WEBVTT 00:00:01.060 --> 00:00:02.300 ‫آنچه گذشت... 00:00:02.300 --> 00:00:04.670 ‫فکر نمی‌کنم مدی دیشب ‫روی تختش خوابیده باشه 00:00:04.670 --> 00:00:06.630 ‫- و نمی‌دونم کجاست ‫- من میرم دنبالش می‌گردم 00:00:06.640 --> 00:00:07.460 ‫اوه، خونریزی داری 00:00:09.210 --> 00:00:12.060 ‫ترجیح میدم بمیرم ‫تا اینکه پام رو توی اون مدرسه بذارم 00:00:12.060 --> 00:00:14.230 ‫مگه سایمون بهت نگفت ‫که دان رفته به دنیای دیگه؟ 00:00:14.230 --> 00:00:16.050 ‫- بهش قول دادم که مدرک می‌برم براش ‫- چی؟ 00:00:16.050 --> 00:00:17.480 ‫اگه می‌خوای جنت برگرده به اینجا، 00:00:17.480 --> 00:00:18.780 ‫باید یه چیزی پیدا کنی 00:00:18.780 --> 00:00:19.740 ‫شاید همه‌شون به هم وصلن 00:00:19.740 --> 00:00:20.440 ‫یه مسیره 00:00:20.660 --> 00:00:22.020 ‫اینطوری می‌تونیم وارد ‫خاطره‌ی دان بشیم 00:00:22.410 --> 00:00:24.540 ‫کاش تا ابد اینجا ‫پیش من گیر می‌افتادی 00:00:28.010 --> 00:00:29.130 [ خروج ] 00:00:29.330 --> 00:00:30.690 ‫پیدات کردم 00:00:30.960 --> 00:00:41.010 « برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ] 00:00:41.010 --> 00:00:45.010 « برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ] 00:00:45.010 --> 00:00:49.010 ‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@ 00:00:50.710 --> 00:00:51.980 ‫جنت؟ 00:00:56.750 --> 00:00:58.390 ‫جنت! 00:01:00.160 --> 00:01:02.490 ‫گندش بزنن 00:01:02.490 --> 00:01:05.060 ‫جنت! 00:01:05.160 --> 00:01:06.660 ‫- چی شده؟ ‫- پیداش نمی‌کنم 00:01:06.660 --> 00:01:10.000 ‫- وای، نه! جنت! ‫- جنت! 00:01:10.100 --> 00:01:11.500 ‫- کدوم گوریه؟ ‫- اگه می‌دونستم، 00:01:11.500 --> 00:01:14.000 ‫توی این تاریکی مدام داد نمی‌زدم 00:01:14.000 --> 00:01:15.240 ‫جنت! 00:01:17.710 --> 00:01:19.740 ‫- جنت! ‫- جنت! 00:01:19.840 --> 00:01:22.410 ‫جنت! 00:01:22.510 --> 00:01:24.580 ‫جنت! 00:01:26.220 --> 00:01:28.020 ‫اسمت رو از کجا می‌دونن؟ 00:01:30.620 --> 00:01:32.120 ‫جنت! 00:01:33.920 --> 00:01:36.020 ‫چی بهشون گفتی؟ 00:01:36.020 --> 00:01:38.330 ‫جنت! 00:01:38.430 --> 00:01:40.160 ‫می‌دونی که نمی‌تونی ‫بهشون اعتماد کنی، جنت 00:01:43.030 --> 00:01:45.770 ‫اگه بهشون اعتماد داشتی، ‫با من سوار این قایق نمی‌شدی 00:01:47.740 --> 00:01:50.770 ‫صبر کن، پس مدی فرار نکرد. ‫فقط جسمش فرار کرد؟ 00:01:50.870 --> 00:01:51.320 ‫آره 00:01:51.340 --> 00:01:53.230 line:20% ‫[ نیکول! اندرسون داره ‫میاد به سمت کلبه! ] ‫[ پیام ارسال نشد ] 00:01:51.340 --> 00:01:53.540 ‫کلر، چیزی که داری میگی غیرممکنه 00:01:53.640 --> 00:01:55.110 ‫باشه، برای این حرف‌ها ‫وقت نداریم، لطفاً 00:01:55.210 --> 00:01:57.750 ‫من همه چیز رو بهت گفتم. ‫حالا نوبت توئه که برونی 00:01:57.850 --> 00:02:01.650 ‫می‌رونم، اما توی راه ‫باید چندتا سوال بپرسم 00:02:13.160 --> 00:02:15.500 ‫لبخند بزن، جنت 00:02:15.600 --> 00:02:17.130 ‫موفق شدیم 00:02:19.770 --> 00:02:22.240 ‫می‌دونم این دقیقاً 00:02:22.340 --> 00:02:24.570 ‫شبیه تصورمون از خارج شدن نیست 00:02:24.570 --> 00:02:28.840 ‫اما... اما الان برای زندگی کردن ‫یه فرصت دیگه داریم 00:02:28.940 --> 00:02:31.210 ‫آینده‌ای که همیشه می‌خواستی 00:02:31.310 --> 00:02:34.520 ‫اما این جسم من نیست 00:02:34.650 --> 00:02:38.320 ‫این زندگی... مال من نیست 00:02:38.450 --> 00:02:41.820 ‫اما... اما می‌تونه باشه. ‫حتماً میشه 00:02:44.590 --> 00:02:47.000 ‫باید بری 00:02:47.130 --> 00:02:50.470 ‫برای فرار کردن به من نیاز نداری 00:02:50.470 --> 00:02:52.170 ‫تنها؟ 00:02:53.640 --> 00:02:55.940 ‫من و تو ۶۶ سال با هم بودیم، 00:02:56.040 --> 00:02:57.870 ‫سعی می‌کردیم راهی ‫برای رفتن به دنیای دیگه پیدا کنیم 00:02:58.010 --> 00:02:59.810 ‫نتونستیم 00:02:59.810 --> 00:03:03.180 ‫اما این؟ این 00:03:04.180 --> 00:03:06.380 ‫این شاید بهتر هم باشه 00:03:06.520 --> 00:03:08.550 ‫ببین، می‌دونی، ‫من همیشه می‌گفتم: 00:03:08.650 --> 00:03:11.360 ‫«ما به زمان بیش‌تری نیاز داریم» 00:03:12.220 --> 00:03:14.090 ‫خب، الان زمان بیش‌تری داریم 00:03:14.190 --> 00:03:15.620 ‫و خیلی ارزشمنده 00:03:15.720 --> 00:03:17.890 ‫می‌دونی، به این فکر کن ‫که چقدر می‌تونیم مفید باشیم! 00:03:19.760 --> 00:03:21.400 ‫لیاقتش رو داریم! 00:03:23.500 --> 00:03:26.570 ‫دان رفت به دنیای دیگه 00:03:26.670 --> 00:03:27.970 ‫اون راهش رو پیدا کرد 00:03:27.970 --> 00:03:30.910 ‫دیگه اون موضوع مهم نیست، ‫و حتی اگه باشه، 00:03:31.040 --> 00:03:33.640 ‫اصلاً می‌دونی دنیای دیگه چه خبره؟ 00:03:33.640 --> 00:03:35.140 ‫این حرف رو نزن 00:03:35.140 --> 00:03:36.710 ‫می‌دونی، قبلاً نذاشتم ‫تصمیمات بدی بگیری 00:03:36.710 --> 00:03:37.980 ‫و الانم نمی‌ذارم تصمیم بد بگیری 00:03:38.080 --> 00:03:40.250 ‫- تو هم از اینجا میری ‫- نه! 00:03:44.850 --> 00:03:48.390 ‫یادت نره، جنت! ‫تو مدیون منی! 00:03:48.890 --> 00:03:50.390 ‫نه، نه! 00:04:05.040 --> 00:04:09.890 ‫« ارواح مـدرسـه » 00:04:59.930 --> 00:05:03.630 ‫خیلی گل اونجا بود. ‫اگه می‌دیدید باورتون نمیشد 00:05:03.770 --> 00:05:06.770 ‫واقعاً اینقدر خوشگل بوده، ها؟ 00:05:06.870 --> 00:05:08.970 ‫آره. ترسناک نبود 00:05:09.070 --> 00:05:14.680 ‫اونجا... نمی‌دونم. ‫خیلی آروم بود 00:05:14.810 --> 00:05:16.880 ‫واقعاً ممکنه اینقدر ساده باشه؟ 00:05:16.980 --> 00:05:20.180 ‫فقط باید از یه در رد بشی ‫که بالاش تابلوی خروج داره؟ 00:05:20.320 --> 00:05:24.240 ‫آخه توی بقیه‌ی خاطرات ‫همچین دری ندیدم 00:05:24.250 --> 00:05:25.050 ‫تو دیدی؟ 00:05:25.150 --> 00:05:26.420 ‫قطعاً توی خاطره‌ی خودم ‫که چنین چیزی ندیدم 00:05:26.520 --> 00:05:30.990 ‫اما شاید راهی باشه ‫که باعث بشی اون در... 00:05:31.090 --> 00:05:32.560 ‫نمی‌دونم، ظاهر بشه 00:05:38.870 --> 00:05:40.700 ‫هی 00:05:40.840 --> 00:05:43.340 ‫شرمنده که توی دورهمیت شرکت نکردم 00:05:43.440 --> 00:05:46.210 ‫اوه، اشکال نداره. ‫اگه بخوام ببرمت سر قرار، 00:05:46.310 --> 00:05:47.640 ‫قطعاً می‌برمت یه مکانی 00:05:47.740 --> 00:05:49.950 ‫که خیلی از اون دورهمی بهتره، پس... 00:05:53.680 --> 00:05:55.220 ‫مثل همین 00:06:02.490 --> 00:06:05.730 ‫پس قضیه از این قراره؟ 00:06:05.860 --> 00:06:07.930 ‫منو آوردی سر قرار؟ 00:06:08.030 --> 00:06:09.330 ‫فقط گفتم ضرری نداره 00:06:09.430 --> 00:06:11.270 ‫که چند ساعت از همه چیز ‫فاصله بگیری، می‌دونی، 00:06:11.370 --> 00:06:13.070 ‫بقیه‌ی مسائل رو از ذهنت پاک کنی 00:06:17.910 --> 00:06:22.650 ‫توی زندگی واقعی ‫توی چنین مکان‌های بودی؟ 