‫بعد از تیتراژ، صحنه‌های اضافه‌ای هست, ‫لطفاً تا آخر بمونید,
‫بعداً می‌بینمت، ارن,
‫ها؟ میکاسا,,,
‫برگردیم,
‫اینجا چی کار می‌کنم؟
‫حواست کجاست؟ ‫خواب عمیق بودی؟
‫نه,,,
‫فقط حس می‌کنم یه خواب خیلی طولانی دیدم,
‫درباره چی بود؟
‫یادم نمیاد,,,
‫ارن،
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫فصل اول
‫غرش زمین
‫گوش کن، حلیل, فقط من و تو می‌دونیم این کجاست,
‫می‌خوام اینجا پول جمع کنم ‫تا این کیسه پر بشه,
‫اون وقت برای همه‌مون کافی می‌شه ‫که یه جای خوب برای زندگی پیدا کنیم,
‫ولی رمزی، اگه همین‌جور ادامه بدی,,,
‫یه روز دست چپتم از دست می‌دی,
‫نباید بابابزرگ رو بیشتر از این ناراحت کنی,
‫ولی یکی باید این کارو بکنه,
‫با این چادرهای کهنه‌ای که توش گیر کردیم،
‫زنده موندن تو زمستون خیلی سخته,,,
‫هر سال آدما می‌میرن,
‫پس حلیل، اگه من مردم، لطفاً ‫این پول رو به همه برسون,
‫رمزی,,,
‫قايمش کن!
‫چی شده؟
‫مردم شهر,,, دارن فرار می‌کنن؟
‫چرا؟
‫بعداً، نمی‌دونم دقیقاً چقدر تو آینده،
‫من این آدما رو قتل‌عام می‌کنم,
‫خیلی زود، همشون می‌میرن,
‫نه، من می‌کشمشون,
‫قبلاً مشخص شده که این کارو می‌کنم,
‫فکر کنم هیچ راهی برای زنده موندن ‫جزیره پارادیس پیدا نکردیم,
‫همه‌چیز اینجا نابود می‌شه,
‫خونه‌ها،
‫آدما،
‫حیوونا،
‫زندگی آدما،
‫رویاهاشون,,,
‫مامان چی فکر می‌کنه؟
‫نباید ما الدیایی‌ها باشیم که می‌میریم؟
‫همون‌جوری که پادشاه دیوارها ‫یه مسیر منتهی به مرگ رو انتخاب کرد؟
‫حداقل، تعداد کشته‌ها تو جزیره
‫فقط کسری از بقیه دنیا می‌شد,
‫اینم درسته که اگه الدیایی‌ها کامل نابود شن، ‫مشکل تایتان‌ها هم تموم می‌شه,
‫نمی‌تونم قبول کنم که همه‌چیز این‌جوری تموم شه,,,
‫این صحنه,,,
‫تو خاطرات آینده دیدمش,
‫به احتمال زیاد،
‫من این بچه رو نجات می‌دم,
‫این بچه یه پناهنده خارجیه ‫و جیب‌بر قهاریه,
‫اینجا محل کار و کاسبی ماست,
‫به عبارت دیگه، برای ما، ‫این مثل تمیزکاریه,
‫به تو ربطی نداره, ‫گمشو برو,
‫آره,,, راسته,
‫دارم به چی فکر می‌کنم؟
‫من بالاخره این بچه رو هم می‌کشم,
‫فکر می‌کنم کی‌ام؟
‫بگیر!
‫من کارهای وحشتناکی کردم,
‫حق ندارم ادای آدمای درستکار رو دربیارم,
‫به نظر میاد آینده عوض نمی‌شه,
‫ممنون!
‫منم مثل توام، راینر,
‫یه آدم نصفه‌نیمه و بی‌خاصیت,
‫نه، اشتباهه,
‫من از اونم بدترم,
‫ببخشید,
‫ببخشید, خیلی متأسفم,
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫رمزی! حلیل!
‫زود باشین! با ما بیاین!
‫رمزی!
‫فرار کنین! بدویین!
‫چرا تایتان‌ها اینجان؟!
‫کوه‌ها!
‫به جاهای بلند برین!
‫فایده نداره! اونجا رو نگاه کنین!
‫تایتان‌ها تو کوه‌ها هم هستن!
‫خدا بهمون رحم کنه!
‫کارمون تمومه!
‫جایی برای فرار نیست!
‫مارلی‌ها بدون خبر دادن به ما فرار کردن؟
‫خیلی سریعن!
‫حداقل بچه‌ها رو نجات بدیم!
‫رمزی، قراره زیر پاهاشون له بشیم؟
‫این اتفاق نمی‌افته! تسلیم نشو!
‫برای نجات جزیره,,, برای نجات الدیا,,,
‫ولی,,, یه چیز دیگه هم هست,,,
‫پول!
‫حلیل!
‫واقعیت دنیای بیرون دیوارها
‫با دنیایی که رویاهام توش بود فرق داشت,,,
‫حلیل!
‫با دنیایی که تو کتاب آرمین دیده بودم فرق داشت,
‫وقتی فهمیدم انسان‌ها بیرون دیوارها زنده‌ان،
‫من,,,
‫ناامید شدم,
‫من,,, اینو می‌خواستم,,,
‫می‌خواستم,,, همه‌چیز رو نابود کنم,,,
‫ببخشید, متأسفم,
‫ببخشید,
‫خیلی متأسفم!
‫بیاین! درو باز کنین! لطفاً بذارین بیایم تو!
‫سلام؟ کسی اونجاست؟
‫یکی!
‫عزیزم,
‫اینجاست، مگه نه؟ ‫روز قضاوت برای ما رسیده,
‫از لحظه‌ای که به دنیا اومدم،
‫همیشه یه دیوار خفه‌کننده جلوم بود,
‫آب شعله‌ور،
‫سرزمین‌های یخی،
‫دشت‌های برفی شنی,,,
‫کسایی که این چیزا رو دیدن
‫آزادترین آدمای دنیا بودن,
‫این,,,
‫آزادیه!
‫بالاخره به این منظره رسیدیم,
‫مگه نه، آرمین؟
‫ارن,,,
‫زخمات خوب شدن حالا؟
‫ها؟ آنی؟
‫آره، چون یه کم وقت داشتیم,,,
‫فکرشم نمی‌کردم بتونیم این‌جوری استراحت کنیم,
‫می‌خوای کنارم بشینی؟
‫می‌خواستم,,, ازت تشکر کنم,
‫ها؟
‫که سال‌ها اومدی باهام حرف زدی,
‫ممنون,
‫اوه, آره,
‫اون‌قدر تنها بودم که فکر می‌کردم دیوونه می‌شم,
‫شنیدن حرفای تو و هیج ‫تنها خوشحالیم بود,
‫آنی,,,
‫ولی چرا وقتتو صرف حرف زدن ‫با یه سنگ بی‌جواب کردی؟
‫دخترای شادتر و مهربون‌تری ‫برای حرف زدن بودن، نه؟
‫اون,,,
‫مسئله این نیست,
‫چون می‌خواستم تو رو ببینم، آنی,
‫چطور؟
‫چی؟ واقعاً نمی‌دونی؟
‫بعد این همه اذیت کردن هیج؟
‫نمی‌دونم,
‫دارم چی کار می‌کنم؟
‫الان، هزاران، شاید میلیون‌ها نفر،
‫دارن تو دنیا زیر پاهاشون له می‌شن، و ما,,,
‫می‌دونم,
‫با دشمنی مثل من حرف می‌زدی ‫چون آدم خوبی هستی, درسته؟
‫به همین دلیل نمی‌خوای از حرف زدن ‫با ارن دست بکشی,
‫هر لحظه ممکن بود بیدار شم,
‫حرف زدن با یه هیولا یه راه دیگه ‫برای جلوگیری از درگیری بود,
‫درسته؟
‫نرو,
‫راستی، قبلاً هم بهت گفتم، ولی,,,
‫واقعاً از عبارت "آدم خوب" خوشم نمیاد,
‫من کلی آدم رو کشتم,
‫از جمله غیرنظامی‌ها,,, حتی بچه‌ها,,,
‫و حالا تصمیمی گرفتم که به مردم ‫جزیرم خیانت می‌کنه،
‫و دوستامو کشتم,
‫خیلی وقته که منم یه هیولا شدم,
‫یه بخشیم فکر می‌کرد یه روز،
‫قولی که با ارن برای کشف دنیای ناشناخته ‫دادیم با هم،
‫واقعیت پیدا می‌کنه,
‫جهان ناشناخته اون چیزی که فکرشو می‌کردیم نبود، مگه نه؟
‫آره, با دنیایی که رویاهامون توش بود فرق داشت,
‫ولی,,,
‫می‌خوام باور کنم که هنوز چیزی ‫اون‌ور دیوارها هست که نمی‌دونیم,
‫که هنوز ندیدیمش,
‫آروم شده، نه؟
‫مردم ادیها حتماً به جنوب فرار کردن،
‫چون هیچ کشتی‌ای اینجا نیست,
‫خب، پس حالا دست قبیله آزومابیتوییم,
‫آره، و هر کاری لازم باشه می‌کنیم ‫تا قایق پرنده رو به هوا بفرستیم,
‫پوشش رو بردارین!
‫زود باشین!
‫لعنتی! این مواد منفجره سد راهن,
‫بیاین ببریمشون و بندازیمشون دور,
‫صبر کن,
‫شاید بتونیم ازشون استفاده کنیم, ‫بیاین بارشون کنیم رو قایق پرنده,
‫چطور ممکنه؟!
‫همه مردن؟
‫فرمانده ماگات,,, خانوادم تو لیبریو,,, همشون؟!
‫غرش زمین تا حالا بیشتر قاره مارلی رو نابود کرده,
‫حالا چی کار کنیم؟
‫چی کار می‌کنیم؟ دیگه کسی نمونده!
‫ببخشید, نمی‌دونم,
‫آنی، تجهیزاتت رو چک کن,
‫هنوز به تجهیزات جدید ODM عادت نکردی، نه؟
‫با راینر برو اون‌ور و یه کم تمرین کن تا عادت کنی,
‫چرا؟
‫باید,,, کارایی که می‌تونیم رو بکنیم,,, پس,,,
‫فکر کنم گفتم که دارم کنار می‌کشم,
‫حتی نمی‌خوای سوار قایق پرنده بشی؟
‫ببخشید، ولی من می‌مونم,
‫نجات دادن بشریت,,, ‫واقعاً درکش نمی‌کنم,
‫اگه چیزی باشه، ما الدیایی‌های تو مارلی ‫از همون بدو تولد زیر فشار این "بشریت"ی بودیم ‫که می‌خوای نجاتش بدی,
‫از وقتی به دنیا اومدیم,
‫حتی اگه فرض کنیم غرش همین حالا متوقف شه،
‫با نابودی مارلی،
‫دیگه کسی نیست که از الدیایی‌ها محافظت کنه,
‫واقعاً از این بابت متأسفم،
‫وقتی اونا همه‌چیز رو دارن می‌ذارن
‫برای یه امید باریک ‫که سرزمینشونو نجات بدن,
‫ولی,,, دیگه نمی‌تونم بجنگم,
‫می‌خوام وقتی که برام مونده رو
‫با آرامش زندگی کنم,
‫این کی اتفاق افتاد؟
‫چی کی اتفاق افتاد؟
‫باشه, گرفتم,
‫چی رو گرفتی؟
‫دیگه لازم نیست عذاب بکشی,
‫ولی,,, آرمین قراره با ما سوار قایق پرنده شه ‫و بره سمت ارن,
‫می‌دونم,
‫تو چی؟ تو چی می‌خوای؟
‫می‌خوای ارن رو بکشی تا بشریت رو نجات بدی؟
‫نمی‌کشمش,
‫ارن خیلی دور شده، ‫و من می‌رم دنبالش تا برگردونمش,
‫فقط همین کارو می‌کنم,
‫راستی،
‫شالت رو گم کردی؟
‫پیش منه,
‫این دیوونگیه! هنوز باید تو تخت باشی!
