ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@
.برگه احضاریه
.خانم، خوبه
.خانم، برگه احضاریه
‫جوون، برگه احضاریه‌ات.
.خوبه، ممنون
.برگه احضاریه
.ممنون
‫-روز بخیر. ‫-روز بخیر.
‫پناهجوها، از این طرف.
‫بیاین این طرف، لطفا.
‫برگه احضاریه‌ات و رسید پرونده‌ات.
.بفرمایید
‫ممنون.
:مترجم علی کلان
‫آقای سمیر زید، لطفا.
‫خانم اونورین امبوتا، لطفا.
‫‏- آقای سلیمان سانگاره. ‫‏- منم!
[داستان سلیمان]
‫تو ۱۹ فوریه ۲۰۱۹،
‫مامورای دولت اومدن
‫به ما خبر بدن که ‫خونه‌هامون رو می‌خوان خراب کنن.
‫تو ۲۲ فوریه ۲۰۱۹،
‫من دفعه اول دستگیر شدم
‫به خاطر مقاومت در برابر عملیات بیرون کردن.
‫تو ۳۰ مارس ۲۰۲۰...
‫تو ۳۰ مارس ۲۰۱۹،
‫من عضو حزب شدم،
‫همون UFDG. [ حزب نیروی دموکراتیک گینه ]
‫تو ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰،
‫منو به عنوان یه مخالف سیاسی زندانی کردن.
‫به خاطر مقاومت در برابر اخراج کردن دستگیرم کردن.
‫تو ۳۰ مارس ۲۰۱۹...
‫‏- سلام. شما خانم آنتونلا هستید؟ ‫‏- بله، خودم هستم.
‫‏- کد داری؟ ‫‏- آره، دارم.
‫سفارش تریستان، لطفا.
‫‏- ممنون. ‫‏- سلیمان!
‫خلیل!
‫اسمتو صدا می‌زنم، محل نمیذاری؟
‫‏- دارم بسته میبرم. ‫‏- شیرینی میخوای؟
‫‏- یکی دیگه بخور. ‫‏- نه، کافیه.
‫‏- کجا میری؟ ‫‏- دارم می‌برم.
.منم ببر
‫‏- کجا؟ ‫‏- بریم تحویل بدیم دیگه.
‫‏- دیوونه‌ای! ‫‏- من میام.
‫تو پشت من سوار میشی؟
‫من اینجا میشینم.
‫ تو هم تند تند رکاب بزن.
‫‏- دوچرخه پیدا کردی؟ ‫‏- هنوز نه.
‫دارم می‌گردم، ولی آسون نیست.
‫چطوری بدون دوچرخه بسته رو تحویل میدی؟
‫دارم دنبالش می‌گردم. بعدش کمکم می‌کنی؟
‫اول یه دوچرخه پیدا کن. وقتی دوچرخه داشته باشی، کمکت می‌کنم.
‫‏- باشه، شب می‌بینمت. ‫‏- شب.
‫‏- روز خوبی داشته باشی. ‫‏- تو هم.
‫۲۵۱۰.
‫ممنون.
‫[هویتت رو تایید کن]
‫[از خودت عکس بگیر]
‫سلام، امانوئل!
‫باید یه سلفی بگیرم. الان میام.
‫‏- یه سلفی، لطفا. ‫‏- سلیمان!
‫این سیستم لعنتی.
‫داره تایید می‌کنه
‫[هویت تایید شد]
‫امانوئل، خواهش می‌کنم، ‫میشه امروز پولم رو بدی؟ خواهشاً.
‫‏- چقدر درآوردی؟ ‫‏- تا الان ۲۵۳ یورو.
‫۲۵۳ یورو؟
‫خیلی کمه که. ‫باید خیلی بیشتر کنی، داداش.
‫‏- دارم کار می‌کنم، نگو که... ‫‏- بجنب.
‫این اکانت برای اینه که تو کار کنی.
‫باید کار کنی. ‫ما نیومدیم اروپا بازی کنیم.
‫‏- من بازی نمی‌کنم. ‫‏- ۲۰۰، ۲۵۰، هیچی نیست.
‫من بازی نمی‌کنم. ‫میشه امروز پولمو بدی؟
‫قرارمون سه‌شنبه‌هاست.
‫ولی من امروز پول لازم دارم. ‫اگه میشد...
‫بستگی داره کی پول بیاد. ‫وقتی بیاد، اون موقع...
‫فردا ظهر پول به دستت میرسه، باشه؟
‫‏- خواهش می‌کنم. ‫‏- فردا ساعت ۱ ظهر بهت میدم.
‫‏- ساعت ۱ ظهر ایستگاه " گار دو نورد ". ‫‏- قبول.
‫‏- سلام. ‫‏- شما آقای دیمیتری هستید؟
‫نه، بیا.
‫دیمیتری!
.بله
‫سولی پاریس، چطوری؟
‫سولی، چی میخوای؟ ‫آتیکه میخوای؟
‫فکر خوبیه.
‫به داداشت کمک کن.
‫چون گینه، تیم شماها خیلی بده.
‫گینه تو ۱۰ سال اخیر کدوم تیم رو برده؟
‫تو سال ۱۹۷۷ ما بردیم.
‫این ده سال گذشته است؟!
‫مشکل اینه که ‫من وقت ندارم حرف بزنم.
‫بهشون بگو، بعدش میتونی بری.
‫گینه خیلی وقتها ساحل عاج رو برده.
‫‏- ما فیلیم! ‫‏- چه فیلی؟
‫رو پیراهن گینه، ‫باید یه سنجاب بذارن.
‫اگه وقت داشتم، میموندم و پوزت رو میزدم.
‫تو خیلی درباره گینه حرف میزنی.
‫شما ساحل عاجی‌ها، فقط حرف می‌زنید.
‫ما بهتون میگیم وراج!
‫خوبی؟
‫شکر خدا.
‫وقتی تو OFPRA درخواست پناهندگی میدی، [ اداره حمایت از پناهندگان و افراد بدون تابعیت (OFPRA) ]
‫ازتون میپرسن چرا اومدید.
‫شما برای سفیدپوستها توضیح میدید که چی شده.
‫اونجوری، بهتون مدرک میدن.
‫پس به من بگو: ‫چرا گینه رو ترک کردی؟
‫میدونم برای شما زنها سخته
‫درباره چیزایی مثل ازدواج اجباری حرف بزنید.
‫وارد جزئیات بشید.
‫ولی باید بگی ‫چی واقعا اتفاق افتاده.
‫خیلی خب. ‫بگو.
‫شب اول،
‫اومد تو اتاق.
‫ازم خواست باهاش بخوابم.
‫من گفتم نمیخوام، ‫گفتم نمیشناسمش.
‫دوستش نداشتم.
‫گفت من زنش هستم.
‫که باید حقش رو ادا کنه.
‫من مقاومت کردم.
‫منو سیلی زد، ولی من ادامه دادم.
‫ولی اون قوی‌تر بود. ‫منو سیلی زد. افتادم زمین.
‫کمربندش رو درآورد.
‫منو زد. لگد زد.
‫نمیتونستم از خودم دفاع کنم.
‫پس تسلیم شدم.
‫کارش رو کرد ‫و منو با اشک و خون رو زمین ول کرد.
‫صبحش چیکار کردی؟
‫وقتی خورشید دراومد...
‫فقط میخواستم بمیرم.
‫یادم اومد شب چی شد،
‫که یه غریبه ‫یه همچین کاری با من کرده.
‫رفتم از پدرم بپرسم ‫آیا من سزاوار همچین رفتاری بودم.
‫حتی نذاشت حرف بزنم.
‫گفت: ‫‏"تو یه زن شوهردار هستی. برو خونت."
‫با یه چوب منو بیرون کرد.
‫سلیمان، شروع کن.
‫من تو بامبتو زندگی می‌کردم
‫تو منطقه کیپه ۲.
‫یه منطقه‌ایه که فولا‌ها ‫و اعضای اپوزیسیون اونجا زندگی می‌کنن.
‫تو ۲۲ فوریه ۲۰۱۹، ‫ژاندارم‌ها به ما حمله کردن.
‫سلیمان،۲۲ فوریه نبود، ۱۹ فوریه بود!
‫مصاحبه‌‌ات دو روز دیگه‌ست، ‫و هنوز داستانت رو بلد نیستی.
‫دارم یادش می‌گیرم.
‫سلیمان، داستان اینه:
‫چیزی که نوشته شده ‫و چیزی که تو میگی یکی نیست.
‫باید جوری به نظر برسه ‫که انگار تجربه زندگی خودته.
‫برو تو جزئیات، برای اینکه جزئیات مهمه.
‫فهمیدی؟ توضیح بده چطوری اومدن. ‫ژاندارم‌ها محاصره‌تون کردن.
‫باتوم‌ها و گاز اشک‌آورشون رو درآوردن.
