« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫«گودال»
‫[ساعت چهارم] ‫[ده الی یازده صبح]
‫اون بیرون چه خبر شده؟
‫- یکی آمبولانس رو دزدید. ‫- بازم؟
‫هی، شماها کجا میرین واسه خودتون؟
‫نهایتاً دو دقیقه دیگه بر می‌گردیم.
‫آنتوان می‌خواد موتور جدیدش رو نشونمون بده.
‫عالیه. همیشه به اهداکننده‌ی عضو نیاز داریم.
‫آره، یکی آمبولانس‌تون رو دزدید.
‫آره، نمایشگرها رو نگاه نمی‌کردی؟
‫- چطوری ندیدیش؟ ‫- دیدم که رفت.
‫ولی فکر کردم توشی. ‫چرا کلید رو روش گذاشتی؟
‫- پروتکله. ‫- نه، نیست.
‫من همین رو گفتم.
‫چرا، هست.
‫و... کی ساعت ده صبح ‫یه آمبولانس کوفتی رو می‌دزده؟
‫معلوم دیگه... ‫معتادها، شیشه‌ای‌ها،
‫فکر می‌کنن آبنبات‌فروشی دزدیدن.
‫یا یه بیمار بخش اعصاب و روان ‫که دیشب فرار کرده.
‫شما که نمی‌دونید. ‫اون ماشین
‫الان داره لخت و تیکه‌تیکه ‫و قطعه‌فروش می‌شه.
‫- یه کار حرفه‌ایه. ‫- خفه بابا.
‫شاید یه راننده‌ی دیگه بردتش. ‫به مرکزتون زنگ زدین؟
‫معلومه.
‫- تو به پلیس‌ها خبر دادی؟ ‫- می‌تونم،
‫ولی دوتاشون دارن توی کافه‌تریا صبحونه می‌خورن.
‫برو سراغشون.
‫هی.
‫نمی‌خوام. ممنون.
‫پروتکله.
‫زود باش.
‫بیست دلار روی بیمار روانی شرط می‌بندم.
‫منم هستم.
‫هی، عصا داریم؟
‫آره، قفسه‌ی ارتوپدی رو تازه پُر کردن.
‫باشه، عالیه.
‫می‌شه بعدش «شری دیویس» رو بیاری؟
‫همون مامانی که با اجاق استرنو ‫دستش سوخته بود؟
‫- اوهوم. ‫- اون رفت.
‫لعنتی. کِی؟
‫از ترالی انتظاری‌هامون ‫به بچه‌هاش نفری دوتا صبحونه دادم
‫بعدش رفتن.
‫احتمالاً رفتن مدرسه؟
‫نگفت برای مراقبت از زخم بر می‌گرده؟
‫به من که نه.
‫لعنتی.
‫باید اتاق‌ها رو تخلیه و تمیز کنم،
‫پس دارم مریض‌ها رو جابجا می‌کنم.
‫باشه، ولی چرا داری اون رو ‫به بخش کودکان می‌بری؟
‫الان می‌خوام لوله‌اش رو در بیارم.
‫الان بچه‌ای اونجا نیست.
‫خانواده می‌تونه یکم حریم خصوصی داشته باشه.
‫دیوارش عکس‌های قشنگ داره.
‫مشکل چیه؟
‫مشکلی نیست.
‫خانم اسمیت به نظارت قلبی نیاز نداره.
‫می‌تونه توی راهرو داروی وانکوش رو مصرف کنه.
‫یه تخت متحرک خالی داریم.
‫به اوتیس بدیمش ‫تا یکی دیگه نقاپیدش.
‫- آره. ‫- خانواده‌ی اتاق هفت مرکزی رو ول کن
‫تا پزشکی هسته‌ای
‫بیاد بچه رو ببره.
‫منطقی نیست دو بار جابجاشون کنیم.
‫چشم ناخدا.
‫هی رابی.
‫- می‌خوای لوله رو برداری؟ ‫- بله.
‫خوبه. نباید براش لوله می‌ذاشتی.
‫آره، یادمه که این رو گفتی،
‫انگار همین صبح بود.
‫می‌خوای من انجامش بدم؟
‫نه، چرا؟
‫آدامسون.
‫- خدای من! ‫- باشه.
‫یه چیزی داره اون داخل تکون می‌خوره!
‫- خانم، تکون نخور. ‫- درش بیار!
‫اگه همه‌اش سرت رو تکون بدی ‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫درش بیار میگم!
‫می‌تونم حسش کنم!
‫یه بندپا توی مجرای گوششه.