‫تو تخت بمونم؟
‫اگه بیشتر دراز بکشم، شماها ‫کامل منو فراموش می‌کنین,
‫اون یارو ریش‌دار که بعد از شکستن دستش غشش زد، بیدار شده,
‫اگه ازش نپرسیم ارن کجا می‌ره، خودم رو نمی‌بخشم,
‫اگه فرض کنیم یه ناوگان جهانی ‫برای حمله به جزیره پارادیس راه بیفته،
‫اینجا تو بندر دریایی کاریفا جمع می‌شن,
‫بعد از حمله به لیبریو،
‫یه ماه بهشون وقت می‌دیم ‫تا اتحاد جهانی رو جمع کنن،
‫بعد تو با تماس با زیک ‫کنترل تایتان بنیان‌گذار رو می‌گیری
‫و یه غرش محدود رو فعال می‌کنی,
‫چند صد تایتان تو بخش شیگانشینای دیوار بیرونی
‫باید به‌راحتی بتونن نابودشون کنن,
‫فقط همین هدفشه؟
‫این برای چند دهه پارادیس رو دست‌نخورده نگه می‌داره؟
‫یه ملتی که ناوگانش رو از دست بده، ‫به فروپاشی اقتصادی می‌رسه,
‫اگه این برای همه ملت‌های بزرگ اتفاق بیفته، ‫ضربه بیشتر از کافی می‌زنه,
‫اگه بخوام هدف دیگه‌ای انتخاب کنم، ‫قلعه تو کوه‌های جنوبی مارلی می‌شه,,,
‫پایگاه تحقیقاتی کشتی هوایی اینجا ‫یه کم نگران‌کننده‌ست,
‫به احتمال زیاد، اون ‫هدف دوم ارنه,
‫قلعه سالتا,,,
‫درسته, اگه از وجود سلاح‌هایی خبر داشته باشه
‫که حتی یه شانس کوچیک برای آسیب زدن ‫به تایتان بنیان‌گذار داشته باشن,,,
‫فکر کنم بعد از بندر کاریفا، ‫مقصد بعدیش اونجاست,
‫می‌ره تا کشتی‌های هوایی رو نابود کنه,
‫خیلی حرف‌گوش‌کن جواب دادی,
‫یه درخواست از همتون دارم,
‫لطفاً یه چیزی رو قبول کنین,
‫زیک شکست خورد, ولی حق با اون بود,
‫تنها راه‌حل مشکل دوهزارساله الدیایی‌ها
‫طرح ناباروری بود,
‫مطمئنم بعد این فاجعه اینو می‌بینین,
‫آره, قبول دارم,
‫ن تونستم به ارن هیچ راه‌حلی نشون بدم،
‫یا امید، یا آینده‌ای,
‫ناتوانیمو قبول دارم,
‫این آخرین سوخت کشتی‌مونه,
‫همین‌جا بذارینش,
‫لطفاً اون دو تا رو با خودتون ببرین,
‫توی کشتی بودن امنیتشون رو تضمین نمی‌کنه,
‫ولی بهتر از اینه که با قایق پرنده ببرینشون,
‫مشکلی ندارم، البته، ‫ولی اونا قبول می‌کنن؟
‫تو کابینشون حبسشون می‌کنم,
‫تا قایق پرنده بلند شه نذارین بیان بیرون,
‫تو چی؟
‫باید دِین رفقای افتادم رو ادا کنم,
‫نقشم رو به‌عنوان یه جنگجو انجام می‌دم,
‫هانگه!
‫حدود یه ساعت دیگه، می‌تونیم ‫آماده‌سازی برای بلند شدن رو شروع کنیم!
‫گرفتم!
‫شنیدین چی گفت, ‫هر کدومتون تجهیزاتتون رو چک کنین,
‫بله، فرمانده!
‫دو تا انگشت برام کافیه, آماده‌ام,
‫پس فقط منم که دارم فرار می‌کنم,,,
‫نگران نباش,
‫از اولشم تو زیر دست مارلی نبودی,
‫دیگه لازم نیست چیزی رو به دوش بکشی,
‫همه این مدت، می‌خواستم ازت
‫و برتولت عذرخواهی کنم,
‫همه‌چیز برمی‌گرده به اون روز،
‫وقتی مأموریتی که این همه‌چیز رو شروع کرد ادامه دادم,
‫اگه اون روز برگشته بودم،
‫تو و برتولت می‌تونستین برگردین خونه ‫و خانوادتون رو ببینین,
‫حتی عذرخواهی کردنم یه جور خودستایی به نظر میاد,
‫آره, نمی‌دونم چند بار تصمیم گرفتم بکشمت، ‫ولی جلوی خودمو گرفتم,
‫خوشحالم که نکردی,
‫مواظب گابی و فالکو باش,
‫بله، قربان,
‫آنی!
‫آنی، مواظب خودت باش!
‫بعداً می‌بینمت!
‫آرمین، با این مشکلی نداری؟
‫با چی؟
‫راستش، داشتم بهش تکیه می‌کردم,
‫ولی آنی دیگه به اندازه کافی جنگیده,
‫آره, من,,,
‫می‌خوام آنی همون آنی بمونه,
‫مطمئنید می‌خواین با ما بیاین؟
‫اگه فرض کنیم غرش متوقف شه، ‫الدیایی‌ها تو موقعیت خوبی قرار نمی‌گیرن,,,
‫نمی‌خوام قبول کنم، ‫ولی حق با تو بود، هانگه,
‫ژنرال ماگات داشت یه دستور آخرین بهمون می‌داد:
‫که با هم همکاری کنیم ‫و کاری که لازمه رو انجام بدیم,
‫پیک,
‫دوست دارم یه بار رو پشت تایتان گاری سوار شم ‫و گرمای بدنشو حس کنم وقتی—
‫نه,
‫یهو ترسناک شد,
‫می‌بینم عشقت به تایتان‌ها هنوز بی‌جوابه، چهارچشمی,
‫به‌زودی باهاشون رفیق می‌شیم,
‫بگو ببینم، لِوای, ‫فکر می‌کنی همشون دارن نگاهمون می‌کنن؟
‫فکر می‌کنی حالا که اینجاییم، ‫می‌تونیم جلوی رفقای افتادمون سربلند باشیم؟
‫شروع نکن مثل اون حرف زدن,
‫خوبه, سوخت‌رسانی رو شروع کنین!
‫بله، قربان,
‫خدا رو شکر,
‫قبل از اینکه غرش برسه، موفق می‌شیم,
‫فلوک,,,
‫نگو که تا اینجا به کشتی آویزون بودی—
‫هانگه!
‫تو مخزن سوخت سوراخه!
‫این‌جوری نمی‌تونیم پرواز کنیم!
‫امیدتون رو از دست ندید,
‫اگه سوراخ‌ها رو بپوشونیم، می‌تونیم درستش کنیم!
‫ابزار جوشکاری رو بیارید!
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫با ورقه‌های حلبی، می‌تونیم ‫تو یه ساعت تمومش کنیم، به زور,
‫این صدا,,,
‫نگو که,,,
‫اومد,
‫غرش,,, رسید,
‫این کارو نکن,
‫لطفاً,,, نکن,,,
‫موتور رو چک کنید! عجله کنید!
‫فلوک,,,
‫آماده باشین هر لحظه سوخت‌رسانی رو شروع کنید!
‫هر,,, کی,,, تو,,, ‫جزیره,,, کشته,,, می‌شه,,,
‫شیاطین ما,,,
‫تنها,,,
‫امید,,, ما,,, هستن,,,
‫بیا دیگه! فلوک!
‫مرد,
‫همون‌طور که گفتی، فلوک,
‫ولی من نمی‌تونم تسلیم شم,
‫حتی اگه امروز ناامیدکننده باشه،
‫شاید یه روز,,,
‫چرا؟ بذارید بریم بیرون!
‫تایتان‌ها پشت درن، مگه نه؟
‫بذارید بریم بیرون!
‫در رو باز کنید!
‫بیاید دیگه!
‫ساکت باشین!
‫آرمین، ایده‌ای داری؟
‫فقط یه ایده,
‫من می‌مونم و اونا رو کند می‌کنم,
‫نمی‌تونی تو باشی,
‫تو تنها برگ برنده‌مون ‫برای متوقف کردن ارنی,
‫من این کارو می‌کنم,
‫این که مشخصه راهش نیست,
‫نمی‌تونیم یه ذره دیگه از ‫قدرت تایتان‌ها خرج کنیم,
‫من بودم که تا اینجا شما رو رهبری کردم,
‫و کلی از دوستا و رفقامون رو کشتیم تا به اینجا برسیم,
‫من مسئولیت اینو می‌پذیرم,
‫هانگه,,,
‫آرمین آرلرت,
‫من بدین وسیله تو رو پانزدهمین فرمانده ‫گروه شناسایی معرفی می‌کنم,
‫این مقام یه ویژگی خاص می‌خواد—
‫یه ذهنیت که همیشه ‫دنبال فهمیدن باشه,
‫هیچ‌کس مناسب‌تر از تو نیست,
‫همه رو به دست تو می‌سپارم,
‫خب، اینم از این,
‫بعداً می‌بینمتون، همه,
‫آه، آره,
‫حالا لِوای زیردست توئه، ‫پس حسابی بذارش سر کار,
‫هی, چهارچشمی,
‫می‌فهمی که، درسته، لِوای؟
‫نوبت من بالاخره رسید,
‫از شدت اشتیاق برای ‫یه خروج خیلی باحال دارم دیوونه می‌شم,
‫جلوی این حالمو نگیرید,
‫قلبت رو تقدیم کن,
‫اولین باره که ‫می‌شنوم اینو می‌گی,
‫هانگه!
‫آه، تایتان‌ها واقعاً شگفت‌انگیزن!
‫درش بسته شد! سوخت‌رسانی رو شروع کنید!
‫عجله کنید! عجله کنید!
‫دقیقاً بالای سرمونن!
‫دیگه وقت برای سوخت‌رسانی نیست! ‫موتور رو روشن کنید!
‫بدنه رو به جلو هل بدید!
‫اونا به وقت بیشتری نیاز دارن؟!
‫داغه!
‫کشتی رو بلند کنید!
‫دستم رو بگیر!
‫هانگه,,,
‫خداحافظ، هانگه,
‫ما رو تماشا کن,
‫قایق پرنده!
‫بلند شد,
‫هانگه، تو نقش خودت رو به انجام رسوندی,
‫اروین؟
‫همتون,,,
‫می‌فهمم,
‫بهت می‌گم، بعد از اینکه فرمانده شدم ‫واقعاً دستام پر بود,
‫یعنی با حماقت ارن,
‫آره، خیلی سختت بود,
‫می‌تونی همه‌شو برامون تعریف کنی,
‫آره,
‫فصل دوم
‫گناهکاران
‫سوخت,,,
‫آره, فقط تونستن ‫مخزن رو نصفه پر کنن,
‫ما رو به قلعه سالتا می‌رسونه؟
‫من مطمئن می‌شم که به قلعه برسیم,
‫این پرواز آخرین امیدمونه، ‫و هانگه برای دادنش به ما جونش رو داد,
‫من شما رو به اون پایگاه می‌رسونم, قسم می‌خورم,
‫پس مطمئن شید که غرش رو متوقف می‌کنید،
‫هر چی که لازم باشه,
‫می‌کنیم,
‫تو دستاتیم، اونیانکوپون,
‫خب، حالا,,,
‫بیاید نقشه‌مون رو بچینیم,
‫پیک، کاپیتان لِوای، آیا این تقریباً ‫شکل تایتان بنیان‌گذار هست؟
‫آره، هرچند زیاد خوب ندیدمش,
‫در اصل، یه بسته عظیم ‫از استخون‌هاست که مثل حشره حرکت می‌کنه,
‫اگه مثل تایتان معمولی باشه، ارن ‫باید تو گردن نزدیک سرش باشه,
‫با توجه به توانایی‌های چکش جنگی، ‫این تضمین‌شده نیست,
‫به عبارت دیگه، نمی‌دونیم ‫ارن تو کدوم بخششه,
‫حتی اگه ندونیم کجاست، ‫می‌تونیم کلش رو منفجر کنیم,
‫همون‌جوری که تو بندر لیبریو رو ‫با تایتان عظیم نابود کردی
‫با تایتان عظیم,
‫این مطمئناً ‫موثرترین روشه,
‫ولی اینو برای بعد از اینکه ‫شانسمون برای حرف زدن تموم شد نگه می‌داریم,
‫اگه هنوز راه دیگه‌ای برای متوقف کردن ارن نباشه،
‫اون آخرین راه‌حلمونه,
‫خوبه که یه راه‌حل آخر داشته باشیم و اینا،
‫ولی مگه ارن از طریق زیک ‫بنیان‌گذار رو کنترل نمی‌کنه؟
‫اگه اول زیک رو بکشیم، ‫غرش متوقف نمی‌شه؟
‫درسته, ممکنه جواب بده!
