« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫بیا.
‫خوردوخوراکِ «پیسکه» ماهی ۱۰۰ تومن می‌شه.
‫و ۲۰ تومن واسه خودم می‌مونه.
‫کاش یه بار هم که شده، غذای کامل بخورم.
‫ولی اگه بتونم این یارو «ساکاموتو» رو...
‫بُکشم، زندگی‌م عوض می‌شه.
‫مگه نه، «پیسکه»؟
‫با یه میلیارد چه کارها که نمی‌شه کرد!
‫حتی می‌تونیم سوشی بخوریم!
‫روزگار ساکاموتو
‫تیتراژ آغازین ‫عنوان «Run Sakamoto Run» از Vaundy
‫روزگار ششم ‫ماشیمو هِیسوکه
‫ای بابا...
‫آدم‌کُش‌های زیادی دنبال اون جایزه‌ان.
‫دارن فروشگاه رو نابود می‌کنن.
‫باید یه بازسازی حسابی بشه.
‫ولی آه در بساط نداریم.
‫خوشبختانه...
‫اگه مسابقه‌ی فردا رو ببَریم، مشکل حل می‌شه.
‫«مسابقه‌ی پینت‌بال» ‫«جایزه: یک میلیون تومان»
‫سلام عرض شد.
‫خوش اومـ
‫کدوم‌تون «ساکاموتو تارو»ئـه؟
‫«آدم‌کُش: ماشیمو هِیسوکه»
‫یه آدم‌کُش دیگه؟
‫بی‌دردسر تحویلش بده ‫تا کاریت نداشته باشم، خیکی.
‫«ساکاموتوسان» جلوی روتـه، داداش!
‫من اینجا کارمند قراردادی‌ام.
‫همچین کسی رو نمی‌شناسم.
‫یعنی چی؟
‫مگه اینجا «فروشگاه ساکاموتو» نیست؟
‫فروشگاه‌های زیادی با این اسم هستن.
‫زیادن؟ ای وای!
‫چقدر بامزه‌ای تو.
‫این از اون خنگ‌هاست.
‫هنوز نفهمیده هدفش جلوش وایساده.
‫تازه...
‫تعدادشون زیاده؟
‫پس یعنی...
‫سوشی تعطیل؟
‫نه! خدایا بسـه دیگه!
‫افکارش هم احمقانه و سطحیـه!
‫حتی ارزش خوندن نداره...
‫آخه از یه پیرزن توی خیابون پرسیدم...
‫و گفت «ساکاموتو تارو» اینجاست.
‫گفتیم که اینجا نیست.
‫تازه اسم «ساکاموتو تارو» خیلی رایجـه.
‫۲۰۰ میلیون آدم با این اسم هست.
‫۲۰۰ میلیون؟
‫حالا چطوری پیداش کنم؟
‫پول جلسات تمرینی رو ندادم...
‫حتی پول صبحونه‌ی امروز رو هم ندارم.
‫داره نگاهمون می‌کنه.
‫ممنونـم، عزیزان!
‫«پیسکه»، هر وقت خواستی، بیا.
‫شانس آوردیم بهمون ‫پیراشکی دادن، مگه نه «پیسکه»؟
‫نمی‌دونستم همچین آدم‌کُش‌های احمقی هم داریم.
‫اتفاقاً این‌جور آدم‌ها بیشتر دَووم می‌آرن.
‫ای بابا. امروز الکی ذوق کرده بودم.
‫حالاحالاها قراره توی این چادر زندگی کنیم.
‫البته این چادر هم دیگه عمر خودش رو کرده.
‫مامان‌بزرگ این رو بهم ‫هدیه داده بود و حالا وضعش اینـه.
‫یه روز بالاخره پول‌دار می‌شیم ‫و توی یه خونه‌ی بزرگ زندگی می‌کنیم، «پیسکه».
‫واسه آدم‌کُشی ساخته نشدی.
‫برو پی کارت، بچه‌جون.
‫باید به بالاسری‌ها ثابت کنم که اشتباه می‌کنن.
‫«مسابقه‌ی پینت‌بال»؟
‫یه میلیون تومن جایزه؟
‫پشم‌هایم!
‫بااین‌همه پول می‌شه یه خونه‌ی نقلی خرید!
‫شانس با ما یاره، «پیسکه»!
‫«پنجاه‌ودومین دوره‌ی مسابقات پینت‌بال بازارچه‌ی ایکورایزاکا»
‫بریم بترکونیم.
