‫- اومدم تا به خانم ایزابلا فاول کمک کنم. ‫- کاساندرا؟
‫ما انتظار نداشتیم بیاین.
‫ایزابلا باید با خواهراش زندگی کنه. ‫بهم قول بده.
‫هیچ آرامشی تو این دنیا بالاتر از یه خواهر نیست.
‫من و تو همیشه خواهر می‌مونیم.
‫حتی وقتی که من خانم فاول باشم.
‫محض اینکه دیگه برنگردم، ‫چیزهایی هست که
‫باید قبل از رفتنم بهت بگم،.
‫اگه نمی‌تونی با من ازدواج کنی، باید آزاد ‫باشی که با یه نفر دیگه ازدواج کنی.
‫بهت قول میدم تام، که من هیچوقت ‫با مرد دیگه‌ای جز تو ازدواج نمی‌کنم.
‫مطمئناً نامه‌هایی اینجا هست که
‫انواع گنجینه‌ها رو نشون میده.
‫هر چیزی که لازمه در مورد جین آستن بدونی
‫داخل صفحات رمان‌هاش پیدا میشه.
‫خبرهای بدی داریم، کسی.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
«خانم آستن، قسمت دوم»
ترجمه از رضا حضرتی DeathStroke
‫کدوم گوری بودی؟
‫ببخشید، خانم. من با خانم ایزابلا ‫تو آشپزخونه بودم.
‫خانم آستن چی؟
‫تو اتاقشه، خانم.
‫اونجا چیکار می‌کنه؟
‫کاساندرا! کار داریم که باید انجام بشه.
‫عزیزم مری.
‫خب، اینجایی.
‫خب، آره اومدم.
‫به خاطر قرار چای با خانم بانبری ‫انتظار نداشتیم انقدر زود بیای.
‫بله، به خاطر تو ‫یه اختلافی پیش اومده، کاساندرا.
‫من؟
‫خانم بانبری گفت که اومدنت به اینجا
‫اونم بدون اطلاع قبلی من، لکه‌ای به آبروی منه.
‫من یه دفاع خیلی قوی کردم، ‫اما اون مصمم بود.
‫این کار درستی نیست، کاساندرا.
‫ما باید خواهر باشیم.
‫خب، من صمیمانه امیدوارم که رابطه با خانم بانبری
‫خیلی زود به صمیمیت برگرده.
‫داینا میگه که شروع به تمیز کردن ‫اتاق خواهر عزیزم کردی.
‫می‌دونی که می‌خوام کمک کنم.
‫نامه‌ای از جین پیدا کردی؟
‫حتی یه دونه هم نه.
‫چقدر عجیب.
‫اونم با توجه به اینکه جین چقدر نامه می‌نوشت.
‫مهم نیست.
‫خودم پیداشون می‌کنم.
‫خب، شاید برعکس من، ‫خوش شانس باشی.
‫خانم.
‫خانم آستن، می‌خواید اتاق خانم فاول رو براتون آماده کنم؟
‫بله، بله! همین الان این کارو بکن.
‫تا من بتونم مستقر بشم ‫و به تمیز کردنش برسم.
‫کاری که با توجه به رابطه نزدیک من و الایزا، ‫ازش لذت نمی‌برم.
‫خب، گفتم زود برو.
‫بذارید من جمعش کنم، خانم. ‫خودتون رو زخمی می‌کنید.
‫دلیلی نداره که بیشتر از
‫اونچه که لازمه، ‫کار درست کنیم، ایزابلا.
‫اتفاقی بود.
‫خب، من شما رو به حال خودتون می‌ذارم. ‫بالا کار دارم.
‫داینا، داینا.
‫به محض اینکه آماده بودی بیا.
‫کار خیلی زیاده.
‫باید از آقای دانداس وقت بیشتری بگیرم. ‫من آماده نیستم.
‫به موقع آماده نمیشم.
‫ایزابلا...
‫ایزابلا، من تو موقعیت تو بودم،
‫و می‌دونم که این کار چقدر دلهره‌آور به نظر می‌رسه.
‫اما اینم می‌دونم که چطور عدم اطمینان به آینده‌ات
‫می‌تونه باعث بشه که این کار ‫خیلی بیشتر از حد معمول، سخت به نظر برسه.
‫به همین دلیله که این مسئله ‫باید بدون تأخیر حل بشه.
‫- اما من... ‫- به همین منظور، برام سواله که می‌تونیم
‫- امروز یه سری به خواهرهات بزنیم یا نه؟ ‫- ما هنوز اینجا خیلی سرمون شلوغه، کاساندرا.
‫- مطمئناً میشه انداختش واسه یه وقت دیگه ‫- ایزابلا، من خیلی نگران
‫این هستم که قراره چه بلایی سرت بیاد.
‫دیگه نمی‌تونیم این تصمیم رو ‫بیشتر از این به تأخیر بندازیم.
‫باید این کارو انجام بدیم.
‫البته.
‫اما...
‫اما امروز نه.
‫شاید فردا.
‫به علاوه، من امروز صبح کارهایی دارم ‫که باید انجام بدم.
‫بسیار خب.
‫خب، در این صورت، شاید من...
‫بهتر باشه شروع به تمیز کردن ‫اتاق غذاخوری کنم؟
‫می‌تونم میز تحریر مادرت رو تمیز کنم.
‫- خاله مری رو از زحمت بندازم. ‫- ممنون.
‫من این چینی‌ها رو از بچگی دوست داشتم.
‫حالا قراره همه‌شون به برادرم برسه.
‫همه چیز درست میشه، ایزابلا.
‫ازش مطمئنم.
‫مامان!
‫- برای من؟ ‫- چی نوشته؟
‫نوشته الایزا.
‫الایزا...
‫الایزای عزیزم.
‫خبر خوشحال کننده‌ات، دل ما رو ‫اینجا تو استیونتون شاد کرد.
‫مادر و پدر مطمئن نیستن که انتظار
‫پسر داشته باشی یا دختر.
‫به محض اینکه تصمیم بگیرن، بهت خبر میدم.
‫کاش خبرهای شادتری از کسی داشتم.
‫تو این مدت، اندوهش کم نشده.