‫شروع کردن به تیراندازی. ‫مردم تو جوی‌ها افتادن.
‫ژاندارم‌ها بهشون لگد می‌زدن.
‫با باتوم‌هاشون می‌زدن.
‫مثل یه واقعیت تعریفش کن.
‫‏- بری، یه لحظه صبر کن. ‫‏- فهمیدی؟
‫‏- جزئیات بده. فهمیدی؟ ‫‏- اینجور جزئیات سخته.
‫چطور؟
‫نمیتونم همه این جزئیات رو از خودم دربیارم.
‫میتونم داستان رو عوض کنم؟
‫نمیتونی عوض کنی. ‫میگن دروغ گفتی. فهمیدی؟
‫من از سیاست چیزی نمیدونم!
‫گوشیتو بده. ‫یه یادداشت صوتی میذارم.
‫‏- بری... ‫‏- عمر، صبر کن!
‫تقریبا تموم شد.
‫به محض اینکه کارم باهاش تموم شد، نفر بعدی تویی.
‫لطفا صبر کنید.
‫چرا به UFDG پیوستی؟
‫اول، این دیدگاهش ‫به جامعه‌ست که متقاعدت کرد.
‫دیدگاهش به جامعه ‫برای گینه خوب به نظر می‌رسید.
‫دوم، در زمینه آموزش،
‫ما آموزش ‫اجباری برای بچه‌های بالای ۵ سال می‌خوایم.
‫ما افزایش بودجه از ۱۳ به ۲۰ درصد می‌خوایم.
‫باشه؟ نفر ‫بعدی!
‫بری، صبر کن!
‫سلیمان، ‫نمیتونم کل روز رو بهت اختصاص بدم.
‫این چیزایی که درباره سیاسته...
‫دیگه کافیه.
‫عمر...
‫سلیمان، دیگه تمومش کن!
‫صبر کن. من حتی مدارکم رو نگرفتم. ‫تو به من ندادیشون.
‫بعدا بهت میدم.
نفر ‫بعدی!
‫‏- بری، خداحافظ. ‫‏- خیلی ممنون.
‫فردا صبح می‌بینمت.
‫فردا می‌بینمت، بارک الله.
‫فردا می‌بینمت. ‫متشکرم.
‫سلیمان، پول من؟
‫فردا بهت میدم. ‫مجبور شدم یه دوچرخه بخرم.
‫مشکل دوچرخه‌ت مشکل من نیست.
‫‏- من پولم رو میخوام. ‫‏- بهت میدم.
‫خانم فاتوماتا؟
‫‏- من رفتم، باشه؟ ‫‏- ممنون.
‫‏- فردا می‌بینمت. ‫‏- انشالله.
‫فردا پول رو میاری ‫یا مدارک رو بهت نمیدم.
‫‏- پس نمیتونی به اداره مهاجرت بری. ‫‏- میدونم.
‫بی پول، بی مدارک.
‫قسم میخورم فردا پولت رو میدم.
‫‏- مطمئنی؟ ‫‏- مطمئنم.
‫عمر!
‫هی، عمر.
‫‏- چیه؟ ‫‏- لطفا،
‫میشه کمکم کنی برنامه رو بفهمم؟
‫‏- چه برنامه‌ای؟ .‫‏- برنامه حزب دموکرات گینه
‫مزاحم نشو. نمیتونم کمک کنم.
‫برو پیش بری. اون کسیه که میتونه کمک کنه.
‫درباره بری با من حرف نزن. ‫تنها چیزی که میخواد پوله.
‫مدارک رو خواستم. ‫اون به من ندادشون.
‫من نمیتونم کاری کنم. ‫بذار برم، اتوبوسم داره میاد.
‫مصاحبه‌ا‌ت کیه؟
‫کی نوبتته؟
‫سلیمان، منو خسته کردی!
‫ببینم بری بهت وعده کارت عضویت، ‫گواهی حزب (UFDG) رو داده؟
‫بذار برم. اتوبوسم رو از دست میدم.
‫عمر، لطفا.
‫نمیتونم بهت بگم.
‫صبر کن!
‫میدونی حزب UFDG چطور کار میکنه؟
‫نمیتونم درباره‌ش بحث کنم.
‫با بری صحبت کن. اون بهت میگه.
‫مصاحبه من پس فرداست.
‫موفق باشی! تو خونه مرور کن. ‫منم باید مرور کنم.
‫‏- میتونم فردا بهت زنگ بزنم؟ ‫‏- نه، زحمت نکش.
‫مصاحبه من پس فرداست.
‫لطفا، عمر، التماست میکنم. ‫کمکم کن.
‫‏بله، سلیمان.
‫سلام، لانسانا. مادرم خونه‌ست؟
‫‏نمیدونم. بیرون بودم.
‫‏چی شده؟
‫برو خونشون، ببین خونه هست یا نه.
‫لطفا.
‫‏بررسی میکنم، ولی یادت نره ‫‏برام شارژ بخری.
‫فراموش نمیکنم.
چخبره با مادرم؟ حالش خوب نیست؟
‫داروهاش رو مصرف میکنه؟ ‫حقیقت رو بگو.
‫‏نگران نباش، رفیق. ‫‏همه چی خوبه. مشکلی نیست.
‫منظورت از "نگران نباش" چیه؟
‫من پیام میگیرم که مادرم مریضه،
‫و تو میگی، "مشکلی نیست."
‫چرا مشکلی نیست؟
‫لطفا گوشی رو بده بهش.
‫‏میرم ببینم اونجاست یا نه.
‫‏نگران نباش، ‫‏من دارم از مادرت مراقبت میکنم.
‫‏اگه لازم شد بهت زنگ میزنم.
‫لانسانا، ببخشید.
‫‏مهمتر از همه، ‫‏یادت نره برام شارژ بخری.
‫الان وقت این حرفهاست.
‫برو، گوشی رو بده بهش ‫تا بتونم صداش رو بشنوم.
.سلیمان
بله، بله، ‫هنوز اینجام.
‫‏مادرت رو میارم پای تلفن.
‫باشه، لطفا این کار رو بکن.
‫سلیمانم. ‫حالت خوبه، مادر؟
‫‏به فکرت بودم.
‫خوبی؟
‫‏یه کم خوبم.
‫حالت خوبه؟
‫‏امروز خسته‌ام.
‫‏خوشحالم که زنگ زدی.
‫من همیشه زنگ میزنم،
‫ولی هیچکس گوشی رو بهت نمیده.
‫‏هیچکس نمیخواد بهم نزدیک بشه.
‫‏مردم باهام حرف میزنن.
‫‏نمیدونم اونا کین. ‫‏توی سرم داد و بیداد زیاده.
‫ولی داری داروهات رو مصرف میکنی؟
‫‏سلیمان،
‫‏چرا نمیای؟
‫‏...در زمینه آموزش،
‫‏ما آموزش اجباری میخوایم
‫‏برای همه بچه‌های بالای ۵ سال.
‫اول، این دیدگاهش ‫به جامعه هست...
‫‏که بهت انگیزه داد...
‫من اون دیدگاه رو ‫برای کشور جالب دیدم.
...برای مثال
‫سلام. برای مارکو، لطفا.
‫به عنوان مثال، ‫در مورد زمینه آموزش،
‫ما میخوایم مدرسه رو ‫برای بچه‌های بالای سن... اجباری کنیم
‫عصر بخیر.
‫‏- مارکو؟ ‫‏- آره.
‫کد، لطفا.
‫ما میخوایم بودجه رو افزایش بدیم...
‫‏...بودجه آموزش رو از ۱۳ به ۲۰ درصد.
‫عصر بخیر.
‫سفارش برای لئونی، لطفا.
‫‏- یه دقیقه؟ ‫‏- ردیفه.
‫بفرمایید، آماده‌ست.
‫‏- خیلی ممنون. ‫‏- ممنون.
‫‏- یه پاستیل میخوای؟ ‫‏- چی؟
‫‏- یه پاستیل؟ ‫‏- بله، لطفا.
‫‏- توت فرنگی؟ ‫‏- بله، توت فرنگی.
‫‏- ممنون. ‫‏- خداحافظ.
‫‏در ۱۹ فوریه ۲۰۱۹،
‫‏ماموران دولتی اومدن بهتون اطلاع بدن
‫‏که خونه‌هاتون تخریب میشه.
‫‏در ۲۲ فوریه ۲۰۱۹، شما...
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫من خوبم.
‫چراغ رو ندیدی؟
‫‏- عصر بخیر. ‫‏- عصر بخیر.
‫سفارش شما.
‫‏- این کیسه چشه؟ ‫‏- هیچی نیست، خانم.
‫من تصادف کردم، ولی هیچی نیست.
‫کیسه کاملا خراب شده.
‫هیچی نریخته. میتونید داخلش رو ببینید.
‫میبینم که کیسه کثیف ‫و مچاله‌ست.
‫داخلش رو نگاه کنید. خشکه، فقط...
