‫دو هفته پیش از به راه افتادن پرسئوس
‫این چیه، سنکو؟
‫این گندم‌ها که خیسن.
‫جوونه هم زدن.
‫باید همین‌جوری باشه.
‫حالا با حرارت خشکش می‌کنیم.
‫پس اصلاً چرا خیسش کردی؟
‫چی تو سرته؟
‫خوب ورزش می‌دیم تا پوسته‌هاش کنده شه.
‫بعد با این می‌افتیم به جونش!
‫در نهایت از صافی و آب داغ ردش می‌کنیم.
‫تموم شد. ‫آب گندم.
‫رازک ژاپنی بهش اضافه می‌کنیم ‫و اجازه می‌دیم بجوشه،
‫سپس اجازه می‌دیم تا مخمر ‫قدرتمندمون کارش رو بکنه.
‫خودبه‌خود تخمیر و ‫تبدیل به الکل می‌شه.
‫مخمر برامون گازدارش هم می‌کنه حتی.
‫هیچی جای آبجو رو نمی‌گیره، نه؟
‫حتی در مصر باستان دستمزد کارگرها ‫رو با آبجو می‌دادن.
‫بعد از کار حسابی می‌چسبه.
‫دقیقاً.
‫حرف نداره!
‫خودت چی؟ نمی‌خوری؟
‫ممنون.
‫البته فقط هم من نیستم.
‫بالاخره چند نفر باید هشیار ‫باشن که کشتی غرق نشه.
‫همیشه عده‌ای از نوشیدن ‫خودداری می‌کنن.
‫انگار من نمی‌تونم ساکه بخورم.
‫آره. درسته.
‫می‌دونم.
‫اما تا وقتی روی کشتی من هستی، ‫موقع خوش‌گذرونی باید خوش بگذرونی.
‫هیچ استثنایی هم نداریم!
‫فرانسوا!
‫چشم.
‫الساعه برای مهمانانی که الکل نمی‌خورن،
‫یک نوشیدنی ویژه تدارک می‌بینم.
‫زیادی تند نمی‌ری؟ ‫یه بار کوچیک که بیشتر نیست!
‫کار فرانسوا تند رفتن‌ـه.
‫اگه چیزی لازم داشتی، بهم بگو.
‫آره، تیم علم فوراً ترتیبش رو می‌ده!
‫از لطف شما سپاسگزارم.
‫در این صورت اگر ممکنه...
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
Prometheus :مترجم
‫شربت آدامس؟
‫از گندم درستش می‌کنیم.
‫آبی که از شستن آرد گندم به‌دست ‫میاد، نشاسته‌ست.
‫یه کوچولو هم ماده‌ی سری: ‫سولفوریک اسید، اضافه‌ش می‌کنیم.
‫اینم از دوست عزیزمون ریو سان.
‫سولفوریک اسید؟! توی نوشیدنی؟!
‫چجوری اون رو بخوریم آخه؟!
‫خالی‌خالی دندون‌هات رو ذوب می‌کنه.
‫برای همین هم باید خوب بجوشونیمش.
‫حدس می‌زدم. پس از شیمی برای ‫سم‌زدایی‌ش استفاده می‌کنیم، هان؟
‫صبر نداری ها، گن.
‫سپس بهش باریم کربنات اضافه می‌کنیم.
‫بازم سم؟!
‫اسمش ترسناکه فقط، نه؟
‫عقل‌تون رو به کار بندازین. ‫ما که واقعاً توش سم نمی‌ریزیم.
‫نه، واقعاً سم‌ـه.
‫جـــــــــــان؟!
‫چقدر سر و صدا می‌کنین!
‫شکر و اینام همین‌جوری درست کردیم.
‫خوب که مخلوطش کنی، PHش هم که چک کنی ‫و از صافی هم ردش کنی، بی‌خطر می‌شه.
‫علم اینجوریه دیگه.
‫اگر سر درنمیارین، امتحان نکنین. ‫وگرنه مردین.
‫و اینم از شربت آدامس.
‫بــــــه بــــــه!
‫داری شیر داغ می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنی آبش باید گرم‌تر باشه؟
‫نکته‌ش همین‌جاست.
‫تبدیل به ماست شد که!
‫مخلوط ماست چکیده، شربت آدامس و لیمو...
‫نوشیدنی لاکتیکی به‌دست آمد!!
‫نوش جان.
‫هـ هرگز چنین چیزی نخورده بوده‌م!