‫تو ذات خواهرم نیست که عمق رنجش رو نشون بده،
‫از ترس اینکه ما رو با غم و اندوهش ‫تحت فشار بذاره.
‫یالا بچه‌ها. راه بیفتین.
‫اما من می‌تونم ببینم که چقدر ‫قلبش هنوز برای تام درد می‌کشه.
‫برادرمون ادوارد ازش دعوت کرده ‫که تو گادمرشام پارک،
‫خونه‌اش تو کنت، بمونه.
‫خیلی دلم براش تنگ میشه،
‫هرچند امیدوارم این تغییر محیط
‫بتونه اونو از ملال و اندوهش بیرون بیاره.
‫شاید برات جالب باشه که بدونی دعوت ادوارد
‫شامل من نشد.
‫احتمالا من برای جامعه کنت، ‫بیش از حد غیرعادی هستم.
‫جای تاسفه، چون مطمئناً می‌تونستم یه علاقه‌ای به
‫هزاران هکتار زمین‌های تپه‌ایشون، کتابخونه وسیع
‫و انبار شراب پرشون پیدا کنم.
‫شاید همسر ادوارد، الیزابت،
‫می‌ترسه که من خیلی راحت بشم
‫و بیشتر از انتظار بمونم.
‫با اینکه اون همیشه با ما آستن‌های ‫پایین رتبه، خیلی مؤدبانه رفتار می‌کنه،
‫اعتراف می‌کنم کمی تعجب کردم که حاضره
‫اصلاً میزبان یکی از ما باشه.
‫به گادمرشام خوش اومدی.
‫- خواهر عزیزم. ‫- ادوارد.
‫چقدر خوشگل شدی.
‫البته با توجه به...
‫امیدوارم سفرت خوشایند بوده باشه.
‫با اینکه شاید تو همچین...
‫شرایطی، چیزی خوشایند نباشه.
‫ممنون، برادر عزیزم.
‫بیا.
‫خب، می‌دونم که می‌خوای خودت رو جمع و جور کنی،
‫اما بچه‌ها از خوشحالی نمی‌دونن چیکار کنن.
‫اگه مستقیم نریم پیششون، ‫دیوونه میشن.
‫اونا بهترین دارو برای جلوگیری از غم و...
‫مشتاق دیدنشونم.
‫یه جا وایستا. تکون نخور.
‫سلام کنید، بچه‌ها. ببینید کی اینجاست.
‫- ببینید کی اینجاست. ‫- کیه؟
‫کسی!
‫ببین چقدر بزرگ شدن!
‫سلام!
‫سلام.
‫- سلام! ‫- دالی موشه! دالی موشه!
‫بو!
‫دیدی، بهت گفتم، کسی. ‫دیوونه می‌شدن.
‫سلام.
‫یه نفر با دیدگاه بدبینانه‌تر ممکنه ‫براش این سوال پیش بیاد
‫که آیا الیزابت از حضور خاله کسی ‫تو گادمرشام چیزی به دست میاره یا نه؟
‫این فکری نیست که هیچوقت ‫به ذهن من خطور کنه، الایزا...
‫و مطمئناً چیزی نیست که بخوام بنویسمش.
‫خانم.
‫بیرون می‌رید، مگه نه؟
‫خب، به نظر همینطور میاد.
‫شاید تو راه یه سری به مری جین، ‫خواهر ایزابلا بزنم.
‫منتظرن؟
‫خانم مری جین دکستر ‫مهمون سرزده دوست نداره.
‫مطمئنم که وقتی بدونه هدفم از سر زدن چیه
‫خیلی هم خوشحال میشه منو ببینه.
‫زمان خیلی مهمه.
‫باید مطمئن بشیم که از ایزابلا مراقبت میشه.
‫که اینطور؟
‫کیه؟
‫خانم دکستر؟
‫مری جین، منم، کاساندرا آستن.
‫اومدم به شما سر بزنم.
‫بله، بیا تو، بیا تو.
‫هر چی هم مراقب باشی کمه.
‫بیا تو اتاق پذیرایی.
‫چه اشیاء جالبی.
‫چیزی که اینجا می‌بینی، مسرت‌های امپراتوریه.
‫روزهای خوش.
‫خب...
‫بنشین.
‫ایزابلا ازت مراقبت می‌کرده، مگه نه؟
‫اوه، بله.
‫بی‌عیب و نقص.
‫ایزابلا قلبی قوی مثل گاو نر داره.
‫شجاع‌تر از اونیه که فکر می‌کنی.
‫اگرچه اون حتی یه روز هم ‫نمی‌تونست تنها زنده بمونه،
‫پس خوبه که قراره با من زندگی کنه.
‫پس، همه چیز قطعی شده؟
‫معلومه که قطعی شده.
‫مگه برای همین نیومدی؟ ‫که مطمئن بشی؟
‫بله. مسئله اینه که ‫به نظر میاد ایزابلا اینو نمی‌دونه.
‫چیزی که باید در مورد خواهرم بدونی اینه که...
‫اون فکر می‌کنه که می‌دونه چی می‌خواد، ‫اما نمی‌دونه.
‫شیرینی؟
‫خانم فاول.
‫آقای لیدردیل.
‫باید از شما عذرخواهی کنم.
‫برای پرسیدن اینکه از اون موقع ‫حالتون چطور بوده، دیر کردم.
‫من کاملاً خوبم، ممنون.
‫در واقع، من مشغول آماده کردن ‫خانه کشیش برای کشیش جدید بودم.
‫مطمئنم که باید کار خیلی سختی باشه.
‫شما...
‫اقامتگاه جدیدی پیدا کردید؟
‫هنوز نه.
‫اما همه چیز تحت کنترله.
‫از شنیدن این خبر خوشحال شدم.
‫هیچ چیزی ناراحت‌کننده‌تر از... ناامنی نیست.
‫درسته.
‫براتون آرزوی خوشحالی می‌کنم.
‫واقعاً.
‫خیلی لطف دارید.
‫خب، اگه منو ببخشید، ‫یه کاری دارم که باید انجام بدم.