00:06:22.750 --> 00:06:23.980 ‫نه 00:06:26.050 --> 00:06:28.720 ‫یه بار برای یه بازی خارج از خونه ‫رفتم تا مینه‌سوتا 00:06:32.350 --> 00:06:34.220 ‫باعث ناراحتیه 00:06:34.320 --> 00:06:37.890 ‫که با هم نتونستیم ‫بریم به همچین جاهایی 00:06:38.030 --> 00:06:40.600 ‫منظورت چیه؟ 00:06:40.730 --> 00:06:42.830 ‫الان که اینجاییم 00:06:48.270 --> 00:06:53.270 ‫♪ The Elevator - Lizzy McAlpine ♪ 00:07:28.540 --> 00:07:30.810 ‫شرمنده 00:07:30.950 --> 00:07:32.280 ‫کار هوشمندانه‌ای نبود 00:07:49.870 --> 00:07:51.970 ‫باشه، صبر کن، شرمنده، ‫یه... یه چیزی. آم... 00:07:52.100 --> 00:07:53.470 ‫چی؟ 00:07:53.600 --> 00:07:56.140 ‫فقط الان خیلی خوشحالم 00:08:24.470 --> 00:08:25.670 ‫تماشا کردن کسی که ‫وانمود می‌کنه خوابه 00:08:25.670 --> 00:08:28.400 ‫از نظر اجتماعی رفتار ‫غیرقابل قبولیه، می‌دونی 00:08:32.440 --> 00:08:33.200 ‫چی شده؟ 00:08:33.210 --> 00:08:36.340 ‫چرا اونطوری نگاهم می‌کنی؟ 00:08:36.440 --> 00:08:37.950 ‫یه چیزی پیدا کردم 00:08:39.480 --> 00:08:41.150 ‫چیز خوبی نیست 00:08:41.250 --> 00:08:43.090 ‫خیلی بده 00:08:44.290 --> 00:08:45.920 ‫چی... چی شده؟ 00:08:50.560 --> 00:08:54.130 ‫وقتی با متالوفونم نتونستم ‫وارد خاطره‌م بشم، 00:08:54.130 --> 00:08:57.530 ‫گفتم ارزش داره دنبال کلیدم بگردم 00:08:57.630 --> 00:08:58.930 ‫پیداش کردی؟ 00:08:58.930 --> 00:09:01.360 ‫[ شیاطین دبیرستان اِسپلیت ریور ] 00:09:01.370 --> 00:09:03.740 ‫سنجاق سینه‌ام همون کلیدمه 00:09:03.840 --> 00:09:06.070 ‫کامل فراموشش کرده بودم 00:09:06.170 --> 00:09:08.010 ‫توی ژاکت یونیفرمم گذاشته بودمش 00:09:14.450 --> 00:09:16.850 ‫کوئین، رفتی داخل خاطره‌ت؟ 00:09:20.760 --> 00:09:22.560 ‫حالت خوبه؟ 00:09:23.190 --> 00:09:24.660 ‫آم... 00:09:25.690 --> 00:09:27.730 ‫اونجا... 00:09:27.830 --> 00:09:29.460 ‫همونطور که پیش‌بینی ‫میشه، ترسناک بود 00:09:32.070 --> 00:09:37.070 ‫نمی‌دونم چه انتظاری داشتم، اما... 00:09:37.210 --> 00:09:38.810 ‫انتظار اونطور چیزی رو نداشتم 00:09:42.540 --> 00:09:44.980 ‫می‌خوای راجع بهش حرف بزنی؟ 00:09:47.720 --> 00:09:49.650 ‫موضوع فقط خود خاطره نیست 00:09:52.350 --> 00:09:54.260 ‫این رو داخل اتوبوس پیدا کردم 00:10:10.710 --> 00:10:12.310 ‫به چی فکر می‌کنی؟ 00:10:15.540 --> 00:10:17.880 ‫اینکه توی خونه همه منتظر منن 00:10:19.310 --> 00:10:20.680 ‫هوم 00:10:22.280 --> 00:10:23.790 ‫مامانت؟ 00:10:26.090 --> 00:10:27.960 ‫اون 00:10:28.090 --> 00:10:29.660 ‫و همینطور سخته به این فکر نکنم 00:10:29.790 --> 00:10:32.960 ‫که اینجا هم همه منتظر منن 00:10:43.640 --> 00:10:45.470 ‫می‌دونی... 00:10:45.570 --> 00:10:48.380 ‫وقتی خورشید طلوع می‌کنه ‫می‌تونم برات پنکیک درست کنم 00:10:51.780 --> 00:10:54.250 ‫- پنکیک دوست داری؟ ‫- آره 00:10:54.350 --> 00:10:56.580 ‫خب، منم دوست دارم. ‫اتفاقاً عاشقشونم 00:10:59.150 --> 00:11:01.990 ‫می‌تونم هر روز صبح ‫برات پنکیک درست کنم 00:11:02.120 --> 00:11:05.010 ‫می‌تونم تا ابد برات پنکیک درست کنم 00:11:05.430 --> 00:11:08.360 ‫- والی ‫- می‌دونم 00:11:08.460 --> 00:11:09.900 ‫می‌دونم 00:11:12.600 --> 00:11:14.700 ‫می‌دونم خیلی خودخواهانه‌ست، اما... 00:11:15.800 --> 00:11:18.210 ‫فقط می‌خوام یه بار بگمش، لطفاً 00:11:20.110 --> 00:11:22.710 ‫می‌تونم یه بار بگمش، مدی؟ 00:11:26.650 --> 00:11:28.320 ‫ازت می‌خوام بمونی 00:11:30.850 --> 00:11:33.120 ‫واقعاً دوست دارم بمونی 00:11:37.860 --> 00:11:40.300 ‫توی این دنیا، میشه توی ‫پنکیک‌هام بلوبری باشه؟ 00:11:44.070 --> 00:11:48.200 ‫من خودم طرفدار موزم، اما... 00:11:48.340 --> 00:11:50.140 ‫تو رئیسی 00:11:55.140 --> 00:11:56.880 ‫وای، خدا! 00:11:56.980 --> 00:11:58.750 ‫ازتون می‌خوام از هم جدا بشید 00:11:58.850 --> 00:12:01.620 ‫و سریع بیاید به کتابخونه 00:12:06.150 --> 00:12:07.290 ‫این چیه؟ 00:12:07.390 --> 00:12:10.560 ‫صفحه‌ی گم‌شده‌ی ‫دفترچه‌ی جنت رو یادتونه؟ 00:12:10.660 --> 00:12:13.630 ‫انگار جنت مهربون ما ‫یه رگه‌ی دگرآزاری داشته 00:12:13.730 --> 00:12:16.950 ‫قصد داشته ما رو اینجا ‫زندونی کنه، شکنجه‌مون کنه، 00:12:16.950 --> 00:12:20.100 ‫به عنوان یه آزمایش. ‫این هدف نهایی‌شون بوده 00:12:20.200 --> 00:12:21.270 ‫خب، چی؟ 00:12:21.400 --> 00:12:22.600 ‫این رو توی خاطره‌ی ‫ایستگاه اتوبوس پیدا کردی؟ 00:12:22.740 --> 00:12:25.510 ‫داخل اتوبوس، آره 00:12:25.610 --> 00:12:27.710 ‫احتمالاً به این دلیل اونجا قایمش کردن 00:12:27.810 --> 00:12:31.210 ‫که فکر می‌کردن من و گروه موسیقی هیچوقت ‫وارد خاطره‌مون نمی‌شیم و پیداش نمی‌کنیم 00:12:31.310 --> 00:12:34.680 ‫می‌خواسته از ما استفاده کنه ‫تا خودش و آقای مارتین خارج بشن 00:12:34.780 --> 00:12:37.950 ‫در حالی که ما اینجا ‫توی یه زندون، زندونی می‌شدیم 00:12:38.050 --> 00:12:40.590 ‫- برای اینکه خودش خلاص بشه ‫- و خلاص شدن آقای مارتین 00:12:40.690 --> 00:12:42.290 ‫- جنت یه هیولاست ‫- آره 00:12:42.420 --> 00:12:43.800 ‫و اگه تو بری داخل جسمت، 00:12:43.800 --> 00:12:48.700 ‫یعنی ما تا ابد با اون هیولا ‫اینجا گیر می‌افتیم 00:12:48.800 --> 00:12:50.300 ‫لعنتی 00:12:51.870 --> 00:12:52.930 ‫جنت! 00:12:52.930 --> 00:12:55.440 ‫«چند لحظه بهش فرصت ‫می‌دیم تا زندگی کنه» 00:12:55.440 --> 00:12:56.300 ‫سایمون، به خدا... 00:12:56.440 --> 00:12:57.940 ‫نیاز نیست حالم رو ‫بدتر کنی، باشه؟ 00:12:58.070 --> 00:13:00.900 ‫نمی‌دونم، فقط می‌خواستم ‫یه انسان نجیب باشم 00:13:00.900 --> 00:13:01.940 ‫جنت! 00:13:02.040 --> 00:13:03.480 ‫آره، بیا مدام فریاد بزنیم! ‫به اندازه‌ی کافی تا حالا فریاد نزدیم! 00:13:03.580 --> 00:13:04.880 ‫وای، باشه، آروم باش، پرخاشگر! 00:13:04.980 --> 00:13:07.500 ‫آره، آروم باش، زِیویر، ‫ممنون، نیکول 00:13:07.500 --> 00:13:08.620 ‫طرف تو هم نیستم 00:13:08.620 --> 00:13:10.450 ‫و مطمئنم الان خوشحالی ‫که شوکرم رو آوردم، نه؟ 00:13:18.590 --> 00:13:20.060 ‫جنت؟ 00:13:22.160 --> 00:13:24.730 ‫منو ببرید به مدرسه 00:13:24.830 --> 00:13:26.300 ‫همین‌الان 00:13:37.810 --> 00:13:40.180 ‫خیلی عحیبه، درسته؟ 00:13:40.320 --> 00:13:42.450 ‫کدوم بخشش؟ 00:13:42.550 --> 00:13:45.650 ‫اینکه مدی شاید ‫جسمش رو پس بگیره 00:13:45.750 --> 00:13:46.960 ‫آره 00:13:47.060 --> 00:13:48.860 ‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫همچین جمله‌ای رو بشنوم 00:13:55.830 --> 00:13:57.530 ‫می‌دونی، من... 00:13:57.630 --> 00:14:00.160 ‫دوست داشتم هنوزم ‫به شردهد۹۹ پیام می‌دادم 00:14:00.160 --> 00:14:04.070 ‫و به اون... خب، به تو ‫همه چیز رو می‌گفتم 00:14:04.170 --> 00:14:05.610 ‫منم همینطور 00:14:08.810 --> 00:14:10.410 ‫راستی قضیه‌ی اون ‫ماهی‌گیر چی بود؟ 