‫خیلی خوشمزه و شیرین و ‫یه کوچولو هم ترشه.
‫عــــالیــــه!
‫از آب سیب توی نوشیدنی لاکتیکی استفاده کردم.
‫آب سیب؟ عالیه.
‫تازه تزئین خیار هم داره.
‫حسابی هم به ماسک سویکا میاد.
‫البته صرفاً هم تزئین نیست.
‫نصفش رو که میل کردید، ‫اون رو بندازید داخلش.
‫الآن مزه‌ی هندونه می‌ده!
‫آدم رو سرحال میاره!
‫عجیبه ها.
‫چطور طعم سیب تبدیل شد به هندونه؟
‫درسته. آب‌میوه‌های خانواده‌ی کدو رو ‫که با هم ترکیب ‌کنیم، چنین اتفاقی می‌افته.
‫لبخند پاک و درخشانت،
‫وقتی که با ماسکت واکنش نشون می‌ده، ‫جلوه‌ی دیگه‌ای رو بهمون نشون می‌ده.
نوشیدنی لاکتیکی... 45 م‌ل ‫آب سیب... 30 م‌ل ‫برش خیار... مقداری خیارسبز... مقدار کم
‫نوشیدنی مختص سویکا ساما: ‫سان‌شاین 2لایه.
‫تو فیلم‌ها دیده بودم بارتندرها ‫اینجوری با نوشیدنی بازی می‌کنن ها.
‫مخلوط کردن نوشیدنی‌ها با هم ‫حتماً یه دلیل علمی داره، نه؟
‫داره؟
‫هیچ دلیلی نداره.
‫یعنی هیچی؟!
‫یه‌جور هنره.
‫اینجوری علاوه بر ذائقه‌ی مهمان، ‫چشم‌هاش هم سرگرم می‌کنیم.
‫استاد هنر مهمان‌نوازی‌ـه.
‫این نوشیدنی هم برای سوکاسا ساما.
‫رب انار... 20 م‌ل ‫آب تونیک... 30 م‌ل
‫سرخی انار در پرتوی نور علم، همچون شعله‌ای...
‫نور تیره و خاموش درون قلب ‫سوکاسا ساما رو روشن می‌کنه.
‫آبی شد!
‫چه برقی می‌زنه...
‫خیلی قشنگه.
‫بدک نبود.
‫خوشمزه‌ست.
‫و اما گن ساما: ‫جلوه‌ای جاافتاده در پس نقابی ساده.
کولا... 120 م‌ل ‫شربت چای ‫...1 تا 2 ق‌چ ‫لیمو... یک برش ‫فلفل تند... یه پاچ
‫نوشابه‌ی تند و جاافتاده!
‫این هم خدمت کوهاکو ساما.
‫سیندرلای تند ‫نوشیدنی زنجبیلی... 60 م‌ل ‫آب پرتقال... 20 م‌ل ‫آب آناناس... 30 م‌ل ‫آب لیمو... 5 م‌ل زنجبیل خرد‌شده... یک پیمانه
‫انسانیت، قدرتی که باید ‫جدی‌ش گرفت.
‫تهیه‌ی این همه نوشیدنی متفاوت ‫با چند تا مواد اولیه‌ی طبیعی...
‫تمام چیزهای اطرافمون طبیعی‌ـه.
‫و این هم مخصوص سنکو ساما.
‫چای لاته‌ی سه‌لایه ‫فوم ماچا... 30 م‌ل ‫شیر... 50 م‌ل ‫چای هوجیکا... 20 م‌ل ‫شربت آدامس... 2 ق‌چ
‫از بالا به‌ترتیب: فوم ماچا، ‫شیر و چای هوجیکا.
‫نمایان‌گر شیوه‌ی تکامل علم.
‫نوشیدنی باشه، اونش مهم نیست.
‫اشکالی نداره همش بزنم؟
‫حدس می‌زدم این رو بگید.
‫با مخلوط کردن زیبای شما،
‫تلاش‌های فراوان علم به لاته‌ای ‫شیرین و ملایم تبدیل می‌شه.
‫ماتسوکازه، تو هم بیا بخور خب.
‫بعدش هم از گذشته‌ها برامون بگو.
‫از اربابت.
‫بهش بگو من قبلاً چقدر خفن بودم.
‫اون که تو نبودی، گینرو.
‫ارباب تا آخرین لحظه هم خودش رو نباخت.