‫یه میلیون تومن...
‫بی‌سیم‌هاتون رو از اینجا تهیه کنین!
‫به‌به، مدلِ KIL2-Us هم هست.
‫چه تجهیزات خفنی!
‫تنظیمش کن.
‫موفق باشیــن.
‫تو چرا شرکت نمی‌کنی؟
‫این بازی‌های وحشیانه با روحیه‌م سازگار نیست.
‫والا ما هم پولش رو می‌خوایم ‫که فروشگاه رو بازسازی کنیم.
‫البته ما دوتا واسه بازیکن‌ها زیادی هم هستیم.
‫نه‌خیر، نمی‌شه.
‫- تو رو خدا! ‫- ای بابا.
‫لطفاً بذارین بازی کنم!
‫می‌گم تنهایی نمی‌شه!
‫مسابقه گروهیـه! ‫باید بین دو تا پنج نفر باشین!
‫وای بر من!
‫«پیسکـه»؟
‫کمکم کنین، دوستان!
‫گم شو!
‫- ولم کن! ‫- تو رو خدا!
‫«تیم ساکاموتو» ‫«ساکاموتو تارو»
‫«آساکورا شین» ‫«ماشیمو هِیسوکه»
‫خیلی مخلصـیم، دوستان.
‫تف به این شانس...
‫جلوی دست‌وپامون رو می‌گیره.
‫به مسابقه‌ی پینت‌بال بازارچه‌ی ایکورایزاکا...
‫خوش اومدین، شرکت‌کنندگان عزیز!
‫توی بازی از تفنگ بادی استفاده می‌کنیم.
‫اگه بهتون شلیک بشه، می‌بازین.
‫کل بازارچه منطقه‌ی بازی شماست.
‫تا دلتون می‌خواد، شلیک کنین ‫و بعدش با هم منطقه رو تمیز می‌کنیم.
‫خیلی خوبـه که هر سال این کار رو می‌کنن.
‫آره والا.
‫حالا فهمیدم.
‫هدف اصلی مسابقه ‫تمیزکاری گروهیِ مردم منطقه‌ست.
‫هم جایزه داره و هم تمیزکاری... ‫چه مراسم خوبی!
‫خب همگی آماده‌ان؟
‫حالا باید چی‌کار کنیم؟
‫شلیک کن دیگه!
‫گرفتم!
‫ولی به ما نزنی‌ها!
‫دیگه اون‌قدرها خنگ نیستم!
‫اون‌ها چِشونـه؟
‫تازه‌واردن؟
‫- خب شروع کنین! ‫- دَووم نمی‌آرن...
‫این پسره... شلیک کرد؟
‫گفت شروع کنیم دیگه، نه؟
‫تیم «ساکاموتو» قوی شروع می‌کنه!
‫یه‌هو چی شد؟
‫- عجب شروعی! ‫- یعنی چی؟
‫آخه چطوری...
‫حواس‌تون به این‌طرف نیست.
‫شرمنده، «ساکاموتوسان».
‫«این تفنگ‌ها بادی هستند.»
‫تیم «ساکاموتو» داره می‌ترکونه!
‫ظاهراً قوی‌ترین تیم این دوره‌ان!
‫داریم برنده می‌شیم.
‫شیشه‌ی ضدگلوله واسه فروشگاه...
‫نودل‌های زیاد با طعم‌های مختلف...
‫چقدر خوش می‌گذره!
‫پس هم‌تیمی‌داشتن این‌طوریـه.
‫خیلی خوبـه که رفیقت هوات رو داشته باشه.
‫کِی با هم رفیق شدیم؟
‫شما کاربلدین‌ها.
‫نکنه شماها...
‫یعنی فهمید؟
‫عشقِ پینت‌بالـین؟
‫خدا رو شکر که خِنگـه.
‫خب من طعمه می‌شم و می‌رم جلو.
‫هوام رو داشته باشین، برادران!
‫به نظر آدمِ بدی نمی‌آد.
‫الحق که آدم‌کُش ‫افسانه‌ای هستی، «ساکاموتو تارو»!
‫حرکاتِ شکمت من رو کُشته!
‫«ساکاموتو تارو»؟
‫نه بابا، این کجا و اون کجا!
‫این مال زمان لاغریِ رئیسـه.
‫نسخه‌ی تُپلش رو بیشتر دوست دارم.
