه.
‫برای همین می‌خوام که ‫از اون توی دادگاه استفاده کنم.
‫اما باید بگیم که این شهادت مربوط به باربر ‫هتلیه که اون زمان اونجا کار می‌کرده.
‫اگه این رو توی دادگاه بگیم...
‫جلسه‌ی علنیه...
‫پس رسانه‌ها و افراد حاضر ‫در جلسه این رو می‌شنون.
‫این می‌تونه براتون مشکل‌ساز بشه.
‫اما من الان ازتون می‌خوام...
‫چون فردا تنها فرصتمه که قضات ‫ رو از این موضوع مطلع کنم.
‫از حرف‌هایی که بهتون زدم...
‫چیزی هست که باعث نگرانی شما بشه؟
‫من تمام تلاشم رو می‌کنم تا کمکتون کنم.
‫می‌تونید اسم من رو هم بگید.
‫در مقابل سختی‌هایی که شما ‫کشیدید هیچی نیست.
‫از هیچ چیزی نگرانی ندارم. ‫ راحت اسمم رو بگید.
‫حتی اگر هتل بخواد جلوش رو بگیره، ‫من آماده‌ام شهادت بدم.
‫همون‌طور که قبلا هم گفتم...
‫مجازات‌های مربوط به جرائم جنسی خیلی کمه.
‫همیشه فکر می‌کردم که این اشتباهه.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این فرصت رو پیدا کنم.
‫می‌خوام خوشحال باشی که ‫ من اون شب کار می‌کردم.
‫من شخصا از این بابت خوشحالم.
‫مردم این‌طور جرائم رو خیلی سبک می‌گیرن.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی از عزمت ممنونم.
‫واقعا قدردانی می‌کنم. ممنون.
‫- مواظب خودت باش. خداحافظ. ‫ - خداحافظ.
‫[18 دسامبر 2019]
‫[روز حکم در دادگاه ناحیه‌ای توکیو]
‫با پرونده مدنی‌اش، ‫شیوری می‌خواست جعبه سیاه رو باز کنه.
‫این فقط مشکل یک نفر نیست، ‫ بلکه مشکلی اجتماعیه.
‫امروز بالاخره حکمی صادر می‌شه.
‫تجاوز بزرگ‌ترین کابوس مادرهاست.
‫بعد از کنفرانس خبری...
‫تمام خانواده، از جمله خواهر و برادرها، ‫مخالف بودن.
‫امیدوارم نتیجه مثبتی بگیریم ‫ تا خانواده دوباره بهم برگردن.
‫[پیروزی]
‫بردیم! ممنون از همه!
‫ خودشه!
‫تبریک میگم!
‫میشه بگی حسش چطوره؟
‫صادقانه بگم، نمی‌دونم چه حسی دارم.
‫ولی وقتی اومدم بیرون دوستم رو بغل کردم.
‫یه جورایی یه پایان بود.
‫ولی این پیروزی به این معنی نیست ‫که اون چیزی که اتفاق افتاد از بین می‌ره.
‫هنوز باید...
‫بفهمم چطور با زخم‌هام کنار بیام. ‫ این پایان کار نیست.
‫این یه نقطه عطفه، ‫ ولی هنوز کارای زیادی مونده.
‫بیایید با هم به همه‌شون فکر کنیم.
‫چیزی که الان جلوی منه کاملا ‫با قبل تفاوت داره. ممنون از همه!
‫خانم‌ها و آقایون، لطفا جناب یاماگوچی ‫ رو به صحنه دعوت کنید.
‫شما به وضوح اعلام کردید که ‫ هیچ کار غیرقانونی نکردید.
‫ولی وقتی به اون شب نگاه می‌کنید، ‫چیزی هست که پشیمون باشید؟
‫مایل بودید که شرایط متفاوت می‌بود؟
‫آیا اشتباهی کردید، حتی اگه شاید ‫برخلاف قانون نبوده باشه؟
‫می‌خوام واضح بگم که من ‫هیچ جرم قانونی نکردم.
‫این مهم‌ترین چیزه.
‫ولی اگه از چیزی غیر از ‫جنبه‌های قانونی حرف بزنم...
‫ممکنه باعث سوتفاهم بشه.
‫اگه بگم پشیمونم، یه خبرنگار ممکنه ‫این رو به عنوان یه عمل غیرقانونی تعبیر کنه.
‫ولی من واقعا از چیزی که ‫ اتفاق افتاد پشیمونم.
‫اون خیلی آسیب دید.
‫اون خیلی چیزها رو تجربه کرد...
‫اختلال اضطراب، خودم هم کردم. ‫پس واقعا واقعه‌ی تاسف‌باری بوده.
‫و من از خیلی چیزها از نظر اخلاقی پشیمونم.
‫ولی همچنان باید بگم که من ‫ هیچ کار غیرقانونی نکردم.
‫آیا این جواب کافی بود؟
‫من نکات کلیدی رو ترجمه می‌کنم...
‫[یاماگوچی به حکم درخواست تجدید نظر کرد. ‫ نبردهای قانونی من ادامه پیدا کرد]
‫دروغگو!
‫ از بدبختی دیگران سود می‌کنی!
‫چطور جرئت می‌کنی؟ ‫داری مثل یه بت رفتار می‌کنی!
‫[بازپرس الف در پلیس توکیو موند]
‫[باربر شغلش رو توی هتل شراتون حفظ کرد]
‫[ناکامورا که مانع دستگیری شد...]
‫[رئیس پلیس ملی ژاپن شد]
‫[8 جولای 2022...]
‫[نخست‌وزیر سابق، آبه، در یک نشست تبلیغاتی ‫ هدف گلوله قرار گرفت]
‫[یاماگوچی اولین نفری بود ‫ که خبر مرگش رو منتشر کرد]
‫[در همون روز، دیوان عالی کشور پیروزی من ‫ رو در دادگاه ناحیه‌ای تایید کرد]
‫باز هم این آهنگ!
‫این چیه؟
‫موهات!
‫خیلی طول کشید.
‫25 سالم بود، الان 33 سالمه!
‫این پایان یه دوره‌‌است.
‫- دوره؟ ‫ - درسته!
‫ موفق شدی.
‫[تقدیم به همه بازماندگان]