« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم: اشکان هیدی
‫حالت خوبه، شلوغه؟
‫آره، مثل همیشه.
‫مامان، عروسی فرداست، دیوونه شدی؟
‫آره، راستش، اوم...
‫من فردا نمی‌تونم بیام.
‫ببخشید.
‫چرا؟
‫یه کاری تو کالوی دارم و نمی‌تونم...
‫داری منو اذیت می‌کنی، الان داری اینو میگی!
‫نه، نه، فردا نمیتونم.
‫باید یه نفرو ببینم.
‫کی رو؟
‫یه دوست.
‫فردا مهمونیه.
‫می‌دونم فردا مهمونیه، ولی نمی‌تونم بیام، ‫نمی‌تونم اونجا باشم.
‫مامان، کاری نمی‌کنم.
‫منتظر تو موندیم تا برنامه‌ریزی کنیم.
‫ولی... منتظرت موندیم، بهت میگم، تو نیستی.
‫مامان، گوش کن، من... نمی‌تونم بیام، ‫نمی‌تونم بیام، همین دیگه و...
‫نه، نمیخوام ناراحتت کنم.
‫ببین مامان، من فردا صبح زود کار دارم.
‫باشه.
‫نه، فقط من نیستم.
‫من...
‫آره.
‫باشه.
‫فردا صبح زود کار دارم مامان، می‌بوسمت.
‫بوس.
‫بوس، بوس.
‫بوس.
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫♪ When I Was Cruel No.2 ♪ ‫♪ Elvis Costello ♪
‫اونجا رو نگاه کن.
‫خب.
‫همدیگرو ببوسید.
‫آره.
‫آها. عالیه.
‫حالا به هم نگاه کنید.
‫بمون، همونجا بمون.
‫نگاه کن.
‫به اونجا نگاه کن.
‫عالی.
‫حالا رو در روی هم وایسید، ‫رخ تو رخ.
‫البته که می‌تونی.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫به من نگاه کنید.
‫لبخند.
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫:فیلمی از ‫تیِری دُ پِرِتی
‫قهوه میل دارید؟
‫قهوه میخواید؟
‫-خوبه؟ ‫.-بله. ممنون
‫.تسلیت میگم
‫.ممنون
‫پدرخونده‌اش ژوزف که تو کلیسا بود، ‫اولین دوربین عکاسی رو به آنتونیا داد
‫تا اون موقع دوربین دستش نگرفته بود.
‫چند ماهی بود که عاشق ‫عکس‌های خانوادگی شده بود
‫و زمان زیادی رو صرف ‫بررسی دقیق اونها می‌کرد.
‫پدرخونده آنتونیا اول فکر کرد که اون ‫به ریشه‌های آبا و اجدادیش علاقه‌مند شده.
‫اما معمایی که ذهنش رو ‫مشغول کرده بود، این نبود
‫بلکه وجود این سرنخ‌ها و نشانه‌ها بود.
‫اون یاد گرفت که خودش نگاتیوهاش رو ‫توی بوی تند مواد شیمیایی
‫ظاهر کنه و وضوح تصاویر و بالا ببره.
‫و حتی با این حال هم راضی نبود.
‫فقط تو تابستون 1979 بود که ‫شروع کرد به گرفتن
‫اولین عکس‌هایی که فکر می‌کرد ‫ارزش نگهداری دارن.
‫اون تابستون، پاسکال 21 سالش بود ‫و آنتونیا عاشقش شده بود.
‫♪ Sobreviviendo ♪ ‫♪ Jamie Junaro ♪
‫دولت فرانسه!
‫قاتله!
‫دولت فرانسه!
‫قاتله!
‫دولت فرانسه!
‫قاتله!
‫♪ اونا با عجله پایین اومدن ♪
‫♪ درگیری به وجود میاد ♪
‫♪ و از دسیسه‌های خارجی ♪
‫♪ امروز خودمونو بیرون می‌کشیم ♪
‫♪ و از دسیسه‌های خارجی ♪
‫♪ امروز خودمونو بیرون می‌کشیم ♪
‫♪ این پرچم رو به اهتزاز دربیارید ♪
‫♪ زیر این یوغ، هر چی که باشه ♪ ‫♪ ما صد سال زیرش نمی‌پوسیم ♪
‫♪ از تپه‌ها تا دریا ♪ ‫♪ آ پالاتینا رو بخونید ♪
‫♪ و ظلم و ستم تموم میشه ♪
‫♪ مردم کُرس، به پیش! ♪
‫♪ سپیده دم نزدیک میشه ♪
‫♪ برای کُرس مستقل ♪
‫♪ افتخار تا ابد! ♪
‫♪ برای کُرس مستقل ♪
‫♪ افتخار تا ابد! ♪
‫♪ این پرچم رو به اهتزاز دربیارید ♪
‫♪ زیر این یوغ، هر چی که باشه ♪ ‫♪ ما صد سال زیرش نمی‌پوسیم ♪
‫♪ از تپه‌ها تا دریا ♪ ‫♪ آ پالاتینا رو بخونید ♪
‫♪ و ظلم و ستم تموم میشه! ♪
‫♪ به این آهنگ گوش کن ♪
‫♪ برای آخرین انسانیت ♪
‫♪ و برای آخرین سرباز ♪
‫♪ اجدادش، خونش، قدم‌های سنگینش ♪
‫♪ فقط برای اونه که ♪ ‫♪ من این آهنگ رو می‌خونم ♪
‫این از بیخ ایتالیاییه.
‫این بهترین شب زندگیمه.
‫داداش، این بهترین شب زندگیمه.
‫خیلی خوش گذشت، داداش.
‫ششم ژانویه 1980، اخبار تلویزیون اعلام کرد ‫که فعالان خودمختاری
‫تو باستلیکا سه مرد مسلح رو دستگیر کردن ‫که مشکوک بودن
‫از طرف وزارت کشور مأمور شدن ‫تا یکی از اونها رو ترور کنن.
‫اونها می‌خواستن یه کنفرانس خبری برگزار کنن
‫قبل از اینکه زندانی‌ها رو ‫تحویل دادگستری بدن.
‫دولت هم در جواب، تانک‌ها ‫و پلیس ضد شورش رو براشون فرستاد.
‫پاسکال.
‫کجا میری پاسکال؟
‫آنتونیا هیچوقت دقیقاً نفهمید ‫کجا و چطور پاسکال به گروهی پیوست که
‫تو یه هتل تو خیابون فش سنگر گرفته بودن و ‫مشتری‌هاش رو نگه داشته بودن.
‫اونها امیدوار بودن که ‫خبرنگارها رو اونجا جمع کنن.
‫به جای اینکه بیرون بیان، ‫48 ساعت اونجا موندن و تو این مدت
‫یه جو جنگ داخلی تو آژاکسیو که ‫تو محاصره بود حکمفرما شد.
‫یه پلیس ضد شورش کشته ‫شد و چند نفر دیگه هم با
‫تیر یه تیرانداز که هیچوقت ‫پیداش نکردن زخمی شدن.
‫پلیسای وحشت زده هم به سهم خودشون ‫یه زن و یه مرد جوون رو کشتن که تنها گناهشون
‫این بود که تو زمان بدی ‫از اونجا با ماشین رد شدن.
‫گروه در نهایت قبول کرد که ‫تسلیم بشه به این شرط که
‫ژاندارمری بیاد سراغشون نه پلیس.
‫بهشون اجازه دادن که ‫آزادانه مسیر بین هتل تا
‫کلانتری رو طی کنن در حالی که اسلحه‌های ‫خالی رو روی شونه‌شون حمل می‌کردن.
‫پاسکال با رفقاش ‫به دادگاه امنیت دولت معرفی شد و
‫تو زندان سانته زندانی شد.
‫اون واسه عقایدش می‌جنگه.
‫باشه.
‫ولی کارای خلاف قانون هم کرده.
‫و این خوب نیست که تو رو هم ‫تو کاراش درگیر کنه.
‫این کار درست نیست.
‫منو درگیر چیزی نکرده.
‫پاسکال فقط درباره عقایدش با من ‫ حرف می‌زنه و عقایدش غیرممکن نیست.
‫کارایی که می‌کنه یا نمی‌کنه رو بهم نمیگه، ‫نمی‌خواد منو قاطی کنه.
‫نمی‌خوام نگران باشی.
‫نگران نیستم.
‫برام قابل تحمل نیست یه روز صبح ‫بهم بگن بردنت بازداشتگاه.
‫اینو بفهم، اگه بخوان در رو بشکنن،
‫همین‌جا میان در رو می‌شکنن و میان دنبالت.
‫خونه ما.
‫خونه مادرت، خونه من، خونه برادرت.
‫هی عقیده، عقیده می‌کنه.
‫منم تو سن اون عقیده داشتم.
‫می‌خواستم خانواده تشکیل بدم، بچه‌دار بشم.
‫ببینم بزرگ میشن.
‫این عقیده شرافتمندانه نیست؟
‫میشه با عقاید زندگی کرد، حرف زد.
‫مجبور نیستی به در و دیوار یا آدما شلیک کنی.
‫درباره احساساتت بحث نکن.
‫ولی وقتی یکی همچین چیزایی تو سرشه، ‫تنهایی میره به جنگش.
‫یه دختر جوون رو درگیر نمی‌کنه.
‫بازم میگم اون هیچی بهم نمیگه.
‫هیچی بهت نمیگه.
‫این حرف رو به من میزنی؟
‫تازه رفته زندان.
‫خیلی زود هم برمی‌گرده اونجا.
‫اون وقت تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫من و مامانت باید پول بلیط هواپیما رو بدیم ‫که بریم ملاقاتش تو زندان؟
‫اینو می‌خوای؟
‫پس چیکار کنم؟
‫با کسی که دوستش ندارم قرار بذارم؟
‫من اینو نگفتم.