‫دیدی؟ عینک و موهاش همونـه دیگه.
‫این اصلاً شبیهِ شما نیست، «ساکاموتوسان».
‫من هم می‌گم!
‫از دروغ‌گوها خوشم نمی‌آد.
‫تا چند لحظه پیش همه‌چی خوب بود...
‫ولی حالا اعضای تیم «ساکاموتو» ‫روی هم اسلحه کشیدن!
‫نمی‌بخشمتون.
‫فکر می‌کردم رفیقـیم.
‫خدا بگم چی‌کارت کنه، «لو».
‫مهم نیست.
‫ظاهراً قراره امروز دوتا جایزه ببرم.
‫حواس‌تون کجاست؟
‫بمیرین، عوضی‌ها!
‫وای! تیم «پیرایشگران» دارن قوی پیش می‌رن!
‫چه به‌موقع اومدین.
‫آخ.
‫بیا اینجا، «پیسکه»!
‫تفنگ بادی واسه بازیـه...
‫تفنگ واقعی؟
‫من این رو دوست دارم!
‫از این فاصله و با اون حالتِ ایستادن...
‫عجب هِدشات تمیزی زد!
‫فکر کنم کارِمون راحت نیست.
‫بیا بریم دورتر، «پیسکه».
‫هوی، صبر کن!
‫اول باید به این رسیدگی کنیم، «شین».
‫فکرش رو نمی‌کردم...
‫هدفم جلوی چشم‌هام باشه.
‫واقعاً خوش‌شانسـیم!
‫چی شده، «پیسکه»؟
‫نه، گریه نمی‌کنم...
‫اصلاً هم ناراحت نیستم.
‫اون‌ها دشمن منـن!
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫درهرصورت...
‫مجبورم این کار رو بکنم.
‫باید خودم رو به‌عنوان ‫یه آدم‌کُشِ مستقل ثابت کنم!
‫خب مسابقه داره به نقطه‌ی اوج خودش می‌رسه!
‫یعنی کدوم تیم برنده‌ی جایزه می‌شه؟
‫ظاهراً این اطراف نیست.
‫- یه نگاه می‌ندازم. ‫- صبر کن.
‫موقعِ نبرد با تک‌تیراندازها ‫باید خیلی مراقب باشی.
‫اول باید مکانش رو مشخص کنی.
‫ولی نباید جای خودت رو لو بدی.
‫کمونه کرد؟
‫داره از کجا می‌زنه؟
‫یعنی جامون رو پیدا کرده؟
‫جدی می‌گی، «پیسکه»؟
‫اون شلیک رو هم جاخالی داد؟
‫حال‌تون خوبـه، «ساکاموتوسان»؟
‫باریکلا به تو که جاخالی دادی.
‫جاخالی کجا بود؟ ‫تیرت کمونه کرد.
‫جَو نگیرت.
‫شلیکش عمدی بود.
‫میزان چرخشِ گلوله‌ش خیلی بالاست.
‫فکر کنم واسه کمونه‌کردن ساخته شده.
‫آفرین. مغزت خوب کار می‌کنه.
‫درستـه.
‫به این‌ها می‌گن «گلوله‌های برگشت‌پذیر».
‫طوری طراحی شدن که روی سطوح ‫پرش داشته باشن تا کسی نتونه ردّشون رو بزنه.
‫طراحی خاصی دارن.
‫تا دو دیقه پیش رفیقت بودیم ‫و حالا می‌خوای بُکشیمون.
‫خودت خوب می‌دونی...
‫ما قبل‌از هرچی آدم‌کُشـیم.
‫وقتی نشونه بگیرم...
‫دیگه بیخیال نمی‌شم.
‫هیچ چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫«کارگران مشغول کارند.»
‫شوخیت گرفته؟ ‫نمی‌ذاره نفس بگیریم!
‫خوب مقاومت کردن.
‫از همون دوران نوجَوونی...
‫هیچ‌وقت نتونستم هم‌سطح بقیه باشم.
‫واقعاً توی هیچی استعداد نداری، «هِیسوکه».
‫ولی وقتی...
‫بحث شلیک می‌شد، حرفی واسه گفتن داشتم.
‫همینـه! استعداد من همینـه!
‫«ماشیمو هِیسوکه» هستم، کارمند جدید.
‫تخصصم توی تک‌تیراندازیـه.