‫همه چی ناگهان اتفاق افتاد.
‫نمی‌دونم صدای کسی بود،
‫یا صدای نفرین خودمون. ‫اما اون‌ها که باریدن...
‫...طولی نکشید که متوجه طرز ‫کار اون سلاح شیطانی شدیم.
‫اگر این‌ها دست دزد‌ها بیفته، ‫جزیره گرفتار جنایت خواهد شد!
‫همه‌شون رو پیدا و نابود کنید!
‫ارباب!
‫ماتسوکازه...
‫دیگه... کار از کار گذشته.
‫ارباب...
‫این چه حرفیه که می‌زنید؟
‫همیشه به این فکر می‌کردم...
‫...که چرا آسمون سلاح سنگ‌شدگی ‫به سر مردم نازل می‌کنه؟
‫اولش گفتم حتماً عذاب الهی‌ـه.
‫اما خیلی عجیبه.
‫اگر هدف سنگ‌شدگی همه بود، ‫یکی از اون‌ها هم کافی بود.
‫اصلاً چرا طوری ساخته شدن که استفاده ش ‫این‌قدر برای ما انسان‌ها آسون باشه؟
‫انگار اون‌ها رو با این هدف ساختن که ‫باهاش ما رو بندازن به جون هم.
‫و این بیش از هر چیزی عذابم می‌ده.
‫دلم می‌خواد آسمون بابت این ‫کارش تقاص پس بده، ماتسوکازه.
‫دلم می‌خواد ببینن که ما انسان‌ها ‫اونقدرها هم ساده‌لوح نیستیم.
‫که دیگه ما رو دست‌کم نگیرن.
‫از این سرنوشت گریزی نیست.
‫مطمئن می‌شم نسل‌های بعد ‫منشا این شرارت رو پیدا کنن.
‫می‌دونم. می‌دونم که حسرت ناتوانی ‫در محافظت از اربابم...
‫...هرگز با شکست «آقای چرا» از بین نمی‌ره.
‫اما با این‌حال...
‫آبجوی ماچا ‫آبجو... 200 م‌ل ‫ماچا... 1 ق‌چ
‫آبجو و ماچا.
‫تلخی بزرگسالی با گذشت زمان، ‫جاش رو به طعمی دل‌نشین می‌ده.
‫نوش جان.
‫چه بی‌ظرفیت!
‫من...
‫من باید قوی‌تر شم.
‫اوهوم.
‫سوکاسا دونو، می‌شه به سینه‌هاتون تکیه کنم؟
‫اوهوم.
‫سوکاسا دونو...
‫سوکاسا دونو!
‫پوزش! از کرده‌ی خودم شرمسارم.
‫راستش...
‫به‌نظر خودم هم نیاز به تمرین داری.
‫مطمئنی می‌خوای بیدارش کنی؟
‫الآن دیگه اسلحه داریم، ‫از طرفی سوکاسا هم اینجاست.
‫نمی‌تونه دست از پا خطا کنه.
‫اون‌قدری احمق نیست که وقتی پای جون ‫کل بشریت وسطه، افکار بی‌خود به سرش بزنه.
‫تو هم که متخصص جنگ و مبارزه‌ای.
‫اگر فکر می‌کنی بهش احتیاج داری، ‫اختیارش با خودته، سوکاسا.
‫من مرد مبارزه‌م، اگر حرف آموزش وسط باشه ‫بهتر از اون پیدا نمی‌کنیم.
‫به کمکت احتیاج داریم، هیوگا.
‫با یادگیری هنرهای رزمی مدرن، ماتسوکازه ‫به طرز چشم‌گیری پیشرفت خواهد کرد.
‫فقط به یک شرط.
‫چی؟
‫- می‌خوای به خاطر کشتن سوکاسا و بقیه بخشیده...
‫- اشتباه متوجه شدی.
‫بعد از احیای نهادهای قضایی هرگز ‫چنین چیزی به من داده نخواهد شد.
‫شرطم احیای 2 نفره.
‫حق احیای دو نفر رو بهم بدید.
‫هیوگا ساما.
‫کی بودی...
‫مبارزه با نیزه، ‫به سبک اواری کان‌ریو؟
‫برای اولین بار در عمرم حاضرم ‫پی تمرین رو به تنم بمالم.
‫نه. قبلش باید یه کاری انجام بدی.
‫آره. حق با توئه.
‫اینجا دخترهای زیبای زیادی داریم.