‫فقط میگم الان با این کارهاتون، ‫منو به کشتن ندین.
‫بابا من عاشقشم.
‫نمی‌تونم وانمود کنم دوستش ندارم.
‫رو من حساب نکن.
‫آنتونیا تقریباً هر روز براش نامه می‌نوشت.
‫براش عکس می‌گرفت.
‫از دوستایی که منتظر برگشتنش بودن، ‫کوچه‌های خلوت،
‫اومدن بهار، و براش می‌فرستاد.
‫پاسکال ازش می‌خواست، ‫اگه زیاد جواب نداد، نگران نباشه.
‫از نوشتن و یکنواختی زندگی تو زندان، ‫خوشش نمی‌اومد
‫جوری بود که حرف زیادی ‫برای تعریف کردن نداشت.
‫ولی منتظر رسیدن نامه‌ها و عکساش بود و
‫تأکید می‌کرد که از هیچی پشیمون نیست.
‫ولی بی‌صبرانه منتظره که دوباره اون ‫و همه چیزایی رو که به لطف اون،
‫حتی به شکل عکس هم هنوز وجود دارن، ببینه.
‫داری میری خونه‌ت.
‫داره میره خونه‌ش.
‫خوشحالم.
‫می‌خوام از همه دوستامون که ‫امشب اومدن تشکر کنم، که با
‫من، شوهرم و پسرم اومدن، امروز ‫پسرم اینجاست و این تنها چیزیه که مهمه.
‫همه اونایی که برای ما اونجا بودن.
‫پاسکال
‫به سلامتی روزهای پیش رو!
‫توجه زیادی به آنتونیا نکرد.
‫اونقدر ناراحت شد که نه تونست از آزادیش
‫خوشحال باشه و نه حتی بره باهاش حرف بزنه.
‫جرأت نمی‌کرد تکون بخوره و از اینکه
‫جلوی چشم همه مونده و نمی‌تونست ‫فرار کنه، از خودش بدش می‌اومد.
‫آنتونیا!
‫آنتو!
‫داری میری؟
‫آره دارم میرم.
‫واقعاً متأسفم ولی حالشو ندارم...
‫حس خوبی ندارم، راحت نیستم، ‫احساس راحتی نمی‌کنم.
‫نمی‌خوام مثل اونایی باشم که اینجوری میرن، ‫نمی‌خوام توجه‌ها رو از تو بگیرم یا...
‫ترجیح میدم برم ولی تو برگرد
‫پیش خانواده و دوستات و خوش بگذرون.
‫من باید زودتر می‌اومدم پیشت.
‫ممنون بابت همه عکسا و نامه‌هات.
‫این حرفا الکی نیست.
‫آنتونیا.
‫خوشحالم اگه تونسته کمکت کنه.
‫!پاسکال
‫!هوی
‫از اون شب به بعد، ‫هر شبی که مخفیانه غیبشون می‌زد،
‫همون ساعت، آنتونیا و پاسکال ‫همدیگه رو می‌دیدن.
‫دیگه آنتونیا زن پاسکال بود.
‫بدون اینکه مستقیماً درگیر بشه، این دوره ‫پر تنش سیاسی و اعتراضات رو تجربه می‌کرد.
‫که دوره‌ای از فشار سیاسی و مخالفت‌ها بود.
‫پدر خوانده آنتونیا مسئولیت چند تا کلیسا رو ‫به عهده گرفته بود، از جمله کلیسای روستا رو،
‫و زندگی عاشقانه دخترش خیلی اذیتش می‌کرد.
‫با پاسکال مشکلی نداشت، ‫ولی نمی‌تونست بپذیره که
‫سرنوشت آنتونیا از همین حالا ‫اینقدر غم‌انگیز رقم خورده باشه.
‫♪ I Mulateri di I'Ulmetu ♪ ‫♪ Canta U Populu Corsu ♪
‫استعمارگرها گمشید بیرون!
‫باز گرفتنش.
‫چی شده؟
‫دو دقیقه منو می‌بخشید.
‫کی رو گرفتن؟
‫پاسکال رو گرفتن.
‫با ژان-ژو.
‫بقیه رو صبح اومدن بردن.
‫به خدا عادلانه نیست.
‫از الان به بعد ساده‌ست.
‫باید پشت هم باشیم.
‫اما خوب گوش کن.
‫نبینم غمگین باشی یا بخوای غمت رو بروز بدی.
‫.این یک
‫دوم اینکه، سرت رو بالا بگیر.
‫بالا، لطفاً.
‫چون نباید از هیچی خجالت بکشی.
‫اونا کاری رو که باید می‌کردن ‫انجام دادن، همین.
‫و برای همین، حتی اگه ‫ظاهرمون رو حفظ می‌کنیم.
‫ما سه تا باید کنار هم بمونیم.
‫.روشنه
‫و دوم دیگه، برم ویسکی بیارم.
‫تو ادامه بده،
‫حق با اونه.
‫این فقط یه پروازه، در بدترین حالت...
‫در بدترین حالت، با اون میری پاریس، همین.
‫خب، من نمی‌دونم.
‫الان فعلاً تو بازداشت می‌مونید.
‫با سیمون.
‫ببینیم چی میشه.
‫بیا، یکی دیگه.
‫و بعدش می‌تونیم یه چیزی بخوریم.
‫تمومه.
‫خیلی ممنون.
‫مرسی.
‫آنتونیا سال 1984 به عنوان عکاس
‫تو یه آژانس کوچیک شروع به کار کرده بود.
‫اون موقع فقط 22 سالش بود.
‫تازه از نیس برگشته بود، ‫جایی که یک سال کاملاً
‫بی‌ثمر رو تو دانشگاه ‫با مادلین و لتیسیا گذرونده بود.
‫یه سال پر از مهمونی‌های بی‌انتها، ‫ که فقط با اهالی کُرس می‌گشت.
‫پدرخونده آنتونیا چند تا از عکس‌هاش رو ‫قرض گرفته بود و به
‫یه دوستش که تو روزنامه کار می‌کرد داده بود.
‫این شاید کارفرماها رو متقاعد کرده بود که
‫با وجود سن کم و بی‌تجربگی محض استخدامش کنن.
‫هرچند به واقع، هیچ تجربه خاصی
‫برای عکاسی از موضوعات محلی لازم نبود.
‫تو تحریریه به هیچکس پنهون نبود
‫که اون با یه زندانی سیاسی رابطه داره.
‫شغل جدیدش، هرچند رضایت‌بخش نبود، ‫حداقل بهش اجازه داده بود
‫خیلی زودتر از اونچه فکر می‌کرد ‫به استقلال برسه.
‫اتاق دوران بچگیش و روستا رو ترک کرده بود ‫و رفته بود تو یه آپارتمان
‫تو آژاکسیو که مادرش از یه عمۀ پیر
‫به ارث برده بود و راضی به فروشش نمی‌شد.
‫از وقتی پاسکال از زندان آزاد شده بود،
‫هفته‌ای چند شب رو پیش اون می‌موند.
‫و این یعنی بالغ شدن.
‫نه اینکه صاحبِ خونه و حقوق باشی، ‫بلکه یعنی اینکه بتونی با پاسکال
‫به جای صندلی عقب ماشین، تو تخت بخوابی.
‫خودش عکس می‌گرفت.
‫هیچکدوم از صحنه‌هایی که روی ‫فیلم ثبت می‌کرد دقیقاً یه رویداد نبود،
‫،ولی با این حال ‫عکس‌هاش واقعیت زندگی رو نشون می‌داد.
‫این ایده خیلی به دل آنتونیا می‌نشست،
‫ولی وقتی به عکس‌های شخصیش نگاه می‌کرد،
‫شک می‌کرد که همه چیز ‫تو این داستان روشن نیست.
‫سؤال همینه.
‫مسئله شغل‌های الکی کُرس‌ها نیست.
‫مسئله اینه که چطور به اینجا رسیده.
‫اون عروسک خیمه‌شب‌بازی دولته.
‫و سؤال واقعی اینه که چرا یه کُرس
‫نمی‌تونه پست مدیریت یا سرپرستی بگیره.
‫چرا ما صلاحیت نداریم؟
‫بعدش میان از تبانی حرف می‌زنن.
‫زیر لنز دوربینش، همه دوستاش شبیه
‫شخصیت‌های تراژدی به نظر می‌رسیدن ‫که درگیر رنج‌های ناگفتنی بودن.
‫چطور می‌تونی خودت رو با این چیزا درگیر کنی؟
‫چطور چی؟
‫این داستان‌های عشقی.
‫آره، داستان‌های عشقی، زندگی، ‫داستان‌های زندگی...
‫در حالی که مشکل دقیقاً نبودِ کامل تراژدی بود.
‫مثلاً، همه چیز می‌تونست ساده‌تر باشه.
‫چرا با ژان-ژو موندی؟
‫درسته.
‫در هر صورت، چیزی که برام جالبه ‫اینه که هیچکس چیزی نفهمید،
‫نه والدینت، نه ژان-ژو، نه ما، هیچکس.
‫آره خب، خوشبختانه دیگه ‫فقط همین کارو می‌کنیم.
‫واقعاً همینطوره.
‫چطوری این کارو کردی؟
‫چطوری این کارو کردم؟
‫برامون توضیح بده.
‫اما چطور می تونم توضیح بدم؟ ‫،من چند بار در ماه میرم و میام
‫. می پرسم که چطور باید تغییر کنم
‫ببین، من تو دروغ گفتن ‫خیلی ماهرم، قبول داری؟
‫اگه بخوام، میتونم هر چیزی رو ‫به هر کسی قالب کنم.
‫همین دیگه.
‫نمیدونم، مثلاً این مغازه‌ای که ‫دارم راه میندازم رو ببین.