‫توی آکادمی تمرکزم رو ‫روی تک‌تیراندازی گذاشتم.
‫قول می‌دم بهترین تک‌تیرانداز گروه بشم!
‫خوش‌وقتـم!
‫تو چِتـه؟
‫آدمی که فقط یه کار بلده، ‫به چه درد ما می‌خوره؟
‫«روزی یک آدم بُکشید.»
‫فکر کردی انتخاب مأموریت‌ها دست خودتـه؟
‫بزنین! بزنین!
‫همه‌شون رو بُکشین!
‫چه غلطی می‌کنی، «ماشیمو»؟
‫از پس یه چاقو هم برنمی‌آی؟
‫داری معطلمون می‌کنی، «ماشیمو»! ‫آخرش خودم می‌کُشمت!
‫بهم گوش بده.
‫تو واسه این کار ساخته نشدی.
‫اگه فقط شلیک‌کردن بلد باشی، ‫واسه هیشکی مهم نیست.
‫استعفا بده دیگه، اسگل.
‫آخرش نتونستم هم‌رنگ جماعت بشم و اخراج شدم.
‫از گشنگی مُردم. ‫تو چی، «پیسکه»؟
‫«ساکاموتو تارو... جایزه‌ی یه میلیاردی.»
‫«تحت‌تعقیب: ساکاموتو تارو»
‫همینـه.
‫بهشون ثابت می‌کنم که تک‌تیرانداز خفنی‌ام.
‫باید این مأموریت رو تموم کنم تا...
‫ثابت کنم که...
‫ببند دیگه! بی‌سیم وصلـه!
‫عع، همه‌ش رو شنیدین؟
‫نظر بقیه اصلاً مهم نیست.
‫چه اهمیتی داره اون‌ها چی فکر می‌کنن؟
‫تنها کسی که باید خودت رو بهش ثابت کنی...
‫خودتـی و خودت!
‫وقتی آدم‌ها غافل‌گیر می‌شن...
‫از فاصله‌ی دور هم می‌تونم فکرشون رو بخونم.
‫می‌خواستی با صدای نکره‌ت بهم حمله کنی؟
‫گوشم داره سوت می‌کِشه.
‫با یه سنگ؟
‫طرف هیولاست...
‫عمراً نمی‌تونم بزنمش...
‫«مسابقه‌ی پینت‌بال»
‫امروز شاهد نبرد تیم‌های مختلف ‫برای رسیدن به پیروزی بودیم...
‫و بالاخره این نبرد به پایان رسید!
‫برنده‌ی امسالِ ما...
‫تیم «ساکاموتو»ئـه!
‫باریکلـا!
‫فکر کنم تک‌تیرانداز خوبی هم نیستم.
‫تف به این زندگی.
‫چقدر گریه می‌کنی، پسر.
‫مطمئنـی که آدم‌کُشـی؟
‫خفه!
‫شماها از ضعیف‌بودن چی می‌فهمین؟
‫ضعیف؟
‫تا حالا با همچین تک‌تیرانداز ‫ماهری مبارزه نکرده بودم.
‫حتی یه بار.
‫اصلاً هم قشنگ‌ترین حرفی نبود ‫که تا حالا کسی بهم زده!
‫حاجی این‌قدر گریه نکن!
‫عع، راستی جایزه‌ت...
‫این هم سهم تو.
‫من هم سهم دارم؟
‫پنجاه تومن؟
‫با گلوله‌هات نصف شهر رو به هم ریختی.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫تیتراژ پایانی ‫عنوان «Ordinary» از Conton Candy
‫«مسابقه‌ی پینت‌بال» ‫«برنده»
‫چه حیف.
‫این‌قدر زحمت کشیدی، ‫ولی پولش رو دادی واسه خسارت شهر.
‫شرمنده.
‫اِشکال نداره. ‫همین که چیزیت نشد، واسه‌م کافیـه.
‫راستی اولین بار چطوری همدیگه رو دیدین؟
‫چی؟
‫«ساکاموتوسان» آدمی نیست ‫که با کسی قرار بذاره.
‫خب داستانش...
‫خوش اومدین!
‫دَه تومن می‌شه.
‫لباس‌تون خونیـه؟
‫جناب؟
‫بفرمایید...
‫واسه زخم‌تون.
‫شوهرم دل پاکی داره.
‫این‌قدر ذهن زنم رو نخون.
‫غلط کردم.