« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫هر روز صدای ناز و زیباشون رو می‌شنوم
‫که منو صدا میزنن.
‫بانل!
‫التماس و پافشاری می‌کنن.
‫ولی من جواب نمی‌دم.
‫خوشحالم بابا، دارم خوش می‌گذرونم.
‫پس اونها آشفته و عصبانی میشن.
‫دیگه پچ‌پچ نمی‌کنن، من رو متهم می‌کنن.
‫بله، من عاشق هستم.
‫همون‌جوری که یه زن می‌تونه دوست داشته باشه.
‫آداما؟
‫اگه میخوایم قبل از تاریکی ‫هوا بیل بزنیم، باید بریم.
‫آره، بریم.
‫آداما؟
‫یه قصه برام تعریف کن.
‫خیلی وقت پیش بود،
‫سال‌ها قبل از الان.
‫به قول معروف، بهترین دوران.
‫در آن زمان، کوندا، یکی از اجداد من، زندگی می‌کرد.
‫او یه استعدادی داشت که می‌تونست با پری‌های دریایی حرف بزنه.
‫کوندا همیشه کنار رودخونه بود.
‫اون ماهیگیر خوبی بود.
‫پری‌های دریایی رازهای رودخونه رو بهش یاد داده بودن.
‫هر شب،
‫برای شام ماهی می‌آورد
‫و همه تا دلشون می‌خواست، می‌خوردند.
‫بهترین دوران بود.
‫این‌طور میگن.
‫ولی یه روز
‫یه دختر تو رودخونه غرق شد.
‫همه، پری‌های دریایی رو متهم کردن ‫که اون رو کشوندن زیر آب.
‫پری های دریایی، ‫خشمگین و از همه مهمتر مغرور،
‫اهالی روستا را از ورود به آب‌هایشان منع کردند.
‫نه برای ماهیگیری، نه حتی برای شنا.
‫کوندا خیلی ناراحت بود
‫و احساس می‌کرد که توسط دوستانش بهش خیانت شده.
‫به قول معروف، بدترین زمانه بود.
‫پس، برای خاتمه دادن به این درگیری، کوندا...
‫این یه داستان واقعیه؟
‫منظورت چیه؟
‫واقعا اتفاق افتاده؟
‫فکر کنم آره.
‫کی اینو بهت گفته؟
‫استاد ابوضیاء، زمان شاگردی‌ام.
‫و تو اینو باور می کنی؟
‫آره.
‫پری دریایی وجود نداره.
‫بهت گفتم.
‫چی می بینی؟
‫یه ردی از پودر.
‫کلی لکه های طلایی
‫انگار داره ستاره می‌باره.
‫دیگه چی؟
‫دیگه هیچ ستاره‌ای نیست.
‫غیب شدن.
‫مثل آتیش جهنمه.
‫بانل و آداما
‫آداما؟
‫میشه امروز بعد از ظهر زودتر حفاری کنیم؟
‫آره، فکر خوبیه.
‫بانل!
‫- چیه؟ ‫- خاله کارت داره.
‫داریم میاییم.
‫خوشگلی.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، مامان.
‫صبح بخیر.
‫خوب خوابیدی؟
‫نه، خیلی گرم بود.
‫امشب پشه‌بندت رو میارم بیرون.
‫- می خواستی ما رو ببینی؟ ‫- امروز لازمت دارم.
‫می‌خوام رخت‌ها رو بشوری.
‫مامان،
‫به کمک بانل برای گله‌ نیاز دارم.
‫و لباسی برای شستن ندارم.
‫ازت میخوام لباس های من رو بشوری.
‫تنها نیستی، آداما. ‫عمر باهات میاد.
‫لباساش رو بشور.
‫زود برمی‌گردم، قول میدم.
‫لباسا رو بشور ‫قبل از اینکه آفتاب خیلی تند بشه.
‫آره، منتظر چی هستی؟
‫نگران نباش، ‫امشب پیشِ آدامایی.
‫آداما!
‫کجا داری میری؟
‫- دلم برات تنگ شده بود. ‫- دل من بیشتر تنگ شده بود.