‫مدرک قطعی‌ای نیست، ‫ولی هانگه فکر می‌کرد جواب می‌ده,
‫ولی اگه مکان زیک رو هم ندونیم,,,
‫فقط باید اون حرامزاده، ‫تایتان حیوان، رو تو اون استخونا پیدا کنیم,
‫من زیک رو نابود می‌کنم,
‫کمکم کنید این کارو بکنم,
‫کاپیتان,,,
‫البته, کلی از دوستا و ‫رفقامون رو کشتیم تا اینو به هوا بفرستیم,
‫نمی‌تونیم بذاریم اون قتل‌عام ‫بی‌فایده بوده باشه,
‫همه‌چیز برای متوقف کردن غرشه,
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم,
‫ژان,,,
‫من ساموئل و داز رو زدم ‫و آدمای دیگه‌ای که می‌شناختم رو تکه‌تکه کردم,
‫بهم گفتن خائن، همون‌طور که این کارو می‌کردم،
‫و کل اون مدت به خودم می‌گفتم ‫که این برای نجات جهانه,
‫بهم بگو، راینر,
‫برای تو، برتولت و آنی هم ‫دردناک بود، مگه نه؟
‫دیگه نمی‌تونم حتی ‫گناهایی که مرتکب شدم رو جبران کنم,
‫حتی اگه بقیه بشریت رو نجات بدیم، ‫شک دارم خودمو ببخشم,
‫پس,,,
‫خب، بیایم حداقل بقیه ‫بشریت رو نجات بدیم,
‫حق با توئه، راینر,
‫حتی اگه نتونیم جبرانش کنیم،
‫باید هر کاری که می‌تونیم بکنیم,
‫درسته, ما مثل همیم، راینر,
‫من هیچ حقی برای قضاوت کردنت نداشتم,
‫برای نجات بقیه، قاتل شدم,
‫می‌دونی,,,
‫شب حمله به لیبریو، ‫ارن همینو بهم گفت,
‫حس می‌کنم یه بخشی از چیزی که ‫تو سر ارن می‌گذره رو می‌فهمم,
‫ممکنه ارن بخواد ما متوقفش کنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه، فقط یه فکری ‫هست که به ذهنم رسید,
‫یه چیزی کل این مدت اذیتم کرده,
‫ارن قدرتی داره که روی ‫همه تایتان‌ها و الدیایی‌ها اثر بذاره,
‫و با این حال توانایی ما برای استفاده از ‫قدرت تایتان‌هامون عوض نشده,
‫یعنی ارن عمداً بهمون ‫آزادی عمل داده؟
‫دقیقاً, داره بهمون اجازه می‌ده آزادانه عمل کنیم,
‫انگار که بخواد ببینه چطور ‫به کاراش واکنش نشون می‌دیم,
‫چرا؟ ممکنه ما موفق شیم ‫غرش رو متوقف کنیم,
‫اینم براش باید دردناک باشه,
‫انجام قتل‌عام,,, ‫این باری نیست که بتونی راحت تحملش کنی,
‫اگه من بودم، دیوونه‌وار می‌خواستم قدرت بنیان‌گذار رو ‫به یکی دیگه بسپارم,
‫و اگه این ممکن نبود، ‫می‌خواستم تمومش کنم,,,
‫تا یکی تمومش کنه,
‫چی؟
‫باز دوباره؟!
‫این,,,
‫چی، داشت گوش می‌داد؟
‫ارن! لطفاً حرفمو بشنو!
‫دیگه همین کافیه!
‫مطمئنم هیچ‌کس نمی‌تونه تا صدها سال ‫به جزیره حمله کنه!
‫ترس و تخریب ‫به همین شدت بوده!
‫اگه الان متوقفش کنی، می‌تونیم همه‌چیز رو ‫با یه معاهده عدم تجاوز تموم کنیم!
‫دیگه لازم نیست کسی رو بکشی!
‫جزیره حالا دیگه در امانه!
‫ببخشید، ارن!
‫ما بودیم که تو رو تا اینجا کشوندیم!
‫ارن,,,
‫ارن!
‫بقیه‌شو ما درست می‌کنیم!
‫لازم نیست برای خاطر ما ‫به نسل‌کشی ادامه بدی!
‫درسته,
‫ارن!
‫بعد از اتفاقی که برای ساشا افتاد ازت متنفر بودم،
‫ولی تو حقیقت، تو هم ‫درد می‌کشیدی، مگه نه؟!
‫و با این حال، من حتی سعی نکردم ‫از دید تو به چیزا نگاه کنم!
‫ارن,,,
‫من,,, می‌خوام گناهات رو با تو به دوش بکشم,
‫گناهایی که مرتکب شدی,,, ‫ما هم توشون شریکیم,
‫پس لطفاً، دیگه ما رو دور نکن,
‫لطفاً، ارن، برگرد پیش ما!
‫شنیدیشون، ارن,
‫الان انجامش بده، فقط با یه ‫لگد سریع تو پشتت ولت می‌کنم,
‫خب؟ وقتش نیست یه چیزی بگی؟
‫ارن؟!
‫غرش متوقف نمی‌شه,
‫منم آینده جزیره پارادیس رو ‫به شانس واگذار نمی‌کنم,
‫من به جلو رفتن ادامه می‌دم,
‫اونجا,
‫ارن!
‫ها؟! اون,,, یه بچه نیست؟!
‫آره، ولی اون ارنه!
‫ارن!
‫چرا نمی‌پذیری، ارن؟
‫فکر می‌کنی نمی‌تونی به ما تکیه کنی؟
‫چرا بهمون اجازه دادی ‫از قدرت تایتان‌هامون استفاده کنیم؟
‫می‌تونیم اینجا هر چقدر بخوایم حرف بزنیم، درسته؟
‫با ما حرف بزن!
‫ما همیشه با هم بودیم!
‫لطفاً بیشتر از این دور نشو!
‫ارن!
‫برای به دست آوردن آزادی، ‫من آزادی رو از جهان می‌گیرم,
‫ولی من چیزی از هیچ‌کدومتون ‫نمی‌گیرم,
‫همتون آزادید,
‫شما آزادید که از آزادی جهان محافظت کنید,
‫و من آزادم که به جلو رفتن ادامه بدم,
‫تا وقتی هر کدوممون اعتقادات ‫سخت و خم‌نشدنی‌مون رو داشته باشیم، برخورد اجتناب‌ناپذیره,
‫فقط یه کار هست که باید بکنیم,
‫بجنگیم,
‫ولی,,,
‫پس چرا,,,
‫چرا ما رو اینجا دعوت کردی؟
‫برای اینکه بگم هیچ نیازی ‫به بحث کردن نیست,
‫اگه می‌خواید منو متوقف کنید،
‫منو به آخرین نفس‌هام برسونید,
‫شما آزادید,
‫اون چی بود؟
‫همه‌تون خوبید؟
‫به نظر میاد حق با من بود,
‫پس واقعاً هیچ راهی برای حل این نیست؟
‫به نظر میاد با حرف زدن ‫حلش نمی‌کنیم,
‫حالا چی,,,
‫فرمانده؟
‫حالا کجا داریم می‌ریم؟
‫چند روز آینده رو صرف ‫سفر به هیزورو می‌کنیم,
‫من ایمان دارم که گروه بانوی میکاسا ‫غرش رو نگه می‌دارن,
‫با این حال، انتظار دارم که هیزورو دیگه ‫به‌عنوان یه ملت در حال فروپاشی باشه,
‫به نظر میاد یه مدت فقط ‫ماهی برای خوردن داشته باشیم,
‫غذاهای ماهی هیزورو عالی‌ان,
‫خوبه,
‫اوه، فکر کنم پرنده هم برای خوردن باشه,
‫من بودم که زیک و ارن رو ‫به هم رسوندم,
‫فکر می‌کنم هیچ کاری نمی‌تونم بکنم تا جبران کنم
‫گناه به وجود آوردن ‫این قتل‌عام بزرگ رو,
‫پس اگه می‌تونستی برگردی ‫و همه‌چیز رو از نو انجام بدی،
‫از درگیر شدن با الدیایی‌ها خودداری می‌کردی ‫و تماشا می‌کردی که پارادیس نابود شه؟
‫زمان به عقب برنمی‌گرده,
‫ولی حس پشیمونیم هیچ‌وقت تموم نمی‌شه,
‫نمی‌تونم بگم که همه‌چیز تو توانم رو ‫برای پیدا کردن راه بقای الدیایی‌ها انجام دادم,
‫من منافع قبیله‌م و افتخار ‫خانواده‌م رو بزرگ‌ترین وظایفم دونستم,
‫چرا باید چیزی رو از دست بدیم ‫تا بفهمیم,,,
‫چطور به بقیه احترام بذاریم و ارزششون رو بدونیم ‫بدون اینکه خودمون رو اول بذاریم؟
‫ولی حالا,,, دیگه خیلی دیره,
‫آنی، من,,, یه خواب دیدم,
‫یه خواب؟ از گالیارد بود؟
‫خواب از زیک بود,,, ‫نه، خاطرات بود,
‫اگه درست یادم باشه، تایتان مونث می‌تونه ‫توانایی‌های تایتان‌های دیگه رو نشون بده
‫با گرفتن یه بخش از اون تایتان‌ها، درسته؟
‫آره, چون تایتان مونث ‫به‌خصوص برای نشون دادن مناسبه،
‫باید کلی چیز قورت می‌دادم,
‫ولی چرا این مهمه؟
‫همون‌طور که فکر کردیم! پس، اون موقع—
‫شاید یه کاری بتونیم بکنیم!
‫ولی نه,,, صبر کن، فکر می‌کنی—
‫اوه، دیگه ساکت شو!
‫برو یه کم زغال بیار یا یه چیزی!
‫گفتی خاطرات زیک رو دیدی؟
‫آره, من با مایع نخاعی زیک ‫به تایتان تبدیل شدم,
‫به نظر میاد ویژگی‌های تایتان حیوان رو ‫به‌خاطر اون داره نشون می‌ده,
‫می‌فهمم, ادامه بده,
‫خاطره‌ای که بیشتر می‌بینم,,,
‫خاطره پرواز بالای ابرهاست,
‫و این همه‌ش نیست, منم می‌تونم این کارو بکنم,
‫این حس منه,
‫اونجا قلعه سالتاست,,,
‫واقعاً کشتی‌های هوایی اونجان؟
‫نمی‌دونم, تا وقتی نریم بالا نمی‌فهمیم,
‫واقعاً فکر می‌کنی با دزدیدن یه کشتی هوایی ‫بتونی فرار کنی؟
‫شما الدیایی‌ها؟
‫حرفتو نگه دار، مارلیایی,
‫به‌خاطر ماست که زیر پای تایتان‌ها ‫له نشدی,
‫اگه ایده کشتی هوایی جواب نده، ‫خانوادت تو غرش می‌میرن,
‫اگه به ما خیانت کنی، با گلوله من می‌میری,
‫این تنها راه برای زنده موندن همه شماست,
‫مهم نیست اگه شانس کم باشه, ‫ما قراره زنده بمونیم,
‫اشکالی نداره، خانم براون,
‫اون دو تا قوین,
‫مطمئنم با کلت و راینرن—
‫دخترمون تو جزیره شیاطینه!
‫چطور می‌تونه اونجا زنده بمونه؟
‫اگه فقط هیچ‌وقت سعی نکرده بود ‫جنگجو بشه،
‫می‌تونستیم آخرش با هم باشیم,,,
‫راینر,,,
‫آقای فینگر، اون بازوبند رو ‫از پنجره بنداز بیرون,
‫این بازوبند چیزیه که دخترم ‫با فدا کردن همه‌چیز برای کمک به من به دست آورد,
‫اوف,,,
‫هی! اونجا رو نگاه کن!
‫اوه، نه! کشتی‌های هوایی!
‫عجله کنید! اگه حتی یه دونه مونده باشه ‫می‌تونیم برسیم!