‫میدونستم باید اسپانسر بگیرم
‫با نماینده‌های برندهایی که ‫میخوام بفروشم جلسه بذارم.
‫همین دیگه.
‫من حاضرم هر کاری بکنم.
‫حتی تو لحظه آخر پدر و مادرم رو بپیچونم، ‫در حالی که
‫بهم نیاز دارن و تو دردسر افتادن.
‫حتی گردنبندِ مرجانِ غسلِ تعمیدم رو فروختم ‫دیگه هیچی برام مهم نیست.
‫فقط اون مهمه، پوستش، لباش...
‫میدونی چی رو بیشتر از همه تو اون دوست دارم؟
‫موهاش رو.
‫بوی موهاش رو.
‫صورتم رو میذارم لای موهاش.
‫دیوونه میشم.
‫واقعاً همینه.
‫منو دیوونه میکنه.
‫به خدا قسم.
‫نمیتونید تصورش رو بکنید.
‫تازه، خوش‌تیپم هست.
‫خوب حرف میزنه.
‫ولی واقعاً.
‫اصلاً، با یه فرانسوی بودن...
‫اصلاً قابل مقایسه نیست.
‫هیچ جوره.
‫وقتی میگی قابل مقایسه نیست، ‫یعنی بهتره یا بدتر؟
‫از بهترم بهتره.
‫مشکل همینه.
‫خیلی شگفت‌انگیزه، میفهمی؟
‫این یکی به نظرم خیلی جالب نیست.
‫ولی هر جور تو بخوای، ‫این یکی هم به نظرم بهتره.
‫این رو من دوست دارم.
‫این یکی چطور؟
‫نه؟
‫آره.
‫حداقل گوی‌ها معلومه.
‫به نظر من میتونی این سه تا رو بفرستی.
‫این سه تا؟
‫این یکی نه؟
‫نه.
‫این پشتشه.
‫فردا میریم سراغ یه پرونده قتل.
‫فردا میریم سراغ یه قتل.
‫یه جنبه اخلاقی هم داره، به هر حال.
‫صبر کن.
‫یه سری آدم مثل تو عکاس هستن.
‫مثل من خبرنگارن.
‫بعضی‌هاشون آتش‌نشانن.
‫این آدما، یهو ممکنه
‫سر یه تصادف یا قتل پیداشون بشه.
‫اگه یکی از اعضای خانواده‌شون باشه.
‫چیکار میکنی؟
‫نمیدونم.
‫نمیری؟
‫اگه تو نری، یکی دیگه به جات میره.
‫متأسفم.
‫برای من یه چیزی مهم‌تره.
‫عشق که منطقی نیست.
‫یه جایی باید این توانایی رو داشته باشی ... ‫این قابلیت رو...
‫که احساسات رو بذاری کنار.
‫بحث احساسات نیست.
‫بحث اخلاقه.
‫اخلاق و وجدان.
‫خب پس؟
‫اگه بحث اخلاق و وجدانه، ‫باید شغلت رو عوض کنی.
‫نه، نباید شغل رو عوض کرد.
‫باید سؤال کرد.
‫باید پرسید.
‫همونطور که فلورن میگه.
‫اگه سؤال نکنی، هیچوقت راضی نمیشی.
‫99 بار از 100 بار میگن نه.
‫پسرشون مرده.
‫فکر میکنم بهت میگن نه، ولی نه.
‫خیلی خب، البته، مشکلی نیست، عکس بگیرید.
‫ولی کار ما عکس گرفتنه.
‫نه، خب میگن نه، ممنون.
‫عکس نه.
‫پس چاره‌ای نیست، چاره‌ای نیست.
‫خب پس هیچ کاری نمیکنیم.
‫از کسایی که نمیخوان ازشون عکس گرفته بشه، ‫عکس نمیگیریم.
‫این کار خبرنگاریه.
‫این دزدیدن لحظه‌هاشونه.
‫همه دزدی میکنن.
‫من دزدی نمیکنم.
‫چی؟
‫نه، ولی چی؟
‫آره، بدتر از یه اعلامیه عمومیه.
‫مثل چیزی که اون گفت.
‫♪ Salut a toi ♪ ‫♪ Berurier Noir ♪
‫" سالواتوره کونتینی تویی؟ "
‫" این بخاطر ژرز سونیه است ".
‫در لیون قرار بود به زودی محاکمه گروه FLNC ‫شروع بشه،
‫که در ژوئن 1984 وارد زندان آژاکسیو ‫شده بودن تا ژان-مارک لیچ و سالواتوره کونتینی رو اعدام کنن،
‫ که مسئول آدم‌ربایی و قتل ژرژ سونیه، ‫فعال ملی‌گرای سرشناس بودن.
‫شایعات وحشتناکی درباره ‫سالواتوره کونتینی پخش شده بود،
‫یه شکنجه‌گر و قاتل ‫که میگفتن عادت داشت
‫جسد شکنجه شده قربانیانش رو ‫به خوک‌ها بده تا بخورن.
‫اون موقع، دیگه هیچکس تو کُرس شک نداشت،
‫ که قتل اون فعال جوون ‫کار سرویس‌های مخفی دولت فرانسه بود.
‫که با همکاری مشکوک با ‫اعضای باندهای تبهکار انجام شد.
‫یک سال پیش، طبق انتظار، ‫ژرژ سونیه، فعال ما
‫ربوده شد، شکنجه شد و ‫ ناجوانمردانه به قتل رسید.
‫همونطور که قبلاً اعلام کرده بودیم، ‫تلافی‌جویی شروع شده.
‫چند روز مونده به دادگاهشون، ‫ما حمایت کامل خودمون رو
‫از سه عضو گروه FLNC که برای انتقام خون، ‫جونشون رو فدا کردن، اعلام می‌کنیم.
‫بعد از چندین ماه.
‫تمام پلیسها و مقامات استانی...
‫مطمئن باشند که درب به همون پاشنه می‌چرخه
‫که اونها به زودی می توانند از مصونیت کامل.
‫ در ازای ربودن فعال ما برخوردار شوند.
‫این عملیات یک حرکت ضد حکومتی است ‫در مقابل جنایی سازی حرکتهای ملی گرایی..
‫در مقابل غارت، اخاذی و...
‫و غیره است.
‫آنتونیا صدای پاسکال رو شناخت.
‫فهمید که حتماً باید همه چهره‌های پنهان شده
‫زیر نقاب‌ها رو بتونه بشناسه، ‫و این خیلی ناراحتش کرد.
‫هر بار که دکمه شاتر رو فشار می‌داد، ‫داشت این صحنه‌سازی رو
‫پیش خودش تأیید می‌کرد ‫که این ربطی به واقعیت نداره
‫و فقط کاریه که برای تبدیل شدن ‫لحظه به عکس انجام میشه.
‫همه اینا به نظرش اصلاً شرافتمندانه نبود.
‫در واقع، وقتی خوب فکر می‌کرد،
‫ اکثریت قاطع عکاس‌ها ‫.شغل شرافتمندانه‌ای نداشتن
‫تو 23 سالته، از اخبار روز خبر داری.
‫آره خب.
‫دو ساله داری کار می‌کنی، ده تا عکس ‫تو زندگیت گرفتی، حرفه رو می‌شناسی.
‫خب من نمی‌دونم همه جا چه خبره، ‫ولی می‌دونم چی مهمه.
‫آها و چی مهمه به نظر مردم؟
‫خب نمی‌دونم، ولی ‫یه اتفاق تاریخی داره می‌افته.
‫و ما نمی‌خوایم پوششش بدیم.
‫می‌ذاریم روزنامه‌های بزرگ ملی
‫چیزی رو پوشش بدن که به ما مربوطه.
‫روزنامه‌های بزرگ ملی کار خودشون رو
‫می‌کنن، یه دادگاه با اهمیت ملی رو ‫پوشش می‌دن.
‫ما...
‫چرا پیچیده‌ش کنیم
‫ماهیت روزنامه کورس ماتن ‫اینه که خیلی به مردم نزدیکه.
‫ما یه روزنامه کُرسی هستیم.
‫و من ملی‌گرا نیستم، اینو می‌دونی.
‫ما یه روزنامه کُرسی هستیم، ‫باید اطلاعات بدیم، این نزدیکی به مردمه.
‫نزديک بودن چيزيه که مردم دوست دارنش.
‫برای مثال دوست دارند که در مورد جنازه ها بنویسند ‫.میخوان بدونن کی مُرده
‫آره، اينطوري بهم نگاه نکن
‫اونا ميخوان بدونن کي مُرده
‫مثلاً من اگه به صفحه نگاه کنم می تونم فراموش کنم ‫.که یه ارتشی پدرش رو در حال آواز خواندن از دست داده
‫!من تو خيابون باهاش آشنا شدم پس دهنت رو ببند
‫پس ما چه کار می کنیم ‫.ما می‌تونیم یک تماس تلفنی بگیریم
‫ما می‌تونیم یه قرار ملاقات ‫.برای بازدید جنازه بذاریم
‫ورزش، میدونم از ورزش خوشت نمیاد.
‫امروز صبح از بدنم خبر ندارم
‫دیگه نمیدونم....
‫...زندگی در روستای ما
‫زندگی در روستای ما، این نزدیکه
‫حوادث...
‫دادگاه لیون حوادث نیست؟
‫دادگاه لیون حوادثه.
‫حوادثی که همه رسانه‌های فرانسوی ‫و حتی بین‌المللی پوششش می‌دن.
‫ما هم امروز صبح میایم ‫یه عکس دیگه اضافه می‌کنیم.
‫حرف‌های تکراری می‌زنیم.
‫به هر حال من اونجا خواهم بود.
‫می‌دونم که تو لیون خواهی بود.
‫مشکلی نیست.