‫- خیلی وقته منتظری؟ ‫- آره!
‫الان دو ساله که یرو مرده،
‫همسرش، تِنِه و زن دومش، بانل رو بیوه کرد.
‫خدا کارهای خوبش رو قبول کنه.
‫بینتا شوهرش و پسر ‫بزرگش، یرو رو از دست داده.
‫اما به لطف خداوند متعال
‫پسر کوچکترش، آداما، زنده است.
‫یک سال پیش،
‫آداما وظیفه مسلمانی خودش در قبال ‫برادر بزرگترش رو...
‫با ازدواج با بانل که خیلی ‫زود بیوه شده بود، ادا کرد.
‫خدا کارهای خوبش رو قبول کنه.
‫از وقتی یرو فوت کرده،
‫و تا وقتی که آداما دوره‌اش رو تموم کرد،
‫جبرئیل، پسر من و پسرعموی آداما،
‫کدخدای موقت روستا بود.
‫آداما!
‫چون پدر و برادرت فوت کردن،
‫تو الان باید وظیفه‌ات رو انجام بدی
‫و کدخدای روستا بشی.
‫اون فقط ۱۹ سالشه.
‫خیلی جوونه.
‫سن مهم نیست. آداما یک مرده.
‫دورهٔ شاگردی او پیش ابو ضیا الان تمام شده.
‫او آماده است.
‫من کدخدا نخواهم شد.
‫نمي‌خوام باشم. جبريل ميتونه ادامه بده.
‫نه.
‫ما باید از اصل و نسب تبعیت کنیم.
‫حالا نوبت توست. چاره‌ای نداری.
‫می‌دونم ولی قبول نمی‌کنم.
‫آداما، تصمیمت رو گرفتی؟
‫آره.
‫انتخابت هر چی که هست،
‫کدخدا بودن تو خونته. نمی‌تونی اینو عوض کنی.
‫حق داشتی که بهشون گفتی.
‫حداقل، مجبور به هيچ كاری نمیشی.
‫تو مردی.
‫بانل،
‫خب، من بهشون گفتم
‫ما مجبور نیستیم دیگه اینجا زندگی کنیم.
‫داریم میریم تو خونه ها؟
‫به محض اینکه از زیر خاک درشون بیاریم، آره.
‫تصور کن. فقط من و تو، توی خونه‌هامون.
‫بانل و آداما.
‫«یِرو صل»
‫وقتی با گاوها میری،
‫جبرئیل رو هم ببر. ‫نمی‌تونه ازشون مراقبت کنه.
‫بانل کمکم می‌کنه.
‫نه، نه بائل.
‫با عمر برو.
‫عمر کُند و تنبله. بانل کارش روان‌تره.
‫اون جای ماری رو تو زمین می‌گیره.
‫بارداری ماری سخته. ‫اون نیاز به استراحت داره.
‫زن کم داریم.
‫زمین باید برای باران آماده باشه.
‫چرا قبول نمی‌کنی کدخدا بشی؟
‫بهت گفتم، نمی‌خوام کدخدا باشم.
‫این که دلیل نمیشه.
‫من بابا نیستم.
‫من یِرو نیستم.
‫یه چیز دیگه می‌خوام.
‫چه چیز دیگه؟
‫من و بانل داریم از اینجا میریم.
‫چطور مگه؟
‫ما خونه‌ی خودمون رو می‌خوایم.
‫با بچه‌هامون، گله گاومون.
‫کجا؟
‫خونه‌های دفن‌شده بیرون روستا.
‫بانل این ایده رو انداخت تو سرت.
‫شروع کردیم به کندن، ‫تا بتونیم اسباب‌کشی کنیم.
‫رسمه که بعد از شاگردی، ‫فقط خودت می‌تونی کدخدا باشی.
‫تصمیمو گرفتم، مامان.
‫- کجا داری میری؟ ‫- از این طرف.
‫باید چاه رو می‌بستن.
‫اگه بسته بودن،
‫يرو نمى افتاد و نمی‌مرد.