00:14:13.780 --> 00:14:17.220 ‫توی آخرین پیامت نوشتی که... 00:14:17.350 --> 00:14:20.690 ‫- بابای مدی رو دیدم ‫- چی؟ 00:14:20.790 --> 00:14:24.890 ‫وقتی داشتم می‌مُردم ‫توی بیمارستان دیدمش 00:14:24.990 --> 00:14:26.760 ‫نمی‌دونستم چی به چیه 00:14:26.860 --> 00:14:29.250 ‫تا اینکه عکسش رو ‫توی خونه‌ی مدی دیدم، 00:14:29.250 --> 00:14:31.700 ‫اما قطعاً خودش بود 00:14:31.800 --> 00:14:33.700 ‫بهت پیام دادم چون واقعاً... 00:14:33.800 --> 00:14:35.870 ‫نباید به مدی چیزی بگی 00:14:37.360 --> 00:14:38.040 ‫چرا؟ 00:14:38.040 --> 00:14:39.560 ‫خب، اگه می‌خوایم برگرده پیش ما، 00:14:39.560 --> 00:14:41.640 ‫فقط بهش یه دلیل میدی ‫که همون‌جا بمونه، 00:14:41.740 --> 00:14:42.740 ‫حالا هر جا که هست 00:14:42.880 --> 00:14:44.080 ‫نیکول، فکر نمی‌کنم اینقدر ساده باشه 00:14:44.180 --> 00:14:45.880 ‫نه، لطفاً این جریان رو مطرح نکن 00:14:46.010 --> 00:14:47.550 ‫فقط می‌ترسونیش 00:14:54.290 --> 00:14:57.830 ‫درمورد مدی سوالی نپرسید؟ 00:14:57.930 --> 00:15:00.030 ‫نه 00:15:00.130 --> 00:15:03.530 ‫فقط ازم پرسید ‫که می‌مونم یا نه 00:15:05.770 --> 00:15:09.000 ‫تو چی گفتی؟ ‫دوست داشتی اونجا بمونی؟ 00:15:14.510 --> 00:15:15.840 ‫خوبه 00:15:17.380 --> 00:15:19.710 ‫محض اطلاعت... 00:15:19.810 --> 00:15:21.380 ‫خوشحالم که به تو پیام می‌دادم 00:15:32.590 --> 00:15:34.200 ‫امکان نداره من آشغال‌ها رو ببرم بیرون 00:15:34.300 --> 00:15:36.130 ‫حشرات اینجا اندازه‌ی کله‌ی منن 00:15:45.710 --> 00:15:46.980 ‫جنت؟ 00:15:49.580 --> 00:15:51.450 ‫توی آب چیکار می‌کردی؟ 00:15:51.550 --> 00:15:52.810 ‫هیچی 00:15:56.020 --> 00:15:58.050 ‫اون خونه؟ 00:16:02.820 --> 00:16:04.260 ‫صدمه دیدی؟ 00:16:13.700 --> 00:16:15.340 ‫اینجا با آدمی که می‌خواد ‫همه‌تون رو زندونی کنه 00:16:15.340 --> 00:16:16.470 ‫تنهاتون نمی‌ذارم 00:16:16.600 --> 00:16:19.290 ‫ببخشید، مگه هدفمون از ‫برگردوندن جنت به اینجا 00:16:19.290 --> 00:16:21.190 ‫این نیست که تو رو ‫برگردونیم توی جسمت؟ 00:16:21.190 --> 00:16:22.620 ‫آره، حتی نمی‌دونیم چطور ‫باید اون کار رو بکنیم 00:16:22.620 --> 00:16:23.770 ‫اصلاً نمی‌دونیم ممکنه یا نه 00:16:23.770 --> 00:16:26.480 ‫یه کاریش می‌کنیم. ‫باشه؟ با جنت سروکله می‌زنیم 00:16:26.610 --> 00:16:28.180 ‫اگه فرصتی پیش بیاد 00:16:28.280 --> 00:16:30.090 ‫که بتونی برگردی توی جسمت، 00:16:30.090 --> 00:16:31.220 ‫باید از فرصت استفاده کنی 00:16:32.850 --> 00:16:34.220 ‫مگه نه، والی؟ 00:16:39.090 --> 00:16:42.160 ‫سلام؟ هی، آه... مدی، 00:16:42.260 --> 00:16:46.000 ‫بهتره بیایی به کافه‌تریا 00:16:46.100 --> 00:16:48.040 ‫همین‌الان 00:16:56.400 --> 00:16:59.290 ‫[ برای والدین سایمون اِلروی ] 00:17:08.590 --> 00:17:12.520 ‫[ اطلاعیه تعلیق از مدرسه ] 00:17:43.760 --> 00:17:45.660 ‫سلام 00:17:45.760 --> 00:17:47.730 ‫به مدرسه خوش اومدی 00:17:49.300 --> 00:17:51.000 ‫اوه 00:17:51.100 --> 00:17:52.600 ‫همه‌تون اینجایید 00:17:55.200 --> 00:17:56.870 ‫چطور ما رو می‌بینه؟ 00:17:56.970 --> 00:17:58.840 ‫فکر کنم در اصل هنوز یه روحه 00:17:58.940 --> 00:18:01.110 ‫صداتون رو هم می‌شنوه 00:18:01.210 --> 00:18:03.180 ‫می‌تونید مستقیم با خودم حرف بزنید 00:18:06.750 --> 00:18:08.620 ‫چه بلایی سرش اومده؟ 00:18:08.750 --> 00:18:10.020 ‫چرا دستش خونیه؟ 00:18:10.120 --> 00:18:12.390 ‫چیزی نمیگه 00:18:19.830 --> 00:18:21.600 ‫باید توضیح بدی 00:19:11.810 --> 00:19:14.980 ‫بیا با این شروع کنیم 00:19:15.080 --> 00:19:17.290 ‫امیدوار بودم اون رو پیدا نکنید 00:19:17.390 --> 00:19:19.650 ‫خدایا، باورم نمیشه ‫که ازت دفاع کردم 00:19:19.750 --> 00:19:21.920 ‫معلوم شد که از اول داشتی ‫بهمون دروغ می‌گفتی 00:19:22.020 --> 00:19:24.290 ‫لعنتی، حتی درمورد ‫مُردنت هم دروغ گفتی 00:19:24.390 --> 00:19:26.230 ‫چرا درمورد مرگت ‫دروغ گفتی، جنت؟ 00:19:29.160 --> 00:19:31.200 ‫نمی‌خواستیم کسی بدونه 00:19:31.300 --> 00:19:32.670 ‫چی رو بدونه؟ 00:19:34.940 --> 00:19:36.370 ‫که کار من بوده 00:19:38.310 --> 00:19:41.180 ‫من آتیش‌سوزی رو شروع کردم 00:19:41.280 --> 00:19:42.410 ‫چی؟ 00:19:42.510 --> 00:19:46.480 ‫همون آتیش‌سوزی‌ای که ‫کلاس شیمی رو با خاک یکسان کرد؟ 00:19:46.480 --> 00:19:50.050 ‫به خاطر من، من و آقای مارتین ‫اینجا گیر افتادیم 00:19:52.350 --> 00:19:54.060 ‫من آقای مارتین رو کشتم 00:20:01.430 --> 00:20:03.200 ‫شاید دوبار 00:20:06.700 --> 00:20:08.700 ‫آتیش‌سوزی اتفاقی بود 00:20:08.840 --> 00:20:10.370 ‫اولش، خیلی احساس گناه می‌کردم 00:20:10.470 --> 00:20:14.540 ‫اما آقای مارتین خیلی ‫مهربون و بخشنده بود 00:20:14.640 --> 00:20:17.500 ‫پس سعی کردیم از زمانی ‫که توی این دنیا داریم 00:20:17.500 --> 00:20:19.250 ‫بهترین استفاده رو ببریم 00:20:19.380 --> 00:20:21.720 ‫آقای مارتین اولین کسی بود ‫که مکان‌های مخفی‌مون رو کشف کرد 00:20:23.180 --> 00:20:24.720 ‫دو دل بود که به من ‫نشونش بده یا نده، 00:20:24.820 --> 00:20:28.790 ‫اما من رو با خودش برد، ‫و خیلی ترسناک بود 00:20:28.890 --> 00:20:31.760 ‫می‌خواستیم بدونیم چه ‫معنایی داره، چرا وجود داره 00:20:31.890 --> 00:20:34.260 ‫جواب می‌خواستیم 00:20:34.400 --> 00:20:35.500 ‫اما به مدت ۵ سال، 00:20:35.600 --> 00:20:37.500 ‫از هیچی سر در نیاوردیم 00:20:37.600 --> 00:20:39.300 ‫- همه چیز خوبه؟ ‫- آره 00:20:39.400 --> 00:20:40.800 ‫پس سعی کردیم سرمون شلوغ باشه 00:20:40.900 --> 00:20:42.900 ‫تا جایی که می‌تونستیم 00:20:43.000 --> 00:20:45.910 ‫وای، خدا، جنت، ‫میشه لطفاً برق‌ها رو روشن کنی؟ 00:20:56.350 --> 00:21:00.250 ‫و حس خشنودی و امنیت، 00:21:00.360 --> 00:21:02.990 ‫اون روز از بین رفت 00:21:03.090 --> 00:21:04.890 ‫تو هم حسش کردی؟ 00:21:09.600 --> 00:21:12.170 ‫دیگه تنها نبودیم 00:21:33.590 --> 00:21:35.660 ‫تو اومدی، راندا 00:21:36.290 --> 00:21:38.830 ‫و خیلی ترسیده بودی 00:21:39.760 --> 00:21:42.600 ‫و فقط می‌خواستم کمکت کنم 00:21:45.400 --> 00:21:48.840 ‫حالت خوبه؟ 00:21:48.970 --> 00:21:51.310 ‫شما کی هستید؟ 00:21:51.410 --> 00:21:53.170 ‫قضیه چیه؟ 00:21:56.910 --> 00:21:59.550 ‫خوش اومدی 00:21:59.650 --> 00:22:01.080 ‫به... 00:22:01.080 --> 00:22:03.550 ‫زندگی پس از مرگ ‫دبیرستان اِسپلیت ریور 00:22:06.120 --> 00:22:07.490 ‫خب... 00:22:07.590 --> 00:22:10.830 ‫متاسفانه تو مُردی 00:22:10.960 --> 00:22:13.260 ‫می‌دونم خیلی گیج‌کننده‌ست 00:22:13.360 --> 00:22:17.030 ‫اما آسون‌تر میشه 00:22:17.160 --> 00:22:19.330 ‫ما هم مُردیم 00:22:19.470 --> 00:22:21.200 ‫ما... 00:22:21.300 --> 00:22:24.210 ‫من اِورت مارتین‌ام، ‫معلم اینجا بودم 00:22:24.310 --> 00:22:27.880 ‫- و این هم جنته ‫- سلام 00:22:28.010 --> 00:22:30.210 ‫می‌بینی، من اول اومدم اینجا 00:22:30.340 --> 00:22:33.980 ‫و جنت بعدش اومد، 00:22:35.560 --> 00:22:36.780 ‫چند سال بعد 00:22:41.220 --> 00:22:43.020 ‫چه اتفاقی برات افتاد؟ 