‫هنوز از مبارزه‌ی «آزمایشگاه» بدن‌درد دارم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫پیراشکی‌هام همیشه این‌قدر سنگین بودن؟
‫اگه یه آدم‌کُش الان حمله کنه، کارِمون تمومـه.
‫فقط یه راه داریم.
‫«حمام عمومی»
‫- آخ‌جون، حموم! ‫- اینجا...
‫حموم بزرگ! حموم بزرگ!
‫حموم عمومیـه؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫روزگار ساکاموتو
‫تیتراژ آغازین ‫عنوان «Run Sakamoto Run» از Vaundy
‫روزگار دهم ‫حمله‌ی حمومی
‫«ساکاموتوسان»، اینجا امن نیست.
‫آخه خیلی خسته‌ام ‫و ذهن‌خوانی‌م درست کار نمی‌کنه.
‫هنوز متوجه نیستی.
‫یه آدم‌کُش حرفه‌ای همیشه می‌دونه...
‫کِی وقت استراحتـه.
‫پس این حموم یه مأموریت مهمـه!
‫«مأموریت: استراحت»
‫راه بیُفت.
‫دفعه‌ی اولمـه که می‌آم حموم عمومی.
‫جداً؟ چه عجیب.
‫حموم‌هاش خیلی گُنده‌ست!
‫خدایی؟ ‫یعنی می‌شه توش شنا کرد؟
‫بی‌صبرانه منتظرم!
‫آروم بگیر.
‫«اردکِ تک‌تک»
‫این روز از هفته همیشه خلوت و ساکتـه.
‫نباید برمی‌گشتم توی حموم ننه‌بابام کار کنم.
‫واسه چهارتا بزرگسال و یه بچه، لطفاً.
‫بله، چَشم.
‫چه آشنا می‌زنه.
‫اِوا، حوله یادم رفت.
‫«ساکاموتوسان»، حوله آوردین؟
‫خیر.
‫نکنه اون...
‫حوله هم بدین.
‫بله، حوله به تعداد...
‫کلاً می‌شه پنج‌تومن. ناقابل.
‫دست شما مرسی.
‫یه‌لحظه اجازه بدین.
‫بابایی، بدو دیگه.
‫درست حدس زدم. خودشـه.
‫«ساکاموتو تارو»، آدم‌کُش افسانه‌ای.
‫عجله کنین.
‫فکرش رو نمی‌کردم یه آدم‌کُش حیرون مثل من ‫با همچین شخصیتی برخورد کنه.
‫تازه اون هم توی محل کار ننه‌بابام.
‫«یوتارو، ۲۴ساله» ‫«آدم‌کُش ناشی»
‫تازه یک‌میلیارد هم جایزه داره؟
‫الان بهترین فرصتـه که معروف بشم...
‫حوله چی شد؟
‫خوش بگذره!
‫تجربه‌ی امروزمون، ما رو به هم نزدیک‌تر می‌کنه!
‫فقط یه حموم اومدیم، پسرجان.
‫عمراً توی حموم ننه‌بابام موندگار نمی‌شم.
‫اگه آدم‌کُش افسانه‌ای رو بُکشم، ‫هم معروف می‌شم و هم پول‌دار.
‫تو می‌تونی، پسر.
‫باید بتونی!
‫بدنم داره آروم می‌شه. ‫به‌به!
‫چه حالی می‌ده.
‫واقعاً حواسش نیست!
‫الان بهترین فرصتـه.
‫«جکوزی پُرفشار»
‫جکوزیِ فشاربالا هم دارن، «ساکاموتوسان».
‫امتحان کنیم؟
‫حتماً.
‫تا حالا همچین حموم ویژه‌ای نرفته بودم.
‫چه حالی می‌ده!
‫فشارش ضعیفـه.
‫جداً؟
‫وقتی اون ماس‌ماسک‌ها رو کار گذاشتم، ‫دقیقاً همچین تصوری داشتم.
‫«ساکاموتوسان»، اینجا رو.
‫روی دکمه نوشته «فشار بالا».
‫جفت‌تون بمیرین!
‫جکوزی‌های پُرفشار خیلی خطرناکـن که!
‫- وای، مثل فواره‌ست! ‫- بابایی، می‌شه امتحان کنم؟
‫هر وقت بزرگ شدی، آره.
‫بریم ببینیم چجوریـه.
‫با فشارش حال کردین؟
‫اون‌قدر قویـه که یه فیل رو پرت می‌کنه.
‫حالا «ساکاموتو» کجا پرت شـ
‫عالیـه.
‫دستخوش، «ساکاموتوسان»!
‫استراحت‌تون هم فرق می‌کنه!
‫یعنی چی؟
‫مگه این بشر چند کیلوئـه؟
‫بریم سونا.
‫سونا چیـه؟
‫آفرین! برین سونا.
‫دیگه کارِتون تمومـه.
‫«فواید سونا»
‫چقدر اینجا گرمـه!
‫به نظر من که هنوز سرده.
‫جداً؟
‫نوشته روی این‌ها آب بریزیم تا دما بیشتر بشه.
‫خدا نگهدارتون.
‫چه خبره؟
‫همه‌ی سوناها این‌طوریـن؟
‫اون‌قدر داغـه که باعث آتیش‌سوزی می‌شه.
‫زنده‌زنده بسوزین!
‫آخیش.
‫مگه این بشر چند لایه چربی داره؟
‫آره... آره... واقعاً «آخیش».
‫در مقایسه با تمرینات ‫دوره‌ی آدم‌کُشی، این چیزی نیست.
‫مگه نه، «ساکاموتوسان»؟
‫عع، آتیش گرفته.
‫بابایی، می‌شه برم داخل؟
‫هر وقت بزرگ شدی، آره.
‫ای بابا، توی سونا سرش گیج رفت؟
‫جَوون‌های امروزی خیلی نازک‌نارنجی‌ان.
‫عع، حموم آب سرد.
‫دیگه سرما باید کارش رو تموم کنه!
‫چی... شده...
‫حمومش خرابـه؟
‫هنوز گرمـه.
‫بریم اسکی روی یخ.
‫این چطوره؟
‫به‌به.
‫آبشار!
‫چه خفنـه!
‫سر حال اومدم.
‫لعنتی!
‫هنوز گرمـه.
‫- آخه چطوری؟ ‫- به‌به.
‫- چرا؟ ‫- ای جانم.
‫- بمیر دیگه! ‫- چه حالی می‌ده.
‫- غیرممکنـه، لامصب! ‫- به‌به. خودشـه.
‫چقدر طول کشید، عزیزم.
‫اِوا، «شین» مُرده که.
‫بابایی، می‌شه بستنی بگیریم؟
‫هر وقت بزرگ شدی، آره.
‫ای بابا!
‫خدافظ!
‫لعنت بهت.
‫حالا می‌فهمم چرا بهش می‌گن «آدم‌کُش افسانه‌ای».
‫فقط عزرائیل از پسش برمی‌آد.
‫بابایی، بیا پینگ‌پُنگ بازی کنیم!
‫آفرین، «لو»!
‫بلدی‌ها، «لو».
‫شما هم همین‌طور، رئیس.
‫نمی‌خواستم طبق میل ننه‌بابام زندگی کنم.
‫همه‌ش از روی لج‌بازی باهاشون بحث می‌کردم.
‫این‌قدر بهونه نیار. ‫باید مسئول حموم بشی.
‫نه‌خیر! قراره آدم‌کُش بشم.
‫تو رو چه به آدم‌کُشی؟
‫زورت به مورچه هم نمی‌رسه!
‫برگرد اینجا، «یوتارو»!
‫توی زندگی‌م هیچ عنی نشدم. ‫اون‌وقت توقع دارم «ساکاموتو» رو بزنم؟
‫به‌به! ببین کی اینجاست!
‫چه خبرها؟
‫حرف بزن، اسگل!
‫ها... چه خبر؟
‫تو کجا اینجا کجا؟
‫مگه نگفتی قراره از شهر بری و پول‌دار بشی؟
‫آخرش اومدی وَردست ننه‌بابات؟
‫به شماها ربطی نداره!
‫سر مشتری داد نزن، مرتیکه!
‫هنوز هم مثل بچه‌سوسول‌هایـی.
‫همیشه همین‌طور ترسو بودی.
‫تو که هیچ‌وقت آدم‌حسابی نمی‌شی...
‫پس بهتره همین حموم زپرتی رو سفت بچسبی.
‫به حموم بابام توهین نکن!
‫ناموساً اینجا داره از هم می‌پاشه.
‫مگه نه، «مون»؟
‫از این حموم داغون‌تر ندیدم.
‫پینگ...
‫پُنگ!
‫«یوکون»! «یوکون»!
‫چی‌کارش کردی، آشغال؟
‫من کاری نکـ
‫تو فکر کردی کی‌ای؟
‫بفرمایید.
‫تو... از اولش می‌دونستی، مگه نه؟
‫فهمیدی که می‌خواستم بُکشمت...
‫حموم شما خیلی مجهزه. لذت بردیم.
‫عرض دیگه‌ای ندارم.
‫خیلی خوش گذشت!
‫- باز هم بیایم اینجا! ‫- آره!
‫«شین» خیلی سوسولـه‌ها.
‫چرا غش کرد؟
‫سال‌هاست کسی ازم تعریف نکرده بود.
‫چه برسه به این‌که طرف آدم‌کُش افسانه‌ای باشه.
‫چطوری، بابا؟
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫بهتره حموم رو به من بسپری.
‫چی؟
‫آره.
‫دیگه نمی‌خوام آدم‌کُش باشم.
‫کار من نیست.
‫یعنی چی «نه»؟
‫نمک‌نشناسـم؟
‫آها.
‫که این‌طور...
‫«روز بعد»
.بدنم کوفته‌تر شده
‫نمی‌دونستم حموم عمومی پدر آدم رو درمی‌آره.
‫«شین»، چه بامزه شدی!
‫«مأموریت ناموفق»
‫پس ژاپن اینـه.
‫امیدوارم بانو چیزیش نشده باشه.
‫باید سریعاً بریم دنبالش.
‫«رستوران»
‫این حمومه حالم رو بدتر کرد.
‫«شین»، اینجا رو!
‫یکی‌ش نوشابه‌ی معمولیـه.
‫اون یکی ترکیب ویژه‌ی منـه.
‫ذهن‌خوانی نکنی‌ها.
‫ترکیب ویژه دیگه چه صیغه‌ایـه؟
‫این یکیـه.
‫باختی! ‫امروز مهمون تویـیم.
‫باورم نمی‌شه همچین بازی مسخره‌ای رو باختم.
‫رستوران خانوادگی خیلی باحالـه.
‫فقط یکی‌دو بار اومدم همچین جایی.
‫مگه کشورهای دیگه رستوران خانوادگی ندارن؟
‫نمی‌دونم والا.
‫ما یه آشپز داشتیم ‫و غذا رو توی خونه واسه‌مون آماده می‌کرد.
‫عجب.
‫یادم رفته بود دختر رئیس یه باند مافیاست.
‫دیگه با فک‌وفامیلت در ارتباط نیستی؟
‫این زندگی آروم رو بیشتر دوست دارم.
‫از دنیای مافیاها هیچ‌وقت خوشم نیومد.
‫دیگه عمراً برنمی‌گردم.
‫من هم همین‌طور.
‫آره خدایی.
‫وقتی آرامش رو تجربه کنی، ‫دیگه نمی‌شه بیخیالش شد.
‫من برم نوشابه بگیرم.
‫زاو داو نیلا.
‫گینگ سو.
‫داره به زبان چینی حرف می‌زنه.
‫چی میل دارید؟
‫یه نوشابه رژیمی.
‫به روی چشم.
‫نوشابه‌ی رژیمی بهت نمی‌خوره.
‫بااین‌که چاقالویـی، ولی حواست به خوراکت هست.
‫این چی بلغور می‌کنه؟
‫صبر کن بینم... تو «ووتانگ»ـی؟
‫«ووتانگ»؟
‫حالتون چطوره، بانوی من؟
‫تو هنوز زنده‌ای، «ووتانگ»؟
‫تو دیگه کی‌ای؟
‫- داداش بزرگتـه؟ ‫- صد سال سیاه!
‫یکی از اعضای مافیاست!
‫بانوی من...
‫از زمان اون حادثه‌ی تلخ، ‫قبیله‌ی «لو» بدون رهبر مونده.
‫هوی، ازت سؤال پرسیدم‌ها.
‫لطفاً برگردین و رهبری رو به عهده بگیرین.
‫این‌ها رو ببینین.
‫لیاقت شما هم‌نشینی با یه مشت آدم‌کُش وحشی نیست.
‫چی نالیدی؟
‫عمراً برنمی‌گردم!
‫هرکی دوست داره، بره رئیس بشه.
‫هنوز هم گوگولیـه!
‫حالتون خوبـه، قربان؟
‫گریه نکن. ‫این‌قدر وول نخور.
‫فاز این بنده‌خدا چیـه؟
‫اسمش «لو ووتانگ»ـه.
‫- بانوی من... بانوی من... ‫- نمی‌دونم چرا، ولی...
‫- بانوی من؟ بانوی من! ‫- همیشه عین کنه بهم می‌چسبید.
‫یه کُنسیلیر منحرفـه!
‫بانوی من!
‫کُنسیلیر یعنی چه؟
‫مشاور باند مافیاست.
‫پس بانو همیشه خبر داشته که من مراقبش بودم.
‫داش‌مون کلاً توی باغ نیست.
‫گفتم که مافیا بی مافیا.
‫الان کارمند فروشگاه «ساکاموتو»ام.
‫عجب. پس من می‌خوام شما برگردین...
‫ولی «ساکاموتو تارو»، آدم‌کُش افسانه‌ای...
‫مانع این کار شده.
‫منظورت چیـه؟
‫اگه می‌خاره، خودم واسه‌ت می‌خارونمش.
‫ابله.
‫فکر کردی دست‌خالی ‫با یه آدم‌کُش مبارزه می‌کنم؟
‫یه‌هو رفت عقب!
‫بالاخره یکی به مبارزه تنوع داد.
‫برای برگردوندن بانو، ‫به روش مافیایی باهاتون مبارزه می‌کنم.
‫شرمنده.
‫اگه همین‌الان حسابت رو برسیم، دردسرش کمتره.
‫زود تمومش کنین که حوصله ندارم.
‫نگران نباش.
‫اگه برنده بشین، جایزه دارین.
‫«ساکاموتو»...
‫اگه مبارزه رو ببری...
‫بهت اطلاعات کسی که ‫روی سرت جایزه گذاشته رو می‌دم.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫شبکه‌ی مافیایی رو دست‌کم نگیر.
‫«ساکاموتوسان»؟
‫قبول نمی‌کنم. ‫نمی‌ذارم «لو» رو ببری.
‫خودمون اطلاعات رو گیر می‌آریم.
‫چی شد؟
‫باشه. قبوله.
‫چت شده؟
‫اگه ببازی، باید برگردی پیش مافیا.
‫خودم می‌دونم.
‫ولی الان کارمند فروشگاه «ساکاموتو»ام.
‫اگه بتونم به رئیس کمک کنم، دریغ نمی‌کنم.
‫پس دنبالم بیاین.
‫به رئیسش کمک کنه؟
‫چقدر بااحساس حرف زد.
‫اینجا چه داغونـه.
‫ما رو کجا می‌بری؟
‫ساکت باش و دنبالم بیا.
‫راستی منظورت از «روش مافیایی» چیـه؟
‫می‌خوام برم خونه.
‫شما دو تا ابله...
‫با اون لباس‌های زشت‌تون جلب توجه می‌کنین.
‫بهتون لطف کردم ‫و این لباس‌ها رو واسه‌تون آماده کردم.
‫«تقدیم به بانوی من»
‫بانوی من، شما بفرمایید این‌طرف.
‫چه اندازه‌ست.
‫برین داخل.
‫اینجا پاتوق خلاف‌کارهای زیرزمینیـه.
‫یه قمارخونه‌ی زیرزمینی...
‫که توش پول پارو می‌شه.
‫قمارخونه؟
‫عجب.
‫آره، قدرت فیزیکی اینجا معنایی نداره.
‫می‌دونستم آه در بساط ندارین...
‫واسه همین براتون سی‌میلیون ‫جور کردم که باهاش بازی کنین.
‫هر تیمی که پول بیشتری دربیاره، برنده‌ست.
‫دو ساعت دیگه همین‌جا می‌بینمتون.
‫قمار...
‫نگران نباش، «لو».
‫ما یه «شین» داریم که ذهن‌خوانی بلده.
‫عع، راست می‌گین‌ها!
‫اگه بتونیم ذهن کارمندها ‫و مشتری‌ها رو بخونیم، دیگه تمومـه.
‫من که هیچ بازی‌ای بلد نیستم.
‫- من هم همین‌طور. ‫- جان؟
‫پس کارِمون ساخته‌ست!
‫«ووتانگ» توی مبارزه خوب نیست، ‫ولی به‌شدت باهوشـه.
‫قبیله‌ی «لو» به هنرهای رزمی ‫خیلی اهمیت می‌ده...
‫ولی اگه کسی بتونه فقط با ‫هوش خودش رئیس بشه، یعنی کارش درستـه!
‫ایول!
‫این یارو همون دور اول ‫کل پولش رو گذاشت و برنده شد!
‫یعنی ۹۰میلیون بُرد؟
‫هیچی نشده، سه برابر شد؟
‫بانو رو برمی‌گردونم.
‫همه‌چیزم رو روش شرط می‌بندم.
‫«مأموریت: بیشتر از ووتانگ برنده شوید!»
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫تیتراژ پایانی ‫عنوان «Ordinary» از Conton Candy
‫تُف به این شانس!
‫به‌خاطر «ساکاموتو» بیکار شدم.
‫«تاناکاسان»...
‫فکر کنم باید بستنی‌فروشی باز کنیم.
‫چی؟ بستنی‌فروشی؟
‫گُل گفتی!
‫«بستنی تاناکا»
‫جبار جبارزاده، خبرگزاری «ما و شما».
‫چرا هیشکی بستنی نمی‌خره؟
‫گزارش بعدی مجدداً از آقای جبار جبارزاده‌ست...
‫«جبار جبارزاده»
‫«سِباچان»، نظرت چیـه رادیو رو خاموش کنی...
‫گشنم شد.
‫عالی شد!
‫همیشه دوست داشتم این رو امتحان کنم.
‫عع، بستنی‌فروشی!
‫بستنی می‌خوری؟
‫بعله!
‫اون دختره موصورتیـه‌ست!
‫ای دهن‌سرویس!
‫من هم باید قایم بـ
‫عع، اونجا رو.
‫بستنی روی هواست!
‫خیلی باحالـه!
‫بستنی‌های پروازی این بستنی‌فروشی ‫به‌تازگی سر زبان‌ها افتاده است.
‫حتماً یه حُقه‌ای بلدن.
‫مهم اینـه که بستنی‌هاش خوش‌مزه‌ست.
‫- به‌به! ‫- خارق‌العاده‌ست!