‫نمی‌تونی قبل از موعدت بمیری،
‫ و وقتی موعدش برسه هم، نمی‌تونی نمیری
‫♫ بارون میاد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ اگر خدا بخواهد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ بارون میاد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ اگر خدا بخواهد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ بیا زمینو شخم بزنیم ♫
‫♫ صلح داره میاد ♫
‫♫ اگه خدا بخواد ♫
‫♫ صلح داره میاد ♫
‫ممنون.
‫آدم عجیبه.
‫همیشه در حال نوشتنه ‫حتی وقتی که قرآن نمی‌خونه.
‫کی؟
‫مالک.
‫وقتی بهت نگاه می‌کنه ‫انگار داره ذهنت رو می‌خونه.
‫تو رازهایی داری؟
‫نه.
‫شاید فکر می‌کنه یه فرشته‌ی نویسنده‌ست.
‫فرشته‌ی نویسنده؟
‫آره، اونا همه‌ی کارهای ‫خوب و بدمون رو ثبت می‌کنن.
‫مگه قشنگ نیستن؟
‫چقدر می‌خوای؟
‫سلام.
‫بانل.
‫مدتیه که ندیدیمت.
‫با اینکه پنج دقیقه با ما فاصله داری.
‫مامان، من از سحر تا غروب کار می‌کنم.
‫این که چیزی نیست.
‫هنوز بچه دار نشدین؟
‫واسه چی؟
‫راسین، الان باید قرآن رو از حفظ باشی.
‫نه سالگی مثل خطوط کف دستم از حفظ بودم.
‫درسته، تو اون استعداد رو داری،
‫ولی آیا معنی‌اش رو می‌دونی؟
‫ارزشش رو میدونی؟
‫حفظ کردن بی‌فایده‌ست، اگه نفهمی.
‫بیراه نمیگی.
‫بدشانس بودی. من اون قلی‌ام ‫که عقل و منطق رو به ارث برده.
‫اگه تو عقل رو به ارث بردی، ‫چی واسه من مونده؟
‫قلب.
‫قبوله. عقل و منطق مال خودت.
‫می‌دونی نباید اینجوری بشینی.
‫این برای یه زن مناسب نیست.
‫پس شلوار میپوشم، و مشکلی پیش نمیاد.
‫به امید خدا!
‫آداما چطوره؟
‫خوبه.
‫خوشحال به نظر نمی‌رسی.
‫دیگه نمی‌تونم باهاش گله رو هدایت ‫کنم. من جای ماری رو تو مزرعه میگیرم.
‫می‌دونی چقدر این موضوع رو مخمه.
‫ارزشش رو نداره.
‫تو باید به زن ها کمک کنی. ‫بارون ها دارن میان.
‫دیگه به ندرت آداما رو می‌بینم!
‫این زمین‌ها موقتی هستن.
‫آداما و تو برای همیشه هستین.
‫بانل و آداما.
‫حق با توئه، راسین.
‫مخصوصا که به زودی به ‫خونه‌مون نقل مکان می‌کنیم.
‫کدوم خونه؟
‫اونایی که بیرون روستا‌ هستن.
‫غیر ممکنه. اونا تو شن دفن شدن.
‫داریم درشون میاریم. مگه نمی‌دونستی؟
‫می‌دونستم رفتی دنبال حفاری.
‫فکر نمی‌کردم اونجا زندگی کنی.
‫نمی‌فهمم.
‫- مشکلاتی تو خونه داری؟ ‫- مساله این نیست.
‫ما یه خونه مال خودمون میخوایم.
‫یه خونه مال خودت؟ واسه چی؟
‫که زندگی خودمونو بکنیم، فقط من و آداما.
‫- چون الان زندگی نمی‌کنی؟ ‫- نه، نه اونجوری که می‌خوام.
‫بانل، تو نمی‌تونی بری اونجا زندگی کنی.
‫می‌تونیم! خونه‌ها غیرمسکونی بودن.
‫برات عجیب نیست؟
‫یه چیز بدی اون طرفا هست.