‫می‌دونم!
‫هی، اون مه چیه؟
‫غرشه,
‫بالاخره بهمون رسید,,,
‫کارمون تمومه! حتی یه دونه هم نمونده!
‫نه,,, نه بعد از اینکه تا اینجا اومدیم,,,
‫چرا,,,
‫همه‌چیز تموم شد,
‫صبر کن,,,
‫اون کشتی‌های هوایی,,, ‫دارن به سمت تایتان‌ها می‌رن!
‫این یعنی چی؟
‫یه حمله بمبارانه!
‫قراره تایتان‌ها رو از امنیت آسمون ‫منفجر کنن!
‫اونا می‌خوان سرنوشت ‫همه بشریت رو به این ببندن!
‫یه حمله بمباران؟!
‫نجات پیدا می‌کنیم؟
‫توجه، همه واحدهای کشتی هوایی و ‫هر سرباز تو این قلعه,
‫این قلعه آخرین سنگر ‫بشریت باقی‌مونده‌ست,
‫فشاری که روی شونه‌هاتونه ‫قابل اندازه‌گیری نیست,
‫ولی هر چی نتیجه بشه،
‫مسئولیت فقط با شما نیست,
‫مسئولیت این
‫با همه ما بزرگ‌ترهاست,
‫ما از نفرت سوءاستفاده کردیم,,,
‫پرورشش دادیم و تقویتش کردیم,,,
‫با این باور که نجاتمون می‌ده,
‫همه مشکلاتی که از خطاهامون به وجود اومد
‫رو "جزیره شیاطین" ریختیم,
‫در نتیجه،
‫اون هیولا به دنیا اومد،
‫و حالا نفرتمون رو ‫داره به سمت خودمون میاره,
‫اگه به یه معجزه‌ای،
‫دوباره آینده‌ای داشته باشیم،
‫قسم می‌خورم که دیگه این اشتباه رو تکرار نکنم,
‫خانم براون؟
‫کارینا؟!
‫کل این مدت,,, با پسرم,,, ‫مثل یه ابزار انتقام رفتار کردم,,,
‫هنوز هیچ‌وقت,,, ‫یه کار مادرانه براش نکردم,,,
‫منم همین کارو کردم,,,
‫امیدوارم همه‌تون همین قسم رو بخورید,
‫که از این دوره نفرت متقابل جدا شیم,,,
‫واحدهای کشتی هوایی تو آرایشن!
‫وقتی به ارتفاع هدف برسن ‫بمباران رو شروع می‌کنن!
‫که یه دنیای جدید بسازیم که توش ‫آدما از هم مراقبت کنن,,,
‫همین‌جا و حالا، با هیولامون خداحافظی می‌کنیم!
‫تایتان مهاجم داره اقدام می‌کنه!
‫بمباران رو شروع کنید!
‫بمب‌ها رو بندازید!
‫خیلی بالان که بمب‌ها هی خطا می‌رن!
‫بگید ادامه بدن!
‫همه‌چیز رو تو این حمله بذارید!
‫واحدهای کشتی هوایی,,,
‫نابود شدن,
‫متأسفم,
‫همه شما بچه‌های بی‌گناه,,, ما شکستتون دادیم,
‫هی,,, مامان,,,
‫تایتان‌ها دارن این‌طرف می‌آن,
‫می‌ترسم,,,
‫خیلی متأسفم,
‫مطمئنم آنی و راینر ‫تو جزیره پارادیس زنده‌ان,
‫آره,,,
‫نگاه کن,
‫اون چیه؟
‫لعنتی! داریم با بخار کار می‌کنیم!
‫می‌بینمش!
‫آماده بشید برای پریدن!
‫اونیانکوپون، تو هم بیا این‌طرف!
‫هنوز نه! من ادامه می‌دم ‫تا بالای بنیان‌گذار برسیم!
‫بعدش، یه فرود اضطراری می‌کنم!
‫پس مطمئن شید که ‫روی تایتان بنیان‌گذار فرود می‌آین! گرفتید؟
‫اونیانکوپون!
‫اون حرامزاده اون پایینه,
‫اون تایتان حیوان لعنتی!
‫این کارمون رو برای پیدا کردنش راحت می‌کنه!
‫تایتان حیوان رو هدف بگیرین!
‫همه قدرتتون رو برای نابود کردنش بذارید!
‫بیایم غرش رو متوقف کنیم!
‫حالا!
‫ارن!
‫لعنتی! نمی‌تونم فرود کنم!
‫راینر!
‫تایتان زره‌پوش,,,
‫و حتی تایتان گاری هم؟!
‫این تجهیزات ODM هست,,,
‫ممکنه؟! آیا جزیره پارادیس ‫برای متوقف کردن غرش اومده؟!
‫راینر!
‫ارن,
‫یه سؤال دیگه دارم که ازت بپرسم،
‫وقتی که تو رو از اونجا بیرون بکشیم,
‫"تو چه جوری آزادی؟"
‫فصل سوم
‫نبرد آسمان و زمین
‫فکر کنم کشتن یه پوسته خالی
‫هیچ فایده‌ای نداره,
‫همون‌طور که می‌ترسیدم,,,
‫زیک داره از همون روش تایتان چکش جنگی ‫برای مخفی کردن خودش استفاده می‌کنه,
‫یعنی باید یه بدن کوچیک رو ‫تو این توده عظیم استخونا پیدا کنیم؟!
‫هیچ راهی نیست!
‫باید با واقعیت روبه‌رو شیم!
‫آرمین!
‫می‌دونم!
‫تو یه دقیقه، این منطقه رو منفجر می‌کنم,
‫با تایتان گاری همکاری کن تا خودتو کنار بکشی!
‫آرمین,,,
‫ارن می‌دونه که این حمله ممکنه اتفاق بیفته, ‫نمی‌تونم تصور کنم این بکشتش!
‫ولی اگه این استخونا رو منفجر کنم، ‫شاید بفهمیم ارن یا زیک کجان!
‫مواظب باش، آرمین!
‫اگه به دردسر افتادی، ‫ما رو نادیده بگیر و فقط کامل منفجر کن!
‫کسایی که نمی‌تونن چیزی رو رها کنن، ‫نمی‌تونن چیزی رو تغییر بدن,
‫اینو می‌دونم,
‫اگه ول نکنم، هیچ‌چیز عوض نمی‌شه,
‫نمی‌تونم به امیدهای راحت‌م بچسبم,
‫باید با ارن برخورد کنم,
‫آرمین!
‫با سه می‌ریم! یک، دو، سه!
‫حرکت نمی‌کنه,
‫نفس می‌کشه,
‫به نظر میاد سرش خورده,
‫فکر می‌کنی اونم از جزیره پارادیس اومده؟
‫هی! صدامو می‌شنوی؟
‫آنی لئونهارت رو می‌شناسی؟
‫اون دختر منه!
‫هی! آقا! صدامو می‌شنوی؟!
‫اومدن! راینر!
‫اینا دیگه چه کوفتی‌ان؟
‫به نظر نمی‌رسه تایتان‌های خالص باشن, ‫این مطمئنه,
‫چی کار کنیم؟ ‫نیزه‌های تندر تموم می‌شن!
‫مهم‌تر از اون، آرمین زنده‌ست؟
‫کوچک‌ترین جراحت، ‫و اون باید تبدیل شده باشه,
‫یعنی بدون یه خراش ‫گرفتنش,
‫ولی به سمت پشت ارن برده شده،
‫با تایتان‌های بی‌شماری که راهمون رو بستن,
‫حتی تو شرایط عالی، ‫نمی‌خواستم تو اون شلوغی بپرم,
‫پس آروم باش,
‫میکاسا، هجوم نبر,
‫من طعمه می‌شم و بیشترشون رو ‫اول دور می‌کنم,
‫این جواب نمی‌ده، کاپیتان,
‫فهمیدم با چی طرفیم,
‫اونا,,,
‫,,,نسل‌های گذشته ‫نه تایتان‌ان,
‫کی می‌دونه ذهنشون ‫هنوز اونجا باشه یا نه,
‫شرط می‌بندم قدرت تایتان بنیان‌گذار ‫می‌تونه تعداد نامحدودی از اونا رو زنده کنه,,,
‫این سربازای تایتان گذشته که فقط برای جنگیدن ساخته شدن,
‫ما حریف چیزی مثل این نمی‌شیم,
‫دقیقاً,
‫پس نمی‌تونیم با این ‫خیلی راحت برخورد کنیم,
‫من حتی با ارن دوست نیستم، پس,,,
‫چی؟!
‫هی! نمی‌خوای که,,,
‫پیک!
‫آه، لعنتی,
‫هر جوری نگاه کنی، ‫اینجا اولین جاییه که باید بزنیم!
‫من اینجا فقط یه هدف داشتم!
‫صبر کن!
‫برو گمشو، کابوس!
‫پیک!
‫گالیارد؟!
‫این‌طرف، راینر!
‫نگهش دار!
‫کاپیتان!
‫عجله کن, داریم آرمین رو پس می‌گیریم,
‫این تنها راهمونه تو این موقعیت,
‫وگرنه همه‌مون اینجا بی‌فایده می‌میریم!
‫نیروهای پارادیس با تایتان مهاجم درگیر شدن،
‫ولی مسیر و سرعتش عوض نشده, ‫داره این‌طرف میاد!
‫نمی‌تونیم فقط بشینیم و هیچ کاری نکنیم,
‫همه واحدها، با شلیک توپ به دشمن حمله کنید!
‫بله، قربان!
‫ولی قربان! بیشتر پرسنلمون ‫با کشتی‌های هوایی فرستاده شدن,
‫فقط به اندازه کافی نیرو داریم ‫که حداکثر سه توپ رو راه بندازیم,,,
‫آیا این دلیلیه که ما ‫بشینیم و هیچ کاری نکنیم؟
‫حتی همین حالا، اون افراد شجاع دارن ‫با ناامیدی روی پشت عظیم دشمن می‌جنگن,
‫فکر می‌کنی اونا ‫برای چی دارن می‌جنگن؟
‫بیا دیگه، راینر!
‫عجله کن!
‫میکاسا!
‫من ساده‌لوح بودم,
‫دارم بیهوش می‌شم,,,
‫فقط قراره منو خفه کنی؟
‫اینه، ارن؟
‫نه، این اون نیست,
‫این اونه، بنیان‌گذار یمیر,
‫اگه ارن فقط قصد داره به جلو رفتن ادامه بده، همون‌طور که گفت،
‫پس این مقاومت اراده بنیان‌گذار یمیره,
‫که یعنی یمیر هم می‌خواد ‫بشریت رو قتل‌عام کنه,
‫بنیان‌گذار یمیر شکست‌ناپذیره,
‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم,
‫آیا اینجا,,, همه‌چیز,,, تموم می‌شه؟
‫برتولت,,,
‫راینر!
‫شوخی می‌کنی؟
‫بیدار شو، کانی! کاپیتان!
‫ببخشید, به نظر میاد تجهیزات ODMم آسیب دیده,
‫مال منم همین‌طور,
‫دسته راستم خراب شده, نمی‌تونم ما رو بکشم بالا,
‫ژان، ول کن! می‌تونم یه بار دیگه تبدیل شم!
‫بعدش چی؟ فقط برای اینکه ‫تو غرش له بشم، با زره و همه‌چیز؟
‫برای زره‌پوش بودن، ‫تایتانت واقعاً خیلی خراب می‌شه,
‫فکر می‌کنی هنوزم می‌تونیم برنده شیم؟
‫نه,
‫ولی بیایم حداقل تا آخر ‫همه‌جوره بجنگیم,
‫ما گروه شناسایی هستیم, ‫شناسایی‌ها نمی‌دونن کی باید دست بکشن,
‫ژان,,,
‫کانی!
‫کاپیتان!
‫بیا سراغم!
‫من قویم!
‫پس,,,
‫مهم نیست چند بار حمله کنی—
‫میکاسا، یه کم داری سر راهم می‌شی!
‫چی؟
‫بچسب!
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫گوش کن، منم فکر نمی‌کردم ‫اون واقعاً بتونه پرواز کنه,,,
‫ولی بعد واقعاً این کارو کرد، ‫پس چاره‌ای جز اومدن نداشتم؟
‫با این حال، خوشحالم که اومدم,
‫یه پرنده,,,
‫آدما روش سوارن!