‫الایزای عزیزم، خوشبختانه «کسی» به
‫درخواست‌های مکرر من برای خبر از ‫گادمرشام پاسخ میده و مرتب نامه می‌نویسه.
‫اگرچه به طرز مشکوکی چیز کمی ‫در مورد لذت‌ها و سرگرمی‌های
‫حومه کنت می‌شنوم،
‫در مورد بازی اسپیلیکنز
‫با ساکنان کوچولوی مهدکودک بیشتر می‌شنوم.
‫الیزابت، پیدات کردم.
‫گفتم ببینم وقتی بچه خوابه
‫می‌تونم یه چرخی تو باغ بزنم یا نه.
‫اوه عزیزم، نه.
‫بیرون خیلی گرمه. ‫اینجا بهترین جا رو داری.
‫به علاوه، من اصلا نمی‌تونم اون بازی رو انجام بدم.
‫ببین چقدر دوستت دارن.
‫نمی‌دونی چقدر از اینجا بودنت خوشحالم.
‫همه چیز خیلی خوب پیش رفته، مگه نه؟
‫منظورم اینه که...
‫- منظورم این نبود... ‫- می‌دونم منظورت چیه، عزیزم.
‫من خیلی ممنونم که اینجا هستم.
‫خوبه.
‫خب، به نظرم قبل از اینکه خانواده‌ام برای شام برسن
‫یه کم استراحت کنم.
‫ببین، انجامش دادم.
‫نوبت شماست، عمه کسی.
‫ادوارد؟
‫کجا میری؟
‫ما مهمون برای شام داریم.
‫فقط میرم اصطبل یه نگاهی به کره جدید بندازم. ‫زود برمی‌گردم.
‫خب، متاسفانه باید بندازیش عقب.
‫مادرم تا چشم به هم بزنیم می‌رسه،
‫و اگه یه اسب مقدم باشه، ‫خوشحال نمیشه.
‫نه.
‫نه، اینجوری نمیشه.
‫به کسی گفتی که ساعت چند باید پایین باشه؟
‫اوه، عزیزم.
‫فکر نمی‌کنم درست باشه که کسی به ما ملحق بشه.
‫این یه شام خانوادگیه، ‫و کسی هم بالاخره جزو خونواده‌ست.
‫اون هنوز تو عزاست، ادوارد.
‫مناسب نیست که اون تو یه مهمونی شاد باشه.
‫آشپز یه چیزی رو تو سینی براش می‌فرسته بالا.
‫الایزا، باید ازت خواهش کنم که در رابطه با
‫یه مسئله خیلی ضروری کمکم کنی.
‫کسی تو مهدکودک گادمرشام گیر افتاده.
‫خواهر خوب و وظیفه‌شناسم شکایت نمی‌کنه،
‫اما برام واضحه که وضعیت خیلی جدیه.
‫لطفاً فکر نکنی من بی‌ادبم که میگم
‫هنوز دیر نیست.
‫ازت خواهش می‌کنم، الایزا...
‫ممنون.
‫به کسی نامه بنویس و ازش بخواه که ‫موقع زایمانت پیشت باشه.
‫الیزابت درخواست یه مادر نیازمند رو رد نمی‌کنه.
‫و ادوارد هم هر چی بهش گفته بشه، ‫همون کارو می‌کنه.
‫نباید اجازه بدیم کسی عزیزمون رو متقاعد کنه
‫که تنها ارزش زندگیش تو نقش
‫عمه مجرد خلاصه بشه.
‫خداحافظ، عمه کسی!
‫لطفاً به محض اینکه تونستی، ‫نامه بنویس.
‫حسی به من میگه که دخالت ما
‫باعث تسکینش میشه.
‫هیس! آروم باش.
‫بچه به زودی، سالم و سلامت به دنیا میاد.
‫هیس! هیس...
‫به لودانوم نیاز داره.
‫الایزا؟
‫خوابه، فولور.
‫خسته‌ست.
‫و شما یه دختر دارید.
‫شیرین‌ترین و دوست داشتنی‌ترین ‫دختر کوچولوی ممکن.
‫یه دختر دیگه.
‫الایزای عزیزم.
‫خوشحالیم که شنیدیم به سلامت زایمان کردی
‫و ایزابلاکوچولو سالم و سرحاله.
‫ایزابلا اسم فوق‌العاده‌ایه.
‫شکی نیست که وقتی بزرگ بشه ‫یه قهرمان یا یه ملکه اسپانیایی میشه
‫هرچند که من این سرنوشت رو براش آرزو نمی‌کنم.
‫نه، ماجراهای اون باشکوه خواهد بود،
‫و فقط به شهر بزرگ برکشایر محدود نخواهد بود.
‫نگاه کن، ایزابلا.
‫درخت دایی تام عزیز و شیرینت.
‫درخت اون و من.
‫۲۸.
‫۵ ضربدر ۷ میشه...
‫۳۵.
‫آفرین، آرتور!
‫حالا، ۶ ضربدر ۷ چند میشه؟
‫۶ ضربدر ۷ میشه...
‫۴۲.
‫۷ ضربدر ۷ میشه...
‫اینم می‌ترکونی؟
‫- ۴۹! ‫- آفرین!
‫می‌خوای جدول ضرب ۸ رو امتحان کنیم؟
‫- می‌تونم امتحان کنم، خانم. ‫- خیلی خوبه.
‫۱ ضربدر ۸ میشه... هشت.
‫درسته.
‫۲ ضربدر هشت میشه ۱۶.
‫من همین الان خانم ایزابلا رو با یه شاگرد دیدم.
‫اون معلم خیلی خوبیه.
‫نمی‌دونستم.
‫چیزهای زیادی در مورد خانم ایزابلا هست ‫که مردم نمی‌دونن.
‫یا نمی‌خوان بدونن.
‫حتما پدرش واسه اینکه اونجوری ازش ‫مراقب می‌کرد، بهش افتخار می‌کرده.
‫خب اگه افتخار می‌کرد هم خانم، ‫هیچوقت بهش نگفته.
‫هرچند که اون در مورد چیزهای دیگه ساکت نبود.
‫کشیش فاول قبلا خونه رو با حضورش پر می‌کرده،
‫خدا بیامرزدش.