‫من برش نمیدارم.
‫لطفا، خانم، این کار رو نکنید.
‫آقا، من کیسه رو نمیخوام!
‫‏- کمک پیک. ‫‏- عصر بخیر، خانم.
‫من برای این زنگ زدم ‫چون یه مشتری سفارش رو رد کرد.
‫‏لطفا اسم و فامیلتون رو بگید.
‫امانوئل باهانا.
‫اون خانم به پشتیبانی زنگ زد؟
‫چی گفت؟ عصبانی بود.
‫‏نمیدونم. ‫نمیتونم پیام‌های مشتری رو فاش کنم.
‫‏هر گونه عواقبی ‫از طریق برنامه اطلاع داده میشه.
‫‏- چه عواقبی، خانم؟ ‫‏- نمیتونم بهت بگم.
‫‏- لطفا. ‫‏- بله، یه لحظه.
‫‏- سفارش برای راجر، لطفا. ‫‏- آماده نیست.
‫بیرون منتظر بمون، صدات میکنم.
‫‏- چقدر دیگه؟ ‫‏- نمیدونم.
‫سفارش به زودی آماده میشه. ‫شاید تو ۲ دقیقه.
‫‏- هی بچه‌ها! ‫‏- رفیق!
‫چطوری میگذره، خوشتیپ؟
‫‏- رئیس آبیجان، همیشه سرحال! ‫‏- خودت میدونی که.
‫‏- چه خبر، سولی؟ ‫‏- ۷ دقیقه گذشته.
‫اینجا چه جور جاییه؟
‫کجاست؟
‫‏- عصر بخیر، سرآشپز! ‫‏- پیرمرد عوضی.
‫-کجا داره میره. ‫-رئیس.
‫‏- سفارش کجاست؟ ‫‏- آماده نیست.
‫‏- چند دقیقه دیگه؟ ‫‏- ۳ یا ۴. داره میاد.
.خیلی خسته ام
.همیشه همینطوره
‫نمیتونیم وقتمون رو اینجا تلف کنیم.
‫‏- چی گفت؟ ‫‏- آماده نیست.
‫همیشه همینه.
‫اونجا واینستا. ‫سفارش رو کنسل میکنیم.
‫نه، کنسل نکن.
‫آره! دیگه اینجا نمیایم.
‫کنسلش کن، خیلی طولش میده.
‫اگه کنسل کنی، سلفی میخوان.
‫‏- حساب به اسم خودته؟ ‫‏- چی گفتی؟ نه، هست...
‫‏- اجاره‌ش کردی؟ ‫‏- آره.
‫اگه یه بار یا دو بار کنسل کنی، ‫عکس رو میخوان.
.اون وقت زمان زیادی رو از دست میدی
‫پس باید ۲۰ دقیقه تلف کنم؟
‫زیاد کنسل کنی، ‫حساب رو میبندن.
‫بهتره منتظر بمونیم.
‫این پنجمین بارمه اینجام. هر دفعه ‫همینطوره. اون بی فایده‌ست.
‫سولی پاریس!
‫هنوز اینجایی؟ گفتم کنسلش کن.
‫دیدی؟ یه سفارش دیگه گرفتم.
‫من دارم میرم تو. این غیرممکنه.
‫لطفا، آقا. ‫سفارش برای راجر، لطفا.
‫آقا.
‫گفتم آماده نیست. ‫بیرون منتظر بمون. فایده نداره بیای تو.
‫‏- چقدر دیگه؟ ‫‏- به همکارات گفتم.
‫آقا، لطفا!
‫وقت ما رو تلف میکنی. ‫الان اوج شلوغیه.
‫‏- حداقل به من نگاه کن. ‫‏- حالا چی شده؟
‫‏- چقدر دیگه طول میکشه؟ ‫‏- نمیدونم. صدات میکنیم. طبق معمول.
‫‏- دیگه کافیه. برو بیرون. ‫‏- داری هولم میدی.
‫به جای هول دادن، سفارش من رو انجام بده.
‫گفتم آماده نیست.
‫چی رو نمیفهمی؟
‫داد نزن. ما برده‌های تو نیستیم.
‫‏- من برای تو کار نمیکنم. ‫‏- برو خونه!
‫اگه خوشت نمیاد برو خونه. ‫داری من رو عصبانی میکنی.
‫تو هم همینطور! ‫من سفارشم رو میخوام.
‫برو به جهنم! گمشو!
‫تو گمشو!
‫‏- بیخیال. دیگه کافیه. ‫‏- قراره کل شب طول بکشه؟
‫مزخرفه، نمیتونیم شب رو اینجا بگذرونیم.
‫عصبی نشو. ‫برات دردسر میشه.
‫سفارش برای راجر؟
‫باشه، ممنون.
‫چه مزخرفاتی!
‫یه شب کامل برای یه سفارش.
‫‏- دیگه برنگرد! ‫‏- اگه سفارشی بیاد، ما هم میایم.
‫‏- دیگه برنگرد. گمشو. ‫‏- روانی!
‫برو، کل خیابون برا تو!
‫جدی میگم.
‫طبقه هفتم؟
‫آقا، لطفا. ‫میشه چند طبقه بیاید پایین؟
‫‏در بازه.
‫لطفا، فقط چند طبقه؟
‫‏- پایان تماس. ‫‏- آقا؟
‫‏- عصر بخیر. شما آقای راجر هستید؟ ‫‏- بله، من هستم.
‫‏- میشه کد رو داشته باشم؟ ‫‏- توی گوشی‌مه.
‫‏- روی میز. ‫‏- مراقب باش.
‫حالتون خوبه؟
‫‏- یه کم احساس سرگیجه میکنم. ‫‏- آروم باش.
‫بفرمایید بشینید.
‫حالم بهتره. خوبم.
‫کد رو میفرمایید؟
‫کد؟ پسرم سفارش داده.
‫باید شمارش رو توی برنامه داشته باشم.
‫شما اهل کجایید؟
‫من؟ گینه-کوناکری.
‫گینه-کوناکری. ‫اونجا خانواده دارید؟
‫یه دقیقه.
‫عصر بخیر.
‫من پیک هستم. ‫اینجام پیش پدرتون.
‫میشه کد رو داشته باشم، لطفا؟
‫‏- اون پسرمه؟ ‫‏- بله.
‫‏۲۲۱۵.
‫‏- عالیه. ممنون. ‫‏- ممنون. شب خوبی داشته باشید.
‫ممنون.
‫گینه-کوناکری خیلی دوره. ‫تا حالا برگشتید؟
‫نه، از وقتی رسیدم، ‫برنگشتم.
‫چه حیف.
‫‏- خیلی دوره. ‫‏- آره.
‫‏- به کمک نیاز دارید؟ ‫‏- نه، فکر کنم از پسش بربیام.
‫‏- میتونم پیتزا رو ببرم. ‫‏- نه، همین خوبه.
‫‏- همه چی خوبه؟ ‫‏- همه چیز حاضره.
‫‏- اسمت چیه؟ ‫‏- سلیمان.
‫‏- سلیمان، از آشنایی باهات خوشحال شدم. ‫‏- منم همینطور.
‫ممنون.
!مهمون من باش
‫‏- موفق باشی. ‫‏- ممنون.
‫سلیمان و پاریس!
‫عجله کن! وقت رفتنه.
‫‏- بعد از یه سفارش آخر. ‫‏- ما رفتیم. اتوبوس داره میره.
‫یه تحویل آخر دارم ‫و میام.
‫‏- بعدا میبینمت. ‫‏- بعدا.
‫اینجا!
‫بیا اینجا!
‫‏- ببخشید؟ ‫‏- اون طرف.
‫عصر بخیر.
‫شما آقای فرد هستید؟
‫آره، من فرد هستم. ‫ولی تو امانوئل نیستی.
‫‏- اون نیست، درسته؟ ‫‏- نه.
‫‏- تو نیستی، درسته؟ ‫‏- چیه؟
‫‏- اون نیست. ‫‏- شوخی میکنی.
‫‏- اسمت چیه؟ ‫‏- سلیمان سنگاره.
‫‏- میشه کد رو داشته باشم؟ ‫‏- سلیمان، برگه داری؟
‫رسید درخواست پناهندگی دارم.
‫میدونی که ‫نمیتونی با اون کار کنی، درسته؟
‫‏- امانوئل کیه؟ ‫‏- یکی از دوستامه.
‫یه دوست یا صاحب حساب؟
‫یه دوستی که حسابش رو بهم اجاره میده.
‫دوستت چقدر میگیره؟
‫‏- بستگی داره. ‫‏- اوه، بیخیال!
‫۱۲٠ یورو.
‫‏- در ماه؟ ‫‏- نه.
‫‏- در هفته. ‫‏- دزدی سر گردنه‌ست! تو چقدر در میاری؟
‫در هفته، چقدر؟
‫من، این...