‫گابی، تو چرا اینجا اومدی؟
‫چون تو ما رو جا گذاشتی، راینر!
‫منم می‌تونم بجنگم، می‌دونی!
‫آنی!
‫کشتی آزومابیتو غرق شد,
‫نتونست تبدیل تایتان فالکو رو تحمل کنه,
‫حتی با اینکه هیچ مدرک قطعی‌ای نداشتیم که بتونه پرواز کنه،
‫کیومی موافقت کرد که امتحانش کنیم,
‫پس باید ایمانش رو جبران کنیم ‫با متوقف کردن غرش!
‫گابی,,,
‫پس آرمی—منظورم پیکه کجاست؟
‫آرمین اسیر شده، و جونش تو خطره,
‫تایتانی که اونو گرفت ‫باید نزدیک استخوان دم باشه,
‫آنی، به کمکت نیاز داریم,
‫دوستای بچگیت همیشه اسیر می‌شن، مگه نه؟
‫ما پسش می‌گیریم, روش حساب کن,
‫پیک چی؟
‫اون کنار جمجمه‌ست,
‫سعی کرد گردن رو منفجر کنه,
‫ولی تایتان چکش جنگی ‫جلوی اونو گرفته,
‫منفجرش کنه؟!
‫ما عملیات همزمان انجام می‌دیم,
‫کاپیتان!
‫یه گروه آرمین رو نجات می‌ده,
‫ما به انفجار تایتان عظیم نیاز داریم,
‫گروه دیگه دنبال ارن می‌ره ‫و به گردن حمله می‌کنه,
‫به دو تیم تقسیم می‌شیم ‫و همزمان ضربه می‌زنیم,
‫دیگه این تجمل رو نداریم ‫که نگران ارن باشیم,
‫نه، از اولشم نداشتیم,
‫کاپیتان,,,
‫ولی—
‫ولی چی؟
‫پرواز کردن فالکو یه معجزه بود, ‫بدون اون، الان مرده بودیم!
‫آره، و هیچ‌وقت ‫هیچ‌چیز به دست نمی‌آوردیم,,,
‫ژان,,,
‫یه لیست بلند از چیزایی داشتم ‫که می‌خواستم به اون احمق بگم,,,
‫لعنتی!
‫منم نمی‌خوام از ارن دست بکشم!
‫ولی کاپیتان دیگه نمی‌تونه بجنگه به‌خاطر من،
‫و حتی اگه می‌تونست، ‫ما با تایتان بنیان‌گذار روبه‌رو هستیم!
‫اگه هنوزم دست نگه داریم، چطور می‌تونیم برنده شیم؟
‫میکاسا,,,
‫بیا,,,
‫بیایم,,,
‫ارن رو بکشیم,
‫میکاسا,
‫میکاسا!
‫تو فقط روی نجات آرمین تمرکز کن,
‫لازم نیست به چیز دیگه‌ای فکر کنی,
‫باشه,
‫دوباره دارن به سمت تایتان مهاجم می‌رن!
‫ما هم نمی‌تونیم کم بیاریم!
‫حتی اگه فقط یکی دو تا توپ باشه، ‫بهتر از هیچیه!
‫پناهنده‌ها؟
‫صبر کن, شاید نه,
‫به رنگ پریده آستین چپشون نگاه کن,,,
‫شما الدیایی‌اید، مگه نه؟!
‫هی!
‫صبر کنید!
‫ما فقط برای درمان زخمی‌هامون اومدیم!
‫وقت نداریم با این سر و کله بزنیم!
‫هدف واقعیشون چیه؟
‫دیدی، آقای لئونهارت؟ گفتم بهت, ‫نمی‌تونیم از مارلیایی‌ها انتظار کمک داشته باشیم!
‫ما از نظر تعداد ازشون سرتریم, ‫و احتمالاً تو تجربه نبرد واقعی هم همین‌طور!
‫به هر حال، مارلیایی‌ها همیشه ما رو ‫به خط مقدم می‌فرستادن,
‫تفنگاتون رو بذارید زمین، الدیایی‌ها!
‫بس کن!
‫گفتن تفنگاتون رو بذارید زمین!
‫کنductor؟
‫کی,,,؟
‫دبیر مولر!
‫اون چی بود؟
‫آدما هنوزم دارن همدیگه رو می‌کشن؟!
‫فالکو! مواظب پرتابه‌ها باش!
‫میاد!
‫ژان! راینر!
‫نمیرید!
‫شما هم نمیرید,
‫من توجه تایتان‌های چکش جنگی رو جلب می‌کنم!
‫پیک، یه جوری مقاومت کن,
‫حالا، ژان!
‫فقط مقاومت کن، راینر!
‫تا وقتی بتونم اون چاشنی رو فعال کنم!
‫البته که تایتان‌های بیشتری سمت ما پرت می‌کنن,
‫کاش منم می‌تونستم همه‌جهته حرکت کنم!
‫لعنتی! نمی‌تونم نزدیک شم!
‫پیک!
‫نکن! از اونجا بیا بیرون!
‫ژان، اگه فکر می‌کنی من تایتان کارهای عجیبم ‫و برای نبرد مناسب نیستم،
‫کاملاً اشتباه می‌کنی!
‫با استقامت تایتان گاری، ‫تا وقتی نابودم نکنن،
‫می‌تونم تا وقتی برنده شم ادامه بدم!
‫حتی اگه صدها بار تبدیل شم!
‫پس، ژان، نگران من نباش, ‫برو سراغ چاشنی!
‫هرچند، صد تا پیروزی زیاد به کار نمیاد ‫علیه یه میلیون دشمن,
‫چطور جرأت کردن برتولت رو عروسک خیمه‌شب‌بازی کنن؟
‫اونجاست!
‫اون یکی! اون,,, خوک یا هر چی که هست!
‫کدوم؟
‫اون یکی! اون,,, چیز, اونجا!
‫کجا؟
‫کدوم نوع از نه تایتان‌ست؟
‫ممکنه گاری باشه,,, یا حیوان,,, یا شاید فک,
‫با اون چی کار کنم؟
‫میکاسا، یه توضیح جدی بهم بده!
‫دادم!
‫اونجا! اون تایتانی که تازه دوید!
‫اون؟
‫اون اُکاپی نیست؟
‫اُکاپی دیگه چیه؟
‫برو، فالکو!
‫ما اون اُکاپی یا هر چی که هست رو ‫نزدیک استخوان دم گیر می‌ندازیم و آرمین رو پس می‌گیریم!
‫می‌تونم با این تفنگ پشتیبانی کنم,
‫برای نابود کردن این تایتان‌ها ‫بیشتر از این لازمه,
‫زیک کجاست؟
‫کجاست؟
‫حتی اگه پیداش کنم، تو این موقعیت، ‫فقط سر راه می‌شم,,,
‫لعنتی!
‫هیچ‌وقت تو انجام یه دستور ‫ازش شکست نخوردم, نه یه بار,
‫چرا آخرین دستورش ‫این‌قدر برام مشکل ایجاد کرده؟
‫شاید کارمون اون موقع تموم شده بود,
‫اگه تنها کاری که باید می‌کردیم این بود که ‫بچه‌ها رو به دریا برسونیم، پس,,,
‫بهم بگو، آیا زندگی‌هایی که فدا کردید
‫برای این بود که زندگی‌های دیگه رو زیر پا له کنید؟
‫نه,
‫جهانی بدون تایتان که رویاهامون بود
‫قراره یه جای فوق‌العاده شاد باشه, یه دنیای ایده‌آل,
‫وگرنه، ارزش قلب‌هایی که دادن رو نداشت,
‫اروین، هیچ پشیمونی از تصمیمم که تو رو انتخاب نکردم ندارم,,,
‫که آینده رو به کسی سپردم ‫که همون نگاه تو چشاش بود که همه‌تون داشتید,
‫کانی! اون سمت تو رفت!
‫برگرد اینجا!
‫نه!
‫حالا می‌تونه به سمت جمجمه برگرده!
‫آنی!
‫دیگه ندو، اُکاپی!
‫آنی!
‫باید با هم بمونیم، ‫وگرنه خیلی راحت کشته می‌شیم!
‫اُکاپی داره به سمت برتولت می‌ره!
‫خوب نیست,
‫پشت سرمون!
‫بیا دیگه، حرکت کن!
‫تو بدن منی! چرا حرکت نمی‌کنی؟
‫التماست می‌کنم! حرکت کن!
‫همه قراره بمیرن!
‫راینر,,,
‫پیک,,,
‫ژان,,,
‫کانی,,,
‫میکاسا,,,
‫آنی,,,
‫همه‌شون قراره بمیرن!
‫بلند شو، آشغال انسانی!
‫حرامزاده!
‫فضول بی‌فایده!
‫ازت متنفرم!
‫تو همه‌چیز، فقط به خیانت کردن به من ادامه دادی!
‫زندگی دومی که بهمون داده شد! ‫امیدهایی که بهمون بسته شد! مسئولیت‌هامون!
‫همه اینا، و تو هنوز حتی ‫شروع به جبران هیچ‌کدومش نکردی!
‫پس چرا داری اینجا مرده افتادی؟
‫حرکت کن!
‫بلند شو، لعنتی!
‫شن,,,
‫فکر کن,
‫اگه واقعاً مرده بودم،
‫چطور می‌تونستم تو حالتی فکر کنم ‫که مغزم از اکسیژن محروم شده؟
‫این یه خواب، توهم، یا زندگی پس از مرگ نیست,
‫این مسیرهاست,
‫این,,,
‫واقعیته!
‫باید تو دهن یه تایتان باشم, ‫پس چطور می‌دونم به اونا چی داره می‌گذره؟
‫آیا چون همه الدیایی‌ها از طریق مسیرها به هم وصلن؟
‫اگه این درست باشه، شاید چیزی باشه ‫که بتونم اینجا انجام بدم,
‫درسته, فکر کن,
‫فکر کن!
‫سلام، زیک,
‫سلام، دوست ارن,
‫تو هم توسط یمیر بلعیده شدی؟
‫فصل چهارم
‫یه خواب طولانی
‫خیلی خیلی وقت پیش،
‫قبل از اینکه چیزی جز ماده بی‌جان ‫تو این جهان وجود داشته باشه,,,
‫همه‌جور چیز بی‌اهمیت ‫به وجود اومد و از بین رفت,
‫بالاخره، یه چیزی زنده موند,
‫ما به اون چیز می‌گیم "زندگی",
‫آخرین چیزی که زندگی رو نگه داشت ‫این بود که توانایی تکثیر داشت,
‫برای تکثیر، ‫زندگی مدام شکلش رو عوض کرد
‫و با هر محیطی سازگار شد,
‫و این ما رو به امروز رسوند,
‫بیشتر شدن، گسترده‌تر شدن، فراوان‌تر شدن,,,
‫به عبارت دیگه، هدف زندگی تکثیره,
‫این شن، سنگ‌ریزه‌ها، آب,,,
‫هیچ‌کدوم سعی نمی‌کنن تکثیر بشن,
‫با این حال، زندگی هنوزم هر کاری می‌تونه می‌کنه ‫تا گسترش پیدا کنه,
‫با توجه به اینکه مرگ و انقراض ‫برخلاف هدف تکثیره،
‫ما از رسیدن به پایانمون ‫با مجازاتی به اسم ترس باز داشته می‌شیم,
‫مثل هر کدوم از ما، اون هر کاری می‌تونست کرد ‫تا از درد تجربه کردنش فرار کنه,
‫یه بدن قوی‌تر، بزرگ‌تر، جاودانه ساخت،
‫و بعد به یه جهانی فرار کرد ‫که حتی مرگ هم توش وجود نداره,
‫این حقیقته درباره بنیان‌گذار یمیر، و ‫این جهانیه که مرگ توش وجود نداره,
‫اگه اینطوره، پس تعجب می‌کنم,,, ‫هدف یمیر اصلاً چیه؟
‫منم به این فکر کردم,
‫یه مدت دیوونه‌کننده اینجا صرف ‫فهمیدن اون کردم,
‫حتی با همه این قدرت، ‫اون نمی‌تونست با پادشاه فریتز مخالفت کنه,
‫چی باعث می‌شد اون 2000 سال طولانی اینجا بمونه، ‫و کل این مدت از پادشاه فریتز اطاعت کنه؟
‫یه چیزی بود که نمی‌تونست ولش کنه, این مشخصه,
‫ارن تونست بفهمه اون چی بود، ولی من نتونستم,
‫و به همین خاطر، یمیر طرف ارن رو گرفت,
‫یه چیزی باید بهم بگی, چطور می‌شه ‫از اینجا به دنیای بیرون برگشت؟
‫کی می‌دونه؟
‫شخصاً فکر نمی‌کنم ممکن باشه,
‫من از هیچ‌چیز دست نکشیدم,
‫چرا؟
‫اوه، چون,,,
‫برای ادامه تکثیر؟
‫ادامه نسل برات ‫این‌قدر مهمه؟
‫می‌تونی چیزی که الان داره اتفاق می‌افته رو ‫تراژدی زندگی تحت سلطه ترس بنامی,
‫یه فاجعه ترس که به خاطر ‫فعالیت‌های بی‌معنی زندگی به وجود اومده,
‫رفقام دارن می‌جنگن!