00:22:47.030 --> 00:22:50.400 ‫اون... بدجور از روی پله‌ها افتاد 00:22:50.500 --> 00:22:53.370 ‫مگه نه، جنت؟ 00:22:53.470 --> 00:22:55.440 ‫اوهوم 00:22:55.540 --> 00:23:01.480 ‫برای محافظت از من دروغ گفت. ‫و منم اجازه دادم 00:23:01.480 --> 00:23:03.550 ‫چون یه باری از روی ‫دوشم برداشته شده بود 00:23:06.750 --> 00:23:08.420 ‫تنها نیستی 00:23:10.180 --> 00:23:13.420 ‫ما اینجا مراقب همدیگه هستیم 00:23:13.520 --> 00:23:17.190 ‫نیاز نیست این صحنه رو ببینی. بریم 00:23:25.270 --> 00:23:27.770 ‫مطمئنم حس می‌کنی ‫همه چیز تغییر کرده 00:23:27.900 --> 00:23:30.990 ‫اما همونطور که می‌بینی، ‫بخشی از دل‌خوشی و نفرین 00:23:30.990 --> 00:23:32.510 ‫اینه که هیچ چیز تغییر نکرده 00:23:35.240 --> 00:23:39.310 ‫از این طرف بیا 00:23:39.450 --> 00:23:43.050 ‫طبیعتاً به یه‌کم زمان ‫برای عادت کردن نیاز داری 00:23:46.420 --> 00:23:48.320 ‫بعد از اون از زیر جسدهای ما 00:23:48.420 --> 00:23:49.760 ‫کلیدهامون رو می‌دزدیدی؟ 00:23:49.860 --> 00:23:52.460 ‫بعد از یه مدت تازه ‫فهمیدیم اونا کلیدن 00:23:52.560 --> 00:23:54.130 ‫وقتی وارد جهنم ‫شخصی‌مون می‌شدیم‌ 00:23:54.230 --> 00:23:56.860 ‫نمی‌دونستیم چه چیزی باعثش میشه 00:23:56.960 --> 00:23:59.210 ‫و بعدش نامه‌ی راندا رو دیدیم، 00:23:59.220 --> 00:24:02.170 ‫و یهویی یه چیزی ظاهر شد 00:24:02.300 --> 00:24:04.400 ‫پس نتیجه گرفتیم که ‫حتماً من و آقای مارتین 00:24:04.400 --> 00:24:05.910 ‫یه کلید مشترک داریم 00:24:06.010 --> 00:24:10.750 ‫ساعت مچیش. ‫وقتی مُرد اون ساعت دستش بود 00:24:10.850 --> 00:24:14.180 ‫پس مثل کلید مشترک‌مون، 00:24:14.320 --> 00:24:18.520 ‫مشترکاً درمورد مرگ‌مون دروغ گفتیم 00:24:21.020 --> 00:24:22.160 ‫اون ازم محافظت می‌کرد 00:24:22.260 --> 00:24:25.360 ‫پس اون همه سال که توی ‫جلسات کنار هم می‌نشستیم، 00:24:25.360 --> 00:24:27.290 ‫نمی‌تونستید بهمون اعتماد کنید 00:24:27.390 --> 00:24:29.370 ‫و حقیقت رو بهمون بگید؟ 00:24:29.370 --> 00:24:32.830 ‫آقای مارتین متقاعدم کرد ‫که هیچی درمورد... 00:24:32.970 --> 00:24:35.340 ‫کلیدها، مرگ‌مون و بقیه‌ی چیزا نگیم 00:24:35.440 --> 00:24:37.810 ‫چندتا راز دیگه رو هم نگفتید؟ 00:24:41.580 --> 00:24:42.940 ‫این چه وضعشه؟ 00:24:44.480 --> 00:24:46.350 ‫بقیه کجان؟ 00:24:46.450 --> 00:24:48.020 ‫سایمون؟ 00:24:48.150 --> 00:24:49.080 ‫زِیویر؟ 00:24:49.180 --> 00:24:50.820 ‫نیکول؟ 00:25:09.040 --> 00:25:11.040 ‫اوضاع خرابه 00:25:11.140 --> 00:25:13.640 ‫زنگ می‌زنم بهش 00:25:13.640 --> 00:25:15.580 ‫آره، موفق باشی 00:25:16.280 --> 00:25:18.810 ‫زِیویر؟ سایمون؟ 00:25:18.910 --> 00:25:20.550 ‫جواب بده... 00:25:20.680 --> 00:25:23.320 ‫نیکول؟ سایمون؟ 00:25:24.850 --> 00:25:26.190 ‫خدایا! 00:25:26.290 --> 00:25:27.560 ‫اوه، نیکول! 00:25:27.660 --> 00:25:28.760 ‫پیداش نمی‌کنم 00:25:28.890 --> 00:25:30.220 ‫کی رو، سایمون رو؟ 00:25:30.320 --> 00:25:32.830 ‫نه، نه، سایمون جنت رو ‫برگردوند به مدرسه 00:25:32.830 --> 00:25:34.430 ‫و زِیویر رفت آشغال‌ها رو پرت بده 00:25:34.530 --> 00:25:37.230 ‫- و حالا غبیش زده ‫- گندش بزنن 00:25:37.360 --> 00:25:39.700 ‫نیکول، وقتی زدیم کنار ‫که آبجو بخریم 00:25:39.700 --> 00:25:41.040 ‫- اندرسون رو دیدم ‫- چی؟ 00:25:41.140 --> 00:25:43.940 ‫- حتماً داشته می‌اومده اینجا ‫- لعنتی، لعنتی 00:25:44.070 --> 00:25:45.240 ‫هی، هی، هی، هی 00:25:45.370 --> 00:25:46.840 ‫هول کردن فایده‌ای نداره، باشه؟ 00:25:46.940 --> 00:25:49.840 ‫فقط باید زِیویر رو پیدا کنیم ‫و از اینجا بریم 00:25:49.840 --> 00:25:51.780 ‫اگه اتفاقی براش افتاده باشه چی؟ 00:25:51.880 --> 00:25:53.780 ‫مثلاً اندرسون اون بیرون... 00:25:53.780 --> 00:25:55.920 ‫امکان نداره اندرسون ‫زودتر از ما رسیده باشه 00:25:56.020 --> 00:25:58.120 ‫مطمئنم حال زیویر خوبه 00:25:58.220 --> 00:25:59.520 ‫فقط باید پیداش کنیم 00:26:02.620 --> 00:26:04.360 ‫چیزی نیست. بریم 00:26:19.310 --> 00:26:20.140 ‫باشه، گروه چی؟ 00:26:20.140 --> 00:26:22.610 ‫اصلاً صحبت کردن درمورد ‫زندگی شخصی‌مون فایده‌ای داشت؟ 00:26:22.610 --> 00:26:23.940 ‫چی؟ 00:26:27.280 --> 00:26:30.550 ‫اصلاً یه گروه حمایتی نبوده 00:26:30.650 --> 00:26:33.050 ‫برای کنترل کردن ما بوده 00:26:33.150 --> 00:26:35.220 ‫اون هم بخشی از آزمایش بود؟ 00:26:35.320 --> 00:26:36.820 ‫هر چقدر جلوتر می‌رفتیم، ‫دانش‌آموزهای بیش‌تری می‌مُردن 00:26:36.960 --> 00:26:40.660 ‫و اتاق‌های بیش‌تری ظاهر می‌شدن، ‫اما متغیرهایی وجود داشت 00:26:42.630 --> 00:26:44.370 ‫چیزهای که نمی‌تونستیم کنترلشون کنیم 00:26:47.330 --> 00:26:49.770 ‫حالت خوبه؟ 00:26:50.970 --> 00:26:55.110 ‫البته، خوبم. ‫دان، ممنون 00:26:55.210 --> 00:26:57.040 ‫خیلی بد بود؟ 00:27:01.180 --> 00:27:03.250 ‫دیدمت که رفتی داخل 00:27:03.820 --> 00:27:05.150 ‫چند باری موقع داخل رفتن دیدمت 00:27:05.250 --> 00:27:07.390 ‫منم بالاخره رفتم توی اتاقم 00:27:07.490 --> 00:27:10.090 ‫اینکه همه چیز رو خیلی دقیق ‫نشون میده خیلی ترسناکه 00:27:10.090 --> 00:27:12.330 ‫حتی بوی قهوه هم دقیقه 00:27:12.430 --> 00:27:13.830 ‫چطور... 00:27:13.930 --> 00:27:15.260 ‫مردم فکر می‌کنن من دقت نمی‌کنم، 00:27:15.360 --> 00:27:16.930 ‫اما واقعاً دقت می‌کنم 00:27:17.030 --> 00:27:20.100 ‫دیدم چراغ‌ها چشمک می‌زنن ‫و می‌خواستم دلیلش رو بدونم 00:27:20.200 --> 00:27:21.940 ‫به نظرت دلیلش چیه؟ 00:27:21.940 --> 00:27:23.100 ‫چی؟ 00:27:23.200 --> 00:27:24.740 ‫برق 00:27:24.840 --> 00:27:26.140 ‫چرا هی چشمک می‌زنن 00:27:26.240 --> 00:27:30.180 ‫وقتی کسی وارد یکی از اون ‫اتاق‌های ترسناک میشه؟ 00:27:30.280 --> 00:27:32.710 ‫- واقعاً رفتی داخل؟ ‫- اوهوم 00:27:32.850 --> 00:27:34.680 ‫ترسیدی؟ 00:27:34.780 --> 00:27:36.220 ‫فکر کنم 00:27:36.320 --> 00:27:38.350 ‫اما دبیرستان هم خیلی ترسناکه 00:27:38.490 --> 00:27:40.250 ‫پس همیشه به حرفی ‫که مامانم بهم میزد فکر می‌کنم 00:27:40.350 --> 00:27:42.460 ‫وقت‌هایی که می‌خواستم ‫یه کار ترسناک توی مدرسه انجام بده، 00:27:42.560 --> 00:27:45.330 ‫مثلاً حرف زدن توی جمع... 00:27:45.430 --> 00:27:47.900 ‫یا بدمینتون 00:27:48.000 --> 00:27:50.970 ‫اون می‌گفت: 00:27:51.070 --> 00:27:52.640 ‫«فقط چشم‌هات رو ببند 00:27:52.640 --> 00:27:54.940 ‫و فکر کن توی یه مزرعه‌ی ‫پر از گل هستی» 00:27:59.210 --> 00:28:01.740 ‫خودم همیشه به ‫گل همیشه بهار فکر می‌کنم 00:28:18.860 --> 00:28:23.100 ‫اون گفتگو منو ‫به این نظریه رسوند، 00:28:23.230 --> 00:28:24.100 ‫و همچنین اشتباهات 00:28:24.230 --> 00:28:26.500 ‫چی، کدوم اشتباهات؟ 