‫اول باید به اون‌ها نزدیک بشیم.
‫موز کون، لطفاً مودب باش.
‫کینرو! کینرو!
‫اَه‌... از این کارها متنفرم.
‫اصلاً رو چه حسابی می‌ری نزدیک‌شون؟ ‫خیلی خطرناکه.
‫پس...
‫پس فهمیدی، کینرو؟
‫تلخی شکست بالاخره یه روز، ‫یه‌جوری شیرین می‌شه.
‫منظورت چیه؟
‫همین الآن فرانسوا یه همچین ‫چیزی گفت.
‫که اینطور.
‫کینرو، این چی بود؟
‫بمیر!
‫آی‌ی‌ی‌ی!
تئاتر ریوسویی
‫اوایل قرون وسطی،
‫ما فرمانروای دریاهای شمال بودیم؛ ‫وایکینگ‌های شمال!
‫به لطف مهارت‌های بی‌نظیر کشتی‌رانی‌شون،
‫اون‌ها 500 سال قبل از کریستف کلمب ‫به آمریکا رسیدن.
‫قاره‌ی آمریکا
‫شگفت‌انگیزه ها، نه؟
‫اون قدیم‌ها چطور موفق شدن؟
‫نامردها!
‫چجوری انقدر راحت این‌ور اون‌ور می‌رن؟!
‫آخه تو دریا که رد و نشونی هم نیست!
‫خورشید تنها نشونه روی دریاست.
‫ولی آسمون که همیشه صاف نیست.
‫عجب وایکینگ‌های عجیبی‌اَن.
‫اینگونه بود که افسانه‌ای شکل گرفت:
‫وایکینگ‌ها سنگی داشتن که تحت هر شرایطی ‫موقعیت خورشید رو آشکار می‌کرد...
‫اون سنگ، سنگ خورشید بود.
‫به‌هرحال...
‫تعیین موقعیت و جهت حرکت در ‫آب‌های آزاد کار بسیار دشواریه.
‫از یه طرف کار دشواریه، از طرف دیگه هم ‫سخت‌ترین مسیر رو انتخاب کردیم، درسته؟
‫الآن دیگه آسونه.
‫به لطف شگفتی بزرگ علم، GPS، ‫دقیق می‌دونیم داریم کجا می‌ریم.
‫اما آخه...
‫تو این دنیای سنگی چطور ‫از GPS استفاده کنیم؟
‫با روری و بقیه که تو ژاپنن، هماهنگ می‌شیم.
‫این‌ها چیه؟
‫یه عالمه ساعت شنی اینجاست!
‫ما با استفاده از ساعت آفتابی و ساعت شنی، ‫زمان ژاپن رو به‌طور دقیق...
‫...به‌صورت پیام ارسال می‌کنیم.
‫به‌صورت پیام؟!
‫واقعاً داره اتفاق می‌افته!
‫احساسات واقعی کروم از دریاهای دوردست!
‫چی دارین می‌گین واسه خودتون؟
‫خروار خروار فاصله داریم.
‫معلومه که نمی‌تونیم باهاشون صحبت کنیم.
‫پس قراره چجوری...
‫نمی‌تونیم حرف بزنیم، فقط می‌تونیم ‫تا حدی سیگنال‌های کوتاه رو دریافت کنیم.
‫بنابراین ازشون می‌خوایم هر یک ساعت ‫برامون سیگنال بفرستن.
‫ایناها.
‫اونجا الآن ساعت 10 صبحه.
‫تا وقتی هم که ساعت رو بدونیم، من ‫به راحتی می‌تونم ثانیه‌ها رو بشمرم.
‫آها راستی. یادم رفته بود که تو ‫یه‌پا کرنومتر انسانی هستی، سنکو چان.
‫من که نمی‌فهمم چجوری قراره از روی ‫ساعت بفهمیم که کجا هستیم.
‫غصه نخور.
‫بزرگسالان دنیای مدرن هم ‫این رو نمی‌دونن.
‫خورشید الآن در بالاترین نقطه‌ی آسمانه.
‫پس اینجا دقیقاً ساعت 12:00ست.
‫از اختلاف زمانی با توکیو به ‫موقعت افقی‌مون می‌رسیم.
‫از ارتفاع خورشید هم به ‫موقعیت عمودی‌مون می‌رسیم.
‫به عبارت ساده‌تر پرسئوس الآن...
‫...اینجاست!