‫هنوز برای نجات خیلی‌ها ‫از ترس دیر نشده!
‫اونا دارن با ترسشون می‌جنگن!
‫چرا باختن بد باشه؟
‫زنده بودن یعنی بالاخره مردن,
‫لحظه قبل از مرگ ‫شاید فقط آرامش بیاره,
‫دیگه فقط برای تکثیر انگیزه نداشتن، ‫هیچ‌وقت ندونستن هدف همه‌چیز چیه,,,
‫شاید مثل آزاد شدن باشه,
‫وقتی خورشید داشت غروب می‌کرد,,,
‫من با ارن و میکاسا مسابقه می‌دادم,,, ‫مسابقه تا درخت روی تپه,
‫ارن درست لحظه بعد از اینکه مسابقه رو پیشنهاد داد شروع به دویدن کرد،
‫و میکاسا عمداً پشت سرش آروم‌تر رفت,
‫البته، من آخر شدم,
‫ولی باد اون روز کمی گرم بود،
‫و فقط دویدن خیلی حس خوبی داشت,
‫باد همه برگ‌های مرده رو به هم ریخت,
‫تو اون لحظه، این فکر ‫به ذهنم خطور کرد
‫که شاید من به دنیا اومده بودم ‫تا با میکاسا و ارن روی این تپه مسابقه بدم,
‫وقتی روزای بارونی توی خونه کتاب می‌خوندم،
‫وقتی به سنجاب بلوط می‌دادم،
‫و وقتی با هم تو بازار راه می‌رفتیم،
‫همین حس رو داشتم,
‫احساس می‌کردم این لحظه‌های بی‌اهمیت ‫بی‌نهایت باارزشن,
‫اونو از کجا آوردی؟
‫تو شن‌ها پیداش کردم، دفن شده بود,
‫چرا باید اینجا باشه؟
‫کی می‌دونه؟
‫ولی حتی اگه این برای تکثیر ‫یا هر چیز دیگه‌ای لازم نباشه،
‫برای من، یه چیز فوق‌العاده باارزشه,
‫آه، درسته,
‫ما فقط توپ رو پرت می‌کردیم، ‫می‌گرفتیم، و دوباره پرت می‌کردیم,
‫فقط همین, بارها و بارها,
‫هیچ هدفی نداشت,
‫ولی همون‌طور که تو گفتی,
‫من خوشحال می‌شدم ‫اگه فقط برای همیشه توپ‌بازی می‌کردم,
‫پیک!
‫تا دستم خوب شه هنوز می‌تونم بجنگم!
‫به آخر خط رسیدیم! ‫بیایم به موقعیت راینر عقب‌نشینی کنیم!
‫راینر!
‫ژان! پیک!
‫آنی!
‫این چیه؟
‫پورکو! مارسل!
‫یمیر!
‫آیا اون,,, آیا ب-برتولت ما رو نجات داد؟
‫نمی‌فهممش,
‫ولی,,,
‫نمی‌ذارم این فرصت از دستم بره!
‫زدمش!
‫آرمین رو,,,
‫پس بده!
‫آرمین!
‫آنی!
‫آنی؟
‫آرمین,,,
‫ببخشید، همه,
‫ولی الان حالم خوبه,
‫آنی، پشت سرت!
‫چی داره می‌شه؟ تایتان‌ها دارن نجاتشون می‌دن؟!
‫به نظر میاد همین‌طوره,
‫هییی!
‫اینجا!
‫نمی‌تونه باشه,,,
‫من همونم که می‌خواستی ببینیش، درسته، لوی؟
‫من که نمی‌خواستم تو رو ببینم!
‫زیک,,,
‫اینجا چی داره می‌شه؟
‫همه اینا به لطف زیکه,
‫به لطف زیک؟
‫اون رفقامون رو تو مسیرها بیدار کرد، ‫جایی که نه زندگی هست نه مرگ,
‫همه الدیایی‌ها از طریق مسیرها به هم وصلن,
‫احتمالاً به این دلیله که،
‫بنیان‌گذار یمیر دنبال ارتباطه,
‫اون دنبال چیزی از ماست,
‫برتولت,,,
‫آقای کساور، رویاهامون به حقیقت نپیوست,
‫من هنوزم باور دارم ‫طرح یوتانازی درست بود,
‫ولی,,,
‫اگه معنیش این بود که می‌تونستم با تو توپ‌بازی کنم،
‫از اینکه دوباره به دنیا بیام بدم نمی‌اومد,
‫پس، حداقل برای این ازت تشکر می‌کنم، پدر,
‫من همه‌چیز رو ازت گرفتم,
‫زندگیت، قدرتو، ‫و حتی خاطراتی که برات عزیز بودن,
‫به همین خاطر,,,
‫من می‌دونم که تو نمی‌خوای ‫فقط اینجا وایستی,
‫همتون,,,
‫لطفاً بهمون کمک کنید!
‫هوا کاملاً دل‌انگیزه,
‫اگه زودتر این حس رو داشتم,,,
‫خب,,,
‫بعد از اینکه این‌همه آدم رو کشتم، ‫این خیلی زیاده‌خواهی می‌شد، مگه نه؟
‫غرش,,, متوقف شد؟
‫ژان، برو!
‫ژان!
‫تو لعنتی
‫احمق خودکش!
‫اون چیز دوباره می‌ره سراغ سر ارن!
‫راینر!
‫ژان! پیک!
‫داریم از اینجا می‌ریم! ‫آرمین قراره همه‌چیز رو منفجر کنه!
‫صبر کن! راینر اون پایینه!
‫تایتان زره‌پوش باید بتونه ‫انفجار تایتان عظیم رو تحمل کنه,
‫به هر حال، از دست دادن این فرصت ‫یعنی پایمال کردن عزم راینر,
‫ممنون,
‫بدون کمک همه شما ‫نمی‌تونستیم غرش رو متوقف کنیم,
‫خداحافظ، ارن,
‫کارینا! خوبی؟
‫چی شد؟
‫اون انفجار دیوونه‌کننده بود!
‫همه جون سالم به در بردن؟
‫ببین!
‫ببین! استخونا,,,
‫یعنی,,,
‫ارن مرده؟
‫به نظر میاد آکرمن‌ها با قدرت بیدارشده ‫به طور ناگهانی سردرد می‌گیرن,
‫نمی‌تونم تحمل کنم دیدن یه برده‌ای ‫که بدون سؤال از دستورات اطاعت می‌کنه,
‫اون,,, آخرین باری بود که حرف زدیم؟
‫از وقتی بچه بودم,,,
‫,,, میکاسا، من ازت متنفرم,
‫نمی‌تونه باشه,,,
‫نمی‌تونم بگم پشیمونی ندارم,
‫با این حال، کاری که کردیم درست بود، مگه نه؟
‫ما غرش رو متوقف کردیم,
‫تو از منطقه قرنطینه اومدی اینجا؟ چطور؟
‫آقای لئونهارت بود,
‫اون ما رو تا اینجا هدایت کرد,
‫برو ببینش، عزیزم,
‫آرمین!
‫راینر رو می‌بینی؟
‫راینر!
‫حالش خوبه!
‫هی! اونجا رو نگاه کن!
‫هنوز زنده‌ست، ‫حتی بعد از اون انفجار؟!
‫اصلاً چیه؟
‫نمی‌دونم,
‫ولی می‌دونم که نمی‌تونیم بذاریم زنده بمونه,
‫خب، این قابل پیش‌بینیه,
‫فکر نمی‌کردم اون برات کافی باشه که بکشتت,
‫آره,,, ولی حالا چی کار کنیم؟
‫ارن,
‫این بده!
‫اگه اون چیز درخشان با ارن تماس پیدا کنه، ‫غرش ممکنه دوباره شروع شه!
‫آره, باید بکشمش,
‫چطور قراره چیزی رو بکشیم ‫که از اون انفجار جون سالم به در برده؟
‫کسی که باید هدف بگیریم
‫ارنه,
‫متوجه شدی، درسته؟
‫این کابوس تموم نمی‌شه ‫تا وقتی اونو نابود کنیم,
‫بابا، یه کار آخر دارم که باید انجام بدم,
‫اینو تا آخر می‌رم, به خاطر کلت هم که شده,
‫چرا؟
‫چرا این‌جوری شد؟
‫پات آسیب دیده؟
‫نه، از قبل این‌جوری بود, مرسی,
‫آروم بلندش کن,
‫می‌تونی راه بری؟
‫زخمی‌ها رو اینجا بیارید!
‫اگه تو تفنگتو تو هوا خالی نکرده بودی، ‫هنوز داشتیم همدیگه رو می‌کشتیم,
‫من به اندازه کافی اشتباه کردم,
‫بیایم با هم کار کنیم و اینو پشت سر بذاریم,
‫موافقم,
‫بابا!
‫آ-آنی؟
‫این بخار از اون چیز درخشان میاد!
‫مرد؟
‫نه,,, بوی وقتی که تایتان‌ها می‌میرن رو نداره,
‫ممکنه,,, چی اگه مثل اون موادی باشه ‫که تو روستای راگاکو استفاده شد؟
‫چی؟
‫میکاسا! پیک!
‫سوار فالکو شید! داریم از اینجا می‌ریم!
‫ها؟ داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫آکرمن‌ها و نگهدارنده‌های تایتان ‫مصونن، یادت هست؟
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی ‫که باید چی کار کنیم!
‫ولی اون,,,
‫نه,,,
‫خیلی زیاده,,,
‫همین حالا! برو!
‫نه!
‫بابا!
‫پس این‌جوری تموم می‌شیم,
‫فکر کنم همین‌طوره,
‫بقیه رو به رفقامون می‌سپاریم,
‫این‌جوریه که سربازای گروه شناسایی ‫به آخر خط می‌رسن,
‫یادت هست، ژان؟ ‫شبی که جنازه‌ها رو سوزوندیم,
‫آره,
‫همه اینا تقصیر تو بود، می‌دونی,
‫که ما گیر کردیم ‫با نجات دادن بشریت,
‫این مسخره‌ست,
‫چطور همچین چیزی داره اتفاق می‌افته؟
‫هی! هی! آنی!
‫خوبی؟
‫اصلاً چی شد؟
‫د-دبیر!
‫اون حرامزاده یه ارتش احضار کرد,
‫لعنتی! دیگه بسه!
‫نمی‌ذارم رد شی!
‫تو واقعاً از جهنم لذت می‌بری، مگه نه، ارن؟
‫باشه, به روش تو کارو پیش می‌برم,
‫اینو تا آخر خط می‌رم!
‫کانی؟ ژان؟ گابی؟
‫نمی‌تونه باشه,,,
‫چطور؟
‫مامان؟
‫پیک!
‫آنی!
‫کی عذابمون تموم می‌شه؟
‫میکاسا؟
‫خودتو جمع کن!
‫ما تنها کسایی هستیم که الان می‌تونیم ارن رو بکشیم!