‫فکر می‌کنی یه شبه اینجوری شده؟
‫پر از شن...
‫بانل، نمی‌تونی به یه خونه ‫نفرین‌شده اسباب‌کشی کنی.
‫مزخرفه!
‫به هر حال، مامان و ‫دایی‌های آداما قبول نمی‌کنن.
‫به درک که اونا چی میگن!
‫تصمیمون رو گرفتیم.
‫من رو نگاه کن.
‫نه.
‫من رو نگاه کن.
‫من.
‫مگه من زن نیستم؟
‫پدرت از رعد و برق خیلی می‌ترسید.
‫یه روز داشتیم حرف می‌زدیم ‫که آسمون تاریک شد.
‫ترسناک‌ترین لحظه زندگیش!
‫وقتی غرش رعد شروع شد، اون فرار کرد.
‫حتما تو هم باهاش فرار کردی، یه ترسو مثل تو.
‫من مثل پدرت نیستم. ‫من از رعد و برق نمی‌ترسم.
‫بارون‌ها دیر کردن. ‫تا الان باید می‌رسیدن.
‫اولین بار نیست.
‫درسته. اگه خدا بخواد بارون میاد.
‫اگه خدا بخواد.
‫فردا،
‫بزرگان روستا جمع میشن ‫و برای بارش باران دعا می‌کنن.
‫اونا ازت می‌خوان بری.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا منو می‌خوان؟
‫نمی‌دونن من کدخدا نمی‌شم؟
‫نه.
‫بانل؟
‫قراره ازدواج کنم.
‫کی؟
‫سلیف، از خانواده کین.
‫به نظر آدم خوبیه.
‫امیدوارم ما هم مثل تو و آدام خوشبخت باشیم.
‫راستش‌ رو بخوای
‫می‌ترسم. به زور می‌شناسمش.
‫معلومه که می‌شناسی.
‫اینجا، همه‌ عین هم هستن.
‫چرا اینو میگی؟
‫عمر جبرئیلِ،
‫کی یروئه،
‫سلیف کیه؟
‫عثمان کیه؟
‫بلال کیه؟
‫هارون کیه؟
‫اینجا، هیچ مردی از بقیه متمایز نیست.
‫بلند میشن،
‫می‌رن سر کار،
‫برمیگردن خونه،
‫با هم غذا می‌خورن.
‫و میرن بخوابن.
‫تنها زمانِ تو با اون ‫تهِ شب توی اتاق خوابه،
‫جایی که با هم حرف نمی‌زنید.
‫چون چیزی برای گفتن نخواهی داشت.
‫و این‌جوری هر روز می‌گذره،
‫چون براشون تو فقط یه زنی.
‫و آداما؟
‫آداما فرق داره.
‫زیاد مطمئن نیستم.
‫اگه یرو نمرده بود، ‫من با آداما ازدواج می‌کردم.
‫وقتی دختر بودم، ‫بهم گفتن با اون ازدواج می‌کنم.
‫آره، ولی الان پیشِ منه.
‫چون خدای عزیز یه شانس دیگه بهمون داد.
‫تو فقط به خاطر اینکه یِرو مُرد ‫با آداما ازدواج کردی.
‫آداما وظیفه مسلمونی‌اش رو انجام داد.
‫به این میگی شانس؟
‫بله.
‫چطور می‌تونی این حرفو بزنی؟
‫قلب نداری؟
‫من نمی‌خواستم با یِرو ازدواج کنم. ‫حق انتخابی نداشتم.
‫خودمو دلداری می‌دادم ‫که زیر یه سقف با آداما هستم
‫وقت گذروندن باهاش.
‫نمی فهمم.
‫با وجود ازدواجم با یرو، ‫ما همیشه عاشق هم بودیم.
‫خفه شو! نمی‌خوام بدونم.
‫خب، وقتی یرو مُرد، خیالم راحت شد.
‫آداما و من بالاخره می تونستیم با هم باشیم، ‫ دیگه قایمکی نبود.
‫دیوونه شدی!
‫نمی‌تونی بر خلاف تقدیرت کاری بکنی.