00:28:26.600 --> 00:28:30.240 ‫قدرت از درد نشات می‌گیره 00:28:30.340 --> 00:28:33.440 ‫چیزهایی که دان درمورد ‫برق و لامپ‌ها گفت 00:28:33.570 --> 00:28:37.410 ‫متوجه شدم که اتاق‌ها، خاطرات، 00:28:37.540 --> 00:28:39.730 ‫با ضربه‌های روحی تغذیه میشن 00:28:39.730 --> 00:28:40.880 ‫به همین دلیل وجود دارن 00:28:40.880 --> 00:28:43.280 ‫به همین دلیل اون وسایل ‫می‌مونن و به حالت اول برنمی‌گردن 00:28:43.420 --> 00:28:46.150 ‫چطور از چراغ‌های چشمک‌زن ‫و گلدون‌های گلی 00:28:46.250 --> 00:28:47.860 ‫رسیدی به زندانی کردن دوست‌هات 00:28:47.960 --> 00:28:50.190 ‫مثل فیلم «کابوس در خیابان اِلم» 00:29:05.540 --> 00:29:07.570 ‫زِیویر! 00:29:07.670 --> 00:29:09.640 ‫زِیویر! 00:29:17.850 --> 00:29:19.150 ‫زِیویر! 00:29:19.920 --> 00:29:22.760 ‫- زِیویر! ‫- زِیویر! 00:29:22.860 --> 00:29:24.460 ‫زِیویر! 00:29:24.560 --> 00:29:26.390 ‫زِیویر! 00:29:26.490 --> 00:29:29.330 ‫بچه‌ها، من گند زدم. ‫باید همراهش می‌رفتم 00:29:29.430 --> 00:29:31.100 ‫مطمئنم حالش خوبه 00:29:33.330 --> 00:29:34.800 ‫صدای چی بود؟ 00:29:34.900 --> 00:29:37.270 ‫زِیویر! 00:29:37.270 --> 00:29:38.640 ‫اونجا! 00:29:38.740 --> 00:29:40.610 ‫فکر کنم صدا از اون‌طرف اومد! 00:29:44.450 --> 00:29:45.650 ‫چطور رفته اونجا؟ 00:29:45.750 --> 00:29:46.850 ‫برو! 00:29:46.980 --> 00:29:48.850 ‫- من؟ ‫- تو عضو تیم شنایی! 00:29:53.960 --> 00:29:55.890 ‫باشه 00:29:56.590 --> 00:29:57.720 ‫کِی می‌رسیم به بخشی 00:29:57.830 --> 00:29:59.190 ‫که یه حرف معنادار می‌زنه؟ 00:29:59.330 --> 00:30:00.490 ‫آروم باش، راندا، باشه؟ 00:30:00.590 --> 00:30:01.790 ‫همه‌مون می‌خوایم حقیقت رو بفهمیم 00:30:01.800 --> 00:30:03.000 ‫به من نپر 00:30:03.100 --> 00:30:04.260 ‫به‌خاطر من نیست که اینجا نشستیم 00:30:04.270 --> 00:30:05.400 ‫و به چندتا بهونه‌ی ‫سرسری گوش می‌دیم 00:30:05.500 --> 00:30:06.570 ‫باشه، تو چیکار... 00:30:06.670 --> 00:30:08.170 ‫بچه‌ها! میشه خفه شید؟ 00:30:08.300 --> 00:30:10.940 ‫قبل‌تر گفتی می‌خواستی راهی پیدا کنی ‫که همه‌ی رو از اینجا خارج کنی 00:30:11.040 --> 00:30:14.110 ‫اگه حقیقت داره، ‫پس چرا مخفیش کردی؟ 00:30:14.110 --> 00:30:17.540 ‫مجبور بوده 00:30:17.680 --> 00:30:19.850 ‫تو طرف کی هستی؟ 00:30:19.950 --> 00:30:22.470 ‫وقتی سوژه متوجه بشه ‫که تحت نظره، 00:30:22.470 --> 00:30:24.990 ‫رفتارش عوض میشه 00:30:25.090 --> 00:30:26.850 ‫یه موضوع علمیه؟ 00:30:26.950 --> 00:30:29.060 ‫اثر هاثورن‌ـه 00:30:29.190 --> 00:30:30.390 ‫تو از کجا می‌دونی؟ 00:30:30.490 --> 00:30:32.190 ‫درموردش خوندم، و راستش، 00:30:32.290 --> 00:30:34.130 ‫همونطور که جنت روی شما ‫اون روش رو امتحان می‌کرده 00:30:34.130 --> 00:30:35.900 ‫آقای مارتین هم روی ‫اون امتحانش می‌کرده 00:30:36.030 --> 00:30:38.400 ‫باشه، اما هیچکدوم از اینا ‫نقشه‌ی شیطانیت رو توضیح نمیده 00:30:38.500 --> 00:30:40.700 ‫چطور اونقدر سریع ‫همه چیز خراب شد؟ 00:30:40.800 --> 00:30:42.240 ‫یه متغیر دیگه 00:30:47.670 --> 00:30:50.540 ‫خب، کی می‌خواد اول حرف بزنه؟ 00:30:57.250 --> 00:30:59.990 ‫باشه! من حرف می‌زنم 00:31:00.090 --> 00:31:05.460 ‫خب، ما معمولاً شب کریسمس ‫می‌ریم به کلیسا 00:31:05.460 --> 00:31:06.670 ‫و بعدش می‌ریم خونه‌ی مادربزرگم 00:31:06.670 --> 00:31:08.360 ‫و سوپ صدف می‌خوریم 00:31:08.460 --> 00:31:09.930 ‫چقدر حال بهم زن 00:31:10.030 --> 00:31:13.630 ‫- بعد از مدتی عاشقش میشی ‫- چه خاطره‌ی قشنگی 00:31:13.730 --> 00:31:16.600 ‫واقعاً مجبوریم این کار رو ‫بکنیم، آقای مارتین؟ 00:31:16.700 --> 00:31:19.110 ‫آخه هر سال یه آهنگ ‫و رقص تکراری داریم 00:31:19.210 --> 00:31:20.470 ‫درمورد رسوم حرف می‌زنیم 00:31:20.570 --> 00:31:23.520 ‫و بعدش کلوچه‌های بیات رو ‫اتاق استراحت معلم‌ها می‌دزدیم 00:31:23.520 --> 00:31:24.520 ‫و بعدش می‌ریم پِی کارمون 00:31:24.520 --> 00:31:27.350 ‫و احساس بدبختی می‌کنیم 00:31:27.450 --> 00:31:29.490 ‫چرا بدبختی؟ 00:31:30.280 --> 00:31:33.290 ‫اینکه می‌تونیم با هم ‫جشن بگیریم چیز خوبی نیست؟ 00:31:33.420 --> 00:31:36.460 ‫فقط بهمون یادآوری میشه ‫که امشب کجا نیستیم 00:31:36.590 --> 00:31:39.790 ‫خونه، کنار خانواده‌هامون 00:31:39.930 --> 00:31:42.130 ‫اگه اصلاً هنوز زنده باشن 00:31:46.600 --> 00:31:50.100 ‫خب، شاید بیات باشن، ‫اما من دارم میرم سراغ کلوچه‌ها 00:31:51.570 --> 00:31:53.370 ‫جنت، می‌خوای کمکم کنی؟ 00:31:53.470 --> 00:31:55.180 ‫- حتماً ‫- باشه 00:31:56.710 --> 00:32:01.120 ‫اوه، و کریسمست مبارک، چارلی 00:32:01.250 --> 00:32:02.980 ‫باشه 00:32:03.080 --> 00:32:04.820 ‫کلاه رو داد به من 00:32:08.460 --> 00:32:09.590 ‫درست میگن، می‌دونی 00:32:09.690 --> 00:32:12.790 ‫رسوم باعث ناراحتی میشن 00:32:12.890 --> 00:32:17.160 ‫خب، احساسات به درد می‌خورن، جنت، ‫حتی احساسات منفی 00:32:17.260 --> 00:32:18.670 ‫تو باید این رو بیش‌تر از همه بدونی 00:32:18.670 --> 00:32:20.420 ‫خوندیش؟ منطقیه؟ 00:32:20.470 --> 00:32:22.480 ‫یه فرضیه‌ی شگفت‌انگیزه 00:32:22.480 --> 00:32:24.470 ‫ضربه‌ی روحی همون انرژیه 00:32:24.570 --> 00:32:26.250 ‫خیلی ساده‌ش کردی، 00:32:26.250 --> 00:32:28.110 ‫اما خیلی جذابه 00:32:38.990 --> 00:32:40.480 ‫می‌دونم که وارد شدن به این اتاق‌ها 00:32:40.490 --> 00:32:41.860 ‫یه موج پرانرژی ایجاد می‌کنه 00:32:41.990 --> 00:32:44.250 ‫و چندین ساله داریم ‫فرضیه‌سازی می‌کنیم 00:32:44.250 --> 00:32:45.280 ‫که فنسِ دور مدرسه 00:32:45.280 --> 00:32:46.100 ‫که اجازه‌ی خروج بهمون نمیده 00:32:46.460 --> 00:32:48.300 ‫یه جور حصار الکترومغناطیسیه 00:32:48.330 --> 00:32:52.080 ‫پس اگه با وارد شدن ‫به اون فضاهای عجیب، 00:32:52.080 --> 00:32:53.540 ‫اون انرژی تشدید میشه، 00:32:53.540 --> 00:32:56.720 ‫شاید اگه یکی همه‌ی اون انرژی‌ها رو 00:32:56.720 --> 00:32:58.190 ‫به صورت همزمان فعال کنه، 00:32:58.190 --> 00:33:00.300 ‫باعث ایجاد مقدار زیادی قدرت بشه... 00:33:00.300 --> 00:33:02.830 ‫می‌تونیم به سیستم ‫فرضی غلبه کنیم، 00:33:02.830 --> 00:33:04.670 ‫از مانع و حصار رد بشیم 00:33:04.670 --> 00:33:06.240 ‫شاید اصلاً از بین ببریمش 00:33:06.810 --> 00:33:08.720 ‫این یه کشف عالیه، جنت 00:33:08.720 --> 00:33:10.300 ‫واقعاً خیلی هوشمندانه‌ست 00:33:11.550 --> 00:33:13.840 ‫خب، پس الان فقط باید بفهمیم 00:33:13.840 --> 00:33:15.540 ‫چطور باید همه‌شون رو بفرستیم داخل 00:33:15.540 --> 00:33:17.270 ‫- منظورت چیه؟ ‫- نقشه‌ات 00:33:17.460 --> 00:33:19.670 ‫نه، آقای مارتین، یه نقشه نیست 00:33:19.670 --> 00:33:21.010 ‫صرفاً فرضیه 00:33:21.010 --> 00:33:22.130 ‫خب، الان آره 00:33:22.230 --> 00:33:24.800 ‫اما همه‌ی آزمایشات ‫همینطور شروع نمیشن؟ 00:33:24.800 --> 00:33:27.770 ‫نمی‌تونیم اونجاها زندونیشون کنیم 00:33:27.770 --> 00:33:29.440 ‫فرقی با شکنجه نداره 00:33:29.440 --> 00:33:30.840 ‫ما دانشمندیم، جنت 00:33:30.940 --> 00:33:33.350 ‫به نظرت جوناس سالک ‫می‌تونست فلج اطفال رو ریش‌کن کنه 00:33:33.350 --> 00:33:35.210 ‫اگه می‌خواست به هزینه‌های ‫کشفش فکر کنه؟ 00:33:37.410 --> 00:33:41.010 ‫اما ما با این آدم‌ها زندگی می‌کنیم. ‫مناسبات رو باهاشون جشن می‌گیریم 00:33:41.010 --> 00:33:43.720 ‫الان بهشون گفتی که تو ‫سپاسگزاری که... 00:33:43.820 --> 00:33:47.390 ‫آزمایشات کنترل‌شده ‫اغلب به نفع همه هستن 00:33:47.490 --> 00:33:49.080 ‫و شاید راه رفتن به دنیای دیگه 00:33:49.080 --> 00:33:50.860 ‫بیرون از این مدرسه باشه 00:33:50.860 --> 00:33:52.680 ‫اگه بتونیم از مدرسه خارج بشیم، 00:33:52.680 --> 00:33:53.940 ‫می‌تونیم... 00:33:53.940 --> 00:33:55.150 ‫می‌تونیم برگردیم پیش خانواده‌هامون 00:33:55.150 --> 00:33:57.040 ‫می‌تونیم توی دورهمی‌های ‫تعطیلات کنار اونا بشینیم 00:33:57.040 --> 00:33:58.470 ‫ما رو نمی‌بینن 00:33:58.470 --> 00:34:00.430 ‫اما ما اونا رو می‌بینیم 00:34:02.940 --> 00:34:05.570 ‫و شاید سرنخ‌هایی پیدا کنیم 00:34:05.670 --> 00:34:08.810 ‫برای برطرف کردن مشکلی ‫که نمی‌ذاره به سطح بعدی، 00:34:08.820 --> 00:34:09.960 ‫به دنیای دیگه بریم 00:34:09.960 --> 00:34:10.840 ‫آقای مارتین... 00:34:10.840 --> 00:34:13.910 ‫مگه من قول ندادم که تو رو ‫از اینجا خارج می‌کنم؟ 00:34:14.010 --> 00:34:14.980 ‫هوم؟ 00:34:21.120 --> 00:34:22.490 ‫هو هو هو! 00:34:22.590 --> 00:34:24.790 ‫وقتی خوراکیه، مسافرهای بشاش 00:34:28.460 --> 00:34:30.300 ‫وقتی اون رو نوشتی فکر می‌کردی ‫چه اتفاقی می‌افته؟ 00:34:30.400 --> 00:34:32.800 ‫نمی‌دونم چه فکری می‌کردم. ‫من فقط... 00:34:34.940 --> 00:34:36.800 ‫دیگه به خودم اعتماد نداشتم 00:34:36.900 --> 00:34:41.870 ‫خودم رو توی همکاری ‫با آقای مارتین گم کردم 00:34:41.880 --> 00:34:45.680 ‫فقدان مشترک‌مون، ‫راز مشترکمون؟ 00:34:45.780 --> 00:34:46.980 ‫اصلاً فکر نمی‌کردم بتونم خودم رو 00:34:47.110 --> 00:34:49.320 ‫اونطور توی وجود یه نفر گم کنم 00:34:49.420 --> 00:34:51.120 ‫اما گم کردم 00:34:55.120 --> 00:34:57.560 ‫خب، اون کجا میره؟ 00:34:57.660 --> 00:35:00.130 ‫صبر کنید، کوئین کجا رفته؟ 00:35:14.610 --> 00:35:16.040 ‫کوئین؟ 00:35:19.010 --> 00:35:20.350 ‫کوئین! 00:35:21.080 --> 00:35:22.420 ‫آهای!؟ 00:35:23.020 --> 00:35:25.400 ‫بس کن! ‫من رو نادیده نگیر! 00:35:25.400 --> 00:35:26.820 ‫اصلاً تکرار نمی‌کنی! 00:35:26.920 --> 00:35:28.320 ‫که چی؟ 00:35:31.660 --> 00:35:33.530 ‫خیلی گیج شدم. ‫داری چیکار می‌کنی؟ 00:35:33.630 --> 00:35:35.930 ‫همه چیز به هم ریخته، ‫و همه‌ش به‌خاطر منه 00:35:36.030 --> 00:35:37.540 ‫کوئین، هیچ ربطی به تو نداره 00:35:37.540 --> 00:35:38.980 ‫داره! من اون صفحه رو پیدا کردم 00:35:38.980 --> 00:35:39.830 ‫من آوردمش پیش تو 00:35:39.970 --> 00:35:40.870 ‫و حالا همه‌تون با هم دشمن شدید 00:35:40.970 --> 00:35:42.340 ‫در اصل من رابطه‌ی ‫همه‌تون رو خراب کردم 00:35:42.440 --> 00:35:44.310 ‫کوئین 00:35:58.320 --> 00:36:00.490 ‫قبلاً هم چنین کاری کردم، می‌دونی 00:36:02.160 --> 00:36:06.160 ‫به گروه موسیقی ملحق شدم... 00:36:06.260 --> 00:36:08.830 ‫تا بتونم حس کنم... 00:36:08.930 --> 00:36:12.070 ‫که بخشی از یه کارم... 00:36:12.200 --> 00:36:13.730 ‫و خیلی احساس تنهایی نکنم 00:36:17.070 --> 00:36:18.710 ‫اما خیلی زود، 00:36:18.810 --> 00:36:20.910 ‫باعث ایجاد تنش توی ‫بخش سازهای بادی شدم 00:36:21.040 --> 00:36:24.510 ‫و توی یه چشم به هم زدن، ‫زننده‌های ساز بادی چوبی ازم متنفر شدن، 00:36:24.610 --> 00:36:25.810 ‫چون به این نکته اشاره کردم 00:36:25.810 --> 00:36:28.350 ‫که دارن قدرت رو از ‫زننده‌های زیلوفون می‌گیرن 00:36:28.450 --> 00:36:30.550 ‫ولی باید یه چیزی می‌گفتم ‫چون اگه زننده‌های زیلوفون... 00:36:33.050 --> 00:36:34.490 ‫و بعدش همه‌مون مُردیم 00:36:38.760 --> 00:36:40.760 ‫و با اطلاع از این موضوع 00:36:40.890 --> 00:36:43.230 ‫که همه از دستم عصبانی‌ بودن مُردم 00:36:43.360 --> 00:36:45.770 ‫کوئین، تو چیزی رو خراب نکردی 00:36:48.940 --> 00:36:50.670 ‫فقط می‌خواستم ‫باهاتون ارتباط برقرار کنم 00:36:54.840 --> 00:36:56.810 ‫توی زندگیم چنین ارتباطی نداشتم 00:37:01.210 --> 00:37:03.780 ‫و حس می‌کنم... 00:37:03.880 --> 00:37:06.020 ‫قرار نیست توی زندگیِ ‫بعد از مرگ هم اون رو تجربه کنم 00:37:09.890 --> 00:37:13.560 ‫برای همین برگشتم ‫پیش گروه موسیقی 00:37:16.400 --> 00:37:18.600 ‫وقتی داری یه کاری رو تکرار می‌کنی ‫هیچی احساس نمی‌کنی 00:37:21.170 --> 00:37:23.070 ‫گوش کن 00:37:23.170 --> 00:37:25.870 ‫تو تنها نیستی، کوئین 00:37:25.970 --> 00:37:28.280 ‫باشه؟ دیگه هیچوقت ‫مجبور نیستی تنها باشی 00:37:29.980 --> 00:37:32.550 ‫ببین، من اون حس رو تجربه کردم 00:37:32.550 --> 00:37:36.450 ‫اینکه هیچوقت با کسی ‫ارتباط برقرار نکرده باشی 00:37:39.720 --> 00:37:43.560 ‫اما یه جوری... 00:37:43.660 --> 00:37:45.630 ‫تو رو توی قلبم راه دادم 00:37:48.130 --> 00:37:50.300 ‫پس الان نمی‌تونی ترکم کنی 00:38:24.300 --> 00:38:25.530 ‫چیکار می‌کنی؟ 00:38:27.630 --> 00:38:29.370 ‫تو چیکار می‌کنی؟ 00:38:29.870 --> 00:38:31.970 ‫همونطور که گفتی ‫اون رو آوردم اینجا 00:38:31.970 --> 00:38:34.210 ‫اما فقط نشستیم و حرف می‌زنیم 00:38:34.310 --> 00:38:37.440 ‫چرا طولش میدی؟ 00:38:37.440 --> 00:38:41.050 ‫- باید از دوست‌هام محافظت کنم ‫- ببخشید؟ 00:38:41.180 --> 00:38:43.550 ‫دوست‌های واقعیت، 00:38:43.650 --> 00:38:45.720 ‫دوست‌هایی که زنده‌ان، 00:38:45.820 --> 00:38:47.550 ‫اینجا دارن تلاش می‌کنن کمکت کنن 00:38:47.650 --> 00:38:49.890 ‫و جونشون ممکنه توی خطر باشه، 00:38:49.990 --> 00:38:51.820 ‫و هیچ راه ارتباطی‌ای باهاشون ندارم، 00:38:51.830 --> 00:38:54.260 ‫چون برای کمکت به تو ‫اینجا گیر افتادم 00:38:57.060 --> 00:38:59.370 ‫نمی‌خوای... 00:38:59.500 --> 00:39:01.200 ‫نمی‌خوای برگردی؟ 00:39:02.570 --> 00:39:04.470 ‫به این سادگی نیست 00:39:04.570 --> 00:39:06.870 ‫به‌خاطر والیه؟ 00:39:06.970 --> 00:39:08.740 ‫چی؟ 00:39:08.840 --> 00:39:12.110 ‫به‌خاطر والی دو دل شدی؟ 