‫خدای من.
‫بهتره برم اونجا.
‫باشه.
‫بدون اکسیژن چقدر زنده می‌مونه؟
‫گفتنش سخته.
‫وقتی لوله در بیاد،
‫ممکنه بین نیم ساعت تا چند ساعت طول بکشه.
‫وقتی لوله رو در آوردم، ‫پشتِ گلوش رو ساکشن می‌کنیم.
‫بهش قطره‌ی گلیکوپیرولات میدیم،
‫که ترشحات رو کاهش میده.
‫برای هر دردی مورفین دریافت می‌کنه.
‫و به عنوان یک اقدام راحتی
‫از دماغش بهش اکسیژن میدیم.
‫خدای من.
‫من... فکر نکنم بتونم انجامش بدم.
‫آخه این... داره اتفاق می‌افته؟
‫همین الان؟ امروز؟
‫الان تصمیم گرفتیم که بابا
‫قراره توی این اتاق بمیره،
‫اتاقی که سر تا سرش با حیوانات جنگلی کارتونی پُر شده؟
‫اگه بهش فکر کنی، یه جورایی بی‌نقصه.
‫بابامون در تمام بچگی‌هامون
‫روی برنامه‌ی «محله‌ی آقای راجرز» کار می‌کرد.
‫شوخی می‌کنی. خیلی باحاله.
‫«آقای راجرز» همون برنامه‌ی تلویزیونی؟
‫- درسته. ‫- اینجا در پیتسبرگ؟
‫شبکه‌ی دبلیوکیوای‌دی در خیابون پنجم ‫به مدت ۳۳ سال.
‫بابا با «جک گِست»، کارگردان هنری معروف کار می‌کرد.
‫برای رنگ زدن و ساخت
‫تمام اون سِت‌ها کمک کرد.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫فکر نکنم از پسش بر بیام.
‫ترجمه از «امیرعلی» ‫::. illusion .::
‫باشه.
‫محض شفاف‌سازی، پدرتون داره می‌میره،
‫و دارید تصمیم می‌گیرید ‫که بذارید طبیعی اتفاق بیفته،
‫به جای اینکه در معرض مقدار شکنجه‌آوری
‫از رویه‌های پزشکی قرارش بدین، ‫که فقط اتفاق اجتناب‌ناپذیر رو به تعویق می‌اندازه.
‫فقط فکر می‌کردم که متفاوت باشه.
‫و فکر کردم که...
‫وقت بیشتری داشته باشیم.
‫خانواده‌تون مذهبیه.
‫اوه.
‫خدای من، نه.
‫خدا تعطیل.
‫یه معلمی داشتم، مربیم هم بود،
‫که از یه مراسم هاوایی
‫به نام هوئوپونوپونو برام می‌گفت،
‫یا «چهار چیزی که بیشترین اهمیت رو دارن.»
‫عملاً فقط چندتا نکته‌ی مهمه
‫که می‌تونیم موقع خدافظی با یه عزیز بگیم
‫که می‌تونه در مراحل اولیه‌ی فقدان
‫واقعاً کمک کنه.
‫چی هستن؟
‫قراره خیلی ساده باشن،
‫ولی قسم می‌خورم جواب دادنشون رو دیدم.
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫ممنونم.
‫می‌بخشمت.
‫لطفاً من رو ببخش.
‫فقط... همین؟
‫آره.
‫گفتم که ساده است.
‫باشه.
‫آقای اسپنسر، می‌خوام این لوله رو
‫دیگه از گلوت در بیارم.
‫می‌خوام یه نفس خیلی عمیق بکشی.
‫نفس رو بکش.
‫حالا بده بیرون.
‫خودشه.
‫باشه.
‫می‌خوام به دماغت یکم اکسیژن بدم.
‫چندتا قطره زیر زبونت.
‫خوبی؟
‫خسته‌ام.
‫می‌تونی استراحت کنی.
‫اگه می‌خوای چشم‌هات رو ببند.
‫بچه‌هات اینجان.
‫بابا، فقط... استراحت کن، باشه؟
‫ما همینجا هستیم.
‫من همینجام.
‫بیا سراغم.
‫باشه، یه نفس عمیق برام بکش.
‫خدای من، امشب همه می‌خوان به این کنسرت برن.
‫موندم بلیت‌های درست و حسابی ازش مونده یا نه.
‫یه نفس عمیق دیگه.
‫خدای من، جنا.
‫عمراً باور کنی کی بهم پیام داده.