‫تا اینجاش رو نفهمیدم؛ ‫ولی آخرش رو فهمیدم.
‫با دونستن موقعیت افقی و عمودی‌مون ‫راحت می‌تونیم بفهمیم کجا هستیم!
‫سفر همراه با علم عالیه!
‫تا خورشید رو داریم غم نداریم!
‫درسته.
‫تا وقتی آسمون صافه،
‫سفر به آمریکا عین آب خوردنه.
‫انگار منتظر بود این رو بگی...
‫آخه می‌دونین... سنکو چان موقع تولد...
‫...100 امتیاز توی هوش، سرسختی و اراده گرفته،
‫ولی از شانس هیچی بهش نرسیده.
‫اینجوری محاله بتونیم خورشید رو ببینیم.
‫پس چاره‌ای نداریم جز اینکه در طول ‫روز به غریزه‌ی ملوانی من تکیه کنیم.
‫اگر طوفان چند روز ادامه پیدا کنه، ‫زمان زیادی رو از دست می‌دیم.
‫بدون خورشید تو دریا گم‌وگور می‌شیم.
‫ای کاش ما هم اون سنگ خورشید وایکینگ‌ها رو داشتیم...
‫خودشه!
‫سنگ جدیدی که از رسوبات اسکارن ‫گنجینه‌ی طبیعی، به‌دست آوردیم.
‫کوهاکو، می‌تونی با اون قدرت گوریلی‌ت ‫ازش یه جواهر خوشکل در آری؟
‫چی؟ یعنی یه جواهر خوشگل داخلشه؟
‫اگه قراره این رو برای آبجی روری بفرستی، ‫خوشحال می‌شم کمک کنم.
‫قشنگه ها... ولی...
‫این که فقط یه سنگ سفیده.
‫منم اولش همین فکر رو کردم.
‫اما نگاه کنین، وقتی با این ‫اطراف رو نگاه کنی...
‫لعنت بر شیطون.
‫همه چی دو تا می‌شه!
‫سنگ جالبیه ها...
‫ولی گمون نکنم آبجی روری ازش خوشش بیاد.
‫چی واسه خودت می‌بری و می‌دوزی؟
‫هر چیز باحالی می‌تونه یه روز ‫تبدیل به یه چیز خفن بشه.
‫برای همین هم من ‫چیزی رو از قلم نمی‌اندازم.
‫کاربر علم، اینه دیگه!
‫ببین؟
‫از توی سنگ می‌تونی اون ‫علامت رو دو تا ببینی.
‫خورشید همین طرفه دیگه؟
‫میون این همه ابر نمی‌شه ببینیش که.
‫غمت نباشه.
‫وقتی در زاویه‌ی درست اون ‫رو به سمت خورشید بگیری...
‫ایناها جور شد!
‫هر دو علامت درست عین همن.
‫هر چند خودم هم دلیلش رو نمی‌دونم...
‫پس یعنی...
‫آره.
‫می‌تونی خورشید رو اونجا ‫بین ابرها ببینی!
‫سنگ خورشید به‌دست آمد!!
‫کلسیت!
‫کلسیت یه منشور طبیعیه.
‫نور رو به دو دسته تقسیم می‌کنه.
‫پس جایی که هر دو تصویر ‫بیفتن رو هم، خورشید همون‌جاست.
‫کم‌وبیش درسته.
‫یه‌چیزهایی درباره‌ش شنیده بودم.
‫وقتی کشتی وایکینگ‌ها رو کف ‫دریا بررسی می‌کنن،
‫با مقادیر زیادی از کلسیت روبه‌رو شده‌ن.
‫تا مدت‌ها نمی‌دونستن که چرا ‫وایکینگ‌ها با خودشون کلیست حمل می‌کردن.
‫ظاهراً نه جادو بود، و نه افسانه. ‫بلکه کاملاً واقعیه.
‫سنگ خورشید!
‫درسته!
‫و امروز، بعد از 4000 سال،
‫درست به شیوه‌ی وایکینگ‌ها به ‫قاره‌ی آمریکا می‌ریم!
‫یه‌بار دیگه به شکست‌ناپذیر ‫بودن علم پی بردیم!
‫بعدش قراره با علم چی درست کنیم؟
‫خشکی.
‫رسیدیم!
‫رسیدیــــــم!
‫بالاخره به آمریکا رسیدیم!
Prometheus :مترجم
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
قسمت بعد ‫دام نور در تاریکی
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند. ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!