00:39:16.270 --> 00:39:19.520 ‫باورم نمیشه. ‫ببین، مدی 00:39:19.620 --> 00:39:23.420 ‫خوشحالم که یه نفر رو پیدا کردی. ‫واقعاً خوشحالم، اما... 00:39:26.430 --> 00:39:27.890 ‫دلم برات تنگ شده 00:39:30.100 --> 00:39:33.300 ‫دلم برای زندگی عادی‌مون تنگ شده 00:39:35.870 --> 00:39:39.770 ‫زندگی واقعی مسخره و ساده‌مون 00:39:39.910 --> 00:39:41.680 ‫فکر کردی من دلم برات تنگ نشده؟ 00:39:42.710 --> 00:39:44.580 ‫می‌دونم چقدر بهت سخت گذشته، 00:39:44.680 --> 00:39:46.580 ‫به همه‌تون 00:39:46.680 --> 00:39:48.850 ‫اما این آدم‌ها، 00:39:48.950 --> 00:39:52.790 ‫اینا کَس دیگه‌ای رو ندارن، می‌دونی؟ 00:39:52.890 --> 00:39:56.120 ‫باید به فکر آینده‌شون باشم 00:39:56.220 --> 00:39:58.260 ‫باشه، آینده‌ی من چی؟ 00:39:59.090 --> 00:40:00.530 ‫هارتمن می‌خواد موقتاً اخراجم کنه، 00:40:00.630 --> 00:40:02.130 ‫و وقتی گند زدم به اون مصاحبه 00:40:02.230 --> 00:40:04.470 ‫شانسم برای قبول شدن ‫توی دانشگاه نورث‌وسترن رو از دست دادم 00:40:04.570 --> 00:40:05.930 ‫چون می‌خواستم به تو کمک کنم 00:40:06.030 --> 00:40:08.070 ‫آره، من ازت نخواستم ‫گند بزنی به اون مصاحبه 00:40:08.170 --> 00:40:11.900 ‫اومدم جلوت رو بگیرم. ‫اما صدام رو نمی‌شنیدی 00:40:11.910 --> 00:40:14.550 ‫من هیچوقت ازت نمی‌خوام ‫به‌خاطر من آینده‌ت رو بسوزونی، سایمون 00:40:14.550 --> 00:40:15.980 ‫و باورم نمیشه فکر می‌کنی ‫من اونطور آدمی‌ام 00:40:17.880 --> 00:40:20.250 ‫می‌دونی چیه؟ ‫اگه می‌خوای بری، باشه. برو 00:40:22.780 --> 00:40:27.780 ‫♪ My Best Friend Needs - Babehoven ♪ 00:41:01.020 --> 00:41:03.360 ‫با دفتر دانشگاه تماس گرفته‌اید 00:41:03.490 --> 00:41:05.090 ‫در حال حاضر دفتر ما بسته است 00:41:05.190 --> 00:41:07.160 ‫لطفاً پس از شنیدن صدای بوق ‫پیغام خود را بگذارید 00:41:08.330 --> 00:41:09.930 ‫سلام، سایمون اِلروی هستم 00:41:10.030 --> 00:41:11.360 ‫چند هفته پیش جلسه داشتیم 00:41:11.500 --> 00:41:13.630 ‫شرمنده که این وقت شب زنگ زدم 00:41:13.730 --> 00:41:15.970 ‫امیدوارم دوشنبه صبح ‫این پیغام رو بشنوید 00:41:16.070 --> 00:41:19.040 ‫ببینید، دلیل تماس گرفتنم اینه 00:41:19.140 --> 00:41:21.010 ‫که دوست دارم مصاحبه‌م رو ‫از اول انجام بدم 00:41:21.140 --> 00:41:25.540 ‫اخیراً یکی از دوست‌هام رو از دست دادم 00:41:25.540 --> 00:41:27.350 ‫و خیلی برام سخت بوده 00:41:27.450 --> 00:41:31.520 ‫پس اگه ممکنه در اسرع ‫وقت بهم زنگ بزنید... 00:41:31.650 --> 00:41:33.550 ‫نمی‌خوام این فرصت رو از دست بدم 00:41:33.650 --> 00:41:35.720 ‫چون خیلی برام مهمه 00:41:35.860 --> 00:41:39.630 ‫خب، لطفاً بهم زنگ بزنید. ممنون 00:41:55.210 --> 00:41:56.880 ‫وای، خدا، زِیویر، خوبی؟ 00:41:56.980 --> 00:41:58.880 ‫کمکم کن 00:41:58.980 --> 00:42:00.050 ‫یالا 00:42:01.180 --> 00:42:02.680 ‫اون اینجاست! ‫اندرسون اینجاست! 00:42:02.680 --> 00:42:05.420 ‫آره، فهمیدیم. ‫باید از اینجا بریم 00:42:07.220 --> 00:42:09.390 ‫تکون نخورید 00:42:17.560 --> 00:42:19.270 ‫صداتون درنیاد، 00:42:19.400 --> 00:42:21.100 ‫وگرنه این رو فرو می‌کنم توی گلوش 00:42:21.200 --> 00:42:22.240 ‫نه، نکن! 00:42:22.340 --> 00:42:23.940 ‫نمی‌خوام به کسی صدمه بزنم 00:42:24.040 --> 00:42:25.910 ‫فقط کلیدهای ماشین‌تون رو بدید 00:42:31.540 --> 00:42:33.150 ‫آفرین 00:42:34.850 --> 00:42:36.580 ‫دنبالم نیاید 00:42:43.520 --> 00:42:45.480 ‫پس فقط منتظر می‌موندی 00:42:45.480 --> 00:42:48.830 ‫تا لحظه‌ی مرگمون ‫کلیدهامون رو برداری؟ 00:42:48.930 --> 00:42:50.260 ‫و تو... فقط منتظر می‌موندی 00:42:50.360 --> 00:42:51.920 ‫تا یه انسان دیگه بمیره؟ 00:42:51.920 --> 00:42:53.570 ‫می‌خواستی بمونی چند نفر بمیرن 00:42:53.580 --> 00:42:55.170 ‫تا بتونی به جواب تحقیقت برسی 00:42:55.170 --> 00:42:57.530 ‫قبل از اینکه اصلاً بگی ‫کمکت کنیم؟ حقیقت رو بگو 00:42:57.740 --> 00:42:59.030 ‫حالت خوبه؟ 00:42:59.740 --> 00:43:02.440 ‫آره، رفیق. خوبم 00:43:02.540 --> 00:43:04.910 ‫فکر می‌کنی چطور داشتی ‫ازمون محافظت می‌کردی با... 00:43:05.010 --> 00:43:08.350 ‫می‌دونی داره به‌خاطر تو ‫این کار رو می‌کنه، درسته؟ 00:43:09.220 --> 00:43:11.820 ‫چی؟ 00:43:11.950 --> 00:43:16.790 ‫مدی توی این فکره که به‌خاطر تو ‫تا ابد اینجا بمونه 00:43:19.260 --> 00:43:20.890 ‫واقعاً با این قضیه مشکلی نداری؟ 00:43:27.070 --> 00:43:28.030 ‫یالا 00:43:28.130 --> 00:43:30.240 ‫به‌خاطر من بود... 00:43:30.340 --> 00:43:32.360 ‫با به‌خاطر حرفی که زدم ‫یا کاری که کردم 00:43:32.360 --> 00:43:35.140 ‫که باعث شد نتونی ‫به همه‌مون اعتماد کنی؟ 00:43:35.140 --> 00:43:36.250 ‫نه 00:43:36.250 --> 00:43:37.980 ‫چارلی، هیچ ربطی به تو نداشت 00:43:38.080 --> 00:43:39.410 ‫هیچی 00:43:39.510 --> 00:43:43.920 ‫باشه. گفتی می‌خواستی ‫جلوی آقای مارتین رو بگیری، درسته؟ 00:43:44.020 --> 00:43:46.020 ‫شب تولدت اون اتفاق افتاد؟ 00:43:46.120 --> 00:43:47.190 ‫راندا شنیده که داشتید بحث می‌کردید 00:43:47.320 --> 00:43:50.020 ‫وقتی هدیه‌ی اون رو باز کردی ‫خیلی ناراحت شدی 00:43:50.160 --> 00:43:54.700 ‫اون یه هدیه نبود. ‫یه تهدید بود 00:43:54.830 --> 00:43:57.650 ‫می‌خواست بهم یادآوری کنه ‫که چه چیزهایی در خطره، 00:43:57.660 --> 00:43:59.530 ‫سال‌های سخت‌کوشی رو ‫بهم یادآوردی کنه 00:44:01.570 --> 00:44:04.300 ‫اون شب، می‌دونستم ‫نمی‌تونم متقاعدش کنم 00:44:04.300 --> 00:44:06.040 ‫تا بیخیال نقشه بشه 00:44:06.170 --> 00:44:07.150 ‫اما امیدوار بودم 00:44:07.150 --> 00:44:10.940 ‫که با یه تغییر جزئی موافقت کنه 00:44:11.040 --> 00:44:13.680 ‫متقاعدش کردم که می‌تونیم ‫از کارهای کوچیکی شروع کنیم 00:44:13.780 --> 00:44:16.180 ‫به‌جای اینکه همه رو با هم ‫وارد خاطراتشون کنیم 00:44:16.280 --> 00:44:20.150 ‫مثلاً چی میشد اگه من ‫توی فواصل طولانی‌تری 00:44:20.250 --> 00:44:21.690 ‫بیش‌تر می‌رفتم توی خاطره‌م؟ 00:44:30.200 --> 00:44:33.260 ‫بهتون گفتیم من رفتم به دنیای دیگه ‫تا کسی چیزی نفهمه 00:44:34.630 --> 00:44:37.140 ‫و چیزی روی نتایج کارمون اثر نذاره 00:44:41.840 --> 00:44:43.610 ‫فکر نمی‌کنم دیگه بتونم تحمل کنم 00:44:43.610 --> 00:44:44.950 ‫اما بعد از یه مدت، 00:44:45.050 --> 00:44:48.150 ‫حس نمی‌کردم بخشی از یه آزمایشم 00:44:48.250 --> 00:44:50.380 ‫حس می‌کردم یه زندانی‌ام 00:44:50.520 --> 00:44:54.390 ‫- نمی‌خوام برم! لطفاً ‫- می‌دونم. می‌دونم 00:44:54.490 --> 00:44:55.560 ‫به نظر می‌رسید نقشه‌مون 00:44:55.660 --> 00:44:57.960 ‫با شکست مواجه شده بود... 00:44:58.060 --> 00:44:59.930 ‫تا اینکه اون لحظه فرا رسید 00:45:00.060 --> 00:45:01.960 ‫آقای مارتین مطمئن بود ‫که تحریک انرژی توسط من 00:45:02.060 --> 00:45:04.000 ‫حصار دور مدرسه رو ‫تحت تاثیر قرار نداده بود، 00:45:04.100 --> 00:45:06.120 ‫اما خیلی مختصر 00:45:06.120 --> 00:45:09.900 ‫پرده‌ی بین زندگان و مردگان رو ‫داخل مدرسه نازک کرده بود 00:45:23.280 --> 00:45:25.190 ‫و بعد از اون اتفاق ‫دیگه نمیشد جلوش رو گرفت 00:45:29.790 --> 00:45:32.590 ‫یعنی داوطلبانه می‌رفتی داخل خاطره؟ 