‫♫ مامانت رفت ♫
‫♫ واسه تو تمر هندی بچینه ♫
‫♫ اونو تو راه برگشت خورد ♫
‫نتونستم بیام خونه ها. ‫مجبور شدم پیش بچه بشینم.
‫چه لطفی کردی که حواست بهش بود.
‫اونا هیچ انتخابی واسم نذاشتن.
‫داره خوب پیش میره؟
‫تقریباً نصفشو کندم.
‫حتی یه نگاهی هم به داخلش انداختم.
‫بگو چطوریه.
‫فوری فهمیدم که اتاق ‫خوابمون کجا میشه.
‫خیلی خیلی بزرگه.
‫در طول روز
‫نور خورشید وارد خونه می‌شه.
‫اینقدر وسیع و روشنه ‫که همه چیز آروم به نظر می‌رسه.
‫ما اونجا خوشحال خواهیم بود.
‫عصر بخیر.
‫کجا بودی؟
‫جلسه با بزرگان روستا.
‫چهار تا گاو از گرما مردن.
‫نمی‌دونستم.
‫همه از نبودنت سر نماز حرف می‌زدن.
‫این اولین بار بود
‫اولین باری بود که روستا ‫بدون کدخدا دعا می‌کرد.
‫اگه اونجا بودی، همونطور که خواستم،
‫خدا دعاهامونو قبول می‌کرد و بارون می‌اومد.
‫شايد بايد مى‌رفتم.
‫هر مردی توی روستا می‌تونه کدخدا باشه.
‫مسئله خون و نژادت نیست. ‫خودت این انتخاب رو کردی.
‫دیگه هیچی توی مزرعه‌ها نیست.
‫شايد بايد گله رو به چراگاه‌های ديگه ببريم.
‫نه، اون چراگاه‌ها خیلی دورن.
‫بردنشون اونجا خیلی سخت میشه.
‫جایی که گاوهامو می‌برم،هیچی اونجا هم نیست.
‫پس اگه چراگاه‌هامون همه‌ش لخت باشه،
‫و بارون هم نیاد،
‫یعنی باید بریم.
‫و کجا بریم؟
‫یه جای دیگه.
‫خسته‌ام.
‫آداما؟
‫چاره‌ای نداشتم جز اینکه بکشمش،
‫فقط بخاطر گوشتش.
‫اون یه گاو خیلی نحیف بود.
‫با این آفتاب سوزان،
‫و بارونِ نيومده،
‫روز به روز ضعیف‌تر می‌شد.
‫اجتناب ناپذیر بود.
‫خدا بزرگه.
‫چرا این تغییر ناگهانی ‫تو آب و هوا پیش اومده؟
‫چون آدما تغییر می‌کنن.
‫چرا میری؟
‫گاوهای ما باید شب آب بخورند وگرنه می‌میرند.
‫و من چی؟
‫من هم به تو نیاز دارم.
‫فرق داره.
‫پس کی می‌خواد حفاری کنه اگه ‫مجبور باشم اینجا بمونم و آشپزی کنم،
‫لباس بشورم و از بچه‌ها مراقبت کنم،
‫در حالی که تو روز و شب به گله‌داری مشغولی؟
‫نگران خونه‌ها نباش.
‫به محض اینکه وقت کنم، زمین رو می‌کنم.
‫الان، گله برامون اولویت داره.
‫دیگه صداشونو نمیشنوم.
‫اون‌ها دیگه غیب شدن.
‫بانل! بانل!
‫با صدایی شیرین و غمگین التماس می‌کردن.
‫عجیبه، مامان.
‫من آزادم.
‫ممنون.
‫من نمی‌خوام. برو!
‫ممنون.
‫خوبه.
‫میتونی به تنه بگی غذا رو بیاره.
‫بدون آداما؟
‫کی می‌دونه کی برمی‌گرده خونه.
‫شاید پیش گله بمونه.
‫باز هم؟
‫نصفش رو از دست دادیم.
‫نمی‌تونیم بقیه رو از دست بدیم.