‫من مدتی بود که ندیده بودمش،
‫اما یادمه که اون مرد پرشوری بود.
‫خب، شاید شما دوست دارید ‫با این صفت خطابش کنین.
‫روزهای زیادی بود که می‌شنیدیم
‫که تو روستا داد می‌زنه و اون...
‫سر خانم ایزابلا غر می‌زد.
‫غر می‌زد؟
‫منظورت چیه، داینا؟
‫هیچی، خانم.
‫من نباید چیزی بگم.
‫باید برم و بقیه ظروف شام رو بیارم.
‫داینا؟
‫خانم آستن هنوز استراحت می‌کنه؟
‫بله، خانم.
‫می‌خوام به خواهر دیگه خانم ایزابلا سر بزنم.
‫مدرسه خانم بث رو کجا می‌تونم پیدا کنم؟
‫پشت پلسترر آرمز.
‫ببخشید، می‌تونی بگید خانم فاول رو ‫کجا می‌تونم پیدا کنم؟
‫خونه خانم وینتربورن.
‫ممنون.
‫کاساندرا! اینجا بیماری هست. ‫باید فوراً بری.
‫خانم آستن، شما نباید اینجا باشید.
‫چه بیماری داره؟
‫دیفتری.
‫تو روستا پخش شده.
‫اما در مورد بقیه... فقر، بدبختی.
‫هیچ چیز نیست که من بتونم درمانش کنم.
‫حالا، ازتون خواهش می‌کنم، برید.
‫- اینجا امن نیست. ‫- بیا، کاساندرا.
‫تا آخر روستا همراهیت می‌کنم.
‫بث، باید باهات در مورد آینده ایزابلا صحبت کنم.
‫آینده ایزابلا؟
‫اون مکالمه بزرگی که هیچوقت تمومی نداره.
‫قبلاً در موردش صحبت شده؟
‫همیشه.
‫حتی با وجود اینکه خیلی سعی می‌کنم از ‫سیاست‌های خانوادگی فاول دوری کنم،
‫چون هیچ میلی به دخالت ندارم.
‫خواهرت داره خونه‌اش رو از دست میده.
‫ایزابلا یه زن بالغه.
‫مطمئناً اون تواناییشو داره که ‫آینده خودش رو تضمین کنه،
‫حالا هر آینده‌ای که می‌خواد باشه.
‫ببخشید، اما باید برگردم. ‫آقای لیدردیل به من نیاز داره.
‫وقتی مدرسه دوباره باز شد، ‫بیا و سر بزن.
‫دوست دارم بهت نشون بدم ‫که اونجا چیکار می‌کنم.
‫بث...
‫بث!
‫کجا بودی؟ ما خیلی نگران بودیم.
‫اونم تو این هوا!
‫ایزابلا!
‫این سگ رو فوراً از جلو چشم من دور کن!
‫- به نظر می‌رسه خاله مری از خواب بیدار شده. ‫- بله.
‫اتاق مادرم رو کمی سرد دید.
‫هنوز نامه‌ای نیست، مری؟
‫نه. عجیبه.
‫چون این میز تحریر خواهرمه.
‫اینا رو میندازیم دور.
‫الایزا همیشه خیلی احساساتی بود.
‫چقدر احمقانه بود که تو این هوا ‫بیرون رفتی، کاساندرا.
‫تو این سن و سال باید عاقل‌تر باشی.
‫اون سگ وحشیه.
‫باعث مرگ من میشه.
‫باید فوراً از خونه بیرونش کنیم.
‫چای بیار داینا... ‫تو اتاق پذیرایی.
‫بیا، پیراموس. بیا.
‫پسر خوب.
‫این تنها چینی‌هایی هست که داریم؟
‫بقیه رو بسته‌بندی کردیم، خاله مری. ‫طبق دستور شما.
‫اوه خب، پس فکر کنم باید تحملش کنم.
‫پام دوباره داره اذیتم می‌کنه.
‫اون چای قبل از اینکه هیچکدوممون فرصتی ‫برای چشیدنش داشته باشیم، سرد میشه.
‫ایزابلا، بالش دیگه داری؟
‫پام باید بیشتر بالا باشه.
‫- بیشتر بالا باشه ‫- بله.
‫و شاید یه پتو؟
‫بله.
‫و چوب بیشتر تو شومینه.
‫خب، حالا کجا بودی؟
‫رفتم دیدن خانم بث.
‫تو بالای روستا بیماری هست.
‫اونجاست و داره به آقای لیدردیل کمک می‌کنه.
‫آخ، بث و آقای لیدردیل.
‫پس علاوه بر معلم یه پرستار هم هست؟
‫به نظر می‌رسید که خیلی با هم صمیمی هستن.
‫خب، این جای تعجب داره، مگه نه، ایزابلا؟
‫باید منو ببخشید، خاله مری.
‫کارهای زیادی دارم که باید انجام بدم.
‫داینا، برای خانم آستن یه حمام آب گرم آماده کن.
‫نمی‌خوایم مریض بشه.
‫بث فاول چیزی جز دردسر برای این خانواده نبوده.
‫با عناصر خاصی از جامعه رفیق میشه.
‫پدرش قبولش نداشت.
‫اون داشت از خانم وینتربورن مراقبت می‌کرد.
‫باید شرایطی رو که اون زن بیچاره ‫توش زندگی می‌کنه، ببینی.
‫بیا...
‫به بدبختی فکر نکنیم.
‫برو، برو. برو حمامت رو بکن.
‫من یه کم دیگه استراحت می‌کنم ‫و بعدش می‌تونم شروع به مدیریت کنم.
‫این خانواده به یه مدیریت قوی‌تر نیاز داره.
‫داینا؟
‫کاساندرا!
‫پس، الان اینجایی؟
‫فکر کردما یه صدایی شنیدم.
‫فکر کردم داری به پات استراحت میدی.
‫اوضاع آتش تو اتاق پذیرایی افتضاحه.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه نه.
‫فقط می‌خواستم ببینم هنوز می‌تونم ‫صدای دریا رو بشنوم یا نه.
‫این داستان واسه بچه‌هاست، کاساندرا.
‫هیچوقت نمی‌تونستی صدای دریا رو بشنوی.
‫صدای دریا امروز خیلی آروم به نظر می‌رسه.
‫مشتاقم تا تو سیدموث کنارش وایستم.
‫وقتی بری، دلم برات تنگ میشه.
‫فقط برای یه فصله.
‫آستن‌های همپشایر در حال شروع اولین
‫برنامه تعطیلات بزرگشون هستن.
‫وقتی برگردیم، به سختی می‌شناسیمون.
‫ایزابلا تا اون موقع خیلی بزرگ شده.
‫برادر جیمز هست.
‫و البته خواهر مری. رسیدن.
‫چه خوب.
‫آنا کجاست؟
‫آنا!
‫آنا.
‫خاله جین!
‫دلتنگت بودیم.
‫بیا بریم بالا.
‫بزرگ شدی، خانم آنا.
‫من دو سایز کفش، بزرگتر شدم.
‫دو تا؟!
‫امیدواریم که زودتر دست از بزرگ شدن برداری،
‫وگرنه هیچ کفشی تو کشور ‫جز کفش‌های غول‌ها
‫پیدا نمی‌شه که بهت بخوره.
‫بگیرش دم گوشت و گوش کن.
‫می‌تونی صدای دریا رو بشنوی؟
‫می‌تونم بشنومش، می‌تونم بشنومش!
‫دریا چه شکلیه؟
‫خب...
‫به زودی می‌فهمی،
‫چون ما سه تا داریم می‌ریم کنار دریا.
‫چه فکر فوق‌العاده‌ای!
‫چه ایده محشری.
‫مطمئنم من و پدرت بدون تو ‫می‌تونیم از پسش بربیایم، آنا.
‫ایزابلا عزیزم، لطفاً سعی کن ‫خودت رو جمع و جور کنی.
‫مری.
‫- مری، اون تازه پدرش رو از دست داده. ‫- می‌دونم.
‫و این غم‌انگیزه.
‫اما اون پیر بود و این عادیه.
‫باید تحملش آسون‌تر باشه.
‫اما هیچ جایی نوشته نشده ‫که به ما بگه
‫چطور باید عزا رو تحمل کنیم.
‫ایزابلا.
‫شاید خوندن چند فصل از رمان خاله جین
‫حواست رو پرت کنه.
‫شما باهم دارین از رمان جین می‌خونید؟
‫فکر می‌کردم پدرتون این کار رو ‫صراحتاً ممنوع کرده بود.
‫همونطور که شما یادآوری کردید، خاله مری، ‫پدرم دیگه اینجا نیست.
‫شاید می‌تونستم چند تا از ‫شعرهای عمو جیمز رو بخونم.
‫خیلی لطف دارید.
‫اما من از اینکه چقدر از «ترغیب» لذت می‌برم،
‫خوشحال و غافلگیر شدم.
‫آن الیوت یه شخصیت خیلی جالبه.
‫یه آدم دوست داشتنی.
‫معقول...
‫هیچ درام خاصی هم در موردش نیست.
‫و من خیلی مشتاقم ‫قبل از اینکه از این خونه بیرونم کنن
‫پایان داستانش رو بشنوم.
‫آیا اون پایان خوشی خواهد داشت؟
‫خب، پس باید ادامه بدیم و بفهمیم.
‫اوه، باید بدونم که ازدواج می‌کنه یا نه.
‫این تنها نتیجه‌ای هست که ‫خوشحال کننده میشه؟
‫- بله. ‫- اوه، ایزابلا.
‫راه‌های خیلی زیاد دیگه‌ای برای زن‌هایی مثل ما ‫وجود داره که خوشبختی رو پیدا کنن.
‫وجود داره؟
‫ادامه بده. لطفاً کاساندرا.
‫«از این به بعد، کاپیتان ونتورث و آن الیوت»
‫«بارها و بارها در یه حلقه بودند.»
‫«آنها هیچ مکالمه و مقاربتی با هم نداشتند،»
‫«مگر چیزی که ادب عمومی ایجاب می‌کرد.»
‫«زمانی برای همدیگر بسیار عزیز بودند!»
‫«و حالا هیچی!»
‫«حالا آنها مثل غریبه‌ها بودند.»
‫«نه، بدتر از غریبه‌ها.»
‫«چون آنها هیچوقت نمی‌توانستند با هم آشنا شوند.»
‫اوه، کاساندرا،
‫خواهر شما مسائل قلبی رو بهتر از هر کسی می‌فهمید.
‫لطفاً بهم بگو. اون عشق رو شناخت؟
‫نوشتن بزرگترین عشق جین بود.
‫اون از قهرمان‌های کتاب‌هاش ‫خیلی دلگرمی می‌گرفت، اما...
‫تو زندگی، هیچ مردی لیاقتش رو نداشت.
‫ببخشید، عزیزم، اما فکر کنم حافظه‌ات یاری نمی‌کنه.
‫مگه یه آقایی نبود که هر دوتون ‫تو سیدموث ملاقات کردید؟
‫اون فصلی که اونجا گذروندید، یادته؟
‫و حتی مگه رقابتی بین شما نبود؟
‫رقابت؟
‫تو عشق؟
‫من نمی‌دونم خاله مری داره در مورد چی صحبت می‌کنه.
‫اگه یادم باشه، این آقا خیلی جذب جین شده بود.
‫ببخشید، خانم.
‫چقدر رمانتیک.
‫عاشق شدن کنار دریا.
‫چه داستان شیرینی!
‫خاله جین خیلی...
‫خوشحال می‌شد که خودش رو قهرمان یه...
‫یه مثلث عشقی ببینه.
‫متاسفانه خیلی خسته شدم،
‫و سرم درد می‌کنه.
‫امیدوارم از گشت و گذار امروز سرما نخورده باشم.
‫نه، نه، می‌تونم از پسش بربیام.
‫ممنون.
‫شب بخیر.
‫حالا بیا.
‫جین!
‫جین! بریم؟
‫بیا، بذار برات ببندمش.
‫- چرا فقط مشکی می‌پوشی، خاله کسی؟ ‫- چون...
‫بهم میاد.
‫خاله جین اینجا خوشحاله.
‫بیا بریم خرید.
‫بله لطفاً.
‫به اون زرده نگاه کن، خاله کسی، می‌بینیش؟
‫با اون خیلی خوشگل می‌شدی.
‫خیلی بهتر از اون مشکی قدیمی خسته کننده‌ست.
‫خیلی دوست داشتنیه، عزیزم.
‫به اون آبی نگاه کن، خاله کسی. رنگ دریاست.
‫یا زرد رو بیشتر دوست داری که مثل خورشید هست؟
‫درسته.
‫بیا فردا برای خرید پارچه برگردیم.
‫چه بچه بامزه‌ای.
‫ممنون.
‫ببخشید، خانم.
‫بی‌ادبی منو ببخشید، خانم،
‫اما این صدف خیلی خوبیه.
‫بله، هست.
‫مامان، آماده‌ای؟
‫ممنون، عزیزم.
‫روز خوش، خانم.
‫اوه، من اینجا رو دوست دارم. ‫خیلی دوستش دارم.
‫خب، از وقتی از ساحل اومدید، ‫چیکار کردید، عزیزای من؟
‫امیدوارم که اینجا ننشسته باشید
‫اونم وقتی که بیرون ‫کلی چیزهای شگفت‌انگیز هست.
‫ببین، خاله جین، اینو برای کلکسیون پیدا کردم.
‫اوه، چه خوشگله.
‫کسی، فکر کنم دریا داره جادوی خودش رو نشون میده.
‫یه کم رنگ تو صورت این دریاندیده می‌بینم.
‫ما ازش یه دزد دریایی می‌سازیم!
‫فکر کنم خاله کسی هم با وجود تمام تلاش‌هاش
‫داره یه کم از طراوتش رو به دست میاره.
‫بهتر به نظر می‌رسی.
‫اون مرد خوبی که تو مغازه لباس فروشی ملاقات کردیم
‫گفت که این صدف خیلی خوبیه.
‫مرد خوب؟
‫این مرد خوب کیه، میشه بگید؟
‫من میرم ببینم مادر حالش چطوره
‫و بعد می‌تونیم برای بقیه روز برنامه‌ریزی کنیم.
‫مادربزرگ مریضه؟
‫نه، عزیزم، مادربزرگ شما دوست داره هر وقت ‫به یه جای جدید می‌رسیم،
‫بره تو تختش.
‫اون می‌تونه تشک رو امتحان کنه، ‫با دکترها ملاقات کنه،
‫داروهای داروخانه محلی رو امتحان کنه.
‫اون اینجوری حس می‌کنه تو خونه است.
‫مثل بقیه بیمارای جون سخت، ‫اون از همه ما بیشتر عمر می‌کنه.
‫جین، این منصفانه نیست.
‫مامان از وقتی رسیدیم، بی قراری معده داشته.
‫سفر روش تاثیر می‌ذاره.
‫اوه، خیلی قشنگن.
‫روده‌هام بعد از اون تخلیه وحشتناک
‫خیلی آروم‌تر شدن، کسی.
‫اوه، خدا رو شکر.
‫فکر کنم از این داروگر خوشم میاد.
‫اون درک خوبی از سیستم من داره.
‫عصر قشنگیه.
‫بله. خیلی قشنگه.
‫خانم جورج آستن هستم.
‫آقای هنری هابدی هستم. خوشبختم، خانم.
‫این دختر بزرگم هست، خانم آستن.
‫بله، فکر کنم قبلاً با دخترتون آشنا شدم.
‫خانم آستن.
‫فقط یه برخورد گذرا تو یه مغازه بوده.
‫درسته.
‫و این دختر دیگرم هست، خانم جین آستن.
‫- خوشبختم. ‫- همچنین.
‫عصر خوشی داشته باشید.
‫بیا.
‫پدر و آنا منتظر هستن.
‫بدون شک، بی‌صبرانه منتظرن.
‫نمی‌خوام تا اون بالا برم، پدربزرگ.
‫لازم نیست، عزیزم.
‫به احتمال زیاد بین این صخره‌ها گنج پیدا کنیم.
‫صبح بخیر، آقا.
‫- روز خیلی خوبی برای شکار فسیل هست، مگه نه؟ ‫- درسته، آقا.
‫نوه من اعلام کرده که امروز روز خیلی خوبی
‫برای کشف گنج‌های پنهان گذشته‌ست.
‫خب، اون به جای درستی اومده.
‫- خانم‌ها. ‫- من خانم نیستم. من خیلی کوچیکم.
‫عذر می‌خوام.
‫خب، شما یه شکارچی فسیل بزرگ هستید، مگه نه؟
‫- بله. ‫- خب، من قبلاً چند نمونه عالی پیدا کردم
‫که ممکنه بهشون علاقه‌مند باشید.
‫- بذارید ابزار کار رو بهتون بدم. ‫- ممنون.
‫خوشحالیم که همچین متخصصی رو با خودمون داریم.
‫اوه، من متخصص نیستم. ‫بیشتر یه آماتور مشتاق هستم.
‫رمز و راز زندگی باستانی، ‫تو همین صخره‌ها پنهان شده، آنا.
‫به نظرتون یه هیولای دریایی پیدا می‌کنم، آقای هابدی؟
‫خب، شاید هیولا نه، ‫بلکه مطمئنا یه موجود دریایی.
‫فسیل‌های بعضی از موجودات دریایی ‫تو بالای کوه‌ها پیدا میشن.
‫اینطور نیست؟
‫راستش سال‌ها پیش،
‫زمین تقریباً کاملاً با آب پوشیده شده بود.
‫و بعد، به مرور زمان، اون آب‌ها عقب رفتن ‫و زمین زیرش رو نشون دادن.
‫- فکر می‌کنید اینجا یه موجود دریایی پیدا کنم؟ ‫- ممکنه پیدا کنید.
‫با عمر هزارساله، آقای هابدی.
‫چند هزار سال.
‫- به چی نگاه می‌کنم؟ ‫- شکل یه کرم هست.
‫آقای هابدی میگه باید ‫هزاران سال قدمت داشته باشه.
‫حتی چند هزار سال.
‫این مدرکی از موجودی که حتی قبل از ‫انسان روی زمین زندگی می‌کرده‌ست.
‫داری چی می‌کشی، عزیزم؟
‫دخترم یه هنرمند با استعداد قابل توجهه.
‫- بابا... ‫- ببین! اون تصویر شما رو خیلی خوب کشیده!
‫میشه ببینم؟
‫فقط یه طراحی ساده‌ست.
‫خب، خانم کوچولو، بیا آقای هابدی رو راحت بذاریم.
‫آقای هابدی خیلی باهوشه، خاله جین.
‫- واقعاً؟ ‫- اون همه چیز رو می‌دونه.
‫- واقعاً؟ ‫- خاله کسی یه نقاشی ازش کشید.
‫واقعاً؟
‫بله و خیلی شبیه بود.
‫نه فقط از اون.
‫وقتی که حوصله‌ام سر رفته بود و منتظر بودم که تموم کنن، ‫از هر سه تاشون نقاشی کشیدم.
‫و نظر شما در مورد آقای هابدی چی بود، همسر؟
‫خب، با توجه به اینکه ما خوب نمی‌شناسیم
‫اون به نظر من به طور غیرمعمولی تو هر چیزی ‫که خوشاینده، با استعداد هست.
‫و حالا کسی، بهم بگو...
‫با نظر پدرت موافقی؟
‫باید بگم که بله.
‫اونقدر که فکر می‌کنم اون یه خواستگار ایده‌آل ‫برای جین هست.
‫- برای من؟ ‫- بله، تو.
‫اون باهوشه. اون...
‫اون با سواده.
‫اون خیلی در مورد تاریخ بشریت می‌دونه.
‫باید به آینده‌ات فکر کنی، جین.
‫تا وقتی که یکی از شما باشه ‫مهم نیست کدومتون باشه.
‫من هیچ قصدی برای خوردن چای ‫با خانم هابدی ندارم،
‫یا هر کس دیگه‌ای.
‫من خیلی سرم شلوغه. ‫یه فصل دارم که باید تمومش کنم.
‫اما...
‫خب، اگه اونجا باشه چی؟
‫- اگه کی اونجا باشه چی؟ ‫- آقای هابدی.
‫تو...
‫ممکنه ازش خوشت بیاد.
‫من ازش خوشم نمیاد.
‫یه لحظه.
‫سردردت چطوره؟
‫یه دفعه رفتی و گفتم یه سری بهت بزنم.
‫به خاطر چیزی بود که من گفتم؟
‫نه، نه، اصلا.
‫حتی یادم نمیاد در مورد چی حرف می‌زدیم.
‫- اتاق الایزا چطوره؟ ‫- سرده.
‫این خونه الان مثل قبره.
‫- خب، شب بخیر. شب بخیر. ‫- خوب بخوابی، عزیزم.
‫اوه، خانم آستن، من درک می‌کنم.
‫من برای هوای دریا اینجا اومدم
‫اما این بدن بدبخت من کل هفته نذاشته برم بیرون.
‫چقدر وحشتناک.
‫خب، به محض اینکه رسیدیم، ‫به خاطر بی قراری معده زمین گیر شدم.
‫بعدش نوبت تخلیه‌هاش میشه.
‫شاید زمین باز بشه و ما رو ببلعه.
‫یه تسکین واقعی می‌شد.
‫و آقای هابدی چی؟
‫ما همسرم رو از دست دادیم.
‫چهار سال پیش.
‫از شنیدن این خبر متاسفم.
‫چش بود؟
‫یه تومور داشت.
‫یه تومور؟
‫ما بهترین دکترها رو دیدیم، ‫اما هیچ کاری نمی‌شد کرد.
‫می‌بینم که دارین کتاب‌های ما رو مطالعه می‌کنین.
‫رمان‌ها برای هر دوتون جالبه؟
‫خیلی زیاد. شما اینجا چند تا از کتاب‌های ‫مورد علاقه ما رو دارید.
‫من و خواهرم بدون اینکه ‫سر چارلز گرندیسون کنارمون باشه
‫هیچ جا نمی‌ریم.
‫اینا کتاب‌های پسر من هستن، ‫و اون هر شب برای من می‌خونه.
‫شاید بهتره این کتاب بعدی ما باشه.
‫پسر شما از آثار مادام بورنی و اجورث لذت می‌بره؟
‫کسی فکر می‌کرد که اون بیشتر به علم علاقه داره.
‫اون یه دانشمند و یه هنرمنده.
‫یه فیلسوف و یه عاشق رمان.
‫باور دارم اگه انقدر اصرار به مراقبت از
‫مادر بیچاره و ناتوانش نداشت،
‫می‌تونست دنیا رو تسخیر کنه
‫کیک می‌خورید؟
‫خب، گفته بودی اون بی‌نقصه ها.
‫مطمئن نیستم که بدنم بتونه کیک رو تحمل کنه.
‫اون کشیش به اندازه کافی خوش تیپ بود ‫و اونجوری که شنیدم، مجرد هم هست.
‫- اما خطبه‌اش یه کم... ‫- وحشتناک بود، مامان؟
‫خانم آستن.
‫اوه! خب، چه تصادفی!
‫و باید بگم، چه تصادف خوبی.
‫- آقای هابدی. خانم هابدی. ‫- خانم آستن.
‫نظرتون درمورد خطبه امروز چی بود، آقا؟
‫اوه، به نظرم با توجه به اینکه کلیساش تقریبا خالی بود
‫اون پسر جوون به اندازه کافی خوب عمل کرد.
‫این باید هیجانش رو تو منبر توضیح بده.
‫شاید امیدواره که شهرتش برای هیجان زیاد پخش بشه
‫و مشتری‌های ساده‌لوح بیشتری رو ‫از خارج از شهر جذب کنه.
‫جین عزیزم، اون حق داره به روش خودش موعظه کنه.
‫پدرم داره مؤدبانه میگه. ‫اون خطبه به سلیقه ما نبود.
‫مبتذل و بیش از حد بود. ‫شما چی فکر کردید، آقای هابدی؟
‫جین، نباید وقتی که انقدر از نظرت مطمئنی
‫نظر آقای هابدی رو بپرسی.
‫خواهرم رو ببخشید، آقای هابدی.
‫اون معمولاً انقدر رک نیست.
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم ‫که قطعاً هست، آقای هابدی.
‫خب خوشبختانه، من کاملاً با خانم آستن موافقم.
‫اون به سلیقه من هم نبود. ‫از سیدموث خوشتون میاد؟
‫خیلی دوستش دارم.
‫به نظر می‌رسه که ما دوباره دقیقاً هم‌عقیده هستیم.
‫باید سرعت‌مون رو بیشتر کنیم، دخترا. ‫پسر ما فرانک امشب برمی‌گرده.
‫می‌دونستید که برادر ما با ناپلئون ‫تک به تک جنگیده، آقای هابدی؟
‫من خیلی از آقای هابدی تو خوشم میاد.
‫اون آقای هابدی من نیست.
‫در واقع، فکر کردم تو روش ‫خیلی تاثیر گذاشتی.
‫- من دوست داشتنی بودم؟ ‫- نه، وحشتناک بودی.
‫به وحشتناکی که برای آقای بلکال بودم؟
‫هیچکس تو تاریخ تعاملات اجتماعی
‫به اندازه تو برای آقای بلکال وحشتناک نبوده.
‫پس امروز صبح رو مثلاً، نصف یه بلکال تخمین می‌زنی؟
‫فکر کنم یه سوم.
‫- و اون آقای هابدی من نیست. ‫- واقعاً؟
‫پس متوجه نگاه کردنش به خودت نشدی.
‫چرنده. اون تو هر فرصتی که پیش میاد ‫منو نادیده می‌گیره.
‫اون به همه خیلی بیشتر توجه می‌کنه.
‫- بابا، آنا، تو. ‫- دقیقاً.
‫و این مدرکه.
‫من یه جورایی متخصص مسائل عاشقانه هستم
‫و کاملاً مطمئنم که جرقه‌هایی رو بین شما دیدم.
‫فکر کنم یکی‌شون حتی به کلاه من هم خورد.
‫به خاطر شیرین‌زبونی تو ‫ممکن بود من دود بشم.
‫کسی.
‫چطور می‌تونی انقدر کور باشی؟
‫- اون رو تو چنگت گرفتی. ‫- چنگی ندارم.
‫اوه، داری، عزیزم.
‫و اینکه ازشون بی‌خبری، یعنی قوی‌تری.
‫آقای هابدی عاشق تو شده، کسی.
‫خب، پس من براش متاسفم.
‫من تنها مردی رو که می‌تونستم ‫باهاش ازدواج کنم، از دست دادم.
‫من هیچ علاقه‌ای به آقای هابدی ندارم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- بنویسم.
‫جین، دیگه چی گفتی؟
‫الایزا، ماجراجویی سیدموث ما ‫خیلی سرگرم کننده‌تر از چیزی هست
‫که حتی من می‌تونستم تصور کنم.
‫یه نقشه مخفی در حال انجامه،
‫و من قراره همدست خواهرزاده کوچیکم آنا باشم.
‫فقط کسی از غافلگیری ما سود می‌بره، نه کس دیگه‌ای.
‫لطفاً بگو که دوستش داری.
‫- اینم پتو برای ساحل. ‫- ممنون، فرانک.
‫حالا قدرتت رو می‌بینی؟
‫چیه؟
‫فقط منتظر یه نفر هستم.
‫خانم آستن.
‫آقای هابدی.
‫زرد بهتون میاد.
‫شاید فراموش کرده باشم که بگم چقدر از شنیدن
‫عزای شما متاسف شدم.
‫خیلی لطف دارید، آقای هابدی.
‫اعتراف می‌کنم، من...
‫من اولش خیلی ناراحت بودم.
‫و حالا؟
‫حالا...
‫اونقدر شدید نیست.
‫الایزای عزیزم.
‫این نامه با فوریت زیاد به دستت می‌رسه.
‫باید با تو در میون بذارمش، ‫هرچند راز من نیست که بگم.
‫خواهر من، ‫خواهر عزیزم، کسی...
‫عاشق شده.
‫کاساندرا!
‫تو این موقع شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یه صدایی شنیدم. ‫خیلی ترسیدم!
‫نمی‌دونم چطور اومدم اینجا.
‫مریضی؟ حتماً مریضی.
‫نه، اگه مریضی، نزدیک نیا.
‫لطفاً. لطفاً، فقط بذار برم.
‫مطمئنی؟
‫خانم آستن؟
‫خانم آستن؟ خدابه دادمون برسه. ‫نگو که افتاده و مرده.
‫- کاساندرا. کاساندرا، منم، ایزابلا. ‫- ایزابلا؟
‫- حال اون خوبه؟ ‫- بدنش خیلی داغه.
‫باید آقای لیدردیل رو خبر کنیم.
‫خانم ایزابلا... ‫آقای لیدردیل خیلی سرش شلوغه.
‫خودمون ازش مراقبت می‌کنیم.
‫- خانم ایزابلا... ‫- می‌دونم دارم چیکار می‌کنم، داینا.
‫روز قشنگیه، مگه نه؟
‫خیلی قشنگه.
برام سوال بود که ممکنه یه پیاده‌روی ‫با من داشته باشید؟
‫نامه‌های الایزا.
‫باید اینجوری فکر کنم که ‫از محل نگهداری اونها اطلاع داری؟
‫اصلاً چرا باید همچین فکری کنی؟
‫اگه من خانم هریس بیگ‌ویتر آینده بودم،
‫برای تعداد بیشماری خواهر جا باز می‌کردم.
‫شما طرفدار کنار دریا هستید، آقای بیگ‌ویتر؟
‫واقعاً فکر می‌کنی که می‌تونی ‫یه روزی عاشق این مرد بشی؟
‫وقتی نعمت از بهشت نازل میشه، ‫احمقانه‌ست که ازش استفاده نکنی.
‫- کتابم قراره چاپ بشه! ‫- به زودی یه نویسنده رسمی میشی!
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]