‫ولی تو به عنوان یه فعال تو لیون خواهی بود،
‫به عنوان یه زن، نه به عنوان عکاس.
‫این مسلمه.
‫هیچکس اونجا نمیره ‫کسی واسه رفتن به اونجا عجله نداره
‫این به تو ربطی نداره ‫که بدونی کی میره و کی نمیره.
‫اینجا یه رئیس داره.
‫فهمیدی؟
‫رئیس منم.
‫پس کاری که بهت میگن رو انجام میدی، ‫وگرنه می‌تونی موسسه خودت رو راه بندازی.
‫مشکلی نیست.
‫کارمند استخدام کن.
‫می‌تونی عکس بگیری، ‫می‌تونی بری برای IBE کار کنی.
‫در واقع، اگه جاه‌طلب باشی، ‫تو این حرفه موفق می‌شی.
‫مسئله موفقیت تو حرفه نیست.
‫مسئله انجام دادن یه کار مهمه.
‫در واقع، می‌خواد اقتدارش رو نشون بده.
‫هدفش نشون دادن اقتدارشه.
‫یه اتفاق مهم داره می‌افته، ولی ‫به خواست اون، در موردش حرف نمی‌زنیم.
‫می‌سپریمش به دست زمان.
‫میذاریم مشمول گذر زمان بشه.
‫مسلماً.
‫آره، روزنامه‌های ملی.
‫چرا باید ما چیزی رو پوشش بدیم که
‫به ما مربوطه و چرا نباید ‫لوموند اینکار رو بکنه؟
‫دقیقاً.
‫نه.
‫و این رو نمی‌فهمه، وقتی بهش می‌گی.
‫هیچی نمی‌شنوه.
‫دیوونه‌ست.
‫حالم بد شد.
‫این همه کار می‌شد کرد.
‫ولی نه، بدون مجوز نمی‌تونستم ‫حتی یه عکس بگیرم.
‫به هر حال، تو که مجوز نداشتی.
‫ولی چیزای خیلی قوی‌ای اونجا بود.
‫حتی از سیاست حرف نمی‌زنم، ‫از چیزایی که اونجا بود حرف می‌زنم.
‫خیلی... غم‌انگیز بود.
‫تموم شد، گذشت.
‫دیگه هیچوقت نمی‌تونم دوباره عکس بگیرم.
‫اصلاً براشون مهم نیست.
‫گیر دادن به اینکه باید... ‫از دور سیاهی لشکر باشیم.
‫تو مستقیم با دولت درگیر می‌شی، احمقانه.
‫آره، تو کوتاه نمیای، ولی احمقانه خودت رو ‫میندازی تو دردسر ابدی.
‫این موضوع اصلی نیست.
‫البته که همین موضوع اصلیه.
‫معلومه که نه.
‫پس موضوع اصلی چیه؟
‫موضوع اصلی وضعیتیه که توش گیر کردیم.
‫این آخرین دولت استعماریه که داره ‫یه دولت سیاسی رو نابود میکنه.
‫این یه جنایت دولتی و پسته.
‫ما هم موافقیم، ولی...
‫و اینکه دولت داره پرونده رو ‫خراب میکنه، دلیل نمیشه
‫که FLNC بره تو زندان.
‫و این اصلاً دلیل نمیشه که ‫مجازات های سبک برای فعالان ما توجیه بشه.
‫اون باید همین الان آزاد بشه، همین و بس.
‫و این دولته که باید به جرمش اعتراف کنه ‫و محکوم بشه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫تمام روز داری در مورد دادگاه حرف میزنی، ‫در مورد
‫اتفاقاتی که تو زندان میفته، قتل‌ها.
‫مانون، قراره چی بشه؟
‫چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫ما از کجا بدونیم؟
‫نمی‌دونیم.
‫نمی‌تونیم بدونیم.
‫واقعاً سنگینه.
‫تازه مامانم هم همش زنگ میزنه.
‫نمیدونم چند تا سوال پرسیده.
‫ژان-ژو همه چیز رو میدونه.
‫ماشین رو با خودش میبره.
‫کی خونه هست.
‫دیگه نمی‌تونم.
‫دارم میترکم.
‫واقعاً.
‫حتی نمیشه تو خونه خودمون حرف بزنیم.
‫چون یه وقت به حرفات گوش میدن، یه وقت نه.
‫واقعاً سخته.
‫بلند شو، یالا.
‫♪ Ya mma ♪ ‫♪ Cheb Hasni ♪
‫چیزی می‌خورید؟
‫قهوه درست کن.
‫آنتونیا، قهوه رو ول کن.
‫.نمی‌مونیم
‫وقتی پاسکال برای سومین بار ‫در مارس 1989 دستگیر شد،
‫آنتونیا نزد عموش رفت.
‫فوراً فهمید که نه میتونه انتظار رو تحمل کنه،
‫.نه تحمل چشمهای دلسوز و نگران رو داره
‫و حتی اسمش هم به عنوان همسر پاسکال ‫رو سنگ قبرش هم حک نمیشه.
‫و این عادلانه خواهد بود ‫چون مرکز جاذبه ی وجودش...
‫ همیشه خارج از خودش قرار گرفته .
‫.البته که نباید از خودخواهی دوست پسرش شکایت کنه
‫کی میتونه کسی رو که زندگی و جانش رو فدا میکنه، خودخواه خطاب کنه؟ ‫آزادی برای یک هدف سیاسی.
‫خب، مثل همیشه هیچی ندارن.
‫من آزاد میشم.
‫چقدر؟
‫هنوز نمیدونیم.
‫چند ماه، حداکثر یک سال.
‫تحمل میکنم.
‫چون این دفعه منتظرت نمیمونم.
‫این دفعه دیگه منتظرت نمیمونم.
‫این وضعیت یه چرخه بی‌پایانه.
‫تو از زندان میای بیرون، ‫بعد دوباره برمیگردی.
‫و من همیشه اینجا منتظرت میمونم.
‫منظورت چیه؟
‫دوستت دارم، ولی...
‫من این زندگی رو نمیخوام.
‫و نمیتونم ازت بخوام که از مسیر زندگی‌ای ‫که انتخاب کردی دست بکشی.
‫و حتی اگه بهم بگی که میتونی ‫این کارو بکنی، بگی که توانشو داری،
‫من این کارو نمیکنم.
‫نمیخوام از هیچ چیزی دست بکشی.
‫ولی اگه ادامه بدیم، آخرش ازت متنفر میشم.
‫فکر کنم همین الانشم ازت متنفرم.
‫نمیتونم چند ماه دیگه نقش بازی کنم.
‫میتونم برم تو سلولم؟
‫ولی گوش کن...
‫واقعاً، من ولت نمیکنم.
‫نمیتونم بمونم، درسته.
‫نمیتونم تحمل کنم، قوی نیستم، ‫ولی ولت نمیکنم، تنهات نمیذارم.
‫همیشه پشتت هستم.
‫نگهبان.
‫♪ Luna Nova ♪ ‫♪ Diana di l'alba ♪
‫دیگه نمیخوام هیچی ازت بشنوم.
‫فهمیدی یا نه؟
‫حالم ازت به هم میخوره، ‫کاری که کردی خیلی کثیفه.
‫- کاری که کردی ‫- پاسکال
‫خوب میفهمی یا نه؟
‫گمشو برو دیوونه، سرت تو کار خودت باشه.
‫نمی‌فهمی داری چه غلطی میکنی؟
‫تو خسته‌ای.
‫خوبی؟
‫نمیخوایم توجیهت کنیم.
‫مطمئنی؟
‫چی میخوری؟
‫یه قهوه لطفاً.
‫آنتوان، یه قهوه و یه پستیس برامون بیار لطفاً.
‫ممنون.
‫باید به نیس زنگ بزنیم و داد و بیداد کنیم.
‫تا با رئیس صحبت کنیم.
‫تازه این حتی تو مقاله خونی که دادن هم هست.
‫من نمیدونم.
‫چند تا عکس فرستادی؟
‫چهار تا؟
‫پنج تا فرستادم.
‫پنج تا؟
‫آره پنج تا، اونا اینا رو انتخاب کردن و برش دادن.
‫ولی این چیه؟
‫الکی برش دادن.
‫میتونه هر چیزی باشه، هر جایی، هر زمانی.
‫فقط روش نوشته پلیس.
‫دو هفته بعد، نامه‌ای از پاسکال دریافت کرد.
‫درکش می‌کرد.
‫خیلی خوب می‌فهمید چرا ترکش کرده بود.
‫هرچند که البته، کنار اومدن باهاش ‫براش آسون نبود.
‫تمام این سال‌ها حتماً برای او دردناک بوده.
‫هرچند که هیچوقت ‫زحمت فکر کردن بهش رو به خودش نداده بود.
‫که بابتش می‌خواست عذرخواهی کنه.
‫و اون حق داشت که آینده‌ی دیگه‌ای رو طلب کنه
‫از دستش عصبانی بود، ولی حالا دیگه تموم شده.
‫چیزی نداشت که سرزنشش کنه.
‫در واقع، هیچوقت چیزی نداشت ‫که بخواد سرزنشش کنه.
‫می‌دونست که با وجود جدایی‌شون، می‌تونه ‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای روش حساب کنه.
‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای.
‫واقعاً نمی‌خواستم کار به اینجا بکشه.
‫فقط نفهمیدم حرف‌هام...
‫...خیلی تند بود، ‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم.
‫و از وضعیتی که بهش رسیدیم خوشم نمیاد.
‫واقعاً از خودم ناراحتم و صادقانه پشیمونم.
‫اگه می‌تونستم این حرف‌ها رو نزنم،
‫یا حداقل جور دیگه‌ای بگم، ‫.باور کن این کارو می‌کردم
‫منم همینطور.
‫نه، ولی اون تقصیری نداره.
‫تقصیر منه.
‫و من نه به اون نیاز دارم نه به بقیه.
‫من بودم که اومدم پیشت.
‫پس از اون ناراحت نباش.
‫و حتی اگه از من ناراحتی،
‫واقعاً متأسفم.
‫دیگه نمی‌خوام اذیت بشی.
‫نه اینکه منو ببخشی و همه چی مثل قبل بشه.
‫واقعاً می‌خوام دیگه از کاری که ‫باهات کردم ناراحت نباشی.
‫من الان چطوری برگردم به این موضوع؟
‫می‌دونم...
‫خب آره، به نظرت مسخره نیست؟
‫تنها چیزی که باعث شد بیان پیشم و
‫عذرخواهی کنن، این بود که ‫پاسکال از زندان بهشون نامه نوشته بود که
‫راضی نیستن ما با هم مشکل داشته باشیم.
‫صبر کن، این چیه دیگه؟
‫تو نیاز داشتی یکی برات نامه بفرسته ‫تا دوستیت رو انکار نکنی؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫فکر می‌کنم بیشتر نمی‌دونستن چیکار کنن.
‫اونا نه آزادی تو هستن نه وجدانت.
‫نمیشه ازشون دلخور بود.
‫در واقع، آدم با این همه توانایی ‫کم پیدا میشه
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟
‫چی رو؟
‫که من توانایی‌هایی دارم.
‫خودت می‌دونی، نه؟
‫نه، مسئله این نیست، ولی برام مهمه ‫که تو اینطور فکر می‌کنی.
‫حتی اگه فقط در مورد عکس‌ها باشه.
‫می‌دونم دوست نداری درموردش حرف بزنیم ‫و من زیاد هم چیزی نمی‌دونم، ولی...
‫باید باهام می‌خوابید.
‫فقط یه بار، و دیواری غیرقابل عبور ‫بین خودش و پاسکال می‌کشید.
‫یادآوری می‌کنم دستور جلسه امروز چیه.
‫باید درمورد وضعیت سیاسی فعلی صحبت کنیم.
‫و همچنین باید به ‫انتخابات منطقه‌ای جمهوری بپردازیم.
‫و درمورد انتخابات ‫ماه مارس پیش‌رو تصمیم بگیریم.
‫خب، می‌دونید که کنکولت به ادموند ‫پیشنهاد داده سرلیست باشه.
‫و بنابراین ما به یک استراتژی روشن ‫برای این مبارزه انتخاباتی نیاز داریم.
‫الان به نمایندگان فعال نیاز داریم.
‫به خون تازه نیاز داریم.
‫و به همین دلیله که می‌خوایم ‫به سیمون بالستر پیشنهاد بدیم
‫توی لیست انتخابات مارس آینده ما باشه.
‫اون به خوبی توانایی‌هاش و ‫قدرت متقاعدکنندگیش رو نشون داده.
‫خب.
‫آره ولی صبر کن...
‫در نوامبر، اولین انشعاب جنبش، ‫که هیچکس نمی‌دونست
‫پیش‌درآمد انشعاب دومه، ‫یک ماه پیش از موعد اتفاق افتاده بود.
‫با آنتونیا صحبت می‌کنم.
‫اون گوش میده و در جواب ‫عکسی از بریده یه مجله رو نشون میده.
‫بهم میگه، این چیزیه که الان ‫تو دنیا داره اتفاق می‌افته.
‫این عکس، مشخصاً، کار من نیست.
‫باید بریم روستاها، از مردم بپرسیم ‫چی فکر می‌کنن،
‫یه برنامه پیشنهاد کنیم.
‫از تصور اینکه 20 یا 30 سال بعد، ‫هنوز توی همون آژانس کار کنه،
‫و اونقدر به گرفتن عکس‌های بی‌ارزش ‫عادت کرده باشه ...
‫که حتی متوجهش نباشه،
‫ و شاید حتی به طرز مسخره‌ای ‫ به کارش افتخار کنه، به خودش می‌لرزید.
‫می‌تونی امشب پاکت رو خارج از کیف ‫تو فرودگاه بذاری یا نه؟
‫باشه، من انجامش میدم.
‫خوبه، ممنون.
‫در ماه اوت، از یه مقاله خیلی کوتاه ‫در صفحات بین‌المللی فهمید
‫که محاصره شهری که ‫اسمش رو نمی‌دونست شروع شده،
‫توی کشوری که هیچوقت بهش فکر نکرده بود، ‫و به زودی دیگه وجود نخواهد داشت.
‫اسم شهر ووکووار بود.
‫آنتونیا فرصتی رو که منتظرش بود ‫بدست آورد
‫بالاخره میخواست یه کار ‫واقعی عکاسی انجام بده.
‫به مدیرهاش پیشنهاد داد که بره اونجا و
‫یه گزارش کامل برای روزنامه بیاره.
‫البته که هیچی بهش ندادن.
‫فهمید که برای رفتن نیازی به
‫اجازه روزنامه نداره.
‫من برای تو چی هستم واقعاً؟
‫من...
‫نمیدونم، نمیدونم چی بهت بگم، من...
‫تو دوست منی.
‫من دوستتم.
‫هیچی توش برات عجیب نیست؟
‫تو بیشتر میخوای، درسته؟
‫میخوای چی بهت بگم؟
‫که من نسبت بهت احساساتی دارم؟
‫آره.
‫تو میدونی ما چطوری باید با این کنار بیایم.
‫پس چی؟
‫به شماها فکر میکنم.
‫امروز صبح اینجا میمونم.
‫ادامه میدم.
‫میرم یه مجمع عمومی رو پوشش بدم.
‫میرم یه مسابقه پتانک رو پوشش میدم.
‫هر کاری دم دستم میاد انجام بدم ‫هر چه بادا باد؛ از این بدتر نمیشه
‫بس کن... آره میرم اونجا، تولی.
‫آره، مسلماً.
‫من چند کاره‌ام.
‫جشن روستا.
‫نه.
‫نه، جنگ نکن.
‫جنگ نکن
‫ولی این جنگ نیست، این نیست.
‫چرا جنگه، ولی به خاطر این نیست که میرم.
‫فقط این نیست... چیزهایی هست.
‫چیزهایی هست که باید نشون داد.
‫مردم هستن.
‫آره، ولی اینا رو هر روز تو تلویزیون به ‫ پیرهاتون نشون میدن.
‫اما چیزی که اونا نشون میدن ‫منو راضی نمیکنه.
‫به نظر من اونچه نشون میدن، ‫اون چیزی نیست که باید دید.
‫اونا نشونت میدن.
‫خونه.
‫اشک و خون.
‫این نیست...
‫میبینی، مشکل همینه.
‫اینه که چی نشون میدن.
‫اینه که مردم چی یادشون میمونه.
‫اونا اونجا منتظرشن...
‫آره، اون میخواد چیز دیگه‌ای نشون بده.
‫میفهمی؟
‫اون میخواد چیز دیگه‌ای نشون بده.
‫میخواد نشون بده چطور والدینش رو رها کرده.
‫دوست دارم ببینم جلوی آدمایی که ‫دارن میمیرن چیکار میکنی.
‫چطوری میخوای این کارو بکنی.
‫این چه کاریه؟
‫نه ولی اوه!
‫خوب نیست، نمیدونم تو سرت چی میگذره.
‫نه، ببین، ‫تو باید از تصمیمت برگردی، بگو آره.
‫- نه، ‫- این قابل قبول نیست، من نمیتونم اینو بپذیرم.
‫نمیتونی سه دور شهر رو بچرخی و برگردی.
‫اینطوری نمیشه.
‫نه ولی صبر کن، اوه، ولی...
‫ولی من نمیخوام که نیس باشه.
‫من یه آژاکس بازسازی شده نمیخوام، ‫یه کرس بازسازی شده.
‫اوه، با این ایده‌های بزرگت بس کن،
‫خیلی زیاده روی کردی.
‫تو به سرت میزنه، ‫اما، اما، اما، هیچوقت به بقیه نمیرسی.
‫و به بقیه.
‫میفهمم که نگرانتون میکنه.
‫ولی اونجا تحت نظارت خواهم بود، ‫با گزارشگرهای جنگی هستم،
‫باهاشون کار میکنم، همراهشون میریم.
‫و چرا گزارشگرهای جنگی؟
‫اونا از سراسر دنیا میان.
‫تو گزارشگر جنگی هستی.
‫و اگه بخوام بشم چی؟
‫آه آره، همینطوری میای.
‫آره، ولی صبر کن، واقعاً.
‫این چیه؟
‫.نمیدونم چی بهت بگم ‫عقلم به جایی دیگه قد نمیده.
‫.نمیدونم چی بگم
‫این امکان نداره، نمیدونم.
‫فکر کنم اونجا منتظرتن.
‫اونجا بهشون بگو.
‫من از کرس میام، والدینم رو کشتم.
‫والدینم رو کشتم.
‫نمی‌خوای بشنوی.
‫آره، پادگان‌هام رو سوزوندن.
‫پادگان‌هام رو سوزوندن.
‫تو، تو، تو، تو، تو، تو، تو.
‫تو باید تراژدی مینوشتی.
‫آه آره.
‫این تویی که تاریخ و دنیا رو براشون نوشتی،
‫نجات پیدا کردیم.
‫میفهمی داری با ما چیکار میکنی؟
‫- فکر میکنه این کار تو نیست. ‫- فکر نمیکنه این علیه شماست.
‫انگار تصور میکنه این برای منه.
‫تهش چی، ما چیکار کنیم؟
‫فراموشت کنیم، تو میری.
‫دیگه بهش فکر نکنیم.
‫تو میری، دیگه بهش فکر نمیکنیم.
‫ولی من ازتون نمیخوام فراموشم کنید.
‫"میخوام یه کاری بکنم".
‫میخوام کاری بکنم که برام مهمه.
‫که برام اهمیت داره.
‫چطور میشه وارد جنگ شد؟
‫از چه راهی؟
‫آیا یه اتاق انتظار، یه مرز، ‫یه دری هست که باید از اون رد شد
‫که پشتش قلمرو رسمی جنگ قرار داره؟
‫هر روز با دوربینش از هتل میره بیرون.
‫همه جا پژواک زبان اسلاوی به گوش ‫میرسه که برای اولین باره میشنوه.
‫به پدرخوندش نامه مینویسه.
‫اول شمایل‌های مذهبی و ‫مقبره یه امپراتور رو دیدم.
‫- تا حالا ووکووار رفتی؟ ‫- نه تا حالا
‫فردا یه ماشین داره میره.
‫دو تا جا مونده. یه راهنمای ‫عالی داریم به اسم بوریس.
‫.اگه یکیش رو میخوای
‫آره، میخوام!
‫تو یه روز برمی‌گردیم؟
‫احتمالاً. مگه اینکه یه ‫چیز جالب اتفاق بیفته...
‫ولی وقتی همون روز برمیگردی، 200 مارک آلمان میگیری.
‫چیزی که مشخصه اینه که که غربی‌ها هنوز نمی‌فهمند ‫که چه اتفاقی داره میوفته.
‫چرا که تا همین الان ما این سوال رو داشتیم..
‫که جنگ شدید بعدی چه خواهد بود؟
‫.این مسئله جنگ تو اروپا به شدت افزایش یافته
‫و حالا هم داره جوابش رو میگیره.
‫از اونور اروپایی ها اصرار ‫...دارند که جنگی اتفاق نمیوفته
‫،پس این همه درگیری ‫بین قومی از کجا میاد
‫.واقعاً که هیچ چیز رو پیش بینی نکردند ‫.که اصلا اینطور نیست
‫-اصلاً اینطور نیست... ‫- پس چیه؟
‫اینجا متجاوز داخل کشوره.
‫درسته که دیدنش سخت‌تره، ولی به نظر من
‫اگه نخوای چیزی ببینی، هیچی نمی‌بینی.
‫الان تو بلگراد قدم میزنی، هیچی نمی‌بینی.
‫چون شبه‌نظامیان شهر رو تو دست گرفتن.
‫و موفق شدن با یه ‫شعبده‌بازی ارتش کمونیستی رو
‫به یه ارتش ملی‌گرا تبدیل کنن ‫که میره همسایه رو قتل عام میکنه.
‫و قتل عام همینجاست.
‫از مدت‌ها پیش برنامه‌ریزی شده.
‫فاجعه داره نزدیک میشه.
‫چون خبرگزاری فرانسه تامین مالی میشه.
‫... این کارهای وزارت امور خارجه
‫.لعنت به این صلحهای سلطنتی
‫منظورم به دنیاست، اونا الان دارن ‫سعی میکنن ببینن چطور...
‫چطور بازسازی کنن، یکم نظم بدن.
‫ولی فعلاً من نسبتاً آرومم.
‫آب میخوای؟
‫آره، ممنون میشم.
‫اون تخت کوچیک رو اونجا میبینی؟
‫پیشنهاد من بهت همینه.
‫هر طور خواستی.
‫تاریکی مطلق بود.
‫تاریکی مطلق،
‫مثل الان که تو خونه باشیم ‫و شب سیاه باشه.
‫روی پنجره‌ها پتو می‌ذاریم.
‫که بتونی داخل چراغ روشن کنی.
‫.هیچ نوری نباید بیرون بره
‫میتونیم از داخل بپوشونیم ‫.که هیچی از بیرون دیده نشه
‫حمله‌ها بیشتر شب‌ها اتفاق می‌افته.
‫شب‌ها، سعی می‌کنن فرار کنن
‫با استفاده از کانال‌ها و تونل‌هایی
‫که مخصوصاً ساخته شدن.
‫و یه حمله شروع شد، ما تو خونه بودیم.
‫شروع کردن به تیراندازی.
‫دویدیم بیرون.
‫.اون با یه فیلمبردار بود و یه نیروی ویژه
‫.یکدفعه، نیروهای ویژه ریختن بیرون
‫دویدیم بیرون.
‫.با نیروهای ویژه رفتن بیرون
‫ما دو نفر دنبالشون رفتیم.
‫شب سیاه بود.
‫مهم نبود کدوم طرف می‌رفتیم، ‫یکی حتماً ما رو می‌کشت.
‫سربازهایی که باید ‫همراهیشون میکردن
‫شب از خونه‌ای که ‫توش بودن فرار کردن.
‫سعی کردن دنبالشون برن.
‫ولی چون تاریک بود، ‫نمیدونستن چیکار کنن.
‫بقیه ناپدید شدن.
‫خوبه؟
‫نوبت توئه.
‫برو، برو.
‫حتی یه عکس هم نگرفته.
‫این کاری که اینجا ‫می‌کنیم چه فایده‌ای داره؟
‫به عموش مینویسه.
‫مینویسه همه این احتیاط‌ها، ظرافت‌های قاب‌بندی،
‫وجدان راحت خارج از کادر، شرم منزجرکننده، لذت.
‫راه‌های زیادی برای مستهجن ‫نشون دادن خود وجود داره.
‫تو خیابون‌های بلگراد ‫قدم میزنه، جایی که
‫جنگ شبیه یه رویای بی‌محتواست.
‫شب‌ها با یلیتسا بیرون میره.
‫به پدرخوندش هیچی نمیگه.
‫فقط بهش مینویسه، میدونم که ‫بعضی چیزها باید پنهان بمونن.
‫و با این حال این فقط یه اتفاق ‫کوچیکه، یه لکنت، یه حادثه
‫بی‌اهمیت از داستانی که اینجا ‫شروع نشده و اینجا تموم نمیشه.
‫چون نه آغازی داره نه پایانی.
‫روز به روز اوضاع بدتر میشد.
‫.برو اونور کار کن- ‫.دقیقاً دارم کارم رو انجام میدم-
‫شلوار جین، لباس نظامی و ‫ماسک‌هایی که به کنفرانس‌های مطبوعاتی
‫دیروز رنگ و بوی رمانتیک ‫روستایی میداد، ناپدید شده بودن.
‫جاشون رو لباس‌های سیاه زیپ‌دار ‫و ماسک‌های موتورسواری گرفته بود
‫که به نظر میرسید صورت‌های ‫صاف خزنده‌هایی رو
‫با چشم‌های درشت فلورسنت پوشونده.
‫فکر میکنی هستی؟ ‫.یه سرباز پیاده ‫(اشاره به سرباز شطرنج)
‫.جلوتر همه
‫.تو رو هرجا که ميخواد ميذاره
‫. جوجه فکُلی
‫بوقلمون، آقا.
‫فکر کردی همینطوری ‫میتونی عکس بگیری، هان؟
‫دوستات خوبن، نه؟
‫همه می‌دونن.
‫تو 24 ساعت یاد گرفتم، هان؟
‫بهش فکر کردی؟
‫من هنوز گوشم سالمه.
‫فقط میتونم شکمت رو پاره کنم.
‫ولی آره، اونای دیگه، ‫اون طرف میدونن.
‫چون مسیر، مسیر، ‫مارک-رِو، سادست، هان؟
‫از خودت میپرسی اونجا بذاری.
‫بعد میتونی یکم اینجا هم بذاری.
‫و همه چی، همه چی، ‫بله، میری میذاری.
‫و بعد میتونی سوار این ماشین بشی.
‫ببین رفیق، بیا ‫بهت یه اسلحه بدیم.
‫باید بهش شلیک کنی.
‫اینو می‌خوای؟
‫اینجوری بزرگت کردن.
‫الان فکر میکنی ‫داری مبارزه میکنی؟
‫با چی داری میجنگی؟
‫با مردم روستای بغلی؟
‫چه...
‫آقا، تموم شد، مخفی کاری.
‫یه سرباز بزرگ، هان؟
‫یه سرباز بزرگ در سایه.
‫تو 24 ساعت فهمیدم کی بود.
‫و نقاب داشت.
‫خداروشکر.
‫حتی میتونست فراموشش کنه، آقا.
‫24 ساعت.
‫یه جنگجوی واقعی!
‫خیلی خوبه، قول بده.
‫قول بده.
‫و تو میدونی کی این ‫فکرو انداخت تو سرش.
‫تو میدونی. ‫و بهم میگی.
‫بهم میگی.
‫پیداش میکنیم.
‫برای اون، دردسرها تازه شروع شده.
‫من از مدتها قبل میدونستم.
‫چرت و پرت تحویل من نده.
‫اجازه نمیدم.
‫هفته‌هاست که اصرار میکنه.
‫اونوقت تو نمیتونی بگی نه؟
‫فقط یه ویژگی از ‫مارک اورلی بهم بگو
‫.یه ویژگی که استخدامش به گروه ضروری باشه
‫.چیه؟ یه روشنفکر سیاسیه
‫.یه بمب‌گذار
‫.گوش کن
‫امشب همه گوسفندهای فاسد ‫.رو از جنبش حذف می‌کنیم
‫من همه بخش ها رو می شناسم ‫.که چند هفته‌ای که به تنهايی کار می‌کنن
‫.ما مجبور شديم که تعدادشون رو بيشتر کنيم
‫خیلی‌های دیگه رو هم به خدمت گرفتیم ‫.فقط برادر تو نیست، افراد دیگه ایی هم هستند
‫... اگه فقط برای عکس بود
‫.اون فقط نقش یه آدم اضافی رو بازی میکرد
‫او در هیچ عملی یا کاری شرکت نمی کنه.
‫.میتونی رو حرفم حساب کنی
‫.اون همه چیز رو در مورد بردارم میدونه
‫.نه
‫واقعا منزجر کننده است.
‫.در واقع، هرگز از شغلش راضی نبود
‫.از اين کار خسته نشدی
‫در آگوست 1993، FLNC کانال تاریخی ‫...در یک جلسه عمومی در کورته
‫ بیانیه‌ای خوند که توش مسئولیت ‫ قتل یک جوون معترض
‫.از گروه خودش رو به عهده گرفت
‫به نام مفهومِ دفاع مشروع پیشگیرانه.
‫این فرد توسط گروهی از
‫دسیسه‌گران حیله‌گر و بی‌وجدان مأمور شده است
‫ تا به عنوان مجری، تعدادی از مبارزان ما را
‫از بین ببرد.
‫آنتونیا، که از طرف روزنامه فرستاده ‫شده بود، از دست‌های بالا رفته و
‫چهره‌های مشتاقی که با شادی ‫همراهی می‌کردند عکس گرفت.
‫او فکر کرد که جالب میشه از کسی
‫که وسط این شادی عمومی ‫دست نمی‌زنه عکس بگیره.
‫اما به جز خبرنگارهایی که مثل
‫خودش رویداد رو پوشش ‫می‌دادن، کسی رو پیدا نکرد.
‫ادعای مسئولیت قتل رابرت سودس ‫رو میشه حداقل از
‫دو جنبه مختلف داخلی ‫و خارجی تحلیل کرد.
‫از نظر داخلی، بدون شک، قدمی در
‫تاریخ جنبش‌های مخفی جزیره برداشته شد.
‫البته، این اولین بار ‫نیست که قتلی اعلام میشه،
‫اما این اولین باره که یک سازمان ‫اعتراف میکنه که کسی رو کشته.
‫تمام تاریخ جنبش‌های ‫مخفی در سراسر دنیا پر از
‫این جور ماجراهاست، اما معمول ‫نیست که کسی اعدام به خاطر
‫اختلاف عقیده رو قبول کنه، حتی اگه ‫در چارچوب دفاع مشروعی باشه که
‫به نظر میاد در این مورد ‫خیلی پیشگیرانه بوده،
‫ که دقیقاً تعریف دفاع مشروع نیست.
‫ من تعهدم رو انکار ‫ولی دیگه نمی‌فهمم.
‫...ولی خب
‫دیگه نمی‌فهمم.
‫دیگه نمی‌فهمم ‫داریم چیکار می‌کنیم.
‫حالا همدیگه رو می‌کشیم؟
‫من نمی‌توانم با خودم کنار بیایم ‫که به دوستانم آسیبی برسانم.
‫نمی‌تونم.
‫سرت رو بالا بگیر رفیق.
‫تو آزادی.
‫همه‌تون حق دارید.
‫حرف بزن.
‫بعضی‌ها فراموش کردن که پشت رمانتیک ‫بودن، یه مبارزه‌ای هست که باید انجام بشه.
‫تو یه مبارزه سیاسی از این ‫نوع، مسلماً انحراف هست،
‫ اشتباه هست، و حتی خطا هم هست، بله.
‫ببخشید، ولی این دوستته و ‫اینجوری باهاش حرف می‌زنی.
‫دوست همه‌تون اینجاست ‫و هیچکس ازش حمایت نمی‌کنه.
‫طوری رفتار می‌کنید ‫انگار غریبه‌ست.
‫اینا دوستای دوران بچگی هستن.
‫می‌دونید چیه؟
‫شنیدن حرف‌هاتون هم حالم ‫رو بد می‌کنه هم خنده‌داره.
‫من حتی نمی‌دونم اینجا ‫درباره چی حرف می‌زنیم.
‫من نمی‌دونم درباره ‫چی حرف می‌زنیم.
‫صبر کنید، فکر می‌کنید من اینجا می‌شینم، ‫به حرفاتون گوش میدم و هیچی نمیگم؟
‫می‌خواد زندگیش رو بسازه.
‫اون با من یه پروژه داره، ‫می‌خواد خانواده تشکیل بده.
‫و شما؟
‫اگه کشته بشه، چیکار می‌کنیم؟
‫به این فکر کردید؟
‫آره ژاویر، البته.
‫اون نمی‌خواد کشته بشه.
‫سؤال اینه.
‫و در نهایت برای تو هم سؤال اینه.
‫این جوونی که ازش حرف می‌زنیم ‫و کشته شد، مگه هم‌سن شما نبود؟
‫مگه ایمان نداشت؟ مگه زن نداشت؟ ‫مگه بچه نداشت؟
‫به اونا فکر کردید؟
‫نه، شما اصلاً به این فکر نمی‌کنید.
‫نه.
‫خودتون رو تبرئه میکنید و به خودتون میگید.
‫آها، اون می‌دونست ‫داره کجا پاشو میذاره، آره؟
‫-خانواده‌تون رو تشکیل بدید، برنامه‌تون رو پیش ببرید. ‫-ما این کار رو می‌کنیم.
‫خب انجامش بدید.
‫ولی ما در این بین می‌دونیم که
‫از حالا به بعد دو تا ‫مبارزه با هم قاطی میشن.
‫نشونه‌های یه جنگ وجود داره.
‫نمی‌تونیم کنترل جنبش ‫رو دست بعضی‌ها بسپریم.
‫اصلاً می‌فهمی داری چی میگی؟
‫یعنی همه در این مورد می‌دونن؟
‫خب ما چیکار کنیم؟
‫ما چیکار کنیم، زندگی ما چی میشه؟
‫عزاداری کنیم، تحمل ‫کنیم، بشینیم و قهوه درست کنیم؟
‫تنهایی بچه‌های شما رو بزرگ کنیم؟
‫همینه؟
‫فکر می‌کنید این ‫چیزیه که من می‌خوام؟
‫ژاویر، اون فقط به شما تعهد نداشت.
‫اون به من هم تعهد داشت.
‫مگه من گفتم که اون به تو تعهد نداشت؟
‫من همچین حرفی زدم؟
‫ژوایر، من بهت گفتم.
‫بهتره که بری، حق با توئه.
‫اگه حس می‌کنی نمی‌تونی ‫بمونی، بهتره که الان بری.
‫اینو من بهت میگم.
‫ولی مسئله این نیست.
‫مسئله اینه که امروز
‫افرادی هستن که قصد ‫دارن به جنبش بپیوندن.
‫منطقیه که این افراد رو کنار بذاریم.
‫اگه می‌خواید درباره ‫روزهای کورته حرف بزنید
‫کورته به ما ربطی نداره.
‫گفتم، باز هم میگم.
‫این مربوط به کانال تاریخی و توافقه.
‫ما نباید خودمون رو برای ‫اشتباهات دیگران سرزنش کنیم.
‫بدترین چیز اینه که اگه جای ‫اونا بودید شما هم دست می‌زدید.
‫همه‌تون همینجوری ‫واکنش نشون میدید.
‫به خاطر یوگسلاویه.
‫چه ربطی داره؟
‫یوگسلاوی، جنگ، تروما، بی‌بچگی.
‫من می‌تونم نخوام بچه داشته باشم
‫بدون اینکه به خاطر یه بیماری یا تروما باشه.
‫نمی‌فهمم.
‫حتی با فکر کردن زیاد هم هیچ ‫دلیلی برای بچه‌دار شدن پیدا نمی‌کنم.
‫و من نیومدم اینجا که ‫درباره این با تو حرف بزنم.
‫فقط می‌خواستم در جریان باشی، همین.
‫من مجبورت نکردم این کار رو بکنی.
‫تو نمی‌خوای بچه داشته باشی یا ‫نمی‌خوای با من بچه داشته باشی؟
‫من به این سؤال فکر نمی‌کنم.
‫حیفه.
‫احتمالاً.
‫اصلا به این فکر نمی کنی که ‫چه فرصت خوبی میتونه باشه!
‫نه، قبول دارم.
‫خب ببین، فکر می‌کنم بهتره ‫یه مدت همدیگه رو نبینیم.
‫آماده شید.
‫مسلح شید.
‫!آتش
‫می‌دونم، می‌دونم ‫چی می‌خواید بگید.
‫باید بهتون خبر می‌دادیم، ببخشید.
‫چرا؟
‫اگه بهم خبر می‌دادید، فکر می‌کنی
‫اجازه می‌دادم این نمایش ‫رو جلوی کلیسا راه بندازید؟
‫اولاً خیلی بی‌احترامیه ‫که بگید نمایش.
‫ما داریم یه مبارز رو به خاک ‫می‌سپریم، وظیفه‌مونه که احترام بذاریم.
‫باید گریه کنید، باید از ‫غم و شرم گریه کنید.
‫این کاریه که باید بکنید.
‫همینطوریه، پدر.
‫ما داریم برادری رو دفن ‫می‌کنیم که تو نبرد کشته شده.
‫نبرد چی؟
‫نکنه ارتش فرانسه اونو کشته؟
‫آره؟
‫بله.
‫چی می‌خواید؟
‫می‌خواید اینجا
‫جلوی کلیسا منو تهدید کنید؟
‫همینه؟
‫به نظر میاد خیلی تو نقشی ‫که بهتون دادن فرو رفتید.
‫سیمون.
‫خوبی؟
‫وقتی آوردنت ‫اینجا، من اونجا بودم.
‫افتادی، سعی کردم ‫حرف بزنم، داشتی گریه می‌کردی.
‫به خاطر بیهوشیه.
‫خواب‌های بد دیدم.
‫فکر می‌کنم تو دست نمی‌زدی.
‫این بی‌شک بزرگترین تعریفی ‫بود که تا حالا ازم کرده بود.
‫شاید حتی تنها تعریفش.
‫حداقل تنها تعریفیه که یادم میاد.
‫همه‌شون فقط می‌خوان همدیگه رو بکشن.
‫من نمی‌تونم کاری براش بکنم.
‫این حرف رو نزنید.
‫این کاریه که باید بکنم.
‫یکی یکی دفنشون کنم، همینه؟
‫بله.
‫باید دوستشون داشته باشم و همدردی ‫.کنم، ولی از توانم خارجه
‫باید با وجود تاریکی روحشون ‫و با وجود ضعف‌هاشون...
‫دوستشون داشت.
‫دیگه نمی‌تونم.
‫همه ما روزهای سختی رو میگذرونیم.
‫شاید برای شما به خاطر رابطه نزدیک و قدیمی ‫که با همشهری‌هاتون دارید، سخت‌تر هم باشه.
‫و دقیقاً به همین دلیل ‫که این لحظات سخته.
‫ما باید حضور داشته باشیم و
‫کلام خدا رو که پیام ‫صلحه منتقل کنیم.
‫میدونم.
‫شما از اون دسته آدم‌هایی ‫هستید که همدستانه تسلیم نمیشن.
‫باید مقاومت کنید.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫صدای ژان-ژو رو می‌شنوم.
‫اینجاست؟
‫با پاسکاله.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫نه اصلاً.
‫مرگ تو صورتش پیداست.
‫این به خاطر نقاب‌ها، اسلحه‌ها ‫و اسطوره‌های مزخرفتونه.
‫حالا این کشور داره ‫قاتل‌ها رو می‌پرسته.
‫همیشه همینطور بوده.
‫به خاطر شما بدتر هم شده.
‫شما ما رو آلوده می‌کنید، ‫همه ما رو فاسد می‌کنید.
‫الان باید خوشحال باشید که بالاخره
‫فرصت کشتن و مردن ‫مثل مردها رو پیدا کردید.
‫چون برای شما مرد بودن همینه، مگه نه؟
‫دوست داری چطوری ‫تو رو به یاد بیارن؟
‫دوست داری درباره‌ت چی بگن؟
‫مهم نیست.
‫چرا، مهمه.
‫دوست دارم بگن که راست و درست بودم.
‫که خیانتکار نبودم.
‫نمی‌خوام بکشنت.
‫ولی در نهایت، پاسکال رو ‫تقریباً جلوی چشماش کشتن.
‫در ژوئن ۱۹۹۹، دو سال از استعفاش می‌گذشت.
‫اون روز قرار بود ساعت ۵
‫تو رستورانش که داشت محموله ‫رو تحویل می‌گرفت ببینتش.
‫داشت به سمت رستوران ‫می‌رفت که صدای شلیک‌هایی شنید
‫که اونقدر براش ‫آشنا بود که نیازی نبود
‫زیاد درباره ماهیتشون فکر کنه.
‫شروع به دویدن کرد.
‫و موقع دویدن، از قبل می‌دونست.
‫کمتر از دو دقیقه بعد ‫وارد رستوران شد.
‫سالن پر از جعبه‌های غذا بود و روی پیشخوان
‫یه دفتر حساب باز بود که صفحه‌هاش خونی شده بود.
‫دست راستش تکون ‫می‌خورد، انگار سعی می‌کرد
‫از زمین تکیه بگیره و ‫پاهاش کمی می‌لرزید.
‫آنتونیا هنوز فکر می‌کرد نمرده.
‫و وقتی سرش رو بالا ‫آورد روی پیشخوان
‫لکه‌های سفید مغز ‫رو دید که می‌درخشید.
‫.روز خوبی داشته باشید
‫.خداحافظ
‫حالت خوبه؟
‫چطوری؟
‫خوب.
‫عالی.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫منم همینطور، واقعاً.
‫هنوز داری رو عروسی‌های ‫کالوی امشب کار می‌کنی؟
‫آره، بعدازظهر میرم.
‫دوست دارم ببینمت.
‫ملکه کوچولوم رو می‌بینی؟
‫اوه، سلام.
‫چقدر بزرگ شده.
‫باورنکردنیه.
‫سلام می‌کنی؟
‫سلام.
‫سلام عزیزم.
‫حالت چطوره؟
‫تو چطوری؟
‫خوبم، خوبم.
‫یه کم راحتم بذار.
‫شاید منو نمی‌شناسه.
‫و خسته هم هست.
‫تو شهر غذا خوردید؟
‫آره.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫ببخشید، می‌تونیم چند ‫دقیقه مزاحمتون بشیم؟
‫بله، بفرمایید، بیاید.
‫چی شده؟
‫می‌خواستیم چند تا سؤال ‫ازتون بپرسیم تا بهتر بفهمیم.
‫چرا؟
‫چی رو می‌خواید بفهمید؟
‫بحث دفعه قبل رو؟
‫ما خوب متوجه نشدیم.
‫می‌خوایم بیشتر بدونیم.
‫ببینید، اگه می‌خواید می‌تونیم ‫جلسه بعد صحبت کنیم.
‫بعد، من فکر می‌کنم زندگی ‫خیلی ارزشمندتر از هر هدفیه.
‫شما مثلاً چی فکر می‌کنید؟
‫حتماً دلیلی داره، اونا ‫اینطوری تربیت نشدن.
‫اونا فرد رو هدف گرفتن؟
‫یا نماد رو هدف گرفتن...
‫ممکنه نماد رو هدف گرفته باشن.
‫اما بازم، هیچی عزای خانواده‌ها
‫و پیامدهای دردناک برای ‫بازماندگان رو توجیه نمی‌کنه.
‫هیچی مرگ یه انسان رو توجیه نمی‌کنه.
‫پس تو سیاست، فکر می‌کنید ‫رادیکال بودن فایده‌ای نداره؟
‫فکر می‌کنم راه‌های خیلی ‫مؤثرتری برای پیشبرد امور هست.
‫اگه می‌خواید درسی درباره تاریخ ملی‌گرایی
‫شاید جالب باشه، ‫ولی یه کم کلی میشه.
‫آره، شاید جالب باشه، ‫ولی یه کم زیادی مبهمه.
‫ما برای درس اینجا نیومدیم، در ‫واقع میخوایم از شما سؤال بپرسیم.
‫خب، من کنجکاوم بدونم ‫سیستم چطور کار میکنه...
‫FLNC و اینکه در ‫واقعیت چطور عمل میکنه.
‫همین.
‫کی به شما گفته من میتونم ‫به این سؤال جواب بدم؟
‫این یه سازمان مخفیه، قبول دارید؟
‫شما قبلاً بیرون رفتید.
‫وقتی مخفیه، چطوری میشه واردش شد؟
‫من روش ورود به یک ‫سازمان مخفی رو نمیدونم.
‫پس آیا شما کسایی رو ‫میشناسید که تو جبهه هستن؟
‫مثل همه کُرسی‌ها، حتماً آدم‌هایی ‫رو میشناسیم که مبارز بودن.
‫بعدش، فکر میکنم برای ‫شما خیلی جالب‌تر باشه
‫که بحث رو به سمت اینکه چرا این ‫سازمان مخفی به وجود اومد، ببریم.
‫دلایل و خواسته‌های ‫یه بخشی از مردم چیه؟
‫مثلاً برای شما، ‫ملی‌گرایی یعنی چی؟
‫نمیدونم، ملی‌گرایی لزوماً
‫به معنی مبارز بودن یا در جبهه بودن نیست.
‫بیشتر به معنی دوست داشتن ‫سرزمینت و محافظت ازشه، فکر میکنم.
‫خوبه،
‫ این میتونه یه تعریف خوب باشه.
‫ولی بعدش؟
‫این یه اعتقاده.
‫چند لحظه پیش، شما درباره کسایی که ‫عزیزانشون رو از دست دادن صحبت کردید.
‫شما تو این ماجرا ‫عزیزی رو از دست دادید؟
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫اگه میتونست دوباره بعضی از عکس‌هاش ‫رو ببینه، شاید با وجود نقص‌های فنی
‫بازم راضی میشد.
‫شاید فکر میکرد که ‫بالاخره تونسته به سادگی
‫عکس‌هایی که تو بچگی ‫خیلی دوستشون داشت برسه.
‫عکس‌های خانوادگی، پولاروید‌ها، ‫عکس‌های پرسنلی که تو پاکت‌های
‫زرد شده نگهداری میشن یا روی ‫سنگ قبر چسبونده شدن، همه اینا،
‫با معصومیت بی‌رحمانه‌شون، ‫یه چیز رو میگن.
‫آدم‌هایی زندگی کردن، ‫ولی حالا مرگ اومده.
‫در واقع، مرگ قبلاً اومده، درست
‫همون لحظه‌ای که یه دست ‫ناشناس دکمه شاتر رو فشار میده.
‫آنتونی میتونست فکر کنه که همه ‫این عکس‌هایی که از گرفتنشون
‫خجالت میکشید، بازیگرهای ‫پتانک، کمیته‌های جشن‌ها، انتخابات
‫دوشیزه‌ها یا جوون‌هایی که با ‫نقاب تو جنگل، تفنگ به دست،
‫زیر پرچم‌های جمجمه‌دار ژست ‫گرفتن، در اصل، اونا هم همین رو میگن.
‫با همون معصومیت، و ‫البته، همون بی‌رحمی.
‫مترجم: اشکان هیدی
‫:به یاد ‫فرانسین دوران فولاچی
‫:به یاد ‫اِستفان لِکا
‫:به یاد ‫ژان-پیِر بالِستری
[به تصویر خودش]
‫:فیلمی از ‫تیِری دُ پِرِتی
‫:سناریو ‫تیری دُ پِرِرتی و ژان اَپتکمان
‫:اقتباس از رُمان " به تصویر خودش " از ‫ژروم فِراری ‫(تصاویر) ترجمه: «بهمن یغمایی» و «ستاره یغمایی» - انتشارات نگاه
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]