‫بشین بچه. می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫تقریباً یه سال از ازدواج ‫تو و آداما می‌گذره.
‫و هنوز حامله نیستی.
‫خب که چی؟
‫شاید مریضی.
‫نه، من خوبم.
‫پس چرا بچه‌ نمیارین؟
‫آداما تنها چیزیه که نیاز دارم.
‫آداما باید یه وارث مذکر داشته باشه
‫برای حفظ اصل و نسب کدخدای روستا.
‫اون نخواست کدخدا باشه. نسبش قطع شد.
‫چون تو با اون خونه‌های نفرین‌شده
‫ خیالات رو انداختی تو سرش.
‫ما این ایده رو با هم داشتیم.
‫تو یه زنی.
‫آره، که چی؟
‫وظیفه‌ات هست که از شوهرت بچه دار شی.
‫نه.
‫زود،
‫اگه بچه دار نشی، آداما زن دوم می‌گیره.
‫نه، هرگز!
‫فقط خدا از آینده خبر داره.
‫هیچی نمی‌دونیم.
‫وضع داره بحرانی می‌شه. ‫دیگه ماهی‌ای توی رودخانه نمونده.
‫تو بازار، نه روغنی هست، نه شیری.
‫این باد گرمه که همه‌ی ‫این بدبختی‌ها رو میاره.
‫چیزی که نگرانم میکنه، کمبود بارونه.
‫این چیزها اتفاقی نیست.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫یه جای دیگه بنویس!
‫برو، گمشو!
‫مالک، بیا پیش من بنویس.
‫من دارم میرم بخوابم.
‫هفته‌هاست که بیل نزدی.
‫نظرت درباره‌ی خونه‌ها عوض شده؟ ‫مسئله اینه؟
‫وقت ندارم. ‫سرم با دام‌ها گرمه.
‫پس من میرم بکنم.
‫نمی‌خوام تو این گرما بیل بزنی. خطرناکه.
‫شن داغه.
‫وقتی بارون بیاد، بیل می‌زنم.
‫ولی خشکسالیه.
‫ممکنه یک ماه دیگه یا ‫یک سال دیگه بارون بیاد.
‫پس منتظر می‌مونیم.
‫تو بهم قول دادی.
‫میدونم.
‫جبرئیل، زود باش بیا اینجا!
‫چاقوت رو بیار!
‫چه خبره؟
‫همه‌ی گاوها مردن، غیر از یکی.
‫بانل!
‫قبل از اینکه گوشت خراب شه، تیکه‌تیکه‌اش کن.
‫بلند شو.
‫به سلامت بری پسرم.
‫داره بارون میاد.
‫داره بارون میاد!
‫آداما!
‫چی؟
‫پاشو، داره بارون میاد!
‫از خدا می خواهیم که او را پذیرا باشد.
‫خدا رحمتش کنه.
‫بیایید تلاوت کنیم
‫بیایید سوره های الفاتحه و الاخلاص را.
‫دنبالم بیاید. ‫باید برای یک متوفی دیگر دعا کنیم.
‫باید صبور باشیم ‫و در برابر سختی ها کم نیاریم.
‫خدا داره ما رو امتحان می‌کنه
‫تا ما رو به مسیر درست برگردونه.
‫تو کشتیش.
‫بانل!
‫دیوونه شدی، تو این آفتاب داری میری بیرون.
‫چی شده؟
‫هیچی. چرا مامان اینجا نیست؟
‫سپیده‌دم رفت خونه‌ی وانِس.
‫پدربزرگشون فوت کرده.
‫نمی‌دونستم.
‫این میشه چهار تا تو این هفته.
‫این یه هشداره.
‫پس بیاین واسه بارون به درگاه خدا دعا کنیم.
‫هیچ کس دیگه نمی‌میره، ‫و می‌تونیم دوباره شروع کنیم به کندن.
‫- بانل؟ ‫- بله؟
‫کوتاه بیا، لطفا.
‫تو نمی‌تونی تو اون خونه‌ها زندگی کنی.