‫خیلی زیاده,,,
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم,
‫می‌خوام برگردم,
‫می‌خوام برگردم به خونمون,
‫میکاسا, بیدار شو,
‫سرماخوردگی می‌گیری,
‫ارن؟
‫ها؟
‫کی خوابم برد؟
‫حتماً خیلی خسته بودی,
‫فقط، حس می‌کنم ‫یه خواب خیلی طولانی دیدم,
‫بیا امروز رو آروم بگیریم و ‫تا آخر روز هیچ کاری نکنیم,
‫من یه چند تا ماهی گنده گرفتم، پس—
‫میکاسا؟
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫ها؟
‫نمی‌دونم,
‫یهو حس کردم نباید اینجا باشم,
‫دیگه هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم,
‫ها؟
‫اون روز، ما همه‌چیز رو کنار گذاشتیم ‫تا به این‌جا فرار کنیم,
‫دو ماه بعد از پایان جنگ مارلی،
‫یه حمله به جزیره پارادیس ‫در افق بود,
‫اگه فرار نکرده بودیم، همه‌مون رو کشته بودن,
‫مطمئنم آرمین برای پیدا کردنمون ‫دیوونه‌وار تلاش کرده,
‫نمی‌تونستم خودمو راضی کنم که هیستوریا رو تو ‫جهان جهنمی بندازم و یه چرخه بی‌پایان کشتار رو ادامه بدم،
‫و نمی‌تونستم نسل‌کشی ‫برای کل بشریت بیرون جزیره بیارم,
‫پس بیا فقط بریم
‫چهار سال باقی‌مونده‌مو ‫تو آرامش و سکوت زندگی کنیم,,,
‫فقط ما دو تا، جایی ‫که هیچ آدم دیگه‌ای نباشه,
‫تو بودی که همه اینا رو گفتی، میکاسا,
‫ایده تو بود,
‫آره,
‫ببخشید,
‫می‌دونم قول داده بودیم ‫درباره این چیزا حرف نزنیم,
‫می‌تونیم یه قول دیگه بدیم؟
‫وقتی مُردم، این شال رو دور بنداز,
‫تو قراره بعد از این خیلی زندگی کنی,
‫همه‌چیز درباره منو فراموش کن,
‫فراموش کن و آزاد باش,
‫لطفاً، میکاسا,
‫منو فراموش کن,
‫ببخشید,
‫نمی‌تونم,
‫ارن تو دهنه!
‫همه، کمکم کنید برسم اونجا!
‫دریافت شد، میکاسا!
‫ارن!
‫بعداً می‌بینمت، ارن,
‫فصل آخر
‫به سمت اون درخت روی تپه
‫می‌فهمم که این به خاطر آینده‌ای بود ‫که با توانایی تایتان مهاجم دیدی،
‫ولی آیا واقعاً لازم بود ‫منو اون‌قدر بد بزنی؟
‫واقعاً اون لگد به شکم لازم بود؟
‫هر کاری که می‌تونستم می‌کردم ‫تا شما دو تا رو دور کنم,
‫برای منم یه کم دیوونه‌وار به نظر می‌رسید,
‫خودمو زیادی ول کردم,
‫واقعاً متأسفم,
‫از من عذرخواهی نکن, از میکاسا عذرخواهی کن,
‫اونیه که با مزخرفاتت اذیتش کردی,
‫آره، راست می‌گی,
‫همه اینا برای دور کردن ما بود،
‫و ما رو تبدیل به قهرمانایی کردی که تو رو کشتن ‫و بشریت رو از نابودی نجات دادن؟
‫درسته, هر انسان زنده‌مونده‌ای ‫یه دِین سپاس به شما داره,
‫شیاطین جزیره که برخلاف جزیره رفتن ‫و به مسیر بشریت وفادار موندن,
‫این شما رو محترم‌ترین افراد تو جهان می‌کنه,
‫پس داری بهمون می‌گی پارادیس رو ‫از انتقام بقیه جهان محافظت کنیم،
‫مثل خانواده تایبور ‫بعد از جنگ بزرگ تایتان‌ها؟
‫هیچ راهی نیست که ما قهرمان بشیم، ارن,
‫ببخشید که ناامیدت می‌کنم،
‫ولی نه من و نه بقیه قصد نداریم ‫مثل چیزی که تو می‌خوای قهرمان‌بازی دربیاریم,
‫کجا داری می‌ری؟
‫جاهایی که می‌خواستیم بریم,
‫وقتی راه می‌ریم، بهت می‌گم,,,
‫درباره بنیان‌گذار یمیر,
‫پس این همون "آب آتشینه"؟
‫واقعاً مثل رودخونه جریان داره,
‫کجا بودم؟
‫ها؟
‫گفتی قدرت تایتان‌ها هنوز وجود داره
‫چون بنیان‌گذار یمیر 2000 سال ‫به اطاعت از پادشاه فریتز ادامه داده,
‫درسته,
‫اون خونه‌ش رو سوزوند، والدینش رو کشت، ‫و زبونش رو درآورد،
‫و با این حال حتی بعد از به دست آوردن قدرت خدایی،
‫اون مطیعش موند,
‫اصلاً چی باعث شد این کارو بکنه؟
‫یه چیزی حس کردم ‫وقتی تو مسیرها بهش دست زدم,
‫نمی‌تونستم باور کنم,
‫بنیان‌گذار یمیر,,,
‫پادشاه فریتز رو دوست داشت,
‫چی؟
‫اون چیزی بود که یمیر رو حتی بعد از 2000 سال ‫مقید نگه داشته بود,
‫نمی‌تونم عمیق‌ترین اعماق ‫قلب بنیان‌گذار یمیر رو بفهمم,
‫ولی مشخص بود که اون ‫2000 سال رنج کشیده بود,
‫اون دنبال کسی بود که آزادش کنه، و بالاخره، اونا پیداشون شد,
‫اون شخص میکاسا بود,
‫اون میکاسا بود,
‫چی؟! الان گفتی "میکاسا"؟!
‫آره, پس تو گوش نمی‌دادی آخرش,
‫گوش می‌دادم!
‫چرا میکاسا؟
‫خب,,,
‫فقط بنیان‌گذار یمیر اینو می‌دونه,
‫من هنوز نمی‌دونم میکاسا چی کار کرد,
‫چیزی که با اطمینان می‌دونستم این بود که ‫نتیجه‌ای که میکاسا به وجود آورد,,,
‫همون چیزی بود که من به سمتش پیش می‌رفتم,
‫من بشریت رو قتل‌عام کردم، ‫الدیایی‌ها رو تو پارادیس وادار به کشتن همدیگه کردم،
‫و دوستان عزیزم رو به جنگ کشیدم،
‫بدون اینکه بدونم ‫آیا زنده می‌مونن یا نه,
‫اون آینده‌ای بود که تو مراسم مدال دیدی,,,
‫آرمین،
‫سرم کاملاً به هم ریخته,
‫یکی از اثرات قدرت تایتان بنیان‌گذار اینه که ‫"گذشته" یا "آینده" وجود نداره,
‫همه‌چیز به طور همزمان وجود داره,
‫و برای همین,,, چاره‌ای نداشتم,
‫اون روز، تو اون لحظه، ‫برتولت باید زنده می‌موند,
‫ها؟
‫پس من,,, فرستادمش
‫به سمت مامانم، نه اون,
‫بیا بریم، ارن,
‫باشه,
‫خب، چطور پیش رفت؟
‫چی رو می‌گی؟
‫با میکاسا!
‫فکر می‌کنی اون بتونه تو رو فراموش کنه ‫و با یکی دیگه خوشحال زندگی کنه؟
‫همون‌طور که تو می‌خواستی,
‫ممم, نمی‌دونم,
‫آخ,,,
‫این دیگه چه جور جوابی بود؟
‫من هنوزم نبخشیدمت!
‫درباره اینکه احساسات میکاسا رو نادیده گرفتی چی فکر می‌کنی؟
‫میکاسا جونشو به خطر انداخت ‫و فقط چشمش به تو بود!
‫فکر کردی می‌تونی فقط بگی ‫"منو فراموش کن" و همین کافیه؟!
‫حداقل، میکاسا باید یکی مثل تو رو که دلشو شکونده ‫فراموش کنه و خوشبختی رو پیدا کنه,
‫خب، شاید زودتر از اون چیزی که فکرشو می‌کنی ‫یه آدم خوب پیدا کنه و باهاش جور بشه,
‫نه,,,
‫این منو می‌کشه!
‫نمی‌خوام اون کسی رو پیدا کنه, می‌خوام ‫تا آخر عمرم تنها کسش من باشم!
‫و بعد از اینکه مُردم، می‌خوام ‫حداقل ده سال دلتنگ من باشه!
‫اوه,,, می‌فهمم,,,
‫فکرشم نمی‌کردم ‫یه همچین چیز ضعیفی بگی,,,
‫هیچ‌کدوم از اینا رو به میکاسا نگو,
‫می‌خوام اون خوشبخت بشه, واقعاً می‌خوام,
‫ولی من,,, اوه، لعنتی!
‫نمی‌خوام بمیرم,
‫نمی‌خوام میکاسا رو ترک کنم، یا هیچ‌کدومتون رو!
‫ارن! بیایم ادامه بدیم! ‫بیایم یه راه دیگه پیدا کنیم!
‫نمی‌تونیم!
‫مطمئنم هیچ‌کدوم از اونا هم نمی‌خواستن بمیرن,
‫و با این حال,,,
‫من,,,
‫هشتاد درصد,
‫چی؟
‫من هشتاد درصد بشریت رو نابود می‌کنم,
‫چطور تونستی؟!
‫ارن! چرا؟
‫من سعی می‌کنم بشریت بیرون دیوارها رو ‫کاملاً از بین ببرم،
‫و همه شما منو متوقف می‌کنید,
‫و در نهایت، هشتاد درصد می‌میرن,
‫جهان بیرون دیوارها به همون سطح تمدن ‫پارادیس سقوط می‌کنه,
‫که یعنی یه جنگ انتقامی یک‌طرفه ‫در کار نخواهد بود،
‫ولی این درگیری تموم نمی‌شه,
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫داری می‌گی هر کاری ‫که کردیم بی‌فایده بوده؟
‫این قتل‌عام هنوز اتفاق نیفتاده! ‫فقط جلوشو بگیر!
‫نمی‌تونم,
‫بیست درصد بشریت ‫تنها چیزیه که شما نجات می‌دید,
‫همه‌چیز از قبل مشخص شده,
‫"مشخص شده"؟
‫مگه خودت اینو مشخص نکردی؟ ‫مگه خودت اونا رو نکشتی؟
‫خیلی خیلی وقتا امتحانش کردم، ‫ولی هیچ فایده‌ای نداشت,
‫همه‌چیز همیشه دقیقاً همون‌طور که تو ‫خاطرات آینده‌م دیدم اتفاق افتاد,
‫آرمین، همون‌طور که تو گفتی,
‫من,,,
‫یه برده آزادی‌ام,
‫این,,, کاملاً دیوونگیه!
‫داری می‌گی,,, نمی‌شه تغییرش داد؟
‫این نمی‌تونه باشه!
‫این اصلاً راه‌حل نیست!
‫چی، اگه آدما نباشن ‫جنگی هم نمی‌تونه باشه؟
‫مثل یه جوک بده! ‫کی جدی می‌گیرتش؟
‫ارن، درسته که این درگیری ‫پایانی تو دید نداره،
‫و مطمئنم جهنمی که ما ازش رد شدیم ‫بارها و بارها تکرار شده,
‫ولی باید فکر کنیم که با وجود همه اینا، یه روز،
‫بالاخره می‌تونیم ‫همدیگه رو درک کنیم,,,
‫و حالا دیگه هیچ‌کس به چیزی، ‫حتی به یه چیز کوچیک مثل این، ایمون نداره!