‫همینطوره، بستگی داره.
‫۲۰۰-۲۵۰.
‫‏- ریلکس باش. ‫‏- خیلی عصبی هستی.
‫نه، فقط من...
‫من هیچوقت از دست یه پلیس عصبانی نشدم، ‫فقط دیرم شده.
‫فقط غذا تحویل میدی؟
‫‏- فقط همین. ‫‏- چک کن ببینیم.
‫لطفا، باید به اتوبوس برسم.
‫آره، هیچی نیست.
‫جناب، میشه کد رو داشته باشم؟ ‫وگرنه دیر میرسم.
‫‏- و چراغت هم شکسته. ‫‏- من پیک هستم. تصادف کردم.
‫کد رو لازم دارم وگرنه دیر میرسم.
‫میتونیم جریمه‌ت کنیم. ‫شب خطرناکه.
‫لطفا، جناب، باید به اتوبوس برسم.
‫‏- باشه بابا. میخوایم غذا بخوریم. گرسنمه. ‫‏- ممنون.
‫۱۴۰۳.
‫ببخشید.
‫‏ایستگاه ژورس.
‫وایسا!
‫‏- ثبت نام کردی؟ ‫‏- بله.
‫‏- اسم؟ ‫‏- سلیمان سنگاره.
‫سنگاره؟ ‫دوست من، همیشه دیر میکنی.
‫متاسفم، تصادف کردم.
‫‏- دفعه بعد مراقب باش. ‫‏- ممنون! میتونی بری!
‫هی، سلیمان! ‫چطوری؟ من رو ندیدی؟
‫سولی پاریس!
‫‏- رفتی دخترا رو ببینی؟ ‫‏- نه من.
‫‏- رفت و یه کم خوش گذروند. ‫‏- آره...
‫شب بخیر!
‫شماره ۴۵.
‫عصر بخیر. لطفا بیاید جلو.
‫‏- عصر بخیر. لطفا اسم. ‫‏- سلیمان سنگاره.
‫باشه، شماره ۱۰.
‫‏- معمولا به من ۴۲ میدید. ‫‏- امشب فقط ۱۰ دارم.
‫‏- ولی وسایلم اونجاست. ‫‏- سلیمان، لطفا.
‫حرکت کن، مردم منتظرن.
‫کیفت رو بردار. ‫شب خوبی داشته باشی.
‫عصر بخیر، سلیمان.
‫سلیمان، یه دوچرخه پیدا کردم! ‫مددکار اجتماعی کمک کرد.
‫امشب نه، خلیل. خسته‌ام.
‫کمک کن یه حساب باز کنم.
‫تو قول دادی، سلیمان!
‫‏- سلام، محمد. ‫‏- سلام.
‫‏- گفتی این تخت منه؟ ‫‏- اون نمیفهمه.
‫هی، دوست.
‫من اینجا میخوابم.
‫لطفا، محمد، میشه بهش بگی؟
انگلیسی؟
!خیلی کم
...این تخت
.برای دوست منه
خب دوستتون ایشونه؟
...هر شب
‫‏- اینجوریه که ما انجامش میدیم. ‫‏- من کنار دوستم میخوابم.
‫‏- نگاه کن. ‫‏- وسایلش، نگاه کن.
‫یه اشتباه شده.
‫اینجا، خواب خوب نیست. ‫محمد زیاد حرف میزنه.
.نمیتونی بخوابی
‫اینجوریه که ما انجامش میدیم.
.تو قراره امسال رو اینجا بگذرونی
.تو هم رفیق خودمی
.محمد، تو برادرمی، مشکلی نداریم
...اون تخت شما
باشه؟
‫خیلی ممنونم.
.به این آسونی هم نبود
‫خیلی خسته نیستی؟
‫خیلی خسته‌ام.
‫عصر بخیر.
‫‏- عصر بخیر. شماره؟ ‫‏- ۱۰.
‫یه سینی بردار.
‫‏- حرکت کن. ‫‏- نوش جان!
‫بله، کدیاتو. حالت چطوره؟
‫‏-سلیمان، صدامو میشنوی؟ ‫‏-بله.
‫‏مزاحم شدم؟
‫‏دیروز، رفتیم عروسی آمادو.
‫کی؟
‫اوه، آمادو! ‫اون با بینتو ازدواج کرد؟
‫‏نه، فانتا. تو اون رو نمیشناسی.
‫آه، مردای این روزها!
‫‏بنابراین میخواستم یه چیزی بهت بگم.
‫‏گفتم، میخوام چیزی بهت بگم.
‫‏-امیدوارم خبر خوبی باشه. ‫‏-داشتم میگفتم...
‫‏...یکی اومده و از من خواستگاری کرده.
‫‏یه مهندس.
‫‏اسمش آداماست.
‫بگو، میشنوم.
‫بله، میشنوم.
‫‏دیروز یکی اومده و از من خواستگاری کرده. ‫‏اسمش آداماست.
‫‏گفت میخواد با من ازدواج کنه.
‫‏میخواستم بدونم تو چی فکر میکنی.
‫صبر کن، کدیاتو. چی میتونم بگم؟
‫اون یارو گفته میخواد باهات ازدواج کنه.
‫تو میخوای باهاش ازدواج کنی، درسته؟
‫از وقتی در موردش بحث کردی...
‫‏من اینهمه منتظرت هستم ‫‏و این جواب توئه؟
‫گوش کن، کدیاتو، صبر کن.
‫‏- سلیمان...؟ ‫‏- یه مهندس...
‫نمیخوام چیزی که ‫میخوای بشنوی رو بگم.
‫دو دقیقه!
‫‏عجله کن، صف شده.
‫چیکار میکنی؟ احمق! بهش گوش بده!
‫اون میره یه غذا رو به یه خانم لخت تحویل میده. !اون خانومه هم دعوتش میکنه تو، اینم میترسه
‫سولی، تو چیکار میکردی؟
‫‏- هیچی. ‫‏- چرا هیچی، مشکلت چیه؟
‫‏-صابون کوفتیت رو بده! ‫‏-همه اینها رو گفتی صابون منو برداری.
‫‏- ما خانواده هستیم. ‫‏-کدوم خانواده، همه‌اش ازم سوءاستفاده میکنی.
‫میتونیم به اشتراک بذاریم.
‫بچه ها، جمع و جور کنید. ‫۵ دقیقه دیگه، همه بیرون باشید.
‫متاسفم. هیچوقت به ما وقت نمیدن تا کارمون رو تموم کنیم.
‫‏- عالیجناب! ‫‏- خبردار.
‫چرا من در مقابل یک گینه ای ‫خبردار وایسادم؟
‫‏-باشه، شب بخیر. ‫‏-اون پسر منه!
‫‏- شب بخیر! ‫‏- تو هم.
‫میدونی، در مورد مصاحبه من،
‫نمیدونم پس فردا ‫چی میخوام بگم.
‫‏- بری چیزی بهت نگفت؟ ‫‏- بری رو فراموش کن!
‫قرار بود انواع مدارک ‫رو به من بده، اما هیچی نگرفتم.
‫ای کاش میتونستی یه کم به من بگی...
‫در مورد چیزی که میدونی.
‫من از اون کسب و کار پناهندگی ‫از زمان قسمت کِرنو عبور کردم.
‫اون مدارکش رو گرفت، من نگرفتم. در صورتی که ‫ما همزمان درخواست دادیم.
‫‏-تو همون داستان رو داشتی؟ ‫‏-آره، دقیقا همون داستان.
‫اما اون بابا پناهندگی گرفت ‫ولی من رو رد کردند.
‫وقتی نامه رای نهایی رو گرفتم،
.سه روز تو رختخواب بودم
‫حرف نمیزدم. اگه کسی ‫با من صحبت میکرد، جواب نمیدادم.
‫اگر کسی زنگ میزد، جواب نمیدادم.
‫متوجه میشم. ‫متاسفم.
‫نمیدونم چرا به فرانسه اومدم.
‫اونها از من در مورد زندان سئوال کردند.
‫کدوم زندان؟
‫زندان مرکزی؟ ‫ازت چی پرسیدند؟
.داخل زندان چطور بود
‫چه چیزهایی روی دیوارها نوشته شده بود.
‫‏- چی جواب دادی؟ ‫‏- من هیچ ایده ای نداشتم.
‫من هیچوقت اونجا نبودم.
‫‏- موفق باشی. ‫‏- ممنون، مامادو. فردا میبینمت.
.سلیمان
.تمام شب هم بهش نگاه کنی اتفاقی نمیوفته
‫نگران مصاحبه هستی؟
‫‏- فرداست؟ ‫‏- نه، پس فردا.
‫نترس.
‫تو میدونی از چه چیزهایی گذشتی.
‫اگه شک کنند دارم دروغ میگم چی؟
‫تو دروغگو نیستی.
‫کسی که دروغ میگه ‫در نهایت خودش، خودش رو لو میده، درسته؟
‫تو دلیلی برای نگرانی نداری.
‫‏-مثل یه امتحانه. ‫‏-من هرگز امتحان ندادم.
‫من فقط یک مکانیک بودم. ‫من حتی مدرسه رو هم تموم نکردم.
‫چیزی که از همه مهمتره ‫اینه که تو شفاف و واضح باشی.
‫از وقتت استفاده کن. ‫و آروم صحبت کن.
‫و مطمئن شو که ‫تماس چشمی با مصاحبه کننده برقرار میکنی.
،این کار رو انجام بده .همه چی خوب پیش میره
‫حالا هم بگیر بخواب. ‫گوشیت رو خاموش کن.
‫شب بخیر.
‫لعنت!
‫‏میخوایم بخوابیماااا!
‫‏-خط تلفن بی خانمان های پاریس. ‫‏-سلام، خانم.
در مورد یک تخت برای امشب تماس میگیرم، ‫لطفا.
‫‏لطفا اسم و تاریخ تولدتون؟
‫سلیمان سنگاره.
‫من در ۱۷ اوت ۱۹۹۹ به دنیا اومدم.
‫امشب، تو پناهگاه بی‌خانمان‌های ‫کلینینکور هستم.
‫‏-سلیمان سنگاره، درسته؟ ‫‏-بله.
‫‏پیدات کردم. ‫‏کدوم اتوبوس را میخواید سوار بشید، آقای سنگاره؟
‫لطفا ساعت ۱۰ شب در ایستگاه ژورس.
‫‏ساعت ۱۰ شب در ژورس، باشه.
‫‏-دارم یک پیامک تایید برای شما میفرستم. ‫‏-باشه.
‫سلام، بری. سلیمان هستم.
‫من نمیتونم امروز صبح بیام.
برای اینکه ‫هنوز پولت رو ندارم.
‫من صاحب حسابم رو ساعت ۱ ظهر میبینم.
‫من بعدا میرسم. ‫وقتی رسیدم بهت زنگ میزنم.
‫[کوناکری: فهرست زندانیان سیاسی]
‫‏یک شب، در زندان، ‫یه نگهبان اومد دنبالم،
‫‏"سلیمان، سلیمان."
‫‏نمی‌خواستم جواب بدم.
‫‏مطمئن بودم شکنجه‌ام می‌کنن.
‫‏اول با یه سیلی شروع کرد.
‫بعد منو فرستاد ‫یه اتاق کوچیک بغلی.
‫بهم گفت لخت شم.
‫یه لباس نظامی برداشت داد بهم. گفت دنبالم بیا.
‫رفتیم بیرون، یه موتور پارک شده بود.
‫پشت من سوار شد.
‫[حساب غیرفعال شد]
‫[حساب برای همیشه غیرفعال شد]
‫امانوئل، ‫یه مشکلی برای حساب پیش اومده.
‫منتظرم. میای؟ ‫به پولم احتیاج دارم.
‫‏الو، پشتیبانی پیک.
‫آره، شما حساب منو بستین. ‫نمی‌دونم چرا.
‫‏اسمتون چیه لطفا؟
‫امانوئل باهانا.
‫به خاطر اینه که کسی باهاتون تماس گرفته؟
‫خانمه بهتون زنگ زد؟
‫‏می‌بینم که حسابتون بسته شده.
‫یا صاحب رستوران دیروز؟
‫نمی‌دونم بهتون زنگ زدن یا نه، ولی...
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫‏من نمی‌تونم این اطلاعات رو فاش کنم. ‫‏یه ایمیل تا سه روز دیگه دریافت می‌کنید.
‫‏بیشتر از این نمی‌تونم بهتون بگم.
‫راه دیگه‌ای نداره؟ ‫من بدجوری گیر کردم.
‫‏-من شکایت قبول نمی‌کنم. ‫‏-پول واریز شده؟
‫‏آره، پول به حسابتون ‫‏واریز شده.
‫ببخشید! ‫ببخشید آقا.
‫‏-سلام. ‫‏-امانوئل اینجاست؟
‫‏- امانوئل؟ امروز تعطیله. ‫‏- واقعا؟
‫سه‌شنبه‌ها تعطیله.
‫-قرار بود تو گاردو نورد همدیگه رو ببینیم. ‫-خب.
.اونوقت امروز نیومده سرکار
‫‏- سعی کن بهش زنگ بزنی. ‫‏- جواب نمیده.
‫نمی‌تونم کمکت کنم. متاسفم.
[ امانوئل باهانا ] [آدرس و تلفن]
‫سلام برادر.
‫می‌خوام پیک بشم. ‫تازه رسیدم فرانسه.
‫شما با همین؟
‫الان وقت ندارم.
‫‏- اهل کجایی؟ ‫‏- گینه کوناکری.
‫ما اهل ساحل عاجیم. ‫دیولا بلدی؟
‫آره، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.
‫درکت می‌کنم، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.
‫شاید بعدا بهت زنگ بزنیم.
اصن چیزی هست که بخوایم تحویل بدیم؟
.....پس بیخیال، ما
‫ببخشید، یه کامرونی به اسم امانوئل می‌شناسید؟
‫آره، چطور؟
‫همکارمه. ‫قرار بود اینجا همدیگه رو ببینیم.
‫من امروز ندیدمش.
‫‏-الو بری. ‫‏-کجایی؟
‫‏فکر کردم امروز مدارکت رو می‌خوای.
‫می‌خوام.
‫پیام من بهت نرسید؟
‫‏چه پیامی؟ من هیچ پیامی نگرفتم.
‫می‌خواستم بگم ‫که نمی‌تونم زود بیام.
‫باید می‌رفتم پول تو رو بگیرم.
‫‏الان کجایی؟
‫تو قطارم. الان می‌رسم.
‫به محض اینکه برسم پاریس...
‫‏-به محض اینکه برسم پاریس، بهت زنگ می‌زنم. ‫‏-خیلی دیره! ساعت ۸ دیگه من رفتم.
‫‏-می‌شنوی؟ ‫‏-می‌شنوم.
‫ببخشید. هندزفری‌هام خاموش شد.
‫تو قطارم. ‫به محض اینکه برسم خبرت می‌کنم.
‫‏منتظر نمی‌مونم. ‫ساعت ۸ باید برم خونه. فهمیدی؟
‫ببخشید. دیر کردم ‫چون داشتم پول تو رو می‌گرفتم.
‫وگرنه الان اونجا بودم. لطفا.
‫فهمیدی؟
‫[گینه: ۴ نفر در زندان جان باختند]
‫‏-امانوئل، چرا جواب نمیدی؟ ‫‏-تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جواب نمیدی. ‫چرا ایستگاه نبودی؟
‫‏-اینجوری نیا اینجا. ‫‏-چرا اونجا نبودی؟
‫همینجا منتظر من باش.
‫‏- این کیه؟ ‫‏- عزیزم، تو دخالت نکن.
‫‏-ببخشید خانم، این آدم یه دروغگوئه. ‫‏-جلوی زن من این حرفو نزن.
‫پول منو بده. ‫قرار بود تو ایستگاه همدیگه رو ببینیم.
‫‏-لطفا پول منو بده. ‫‏-همینجا منتظر باش.
‫‏- کجا میری؟ ‫‏- وایسا اینجا!
‫امانوئل!
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫من منتظر بودم...
‫‏- درِ منو نزن. ‫‏- کجا بودی؟
‫داد نزن.
‫‏- همسایه‌ها به پلیس زنگ می‌زنن. ‫‏- برام مهم نیست.
‫‏- کجا بودی؟ ‫‏- بیا حرف بزنیم.
‫لازم نیست، فقط پول منو بده.
‫بهت پول نمیدم.
‫‏- چرا؟ ‫‏- تو حساب منو مسدود کردی.
‫‏- خب چیکار کنم حسابت بسته شده! ‫‏- بیا حرف بزنیم.
‫نمی‌تونی بیای اینجا و شروع کنی به...
....چرا، چرا، چرا،
‫‏-چرا نیومدی؟ ‫‏-گوش کن داداش.
‫چرا نیومدی؟
‫‏- من بهت بدهکار نیستم. ‫‏- چرا نیستی؟
‫تو حساب منو مسدود کردی.
‫حساب منو برگردون ‫تا پولت رو بهت بدم.
‫شما آفریقایی‌ها، ‫همیشه سر مردم کلاه می‌ذارید.
‫حساب بهونه‌ست.
‫به خاطر خدا، ‫این ۴۰ یورو رو بردار.
‫بردار. این یه معامله دو سر برده.
‫من کار کردم. ‫۳۰۲ یورو تو حساب هست.
‫خدا ببخشه، اینو بردار.
‫۳۰۲ منهای ۱۲۰ میشه ۱۸۲. ‫۱۸۲ تا بده.
‫داری برای ۱۸۲ یورو غر می‌زنی، ‫ولی حساب منو مسدود کردی.
‫می‌دونی چقدر ارزش داشت؟ ‫۴۰ تا رو بردار و دیگه برنگرد.
‫‏-من با ۴۰ یورو نمیرم. ‫‏-اینجوری از من تشکر می‌کنی؟
.به من ربطی نداره ‫من پولم رو میخوام!
‫من بهت بدهکار نیستم! ‫گمشو!
‫‏-پولم رو بده! ‫‏-زیاده روی نکن. می‌خوای دردسر درست کنی؟
‫برو پی کارت!
‫لعنت بهش!
‫ببخشید.
‫‏لطفاً بعد از بوق پیام خود را بگذارید.
‫الو، بری.
‫تو از من خواستی تو ایستگاه ناسیون منتظر بمونم. ‫من الان اینجام.
‫لطفا، منو ببخش.
‫تو می‌دونی که من امروز میخوام ببینمت.
‫جدی میگم، لطفا.
‫به امید خدا به زودی می‌بینمت.
‫[بری: ‫آخرین واگن]
‫‏-سلیمان، چی شده؟ ‫‏-هیچی نیست.
‫‏-مشکلی با پلیس پیش اومده؟ ‫‏-نه.
‫پول من کجاست؟
‫‏-منو ببخش، ولی... ‫‏-پول منو بده.
‫‏-بیا. ‫‏-این چیه؟
‫‏-بری، منو ببخش. ‫‏-این چیزی نیست که توافق کردیم.
‫‏-کافی نیست. ‫‏-لطفا.
‫‏-بی پول، بی مدرک. ‫‏-رحم کن.
‫امکان نداره.
‫چی گفتیم؟
‫که من بهت میدم...
‫‏-گفتیم تو پول منو میدی. ‫‏-و میدم.
‫‏-لطفا. ‫‏-من مدارک رو بهت نمیدم.
‫فکر کردی من دیوونم؟
‫همتون یه جورید. ‫همتون!
‫به خدا، اگه اونا رو نداشته باشم...
‫تو میدونی که مصاحبه من فرداست.
‫اگه اون مدارک رو نداشته باشم...
‫رحم کن، کمکم کن.
‫لطفا.
‫باشه، اینم مدارکت.
‫گواهی، تاییدیه، ‫و کارت عضویتت.
‫همش اینجاست.
‫تو پاکت. ‫بیا.
‫ممنونم.
‫‏-امیدوارم تاریخ‌هات رو حفظ کرده باشی. ‫‏-تاریخ‌ها؟ آره.
‫راستش رو بخوای، بری، ‫من سوالای زیادی دارم.
‫ مامورای پناهندگی گینه رو می‌شناسن؟
‫ محله‌های کوناکری رو می‌شناسن؟
‫اونا همه چیز رو میدونن!
‫هر خیابونی رو. ‫تظاهرات شما کجا بود؟
‫مسیرش چی بود؟
‫ما از بامبتو راه افتادیم، ‫به سمت سیمانتری.
‫بعد پلیس منو تو تقاطع تی هفت گرفت.
‫کجا بردنت؟
‫ژاندارمری ۱۶...
‫تو ساماتران. ‫اونجا منو بردن.
.باشه
‫ولی بری، من به عنوان دبیر امنیت...
‫‏- دقیقاً چیکار کردم؟ ‫‏- اینکه ساده‌ست!
‫یعنی تو امنیت رویدادها رو بر عهده داشتی.
‫رئیس ارتباطات بودی ‫سخت‌تر می‌شد.
‫ولی ما گفتیم امنیت.
‫تو امنیت رویدادها رو ‫تضمین می‌کردی. همین.
‫به من گفتن ‫ممکنه درباره جلسات بپرسن.
‫من ایستگاه بعدی پیاده میشم.
‫اونا تو خونه رئیس بری عبدولایه هستن.
‫تو مقامات کمیته محلی رو نمی‌شناسی؟
‫گوشیتو بده.
‫رئیس فدراسیون ‫آقای آلاسان دیالو هستن.
‫تو بامبتو، رئیس کمیته محلی ‫آقای عبدولایه بری هستن.
‫دبیر اطلاعات ‫و ارتباطات آقای باکاری سو هستن.
‫خزانه‌دار خانم مریم کامارا هستن...
‫من اینجا پیاده میشم. مرور کن.
‫به من گفتن ممکنه بپرسن ‫زندان چطور بود.
‫تاریک بود. برق نداشت.
‫ممکنه بپرسن رو دیوارها چی بود.
‫عکس رئیس جمهور، آلفا کنده.
‫عکسش رو دیواره.
‫‏-همین؟ ‫‏-آره.
‫هیچوقت نگو یه گینه‌ای ‫بهت کمک کرده. فهمیدی؟
‫بگو مددکار اجتماعیت بهت تو نوشتن کمک کرده.
‫ببخشید، باید به اتوبوسم برسم.
‫به امید دیدار.
‫سلیمان، پول من!
‫بله، گیسلین.
‫لطفا، من تقریبا رسیدم به گاردو نورد.
‫میتونی اتوبوس رو نگه داری؟ ‫یه چیزی سر هم کن.
‫‏پاریس، ایستگاه گاردو نورد...
‫‏-لطفا، آقا. ‫‏-دوست من!
‫‏-من دارم با اتوبوس میرم! ‫‏-نه، خیلی دیره.
‫فایده نداره!
‫لطفا آقا!
‫لطفا!
‫هوا سرده، لطفا. ‫من نمی‌تونم بیرون بخوابم!
‫لطفا!
‫من اجازه ندارم باز کنم!
‫کدیاتو، چطوری؟
‫‏-من خوبم. تو چطوری؟ ‫‏-امیدوارم خواب نبودی.
‫‏خواب نبودم. ‫تو چطوری؟
‫ببخشید، میشه دوربینت رو روشن کنی؟
‫خب، چطوری؟
‫‏من خوبم.
‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫‏-چشمات چی شده؟ ‫‏-هیچی نیست.
‫‏چشمات ورم کرده. ‫چی شده؟
‫‏-هیچی نیست. ‫‏-آسیب دیدی؟
‫چیز جدی‌ای نیست. می‌تونیم حرف بزنیم.
‫اصلا هیچی نیست.
‫خب، بگو ببینم، ‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫‏فکر کردم علاقه‌ای نداری.
‫یعنی چی، ‫علاقه‌ای ندارم؟ تو می‌دونی که دارم.
‫‏-دیروز، آدمای زیادی بودن. ‫‏-چیزی که دیروز گفتی...
‫‏انگار همدیگه رو نمی‌شناختیم.
‫‏-بیا دیگه، کدیاتو... ‫‏-تو منو فراموش کردی!
‫نه. فراموش کردم؟
‫‏از وقتی رفتی فرانسه، ‫‏ما رو فراموش کردی.
‫این حرفها رو نزن.
‫چطور می‌تونم تو رو فراموش کنم؟
‫‏نمی‌دونم.
‫نمی‌خوای ازدواج کنی؟
‫‏تو می‌دونی من چی می‌خوام.
‫‏من می‌خوام برم...
‫‏از طریق دریا...
‫‏یا از طریق صحرا بیام به تو ملحق شم.
‫‏- اینجا؟ ‫‏-من می‌خوام بیام تو اروپا بهت ملحق شم.
‫‏- صبر کن. ‫‏-من نمی‌ترسم.
‫کدیاتو، به من گوش کن.
‫تو هیچ تصوری نداری ‫سفر از طریق دریا چطوریه.
‫تو نمی‌دونی چی در انتظارته.
‫اگه می‌دونستی زنها ‫چی میکشن، اینو نمی‌گفتی.
‫من بهت علاقه دارم. جدی میگم.
‫اگه می‌تونستم،
‫با تو ازدواج می‌کردم.
.آره
‫ولی...
‫خدا سرنوشت ما رو یکی نکرد.
‫پس چیزی که می‌خواستم بگم
‫اینه که می‌تونی با این مهندس ازدواج کنی.
‫کدیاتو...
‫ببخشید، کدیاتو،
‫ولی مهندسی که میگی،
‫به نظرت جذابه؟
‫خوشتیپه؟
‫‏به نظر من تو جذابی.
‫عکسش رو برام بفرست، تا ببینمش.
‫وقتی اسمش رو میارم، سرت رو تکون میدی.
‫حتی نمی‌دونم قدش بلنده یا کوتاهه.
‫‏هم خوشتیپه و هم قدش کوتاه نیست.
‫یه عکس بفرست.
‫‏صبر کن.
‫خجالت می‌کشی؟
‫-نه. ‫‏-باشه، بفرست.
‫‏-دیدیش؟ ‫‏-اوه، خدای من!
‫داری اون رو با سلیمان مقایسه میکنی؟
‫‏چطور مگه؟
‫چه کوچولوئه... خدای من!
‫‏اون کوچیک نیست. قدش از تو بلندتره.
‫درد جدایی از تو من رو آتیش می‌زنه.
‫به تمام زمانی که با هم گذروندیم فکر کن.
‫تنها چیزی که آرزو می‌کنم...
‫خوشبختی توئه.
‫خوشبختی تو، کدیاتو.
‫پس، من برای تو و مهندس ‫آرزوی یه زندگی شاد رو دارم.
‫خدا شاهده.
‫من هیچوقت تو رو فراموش نمی‌کنم.
‫‏پس اینطوری تموم میشه؟
.کدیاتو
‫دستت رو بیار بالا.
‫‏خدا کمکت کنه مدارکت رو بگیری.
‫آمین.
‫‏-خدا بهت شانس بده. ‫‏-آمین.
‫‏-خدا تو رو به سمت خوشبختی هدایت کنه. ‫‏-آمین.
‫خدا دعاهات رو بشنوه.
.به امید خدا
بله،‫صبح بخیر آقا.
‫من برای یه تخت برای امشب زنگ زدم.
...خیلی خب
‫سلیمان سانگاره.
‫۱۷ آگوست ۱۹۹۹.
‫‏-سلام، دوست من. چای یا قهوه؟ ‫‏-چای، لطفا.
‫‏-شیر؟ ‫‏-فقط یه کم.
‫بفرما. گرمت میکنه.
‫خیلی ممنون.
‫سلام.
‫ممنونم.
شب بخیر، ‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫یه تصادف کوچیک، چیز جدی‌ای نیست.
‫‏-دکتر رفتی؟ ‫‏-هنوز نه.
‫‏-آدرس می‌خوای؟ ‫‏-نه، خوب میشم. ممنون.
‫‏-مطمئنی؟ ‫‏-مطمئنم.
‫‏-سلیمان؟ ‫‏-خلیل!
.بله
‫‏-پیرهن رو داری؟ ‫‏-همونطور که خواستی.
‫اینجا کجاست؟
‫زیاد میای؟
‫کی این کارو باهات کرد؟
‫‏-درد داره؟ ‫‏-لطفا. یه لحظه صبر کن.
‫‏-کجا خوابیدی؟ ‫‏-بیرون.
‫دیشب ساعت‌ها منتظر موندم.
‫بذار کمکت کنم.
‫‏-مصاحبه امروزه؟ ‫‏-آره.
‫‏-ساعت چنده؟ ‫‏-ساعت ۹.
‫برعکسه.
.چیکار دارم میکنم
‫یه لحظه صبر کن.
‫استرس نداشته باش. ‫خوشبین و آروم باش.
‫حالا شبان شدی؟
‫دارم بهت نصیحت می‌کنم.
‫به من گوش کن و حالت خوب میشه.
پس ‫گوشیت رو یگیر ببینم، لطفا.
‫‏- می‌تونستم یه مدل موی خوب بهت بدم. ‫‏- دست نزن.
‫دست از بچه بازی بردار.
‫استرس نداشته باش.
‫خودت باش.
‫‏- لطفا، ساکت باش! ‫‏- کیفت رو بردار و بریم.
‫‏- این مصاحبه توئه یا منه؟ ‫‏- توئه، ولی...
‫‏- بفرما. ‫‏- منم باهات میام.
.روز بخیر
‫خانم هونورین مبوتا، لطفا.
‫آقای سمیر زید، لطفا.
‫‏- بفرمایید. ‫‏- ممنون.
‫مصاحبه رو شروع می‌کنیم.
‫این میکروفون رو اینجا می‌بینی. ‫همه چیز ضبط میشه.
‫اگه درخواستت رد بشه،
‫تو حق داری به این تصمیم اعتراض کنی ‫و به ضبط گوش کنی.
‫فهمیدی؟
‫برای ضبط، لطفا با صدای بلند جواب بده.
‫بله، فهمیدم.
‫از ما خواستی مصاحبه رو ‫به فرانسه بدون مترجم انجام بدی؟
‫بله، من فرانسوی صحبت می‌کنم. ما تو فرانسه هستیم.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، مدرکی داری ‫که به پرونده‌ات اضافه کنی؟
‫‏- بله. ‫‏- ممنون.
‫این کارت عضویتت تو حزب دموکراتیک (UFDG) هست،
‫گواهی،
‫و گواهی پزشکی.
‫خب...
‫از چه کشورهایی عبور کردی ‫قبل از اینکه به فرانسه برسی؟
‫از گینه، ما به مالی رفتیم.
‫ما از صحرا عبور کردیم.
‫ببخشید که حرفت رو قطع می‌کنم. فقط اسم کشورها رو بگو.
‫پس بعد از مالی، کجا رفتی؟
‫بعد از مالی، ما به الجزایر رفتیم.
‫چقدر اونجا موندی؟
‫چند هفته. بعدش به لیبی رفتیم.
‫و بعد از لیبی؟
‫بعد از لیبی، ما به ایتالیا رفتیم.
‫بیا داستانت رو از اول مرور کنیم.
‫تو گفتی که اوایل سال ۲۰۱۹ ‫به حزب دموکراتیک ملحق شدی، درسته؟
‫بله، ۳۰ مارس ۲۰۱۹.
‫‏- تو بامبتو، درسته؟ ‫‏- بله.
‫و رئیس کمیته کی بود؟
‫عبدولایه بری.
‫می‌تونی توضیح بدی ‫چی باعث شد به حزب ملحق بشی؟
‫در واقع،
‫این دیدگاه حزب UFDG ‫برای جامعه بود که من رو متقاعد کرد.
‫من اون دیدگاه رو ‫برای کشور جالب دیدم.
‫به عنوان مثال، در مورد آموزش،
‫ما می‌خوایم مدرسه رو ‫برای بچه‌های بالای ۵ سال اجباری کنیم،
‫و همچنین بودجه آموزش رو ‫از ۱۳٪ به ۲۰٪ افزایش بدیم.
‫‏- ثانیا... ‫‏- یه دقیقه صبر کن. ببخشید.
‫‏- پس برنامه تو رو متقاعد کرد؟ ‫‏- دقیقا.
‫چطور درباره حزب شنیدی؟ ‫چی باعث شد باهاشون تماس بگیری؟
‫خب...
‫در واقع این بعد از اخراج بود، ‫ وقتی که اونها...
‫منظورم اینه...
‫بعد از اینکه خانه‌هامون رو خراب کردن،
‫من به انجمن اخراج شدگان پیوستم.
‫‏- برای کسایی که خونه‌شون رو از دست داده بودن؟ ‫‏- دقیقا.
.بله
‫اونجا بود که فعالین حزب UFDG رو ملاقات کردم.
‫باشه.
‫تو گفتی که دبیر امنیتی ‫کمیته محلیتون بودی، درسته؟
‫‏- درسته. ‫‏- کی انتخاب شدی؟
‫۱۲ مه ۲۰۱۹.
‫پس تو ۳۰ مارس به حزب ملحق شدی،
‫و ۱۲ مه ‫به عنوان دبیر امنیتی انتخاب شدی.
‫بله.
‫یه ترفیع سریع، اینطور فکر نمی‌کنی؟
.نمیدونم. نه
‫چطور اون‌ها رو متقاعد کردی؟
‫خب...
‫این...
‫در واقع، اون‌ها...
‫اون‌ها انگیزه‌های من رو دیدن.
‫انگیزه‌های تو.
‫ولی بعدش تو...
‫تو سخنرانی کردی؟ ‫چی گفتی که اون‌ها رو متقاعد کنی؟
‫چطور پیش رفت؟
‫وقت داری، مشکلی نیست.
‫به خاطر فوتباله.
‫من ارتباطش رو نمی‌بینم. ‫باید توضیح بدی.
‫ببینید خانم، من کاپیتان تیم فوتبال بودم.
‫من به سازماندهی مسابقات عادت داشتم،
‫و جوون‌های محله به من احترام می‌ذاشتن.
‫وقتی تو سازمان‌دهنده فوتبال باشی،
‫‏- همه بهت احترام می‌ذارن. ‫‏- باشه.
‫ولی...
‫به طور دقیق‌تر، منظورم اینه، چطور پیش رفت؟
‫من اونجا نبودم، پس تو باید ‫صحنه رو برای من توصیف کنی
‫تا من بتونم بفهمم. ‫آیا کاندیدهای دیگه هم بودن؟
‫خانم،
‫راستش رو بخواید، ‫تعدادمون زیاد بود.
‫نمی‌تونم بگم ‫چند تا کاندید وجود داشت.
‫من همه اون آدما رو یادم نمیاد.
‫باشه. پس کجا برگزار شد؟
‫‏- اون انتخابات، کجا برگزار شد؟ ‫‏- تو بامبتو.
‫دقیقا کجا تو بامبتو؟
‫تو میدون.
‫میدون، تو فضای باز؟
‫بله، تو فضای باز.
‫برگزاری انتخابات ‫تو فضای باز آسون نیست.