‫دورت رو نگاه کن. همه‌چی بهم وصله:
‫مرده‌ها،
‫خشکسالی،
‫اون خونه‌ها، تو و آداما.
‫مزخرف نگو.
‫بهت گفتم که دست‌بردار نیستم.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌تونم.
‫- چرا نه؟ توضیح بده. ‫- بانل و آداما.
‫تنها چیزی که می‌تونی بگی آداماست، ‫انگار که پیامبرت باشه.
‫تو همیشه حسود بودی.
‫- به چی حسودی کنم؟ ‫- به اون، به من. به ما!
‫هیچی نمی‌تونه منو حسود کنه.
‫بانل، یه نگاه به خودت بنداز.
‫دلم برات می‌سوزه. یه دونه ‫دوست هم نداری، هیچکی رو نداری.
‫وقتی با آداما نیستی، گم میشی.
‫- بدون اون، هیچی نیستی. ‫- خفه شو!
‫تو عوض شدی.
‫تو نشدی؟
‫به عنوانِ دوقلوم، تو باید طرفِ من باشی.
‫نه.
‫و خدا رو شکر می‌کنم که بهم عقل داد.
‫چه خبره؟
‫بکَن!
‫چه مرگته؟
‫حالت خوبه؟
‫فقط بکَن!
‫زل نزن به من! بردار بکَن!
‫تو ترسوئی، مرد نیستی! بکَن!
‫تو قول دادی تا آخرین دونه‌ی شن بکنی،
‫حتی اگه به قیمت از دست‌دادن ‫هر دو دستت تموم بشه.
‫ولی ما هنوز اینجا گیر افتادیم.
‫تو این خونه نمی‌تونم نفس بکشم.
‫نمی‌تونم مثل اونا زندگی کنم.
‫نمی‌تونم.
‫من بچه نمی‌خوام.
‫منم نمی‌خوام.
‫اگه می‌دونستی من چه ‫کارها که برات، برای ما کردم.
‫که بتونیم با هم باشیم.
‫چه کار کردی؟
‫سرنوشت یه شانس دوباره بهمون داد.
‫دیگه گیرمون نمیاد.
‫خشکسالی...
‫مرده‌ها...
‫مردها روستا رو ترک میکنن ‫چون اینجا چیزی براشون نیست...
‫شاید مسئله‌ی اصل و نسب باشه.
‫اگه همش به‌خاطر این باشه ‫که نخواستم کدخدا بشم چی؟
‫نه.
‫اول باید به فکر من و ‫خودمون باشی، و خونه‌هامون.
‫بذار هر کاری بکنن، برامون مهم نیست.
‫نه.
‫برام مهمه.
‫بهت نیاز دارم.
‫- بدون تو... ‫- باید خیلی دور فرار می‌کردیم.
‫وقتی بهم گفتی
‫که پدرت نقشه کشیده بود ‫تا با یرو ازدواج کنی،
‫می‌خواستم با هم بریم. یادت هست؟
‫همه‌اش رو فراموش کن.
‫فقط یادت باشه، بانل و آداما.
‫یادت که نرفته؟
‫یادم رفته.
‫یادت نرفته. بگو...
‫بانل و آداما.
‫بانل؟
‫برادرزاده‌ی خودت...
‫دختر ِ یرو.
‫بهت گفته بودم، نه؟
‫آداما.
‫تصمیم درستی گرفتی.
‫شب بخیر.
‫بهت افتخار می‌کنم پسرم.
‫متاسفم.
‫می‌ترسم.
‫منم ترسیدم.
‫بانل، داری چیکار می‌کنی؟ ‫بیا کمکمون کن!
‫بانل!
‫زمانی پادشاه بودیم،
‫ارباب خودمان،
‫ارباب جهان،
‫آزاد.
‫امروز، کی هستیم؟
‫گوشت.
‫خون.
‫شَر.
‫همیشه همون شرارت.
‫و جلوی چشمانم
‫دنیا داره از هم می‌پاشه.
‫پایان.
‫این بود داستانِ
‫بانل و آداما
‫ترجمه و زیرنویس: ‫یوسـف کارگر