‫تنها درسی که براشون می‌مونه,,,
‫اینه که باید بکشن، یا کشته بشن,
‫همین و بس,
‫و داری می‌گی همه این کارا رو برای ما کردی؟
‫ارن,
‫این اسمت بود,
‫نه, نکردم,
‫ارن، تو آزادی,
‫می‌خواستم همه‌چیز رو با خاک یکسان کنم,
‫می‌خواستم این منظره رو ببینم,
‫چرا؟
‫نمی‌دونم چرا, فقط می‌خواستم این کارو بکنم,,,
‫خیلی خیلی بد,
‫فکر می‌کردم همه این کارا رو ‫برای محافظت از همتون دارم می‌کنم,
‫ولی ساشا و هانگه به خاطر من مردن،
‫و من آخرش شما رو تو رویارویی مرگبار ‫با فلوک قرار دادم,
‫چرا,,,
‫چرا این‌جوری شد؟
‫بالاخره فهمیدم,
‫چون من یه احمقم,
‫یه احمق معمولی ‫که دستش به قدرت رسید,
‫به همین خاطر این نتیجه ‫تنها پایان ممکن بود,
‫همه‌چیز به همین ختم می‌شه، درسته؟
‫می‌فهمم,
‫اینکه بخوای آدما رو از جهان پاک کنی,,,
‫منم این حس رو داشتم,
‫دروغگو, تو هیچ‌وقت—
‫هیچ‌کس حدس نمی‌زنه،
‫با توجه به اینکه من یه قهرمانم ‫که بیست درصد بشریت رو نجات داد,
‫با این حال، این من بودم که اون کتاب ‫درباره دنیای بیرون رو بهت نشون دادم,
‫کسی که ایده یه دنیای آزاد و خالی رو ‫تو سرت انداخت
‫من بودم,
‫اون چیه؟
‫پس بالاخره متوجهش شدی,
‫کل این مدت زیر پامون بود،
‫ولی تو همیشه به دوردست‌ها نگاه می‌کردی,
‫ممنون، ارن,
‫که بهم نشون دادی اون‌ور دیوارها چیه, ‫که این منظره رو بهم نشون دادی,
‫ما این کارو کردیم,
‫پس بعد از این برای همیشه ‫با هم خواهیم بود، مگه نه؟
‫بعد از این؟ کجا؟
‫تو جهنم، اگه همچین جایی وجود داشته باشه,
‫ما برای گناه کشتن ‫هشتاد درصد بشریت عذاب می‌کشیم,
‫با هم,
‫آرمین، وقتشه,
‫دارم خاطراتت از زمان اینجا بودنمون رو پاک می‌کنم،
‫ولی وقتی همه‌چیز تموم شه، ‫دوباره یادت میاد,
‫می‌دونم,
‫دیدار بعدی‌مون یه مبارزه تا مرگ خواهد بود,
‫و دیدار بعدی بعد از اون,,,
‫آره,
‫منتظرت می‌مونم,
‫تو جهنم,
‫درسته, با هم خواهیم بود، برای همیشه,
‫زخمات الان خوب شدن؟
‫ها؟ آنی؟
‫آره، چون یه مدت زمانی گذشته,,,
‫الان یادم اومد, من,,,
‫آرمین,
‫تو هم خاطراتت رو به یاد آوردی، درسته؟
‫از زمانایی که ارن اومد سراغمون,
‫آره,
‫به من گفت نتیجه‌ای که تو ‫با انتخاب‌هات به وجود میاری
‫اینه که قدرت تایتان‌ها رو ‫از جهان پاک می‌کنه,
‫الان یادم اومد، تو احمق باوجدان لعنتی,
‫ارن، نمی‌تونم باور کنم که تو,,,
‫اینو گوش کن: ارن گفت مامانم ‫دوباره انسان می‌شه,
‫اون,,, بهمون گفت یه زندگی طولانی داشته باشیم,
‫ولی تو چی؟
‫به خودت فکر کن، دیوونه خودکش,
‫واقعاً؟
‫کاش می‌تونستم باهاش گپ بزنم,
‫خوش اومدی خونه,
‫اومدم خونه، بابا,
‫گابی!
‫ببین کی پیداش شد,
‫داری نگاه می‌کردی؟
‫به نظر میاد این همون پایانی بود
‫که شما دل‌هاتون رو براش دادید,
‫ساشا؟
‫اوه، گابی,,,
‫مامان! بابا!
‫گابی!
‫فالکو!
‫مامان,,,
‫به نظر میاد دیگه ‫تایتان زره‌پوش نیستم,
‫واقعاً؟
‫خوشحالم,
‫چی؟
‫همه این مدت,,, متأسفم، راینر,
‫تو تنها چیزی بودی که همیشه برام کافی بود,
‫حالا می‌رم,
‫ها؟ کجا؟
‫اگه اینجا بمونم، مطمئنم ارن ‫نمی‌تونه یه خاکسپاری درست داشته باشه,
‫حرف خوبیه,
‫اونو تو یه جای خوب و آروم به خاک بسپار,
‫میدونی، همون جایی که ارن ‫همیشه چرت می‌زد,
‫آره, فکر کنم جای خوبیه,
‫لطفاً گوش کن، دبیر مولر,
‫ارن یگر مرده,
‫قدرت تایتان‌ها هم غیبش زده!
‫ما حالا فقط آدمای معمولی هستیم!
‫می‌تونی همین‌جا و همین‌حالا اینو ثابت کنی؟
‫یه آزمایش خون می‌تونه—
‫گفتم همین‌جا، همین‌حالا!
‫لطفاً بهمون ثابت کن,
‫که آیا شما انسانید یا تایتان,
‫اگه هنوز قدرت تایتان‌ها رو داشتیم، ‫برای مقاومت ازش استفاده می‌کردیم,
‫ولی حتی با این لوله‌ها که به سمت ماست، ‫ما بی‌قدرتیم,
‫هیچ مدرکی بزرگ‌تر از این نیست که ما انسانیم,
‫تو کی هستی؟
‫آرمین آرلرت، یه الدیایی از جزیره پارادیس,
‫من کسی‌ام که تایتان مهاجم، ‫ارن یگر، رو کشتم,
‫تو بودی، مگه نه؟
‫کسی که کل این مدت ‫تو سرم سرک می‌کشید,
‫فکر می‌کنم عشقت چیزی جز ‫یه کابوس طولانی نبود,
‫جونایی که گرفته شدن هیچ‌وقت برنمی‌گردن,
‫با این حال، من به خاطر ‫جونایی که تو خلق کردی وجود دارم,
‫آرامش کن، یمیر,
‫سه سال از اون روزی که حالا به اسم ‫"نبرد آسمان و زمین" شناخته می‌شه گذشته,
‫بعد از از دست دادن تعداد بی‌نهایت ‫زیادی از جونا،
‫اونایی که تونستن زنده بمونن مطمئناً ‫هنوز از زخمای خوب‌نشده رنج می‌برن,
‫همون‌طور که جهان، که هنوز از این فقدان ‫به خودش می‌پیچه، می‌ترسید،
‫الدیا یه ارتش به رهبری یگریست‌ها تشکیل داد
‫که هر روز قوی‌تر می‌شه,
‫از ترس انتقام بازماندگان بشریت اون‌ور دریا،
‫جزیره با یه صدا فریاد می‌زنه:
‫"اگه ببریم، زنده می‌مونیم,"
‫"اگه ببازیم، می‌میریم,"
‫"برای بردن باید بجنگیم,"
‫"بجنگید, بجنگید,"
‫حتی با رفتن تایتان‌ها، ‫درگیری از بین نمی‌ره,
‫ارن همه چیزی که از آینده می‌دونست ‫به من منتقل کرد,
‫هرچند نمی‌تونم آینده‌ای که اون‌ور این یکیه رو ببینم،
‫تونستم این آینده رو واضح ببینم,
‫مطمئنم این نتیجه فقط از انتخاب‌های ‫ارن به وجود نیومده,
‫این جهان نتیجه‌ایه که از انتخاب‌های ‫همه ما به وجود اومده,
‫ما باید بجنگیم،
‫تا دیگه مجبور به جنگیدن نباشیم,
‫حتی اگه خودمون رو تو زندگی‌هایی ‫جدا از صلح پیدا کنیم,
‫این زندگی‌ای نیست که اون برای ما آرزو کرده بود,
‫ولی چه اون اینو می‌خواست چه نه، ‫این زندگی‌ایه که به ما سپرد,
‫چطور تو این مهلت باقی‌مونده زندگی کنیم؟
‫تو این,,,
‫جهان بدون تایتان‌ها؟
‫نمی‌تونم از اینکه خط هیستوریا ‫چقدر قشنگه دست بکشم,
‫حتی بوی خوبی هم می‌ده,
‫دوباره می‌گم اون چیزی که قبلاً گفتم: ‫دنبال زنای متأهل نباش,
‫ترسناکه,
‫نمی‌تونم متوجه نشم ‫که چقدر به موهات گیر دادی,
‫برای کی داری خودتو قشنگ می‌کنی؟
‫برای خانومایی که قراره تو مدرسه ‫کتابای تاریخ رو بخونن,
‫منظورت راهنمای میدانی اسبا نیست؟
‫واقعاً حیفه که عمرت ‫طولانی‌تر شده، راینر,
‫جزیره پارادیس تو دید اومده,
‫آرمین، واقعاً فکر می‌کنی این کار جواب می‌ده؟
‫ما دیوارها رو خراب کردیم، ‫به جزیره خیانت کردیم،
‫و ارن رو کشتیم، کسی که الدیایی‌ها احترامش می‌کنن,
‫واقعاً می‌تونیم سفیرای نیروهای متفق ‫برای مذاکرات صلح باشیم؟
‫تعجب نمی‌کنم اگه همین الان ‫کشتی‌مون رو غرق کنن,
‫آره، تعجب می‌کنم که هنوز روی آبیم,
‫این نقشی‌یه که اون احمق به‌عنوان "قهرمانای بین‌المللی" ‫بهمون تحمیل کرد,
‫"می‌خوام زندگی طولانی داشته باشید"، کوفتش,
‫آنی، نگو که سوار این کشتی شدی ‫و انتظار داری زنده برگردی خونه,
‫البته که نه, ولی هیچ‌کدوممون هم ‫برای خودکشی نیومدیم، درسته؟
‫دوباره راه رفتن تو جهنم ‫مثل این، جوابه,
‫گروه شناسایی از یه مشت رویاهایی تشکیل شده ‫که نمی‌دونن کی باید دست بکشن,
‫من پلیس نظامی‌ام، ولی,
‫ولی فعلاً ما رو نمی‌کشن,
‫به هر حال، همه تو پارادیس ‫می‌خوان بدونن,
‫داستان ما رو بدونن,
‫بدونن چرا یه مشت آدم که بارها و بارها ‫سعی کردن همدیگه رو بکشن
‫پیداشون بشه و صلح رو فریاد بزنن,
‫داستان چیزی که ما دیدیم,
‫بیایم همه‌شو بهشون بگیم,
‫ارن، بقیه دارن به‌زودی میان سراغت,
‫این خوشحالت نمی‌کنه؟
‫می‌خوام دوباره ببینمت,
‫ارن، مرسی که این شال رو ‫دورم پیچیدی,
‫تموم شد,,,
‫آره,
‫نظرتو چی بود؟
‫خوشم اومد,
‫داستان طولانی‌ای بود، ولی همه ‫نشونه‌ها جواب داد,,,
‫و تونستیم با همه شخصیت‌ها ‫یه خداحافظی درست داشته باشیم,
‫آره، تو سایتای تئوری رو نمی‌خونی، میکاسا,
‫فکر کنم رفیق تاریکم یه چیزی گفت، ‫ولی چون بلند حرف نزد نشنیدم,
‫هنوز معماهایی مونده بود که حل نشد!
‫یعنی,,, همون چیزی بود که انتظارشو داشتم,,,
‫ولی فکر می‌کردم یه چیزی باشه که ‫انتظاراتمو به یه روش خوب غافلگیر کنه!
‫خب,,,
‫فکر کنم منطقیه بگیم که بعضی چیزا رو ‫برای تفسیر باز گذاشتن!
‫یا اینکه می‌خواستن ‫یه پایان ساده و قشنگ داشته باشه!
‫بعضی وقتا دوست داشتن یه نفر ‫وقتی نقص داره آسون‌تره، درسته؟
‫بعضی وقتا,,,!
‫این کلمات برای پاک کردن ‫شک‌ها و نارضایتی‌م کافی نیستن!
‫چون من ده ساله ‫منتظر این روز بودم!
‫-- بیایم ببینیم ارن چی می‌خواد بگه! ‫- خیلی هم بد نبود، بود؟
‫من,,,
‫خوشحالم که تونستم با شما این فیلم رو ببینم,
‫اگه دنباله‌ای چیزی داشت، ‫بیایم با هم ببینیمش,
‫باورم نمی‌شه، می‌شه؟
‫که تایتان‌ها واقعاً صد سال پیش وجود داشتن,
‫نمی‌دونم چقدرش بر اساس تاریخ واقعیه، ولی,
‫امیدوارم اون سه تا دوست بچگی واقعاً وجود داشته باشن,
‫آره، منم همین‌طور,
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »