‫بهتره هرکدوم جداگانه بازی کنیم.
‫«ساکاموتو: ۱۵ میلیون، شین: ۱۰ میلیون، لو: ۵ میلیون» ‫«مجموع: ۳۰ میلیون»
‫قمار همه‌ش شانسـه دیگه.
‫نه، نباید «ووتانگ» رو دست‌کم بگیریم.
‫اون مغز متفکر خاندان «لو»ئـه.
‫اگه فقط بحث شانس بود، پیشنهادِ بازی نمی‌داد.
‫دقیقاً.
‫شاید قمار یه بازی شانس به نظر برسه...
‫ولی در واقع پُر از محاسباتـه ‫و یه جنگ روانی بزرگـه.
‫همه‌ش.
‫برخلاف آدم‌کُش‌هایی مثل شما...
‫ما زندگی‌مون رو به شانس نمی‌سپریم.
‫زندگی مافیاها خیلی پیچیده‌ست.
‫دوباره همه رو برنده شد!
‫شخصیتش عین مدل موهاش مزخرفـه!
‫چه غلطی کردم پیشنهادش رو قبول کردم!
‫داستان آدم‌کُش‌ها هم همینـه.
‫هرکی زندگی‌ش رو به شانس بسپره، ‫زودتر می‌میره.
‫ببینم شما ابله‌ها چی‌کار می‌کنین.
‫هرطورشده بانو رو پس می‌گیرم.
‫همه‌چیزم رو شرط می‌بندم.
‫«مأموریت: بیشتر از ووتانگ برنده شوید»
دانلود مستند اقیانوس های ما Our Oceans
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫روزگار ‫ساکاموتو
‫تیتراژ آغازین ‫عنوان «Run Sakamoto Run» از Vaundy
‫هنوز قوانین بازی‌ها رو نمی‌دونم.
‫روزگار یازدهم ‫نبرد قمارخونه‌ای
‫ولی نگرانی فایده‌ای نداره.
‫باید بازی کنم تا بفهمم چجوریـه.
‫بفرمایید.
‫این بچه‌سال دیگه کیـه؟ ‫معلومـه بارش نیست.
‫شبیه اسگل‌هاست.
‫یاد کارگرِ اون بقالیه افتادم.
‫هرچی داری، مال منـه، پسرجون.
‫دارم می‌شنوم، عوضی‌ها.
‫شروع می‌کنیم.
‫پس الان باید کارت‌ها رو نگاه کنم.
‫کال.
‫اصطلاح «کال» توی بازی پوکر زمانی استفاده می‌شه که بازیکن می‌خواد ‫ژتون‌هاش توی بازی رو زیاد کنه تا با تعداد بیشترین ژتون‌ها برابر بشه.
‫رِیز، دومیلیون.
‫اصطلاح «رِیز» توی بازی پوکر زمانی استفاده می‌شه که بازیکن ‫به بُرد خودش اطمینان زیادی داره و بیشتر شرط می‌بنده.
‫رِیز، چهارمیلیون.
‫این‌ها چی بلغور می‌کنن؟
‫پیدات کردم، «شین»!
‫قوانین بازی رو یاد گرفتی؟
‫از قیافه‌ت معلومـه هیچی یاد نگرفتی!
‫برو بابا!
‫می‌خواستم توی اینترنت بخونم، ‫ولی گوشی‌ها رو گرفتن.
‫حالا نمی‌خواد آبروم رو ببری.
‫بده من خودم بازی می‌کنم!
‫- پس واقعاً بلد نیست. ‫- ولم کن!
‫بیخیال شو دیگه!
‫زود باش دیگه!
‫پسره هم آس داره و هم شاه؟
‫درجا می‌تونه برنده بشه!
‫نگران نباش. ‫بلوف می‌زنیم تا بترسه و بیخیال بشه.
‫شرمنده، پسرجون. ‫با اون کارت‌ها نمی‌تونی برنده بشی.
‫البته اگه می‌خوای کال کنی، مانعی نیست.
‫بلوف‌هاتون روی من فایده نداره.
‫همه‌ش.
‫«شین: ۱۲ میلیون برنده شد» ‫«مجموع دارایی: ۲۲ میلیون»
‫سریع بریم دست بعدی.
‫بهتره وقت تلف نکنیم.
‫آخه چطور ممکنـه؟
‫اسپلیت می‌زنم.
‫اصطلاح «اسپلیت» توی بازی رولت یعنی بازیکن روی دو شماره شرط می‌بنده ‫تا توپ روی یکی از اون‌ها متوقف بشه.
‫می‌خوام دوباره روی همون نقطه شرط ببندم.
‫چاقالو هم می‌خواد بازی کنه؟
‫همه‌ش رو روی قرمز بست؟ ‫فازش چیـه؟
‫یه ژتون واسه اطمینان نگه می‌دارم.
‫همون چاقالوییـه که «ووتانگ‌ساما» درباره‌ش گفت.
‫کارِت تمومـه.
‫گردونه‌ی ما الکترومغناطیسیـه ‫و می‌تونم نقطه‌ی توقف توپ رو عوض کنم.
‫- کجا وایمی‌سته؟ ‫- جون من! یه بار دیگه!
‫خدافظ، خیکی.
‫یعنی چی؟
‫بابا دستخوش!
‫فقط باید تمرکز کنم.
‫«مجموع دارایی ساکاموتو: ۲۹ میلیون»
‫«ووتانگ‌ساما»، اون‌ها از دست اول دارن برنده می‌شن.
‫فکر کنم دارن تقلب می‌کنن.
‫دخالت نکنین.
‫یه ذره تقلب مشکلی نداره.
‫آخه...
‫به‌اضافه‌ی یک، صفر، ‫به‌اضافه‌ی یک، به‌اضافه‌ی یک، به‌اضافه‌ی یک...
‫منهای یک، صفر، ‫منهای یک، به‌اضافه‌ی یک، به‌اضافه‌ی یک...
‫در مجموع چهارتا می‌مونه.
‫تصمیم‌تون چیـه؟
‫یکی بده.
‫بِلک‌جک!
‫داش‌مون داره درو می‌کنه!
‫همون تکنیک معروف «ووتانگ‌ساما»: ‫«شمارش».
‫وقتی بیست‌ویک بازی می‌کنه، ‫عدد همه‌ی کارت‌های پخش‌شده رو حفظ می‌کنه...
‫تا احتمال این‌که کارت بعدی ‫عدد «۱۰» باشه رو تخمین بزنه.
‫واقعاً کارش درستـه.
‫هرطورشده برنده می‌شم.
‫فکر کردی چون باهوشـی، از ما بهتری؟
‫توی مافیا قدرت مهمـه!
‫بچه‌سوسولی مثل تو توی خاندان «لو» جایی نداره!
‫ای وای، دختر آقای «لو»ئـه!
‫چیزیت نشد؟
‫«لو شائوتانگ» ‫«دخترِ رهبر خاندان لو، ۸ساله»
‫«لو ووتانگ» ‫«عضو تازه‌کار مافیا، ۱۱ساله»
‫عجب!
‫پس ما با هم فامیلیـم!
‫نمی‌دونستم خونواده‌مون این‌قدر بزرگـه.
‫چرا گذاشتی بزننت؟
‫دعواکردن تنها راه مبارزه نیست.
‫هیچ کار نکردم تا فکر کنن برنده شدن، ‫ولی بعدش قراره توی دردسر بیُفتن.
‫این‌طوری بیشتر آسیب می‌بینن ‫تا این‌که باهاشون دربیُفتم.
‫چه بهونه‌ی مسخره‌ای آوردم.
‫پس تو...
‫واقعاً باهوشـی!
‫بابام بهم گفت هرکسی یه سلاحی واسه خودش داره.
‫ولی دلیل نمی‌شه سلاح همه مثل هم باشه.
‫سلاح تو هم هوشیـه که داری، «ووتانگ».
‫واسه اولین بار توی زندگی‌م، ‫یکی من رو قبول کرد.
‫فهمیدم که می‌تونم خود واقعی‌م باشم.
‫به خودم قول دادم اون‌قدر پیشرفت کنم ‫که یه روز کنار اون بایستم.
‫تا این‌که بهم لقب «مغز متفکر مافیا» دادن.
‫تا ابد به این خاندان مدیونـم.
‫هرکی مانع زندگی آرومِ بانو بشه، ‫نابودش می‌کنم.
‫اول من می‌گم. ‫۸۷۶۳۰ تا ژتون دارم.
‫«مجموع ژتون‌های ووتانگ: ۸۷۶۳۰»
‫ای بابا. مساوی شدیم که.
‫«مجموع ژتون‌های ساکاموتو: ۸۷۶۳۰»
‫خدا رو شکر نباختیم.
‫به‌عنوان یه مشت ابله کارِتون خوب بود.
‫حالا می‌شه بریم؟
‫صبر کن. هنوز برنده نداریم.
‫«ووتانگ‌ساما»، بذارین بهشون ‫شلیک کنیم تا قضیه تموم بشه.
‫نیازی نیست. ‫عقب وایستا.
‫آخه قربان...
‫نشنیدی چی گفتم؟ ‫بِکش عقب.
‫قراره یه بازی پوکر انجام بدیم.
‫یکی از اصول برنده‌شدن توی بازی پوکر اینـه که ‫بازیکن توی چهره‌ش هیچ احساسی نشون نده و به قول معروف، «پوکرفیس» باشه.
‫پوکر؟ بلد نیستم.
‫من هم چیزی ازش نفهمیدم.
‫پس شما ابله‌ها چه بازی‌ای بلدیـن؟
‫من یه بازی خوب بلدم.
‫سه به یک منصفانه نیست. ‫واسه همین دو نفر اضافه کردم.
‫قوانین ساده‌ست.
‫تیمی که توی آخرین دست، ‫کارت جوکر دستش باشه، بازنده‌ست.
‫این یکی رو خوب بلدم.
‫حالا شد یه چیزی! ‫این بازی‌های ساده خوراک خودمـه.
‫هیجان‌انگیزه.
‫با زن‌وبچه‌م هم این بازی رو می‌کنم.
‫یکم خودداری کنین، لامصب‌ها.
‫اسگل.
‫واسه منی که ذهن‌خوانی بلدم، کاری نداره.
‫باید جلوی «ساکاموتوسان» خودی نشون بدم.
‫شروع می‌کنیم.
‫خب، جوکر دست کیـه؟
‫ببینم کدوم یکی چهره‌ش تابلوئـه...
‫«لو»، ناموساً؟
‫قیافه‌ش داره داد می‌زنه.
‫همیشه صداقت دارین، بانوی من.
‫ولی کاریش نمی‌شه کرد.
‫این یکی.
‫شما رو از شر جوکر خلاص کردم. ‫خیالتون راحت، بانوی من.
‫این چه طرز بازی‌کردنـه؟
‫نوبت توئـه. ‫بردار ببینم.
‫کدوم رو بردارم...؟
‫وقتی ذهنت رو بخونم، دیگه کارِت تمـ
‫تو ذهن‌خوانی بلدی، مگه نه؟
‫ذهن انسان سه نوع خودآگاه داره.
‫خودآگاه کلامی، نیمه‌خودآگاه...
‫و ناخودآگاه که شامل عادت‌ها ‫و واکنش‌های فرد می‌شه.
‫داره به یکی از نظریه‌های معروف زیگموند فروید اشاره می‌کنه.
‫ببینم کدومش رو می‌تونی بخونی.
‫اگه حدسم درست باشه، قراره ببازی.
‫چرا چرت‌وپرت می‌گه؟
‫مطمئنـم داره بلوف می‌زنه.
‫«شین» می‌خواست ذهن «ووتانگ» را بخواند...
‫اما...
‫این به‌اندازه‌ی تماشای خورشید ‫ازطریق ذره‌بین خطرناک بود.
‫حجم زیاد اطلاعات باعث شد مغز او سوت بِکشد.
‫همون‌طور که حدس می‌زدم، ‫فقط خودآگاه کلامی رو می‌خونی.
‫«شین»!
‫«شین باخت»
‫بدون «شین» چی‌کار کنیم؟
‫سریع باش، خیکی.
‫سریع؟
‫ای بابا...
‫دســت بــجــنــبــون.
‫الان دو تا کارت برداشت؟
‫صبر کن بینم.
‫الان چی‌کار کردی؟
‫اگه بفهمم داری تقلب می‌کنی، ‫باختی.
‫دیگه آخر خطـه، آدم‌کُش.
‫پوکرفیس خفنی داری، ‫ولی نمی‌تونی من رو گول بزنی.
‫یه‌لحظه به این کارت خیره شدی.
‫آدم‌ها همیشه به چیزهایی که ‫باید مخفی باشه، نگاه می‌کنن.
‫خب بردار.
‫بازی تمومـه!
‫لامصب!
‫قدرت دستش آدمیزادی نیست!
‫شرمنده، خیلی سفت گرفته بودمش.
‫لعنتی، کارت‌ها رو جابه‌جا کردی؟
‫حالا نوبت منـه.
‫احمق‌ها، دارین چی‌کار می‌کـ
‫اینجا چه خبره؟
‫این‌همه راه نیومدیم ژاپن...
‫که تو پاسوربازی کنی.
‫دیگه صبرمون سر اومده!
‫ناسلامتی ما مافیایـیم.
‫هر کار بخوایم، می‌کنیم.
‫ولی تو آبروی ما رو بردی!
‫راست می‌گه! اسگل!
‫چه خبره؟
‫ای وای، همه ازش متنفرن.
‫هنوز هم مثل سابقـه.
‫این‌همه زحمت کشیدم...
‫تهش هیچی.
‫خیانت زیردست‌ها...
‫چه مرگ مزخرفی واسه یه عضو مافیاست.
‫پس کارم تمومـه.
‫چه راحت تسلیم شدی.
‫یعنی نمی‌خوای جلوی عشقت خودی نشون بدی؟
‫پس تو واقعاً باهوشـی!
‫سلاح تو هوشیـه که داری، «ووتانگ».
‫آره! به روش خودم برنده می‌شم.
‫دخالت نکن، «ساکاموتو تارو».
‫قرار بود موقع شلیک، دست‌شون از جا کَنده بشه.
‫فکر کردی خبر نداشتم که قراره بهم خیانت بشه؟
‫اسلحه‌تون رو دست‌کاری کردم ‫که موقع شلیک منفجر بشه.
‫بقیه‌ش با تو، «ساکاموتو تارو».
‫احمق‌ها، بلوف‌زدن قانون اول قماره.
‫یعنی الکی گفت؟
‫«ساکاموتو»...
‫این مبارزه رو بُردی.
‫من زندگی بانو رو به خطر انداختم.
‫لیاقت محافظت از ایشون رو ندارم.
‫واسه همین...
‫لیاقت و این چیزها رو نمی‌دونم...
‫ولی می‌دونم محافظت از خونواده یعنی چی.
‫که این‌طور.
‫همون‌طور که قول دادم...
‫می‌خوام از کسی بگم که روی سرت جایزه گذاشته.
‫اصلاً گوش می‌دین چی می‌گم؟
‫آره، بابا.
‫بی‌زحمت موقع حرف‌زدن، کار هم بکن.
‫کار مغازه عقب مونده.
‫پیش‌بند بهت می‌آد.
‫باورم نمی‌شه یه مشاور مافیا رو ‫مجبور کردین کار کنه.
‫ضمناً حقوقم رو ساعتی می‌گیرم.
‫بگذریم.
‫«ساکاموتو»...
‫اسم «سورا» به گوشِت خورده؟
‫قاتلِ آدم‌کُش‌ها رو می‌گی؟
‫پس شنیدی.
‫پسرم، این‌ها چقدر شد؟
‫جایزه رو اون گذاشته.
‫- خودمون حدس می‌زدیم... ‫- نایلون می‌خواین؟
‫- که کار «سورا» باشه. ‫- نه، ممنون.
‫اسم واقعی‌ش رو نمی‌دونی؟ ‫یا مکان زندگی‌ش رو؟
‫متأسفانه هیچ اطلاعاتی ‫از هویت این آدم در دسترس نیست.
‫گرفتی ما رو، داداش؟
‫پس واسه چی این‌قدر جون کندیم؟
‫حیفِ وقتی که گذاشتیم.
‫هنوز حرفم تموم نشده!
‫یه سرنخ‌هایی ازش گیر آوردم.
‫خب بگو.
‫چند روز پیش، یه گزارش قتل ‫از زندانی توی جنوب شرقی آسیا اومد.
‫چهار زندانی خطرناک که ‫حکم اعدام داشتن، کشته شدن.
‫صورت‌شون سوزونده شده بود...
‫و حرف «X» هم روی دیوار با خون نوشته شده بود.
‫یعنی «سورا» اون‌ها رو کشته؟
‫آخه چرا؟
‫یکی از آشناهام که ‫توی کار خرید و فروش جسده....
‫گفت تازگی توی ژاپن چندتا جسد عجیب پیدا شده.
‫یه جسد سوراخ‌سوراخ شده بوده...
‫یکی گوشتش رَنده شده بوده...
‫یکی تیکه‌تیکه بوده...
‫و یکی هم به‌اندازه‌ی ‫یه توپ کوچیک فشرده شده بوده.
‫این چه ربطی به داستان ما داره؟
‫این روش‌های کشتن مختص اون چهار زندانی بوده.
‫احتمالاً واسه مرگ‌شون صحنه‌سازی کردن ‫و از زندان فلنگ رو بستن...
‫و الان هم توی ژاپن هستن.
‫اون یاروها رو ببین!
‫چه گُنده‌ست! خارجیـه؟
‫شاید ورزشکاره یا مبارز حرفه‌ایـه؟
‫به چی نگاه می‌کنن؟
‫آرزوی مرگ دارن؟
‫«دانپو - ۱۸۰ قربانی»
‫«مانگای Man اثر Atono Matsuri»
‫مانگاهای ژاپنی هم جالبـه‌ها.
‫«سو - ۶۴ قربانی»
‫عع! چرا خیارشور گذاشتن؟
‫بهش گفتم نذاره.
‫نباید می‌اومدم ژاپن.
‫کاش همین‌الان بمیرم.
‫«آپاتو - ۲۰۶ قربانی»
‫برگرهای ژاپنی خیلی کوچیکـن.
‫«مینیماریستو - ۳۷۰ قربانی»
‫حالا چرا گفتن بیایم اینجا؟
‫دندون روی جیگر بذار. ‫یکم مانگا بخون.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫مطمئنـم بهش گفتم خیارشور نذاره.
‫ولی گذاشته.
‫حالا از کجا بدونم...
‫باز هم هست یا نه؟
‫چقدر غر می‌زنی، بچه.
‫وقتی لهش کنی، دیگه فرقی نداره.
‫اون ساندویچ من بود...
‫یکی من رو بُکشه.
‫شرمنده منتظر موندین.
‫تو همون روانیه‌ای که فراری‌مون داد؟
‫ممنون که این‌همه راه تشریف آوردین.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫«ناگومو» ‫«ساکاموتو»
‫بی‌زحمت این افراد رو بُکشین.
‫این‌ها دیگه کی‌ان؟
‫مزاحم کار ما شدن.
‫ما رو سَننه؟
‫همین که آزاد باشم، واسه‌م کافیـه.
‫همه‌شون قوی به نظر می‌رسن.
‫پس این‌طوری می‌میرم. ‫قراره تیکه‌تیکه‌م کنن.
‫اَه‌اَه، هیچ‌کدوم قیافه هم ندارن.
‫می‌گفتن ژاپنی‌ها خیلی جدی‌ان...
‫ولی ظاهراً اهل شوخی هم هستین.
‫یعنی این چاقالو مزاحم شما شده؟
‫هیچ‌کدوم از افراد این فهرست رو دست‌کم نگیرین.
‫وگرنه بَد پشیمون می‌شین.
‫یعنی اگه مراقب نباشیم...
‫این خیکی و آدم‌هاش حساب ما رو می‌سن؟
‫یه ماه واسه کشتن این‌ها کافیـه.
‫ماه بعد، فهرست جدید واسه‌مون بیار.
‫وگرنه ژاپن رو به قبرستون تبدیل می‌کنیم.
‫کلاً هدف‌شون از زندگی، کُشتن آدم‌هاست.
‫واقعاً هیولان.
‫ولی این هم دستور رئیس بوده.
‫یارو گوزنـه!
‫حالا که نبرد رو باختم...
‫کازپلی کرده؟
‫فقط باید دهنم رو ببندم ‫و دستورش رو اجرا کنم.
‫خدا می‌دونه چه ماجرایی در پیشـه.
‫«حقوق»
‫کاش می‌شد بانو رو با خودم ببرم.
‫باید هرچه زودتر فرار کنین...
‫پس اگه اون‌ها رو پیدا کنیم...
‫درباره‌ی «سورا» بیشتر می‌فهمیم.
‫بله.
‫جان؟
‫بهتره قبل‌از اتحادیه پیداشون کنیم.
‫به «هِیسوکه» خبر می‌دم که بیاد کمک.
‫الان نشنیدین چی گفتم؟
‫می‌گم یه مشت قاتل روانی‌ان!
‫با آدم‌کُش‌ها و مافیا فرق دارن!
‫یه اشتباه بکنین، کارِتون تمومـ
‫پس...
‫دیگه واجب شد جلوشون رو بگیریم.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫تیتراژ پایانی ‫عنوان «Ordinary» از Conton Candy