‫تو فضای باز بود، ولی تو یه چادر
‫تو میدون.
‫‏"اون‌ها یه چادر برپا کرده بودن."
‫آقای سانگاره، کی دستگیر شدی؟
‫در ۲۳ فوریه...
‫ببخشید، در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰.
‫‏"اکتبر ۲۰۲۰."
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تو ژاندارمری، ‫من رو به یه اتاق بردن.
‫اونجا دو تا بازرس پلیس بودن.
‫دو تا بازرس، درسته؟
‫روی میز کاغذهایی بود.
‫اون‌ها از من خواستن امضاشون کنم، ‫گفتن این اعترافات منه.
‫من گفتم نه.
‫اون‌ها ژاندارم‌ها رو صدا زدن.
‫ژاندارم‌ها شروع کردن به بدرفتاری با من.
‫‏- و اونا... ‫‏- یه دقیقه صبر کن.
‫‏- ادامه بده. ‫‏- اون‌ها شروع کردن به زدن من با باتوم،
‫بعد کمربند، و بعد من رو لگد زدن.
‫و من گفتم نه.
‫بعد...
‫اونها به زدن من ادامه دادن،
‫و وقتی بیهوش شدم، ‫اونها دست‌های من رو گرفتن
‫و اثر انگشت من رو روی کاغذ گذاشتن.
‫بعد از اون اونها سلاح آوردن...
‫قمه بود،
‫تفنگ شکاری...
‫انواع سلاح. اونها رو ‫اطراف من گذاشتن و عکس گرفتن.
‫گفتن من رو با این چیزا دستگیر کردن.
‫آیا افراد دیگه‌ای هم با تو بودن؟
‫نه، من کسی رو تو... نمی‌شناختم
‫هیچ‌کسی رو نمی‌شناختی؟
‫خانم، من تو اتاق بودم، ‫من شوکه شده بودم، پس...
‫و بعد تو به زندان مرکزی منتقل شدی، درسته؟
‫‏- بله. ‫‏- و بعد اون‌ها تو رو کجا بردن؟
‫وقتی به زندان مرکزی رسیدم، ‫اون‌ها من رو به یه سلول بردن
‫که توش ۳۲ نفر بودن.
‫۳۲ نفر؟
‫بله.
‫باشه.
‫این خیلی دقیقه.
‫هیچ‌کدوم از اون‌ها رو می‌شناختی؟
‫نه.
‫از بین اون افراد، نه.
‫هیچ عضو دیگه‌ای از حزب UFDG اونجا نبود؟
‫راستش رو بخواید، من هیچ عضو ‫دیگه‌ای از حزب UFDG ندیدم.
‫من درست متوجه نمیشم.
‫تو حدود ۴۵ روز رو تو زندان گذروندی، ‫پس با مردم صحبت کردی.
‫بله، من با بقیه صحبت کردم.
.تا یه راهی برای خروج از زندان پیدا کنم
‫و بازم هیچ عضو UFDG ‫بین افراد اونجا نبود؟
‫راستش رو بخواید، خانم...
‫نه تو ژاندارمری و ‫نه تو زندان مرکزی.
‫هیچ‌کس رو ممکن بود ‫تو تظاهرات دیده باشی؟
‫نه.
‫منظورم اینه...
‫چه کسی این داستان رو برای تو نوشت؟
‫خودم،
‫ولی من از یه مددکار اجتماعی ‫تو سازمان کمک گرفتم.
‫آقای سانگاره، فکر نمی‌کنم متوجه باشید ‫که من مدام اون داستان رو می‌شنوم.
‫خانه‌های تخریب شده، ‫اعتراضات، زندان،
‫حتی درباره عکس ‫با قمه‌ها.
‫من هفته پیش دو بار شنیدمش.
‫خانم، فکر می‌کنم این طبیعیه.
‫تعدادمون زیاد بود.
‫پس همه داستان مشابهی رو ‫با کلمات مشابه تعریف می‌کنن؟
‫نگران نباش، باشه؟
‫چیزی که مهمه اینه که الان چی به من میگی.
‫این چیزیه که مهمه. ‫چیزی که تو پرونده‌ات هست
‫هنوز هم قابل تغییره. ‫من اینجا هستم تا به تو گوش بدم.
‫پس چه اتفاقی برات افتاد؟ ‫داستان خودت چیه؟
‫‏- این داستان منه، خانم. ‫‏- آقای سانگاره، هنوز دیر نشده.
‫من اینجا هستم تا به تو گوش بدم.
‫چرا گینه رو ترک کردی؟
‫در واقع...
‫این...
‫در واقع، این...
‫وقتی کوچیک بودم، وقتی ۷ سالم بود...
‫ما زندگی می‌کردیم...
‫ما تو خونه پدرم بودیم، ‫من و مادرم.
‫ولی پدرم اون رو فرستاد رفت...
‫چون اون بیمار بود.
‫چون اون...
....اون
‫اون اون رو فرستاد رفت چون...
...برای اینکه مادرم
‫اون مثل بقیه نبود.
‫اعه...
‫مادرت چه مشکلی داره؟
‫همه میگفتن که مادرم
‫یه زن شیطانیه.
‫من، به سختی میتونستم ‫همه این حرفها رو باور کنم.
‫من نمی‌تونستم تحمل کنم ‫چیزی که درباره مادرم میگفتن.
‫اون از نظر ذهنی مریضه، ‫ولی این تقصیر اون نیست.
‫چون...
‫تمام مدت می‌گفتن ‫من پسر یه زن دیوونم.
‫من رفتم چون...
‫مقدار کمی که من ‫تو گینه به دست می‌آوردم کافی نبود.
‫من می‌خواستم یه کاری براش انجام بدم،
‫تا اون حس خوبی داشته باشه.
‫حتی حس خوب،
‫ولی حداقل یه جایی داشته باشه ‫که توش حس بهتری داشته باشه.
‫ولی تو گینه من نمی‌تونستم این کار رو انجام بدم.
‫من هیچی نداشتم، ‫حتی یه جایی برای خوابیدن.
‫به همین دلیل با دوستام رفتم...
‫به الجزایر.
‫فکر کردم اونجا کار می‌کنم،
‫یه کاری برای مادرم انجام میدم...
‫همونطور که معلوم شد، نشد که بشه.
‫رسیدم، مریض بودم،
‫و دوستهام آماده شده بودن ‫که به لیبی برن.
‫پس من به رفتن با اون‌ها ادامه دادم. ‫ما رفتیم لیبی.
‫تو لیبی، نمیتونی حتی تصور کنی...
‫که تو لیبی چطور بود.
‫اونجا، ما هیچ احترامی نداشتیم.
...اونها با ما بدجوری رفتار می‌کردن
‫وقتی رسیدیم،
‫تنها چیزی که اونجا دیدیم
‫این بود که با ما مثل حیوان‌ها رفتار می‌شد.
‫مثل هیچ‌چی. ‫اون‌ها ما رو مستقیم به زندان بردن.
‫تنها چیزی که از ما می‌خواستن اونجا پول بود.
‫‏"تو به پدر و مادرت زنگ میزنی. ‫اون‌ها این مقدار رو برات می‌فرستن."
‫من هیچی نداشتم.
‫مادرم هیچی نداره.
‫اون به من وابسته‌ست.
‫اونجا تو زندان...
...من
...اونها
‫اونا ما رو شکنجه می‌کردن. اونا...
‫تنها چیزی که می‌گفتن این بود...
‫‏"پول، به پدر و مادرت زنگ بزن."
‫بقیه تونستن ‫به پدر و مادرشون زنگ بزنن.
‫من...
‫خانواده‌ام...
‫تو زندان...
‫مدام فکر می‌کردم ‫که نمی‌تونم تو زندان بمیرم چون...
‫مادرم...
‫من نمی‌تونستم اونجا بمیرم ‫چون اون به من نیاز داره.
‫اون به من نیاز داره.
‫اون...
...من
‫اون به من زندگی داد، ‫من باید یه چیزی در عوض بهش بدم.
‫اون به من گفت دروغ نگم، ‫ولی من مدام دروغ میگفتم.
‫می‌خوای چیزی اضافه کنی؟
‫نه، همین.
‫فکر می‌کنم کارمون اینجا تمومه.
‫رای نهایی از طریق پست فرستاده میشه.
‫اگه جواب مثبت باشه، ‫تو از حمایت فرانسه برخوردار خواهی بود،
‫تو حق کار کردن و زندگی ‫کردن اینجا رو خواهی داشت.
‫اگه جواب منفی باشه، .تو یک ماه برای درخواست تجدید نظر فرصت خواهی داشت
‫متوجه شدی؟
.بله
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
:مترجم علی کلان
[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] @FRANCOFILMS
[داستان سلیمان]
:فیلمی از [بوریس لوژکین]
:سناریو [بوریس لوژکین و دِلفین اَگو]