00:45:32.690 --> 00:45:33.890 ‫آره 00:45:34.930 --> 00:45:36.300 ‫اولش 00:45:37.900 --> 00:45:39.530 ‫اما بعدش همه چیز عوض شد 00:45:40.670 --> 00:45:44.770 ‫وقتی آقای مارتین متوجه شد ‫که اون نقشه می‌تونه جواب بده، 00:45:44.910 --> 00:45:47.110 ‫حس کردم دیگه راه فراری وجود نداره 00:45:53.650 --> 00:45:55.980 ‫تنها چیزی... 00:45:56.080 --> 00:45:57.120 ‫که کمکم می‌کرد طاقت بیارم 00:45:57.220 --> 00:45:58.920 ‫این بود که می‌دونستم ‫من دارم اون شکنجه رو تحمل می‌کنم 00:45:58.920 --> 00:46:00.150 ‫و نه شما 00:46:01.450 --> 00:46:04.830 ‫اون بار رو من باید به دوش می‌کشیدم. ‫فکر من بود 00:46:04.960 --> 00:46:05.990 ‫و اگه من اون تو بودم، 00:46:06.130 --> 00:46:08.190 ‫به این معنا بود که شما در امان بودید 00:46:09.960 --> 00:46:11.360 ‫و بعدش... 00:46:11.460 --> 00:46:14.370 ‫و بعدش تو پیدات شد، ‫مدی، و من... من... 00:46:16.970 --> 00:46:19.410 ‫باید از اونجا فرار می‌کردم 00:46:19.510 --> 00:46:21.670 ‫باشه؟ نمی‌خواستم ‫به کسی صدمه بزنم 00:46:21.770 --> 00:46:23.710 ‫فقط می‌خواستم فرار کنم! 00:46:30.350 --> 00:46:32.490 ‫کلید رو بده بهش، مدی 00:46:36.020 --> 00:46:38.020 ‫متاسفم که اون اتفاق برات افتاد 00:46:43.930 --> 00:46:48.070 ‫می‌دونم الان نمی‌تونی بگیریش، ‫اما وقتی آماده بودی، اینجاست 00:46:50.200 --> 00:46:53.170 ‫تا بتونی وارد خاطره‌ت بشی ‫وقتی جامون رو عوض می‌کنیم 00:46:54.880 --> 00:46:57.910 ‫هنوزم فکر می‌کنی ‫می‌تونم برم به دنیای دیگه؟ 00:46:58.980 --> 00:47:01.010 ‫تنها راه‌حل یه مشکل، ‫روبه‌رو شدن با اون مشکله 00:47:02.550 --> 00:47:03.670 ‫به‌خاطر اینکه نمی‌خواستی 00:47:03.670 --> 00:47:05.110 ‫دیگه وارد اون خاطره بشی ‫سرزنشت نمی‌کنم 00:47:05.110 --> 00:47:07.390 ‫خودم رفتم داخلش. ‫می‌دونم چقدر وحشتناکه 00:47:07.520 --> 00:47:09.690 ‫دیوارهای جزغاله شده، هرج‌ومرج 00:47:09.790 --> 00:47:13.260 ‫و اون زن، کیه؟ 00:47:13.360 --> 00:47:16.230 ‫- کدوم زن؟ ‫- نمی‌دونم 00:47:16.330 --> 00:47:18.700 ‫قطعاً از دوران زندگی تو بود 00:47:18.800 --> 00:47:20.000 ‫و مدام سعی می‌کرد ‫یه چیزی بهم بگه، 00:47:20.100 --> 00:47:21.470 ‫به ساعت اشاره می‌کرد 00:47:21.570 --> 00:47:25.600 ‫نه، هیچ زن یا دیوار جزغاله شده‌ای ‫توی خاطره‌م نیست 00:47:25.600 --> 00:47:27.080 ‫اینایی که تعریف می‌کنی آشنا نیستن 00:47:27.080 --> 00:47:29.180 ‫توی خاطره، پدرم من رو اذیت می‌کرد 00:47:29.280 --> 00:47:31.740 ‫اما خاطره‌ت توی ‫پناهگاه اتمیه، درسته؟ 00:47:31.840 --> 00:47:33.850 ‫همون جایی که قبلاً ‫آزمایشگاه شیمی آتیش گرفت؟ 00:47:33.950 --> 00:47:35.050 ‫همون‌جایی که مُردی 00:47:35.150 --> 00:47:36.380 ‫آره 00:47:38.080 --> 00:47:39.620 ‫آقای مارتین هم همون‌جا مُرد 00:47:44.760 --> 00:47:46.790 ‫صبر کنید، فکر می‌کنید... 00:47:46.890 --> 00:47:48.730 ‫من وارد خاطره‌ی جنت نشدم 00:47:51.900 --> 00:47:54.570 ‫خاطره‌ی آقای مارتین بوده 00:47:54.700 --> 00:47:57.070 ‫امکان نداره 00:47:57.200 --> 00:47:58.400 ‫شاید... 00:47:59.730 --> 00:48:00.830 ‫باید بری 00:48:03.040 --> 00:48:05.110 ‫شاید وقتی من رو می‌کشونده داخل 00:48:05.250 --> 00:48:08.010 ‫ساعتش رو درمی‌آورده 00:48:08.010 --> 00:48:09.580 ‫برای باز شدن درِ خاطره 00:48:09.580 --> 00:48:12.090 ‫سوژه باید کلیدش رو ‫در دست داشته باشه 00:48:12.220 --> 00:48:14.320 ‫پس اگه اون کلید تو نیست... 00:48:18.760 --> 00:48:22.030 ‫- کلید آقای مارتینه ‫- وای، خدا 00:48:24.830 --> 00:48:27.130 ‫پس کلید جنت چیه؟ 00:48:31.440 --> 00:48:33.270 ‫می‌تونه یه انسان باشه؟ 00:48:40.610 --> 00:48:42.450 ‫ایول! آره، آنتن اومد! 00:48:46.620 --> 00:48:48.290 ‫- سلام؟ سلام ‫- اوه. خداروشکر! 00:48:48.390 --> 00:48:49.890 ‫- سلام، منم! ‫- زِیویر، حالتون خوبه؟ 00:48:49.990 --> 00:48:51.160 ‫مدام داشتم بهتون زنگ می‌زدم 00:48:51.290 --> 00:48:53.830 ‫سایمون! آره، آره، ‫خوبیم، یه جورایی 00:48:53.930 --> 00:48:55.560 ‫اما گوش کن، اندرسون اینجا بود 00:48:55.660 --> 00:48:57.100 ‫حالتون خوبه؟ 00:48:57.100 --> 00:48:58.500 ‫تهدیدمون کرد، و داستانش طولانیه، 00:48:58.630 --> 00:49:01.160 ‫اما گمش کردیم ‫و ماشین دیگو رو برده 00:49:01.160 --> 00:49:02.210 ‫گندش بزنن! 00:49:02.210 --> 00:49:02.970 ‫آره، گندش بزنن 00:49:03.070 --> 00:49:04.900 ‫حالا توی ناکجاآباد گیر افتادیم 00:49:05.010 --> 00:49:06.810 ‫باشه، فکر نکنم بتونم بیام سراغتون 00:49:06.940 --> 00:49:08.210 ‫اگه اندرسون بیاد اینجا چی؟ 00:49:08.210 --> 00:49:10.700 ‫لعنتی، صبر کن، منظورت چیه ‫که نمی‌تونی بیایی؟ 00:49:10.700 --> 00:49:11.280 ‫سایمون! 00:49:11.380 --> 00:49:13.090 ‫مدی برگشته؟ جواب داد؟ 00:49:13.090 --> 00:49:15.910 ‫نه، نه، فعلاً نه. ‫داستانش طولانیه 00:49:15.920 --> 00:49:17.980 ‫ببینید، ازتون می‌خوام که سریع 00:49:18.080 --> 00:49:20.520 ‫خودتون رو به اینجا برسونید، باشه؟ 00:49:20.650 --> 00:49:22.290 ‫باید به مدی بگم ‫که اندرسون رو گم کردیم 00:49:22.390 --> 00:49:24.020 ‫باید یه راهی برای اومدن ‫به اینجا پیدا کنید 00:49:43.140 --> 00:49:43.980 ‫سایمون؟ 00:49:44.080 --> 00:49:45.210 ‫مدی، باید حرف بزنیم 00:49:45.310 --> 00:49:47.780 ‫گوش کن، شرمنده 00:49:47.780 --> 00:49:49.080 ‫خیلی خیلی شرمنده‌ام 00:49:49.180 --> 00:49:53.920 ‫حقیقت اینه که... آره، ‫به‌خاطر والی لفتش میدم 00:49:54.020 --> 00:49:55.780 ‫اما فقط هم به‌خاطر والی نیست 00:49:55.780 --> 00:49:57.560 ‫به‌خاطر تمام اتفاقاتیه که اینجا افتاده 00:49:57.660 --> 00:50:00.330 ‫همه‌ی سختی‌هایی که من... ‫که ما کشیدیم 00:50:00.430 --> 00:50:01.730 ‫می‌دونم خواسته‌های ‫زیادی ازت داشتم 00:50:01.860 --> 00:50:02.830 ‫خودم می‌دونم 00:50:02.840 --> 00:50:05.370 ‫اما باید آقای مارتین رو بیاری اینجا 00:50:05.500 --> 00:50:06.870 ‫اون کلید جنته 00:50:07.000 --> 00:50:08.730 ‫برای رفتن به دنیای دیگه ‫به آقای مارتین نیاز داره 00:50:08.870 --> 00:50:12.410 ‫اگه بتونیم بیاریمش اینجا، ‫جسمم رو بهم پس میده 00:50:12.510 --> 00:50:14.610 ‫شاید خیلی دیر شده باشه 00:50:31.590 --> 00:50:36.590 ‫♪ Open Up Your Heart - Stuart Hamblen ♪ 00:50:41.200 --> 00:50:44.000 ‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@ 00:50:44.030 --> 00:50:49.000 « برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ] 00:50:49.030 --> 00:50:57.000 « برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]