‫بهت گفته بودم اینجوری می‌شه.
‫مطمئنم جنا خوشحاله که برای حمایت ازش اینجایی،
‫ولی شاید بتونی بیرون منتظر بمونی ‫تا ما کارمون تموم بشه.
‫ببخشید؟
‫ببخشید، وسط معاینه هستم.
‫آره، منم می‌خوام پیش دوستم بمونم
‫تا وقتی بهم نیاز داشته باشه.
‫من آوردمش اینجا.
‫ستاره‌ی طلایی براش بهت میدن.
‫هی. چیزی نیست. من خوبم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫می‌خواستم بره.
‫حالت چطوره؟
‫به بابای نیک گفتم لاشی
‫و بهش گفتم بره از پسرش بپرسه.
‫چرا این حرف رو زدم؟
‫چطوره از دانشگاه برام بگی؟
‫چی می‌خونی؟
‫چی؟
‫کار ورزشی می‌کنی؟
‫فعالیت فوق‌برنامه انجام میدی؟
‫من...
‫نمی‌دونم چرا داری این رو ازم می‌پرسی.
‫خب، مهمه که الان روی چیزهای خوب زندگیت
‫تمرکز کنی.
‫چطوری؟
‫یه پسر... یه پسر خیلی مهربون
‫که اصلاً به زور می‌شناسمش مُرده.
‫و من الان زدم بدترش کردم.
‫فقط باید...
‫و پدرش فکر می‌کنه من کشتمش،
‫و ازم می‌پرسی کار ورزشی می‌کنم؟
‫جنا، جنا، معلومه الان خیلی ناراحتی.
‫می‌دونم چقدر ماجرای دردناکیه.
‫ما اصلاً مواد نمی‌زنیم.
‫داشتیم درس می‌خوندیم. ‫آخه چطوری می‌شه؟
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫این قضیه برات چقدر سخته.
‫فقط واقعاً می‌خوام برم خونه.
‫خب، علائم حیاتیت عالیه.
‫وقتی والدینت رسیدن، می‌تونن ببرنت.
‫ممنون.
‫اگه چیزی خواستی ما هستیم.
‫خب، بد پیش رفت.
‫می‌خوای یه سری از مشاهداتم رو بگم؟
‫لطفاً.
‫پوستت چقدر کلفته؟
‫- کرگدن. ‫- خوبه.
‫حواس‌پرتی یه استراتژی افتضاحه.
‫وقتی یه بیمار میگه درد دارم،
‫ما نمیگیم رشته‌ات چیه.
‫سعی نداشتم که قضیه رو...
‫در ضمن، جملاتی که با «من» شروع می‌شن
‫از جملاتی که با «تو» شروع می‌شن بهتره.
‫«من می‌دونم چقدر دردناکه» ‫نشون میده
‫که واقعیتِ شرایط رو می‌دونی
‫و اجازه‌ی بررسی بیشتر میدی.
‫«تو باید فراموش کنی» ‫تأثیر برعکس داره.
‫مفهومه، ولی طبق تجربه‌ی شخصی من...
‫تجربه‌ی شخصیت اینجا وابسته نیست.
‫وابسته؟
‫مربوط، درخور، مناسب.
‫خب، محترمانه مخالفم.
‫زندگی من بهم دیدگاهی میده که...
‫می‌دونی انرژی خشنی داری، ترینیتی؟
‫حتی این مکالمه هم انگار مقابله‌کننده است.
‫تحصیلاتمون رو وارد شغل می‌کنیم، ‫نه مشکلات گذشته‌مون.
‫گرفتم.
‫ممنون. حتماً.
‫اول خبر خوب رو بگم یا بد؟
‫خبر خوب چیه؟
‫مجرای گوش بی‌حسه.
‫با یه شستشوی ساده با آب‌نمک ‫مشکل حل می‌شه.
‫خبر بد چیه؟
‫یه حشره‌ی مُرده توی گوشت داری.
‫یه سوسک.
‫شاید نهایتاً ۳۵ تا ۴۰ دقیقه اینجا بودیم.
‫رفتم بیرون و دیگه نبود.
‫واقعاً، هیچی گزارش نشده؟
‫هنوز نه. کلید روش بود؟
‫آره، می‌ذارم روی ماشین ‫در صورتی که کسی خواست جابجاش کنه.
‫نباید کلید رو جا بذاری.
‫همین رو گفتم.
‫کلید رو بر می‌داری تا کسی ندزده.
‫پس نگهبانی برای چیه؟
‫الان نشونت میدم.
‫- آره؟ ‫- هی بچه‌ها،
‫می‌شه یه جای دیگه جمع بشید؟
‫یکم فضا خالی کنید. ‫یه مهمون جدید داریم.
‫بچه‌ها، احمد، باید این ناحیه رو خالی کنیم.
‫- همه لطفاً. ‫- هی، پنج دلار روی قطعه‌فروشی می‌بندم.
‫وندل استون، ۵۲ ساله، مسئول برنامه‌ریزی «پیت‌فِست.»
‫- آسیب مجزا... ‫- سسیل و تونی رو خبر کن.
‫به قفسه سینه‌ی چپ...
‫بهشون بگو افرادشون رو بیارن.
‫وقتی یه برج بلندگو روش افتاد.
‫انگار چندین شکستگی دنده داره.
‫ضربان قلب ۱۱۰، فشار خون ۱۳۰ ‫روی ۸۵...
‫باید همه‌چیز رو بررسی کنن.
‫اکسیژن خونش خوبه و روی ۹۶ درصده.
‫- پنجاه میکروگرم فنتانیل تزریق کنید. ‫- فهمیدی؟
‫اوضاع چطوره، آقای استون؟
‫آقای استون بابام بود.
‫استونِ خالی بگید بسه.
‫لعنتی.
‫کراکِن رو بیدار کردن.
‫کِی باید راند بعدیش رو بزنه؟
‫چهل دقیقه پیش.
‫عالیه.
‫آقای دریسکول؟
‫آقای داگ دریسکول؟
‫چه عجب.
‫بعداً می‌بینمتون، اسکل‌ها.
‫- ببخشید. ‫- شرمنده.
‫جیا یی چِن؟
‫برای جیا یی چِن تایلنول دارم.
‫بله لطفاً.
‫اینجام.
‫جیا یی.
‫جیا یی چن. بفرمایید.
‫چقدر دیگه طول می‌کشه ‫تا بتونیم دکتر رو ببینیم؟
‫باید صبر کنیم تا یه تخت خالی بشه.
‫شاید یکمی طول بکشه.
‫امروز حسابی شلوغه.
‫دارو باید کمک کنه.
‫چهار واحد مورفین.
‫حساسیت شکمی نداره.
‫- چی داریم؟ ‫- چی داریم؟
‫جینکس، یه کوکا بهم بدهکاری.
‫- آسیب قفسه‌ی سینه‌ی مجزا با... ‫- بسه.
‫می‌خوام دکتر سانتوس بگه.
‫آسیب قفسه سینه مجزا ‫با شکستگی واضح قفسه سینه شناور.
‫هیچ هموپنوموتوراکسی در سونوگرافی مشاهده نشد.
‫اکسیژن و علائم حیاتیش خوبه.
‫ارائه‌ات خیلی خوب بود.
‫آقا، من دکتر گارسیا از بخش جراحی هستم.
‫جراحی نیاز دارم؟
‫نه لزوماً.
‫سونوگرافی جمع‌شدگی خون در شکم رو نشون نداد.
‫داریش؟
‫وضعیت شکم خوش‌خیمه.
‫از قفسه سینه، شکم و لگن ‫با تزریق ماده کنتراست‌زا سی‌تی اسکن بگیرید،
‫که از مهارت‌های سونوگرافیت ‫خیلی بیشتر قبولش دارم.
‫و محض رضای خدا بهش مورفین بیشتر بدین.
‫نه، نه، نه. بیهوشم نکنید.
‫باید حواسم به کار گروه باشه.
‫- چی؟ ‫- جشنواره.
‫تمام عصب‌های ورودی به دنده‌های شکسته رو مسدود می‌کنیم.
‫چرخش به راست.
‫بیدار و بی‌درد خواهی بود.
‫آره، منظورم همینه.
‫بین دنده‌ها خیلی عصب وجود داره.
‫نه، یه بار تزریق می‌خواد.
‫عضله دندانه‌ای قدامی تا سطح مهره تی۹ مسدود می‌شه.
‫از دست شما بچه‌ها و انسدادهای منطقه‌ای عجیبتون.
‫دکتر سانتوس، نتایج سی‌تی رو بهم بگو.
‫داخلی ۱۱۲۱.
‫گیب همسن من بود
‫وقتی اولین لی‌اوت‌مون رو انجام دادیم.
‫یادت میاد، بابا؟
‫ریل دوتایی که توی زیرزمین گذاشتیم
‫توی خونه‌ی کلوویس؟
‫- او. ‫- درسته.
‫آره، یه معیار او بود.
‫ماشین‌هایی که می‌تونستیم استفاده کنیم رو ‫محدود می‌کرد، ولی...
‫لی‌اوت قشنگ بود.
‫هوم.
‫دکتر، اون صدایی که در میاره
‫یعنی ممکنه هر لحظه بمیره؟
‫نه، نه.
‫فقط یعنی برای کنترل ترشحاتش
‫مشکل داره.
‫آقای اسپنسر، این باید کمک کنه.
‫یه برچسب اسکوپولامین هم
‫پشت گوشت می‌زنم.
‫ترشحاتش رو تا یک روز آینده
‫کاهش میده.
‫به نظرت یک روز وقت داره؟
‫واقعاً نمی‌شه دونست.
‫دو واحد مورفین دیگه بهش بدیم.
‫اگه لازم بود بازم تکرار بشه.
‫می‌خوایم یه چیزی بهش بدیم
‫که راحت باشه.
‫دکتر، اون چهارتا چیز رو یه بار دیگه میگی؟
‫دوستت دارم. ممنونم.
‫می‌بخشمت. لطفاً من رو ببخش.
‫آسونه.
‫دوستت دارم بابا.
‫هر دقیقه‌ای که تونستیم باهم بگذرونیم رو دوست داشتم.
‫ممنون.
‫تو بهترین بابایی هستی ‫که یه پسر می‌تونست داشته باشه.
‫هیچوقت یه بازی رو از دست ندادی.
‫همیشه وقت می‌ذاشتی ‫که باهام کَچ بازی کنی
‫یا مدل بسازیم یا...
‫وقتی توی تکالیفم کمکم می‌کردی...
‫یا وقتی قبل از بقیه
‫بیدار می‌شدیم...
‫و ساندویچ درست می‌کردیم.
‫الان بر می‌گردم.
‫پیداش کردن.
‫تو خیابون ۳۷۶ به سمت شرق.
‫هوهو!
‫بزن بریم.
‫دیگه جدی شد.
‫پونزده دلار سرِ تصادفش، ‫پنج‌تای دیگه سرِ معتاد بودنش.
‫هشت‌تا سرِ گرفتنشون با...
‫نخیر.
‫فقط مضربِ پنج باشه.
‫به اسکناس‌های مخصوص استریپرهات دست نمی‌زنم.
‫هی، اون دیگه چیه؟
‫هی!
‫می‌خواید سر و صدا رو کمش کنید؟
‫اینجا بیمارستانه، کازینو ریورز نیست.
‫ادامه بدین. میرم رابی رو پیدا کنم.
‫اوهوم.
‫من زنده‌ام!
‫بخش روان می‌خواست بقیه‌اش رو داروهای دهانی باشن.
‫ساعت ۹:۳۰ دستور قرص اُلانزاپین داره.
‫آره، کار ماست.
‫کل صبح با بیمارهای بحرانی کار کردم.
‫اون باید بره طبقه‌ی بالا ‫به بخش سلامت رفتاری.
‫این پایین خیلی سرمون شلوغه
‫که طبق برنامه دارو به کسی بدیم.
‫فهمیدم.
‫چه راه‌هایی برامون مونده؟
‫یا بذاریم خودش خسته بشه،
‫یا بریم داخل و مهارش کنیم.
‫نگرانم به خودش صدمه بزنه.
‫دست و پابندهای نیمه‌نرم بهش بستیم.
‫چیزی که واقعاً نیاز داریم ‫یه تیر آرامشبخش پاوولونه.
‫صبر کن.
‫گرفتیم!
‫و چیزی نمونده بود از روی دیوار رد بشم.
‫بهم سخت نگیر، زندانبان.
‫یه دستور برای یه بیمار روان آشفته نیاز دارم.
‫چند روزه که اینجاست.
‫روان‌پریشی به خاطر متامفتامین.
‫کراکن رو میگی؟
‫واقعاً نباید اینجوری صداش کنیم.
‫- یه بی۵۲ چطوره؟ ‫- نه، نه، نه.
‫خیلی طول می‌کشه، کادر رو درگیر می‌کنه.
‫- کیوتی‌سی؟ ‫- عادیه.
‫پنج واحد میدازولام، پنج واحد هالدول و آقای...
‫کراکوزیا.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نه.
‫آقای کراکوزیا زیر یه دقیقه بیهوش می‌شه.
‫اصلاً توهین‌آمیز به نظر نمیاد
‫که بهش بگیم کراکِن ‫اگه اسمش در واقع...
‫- پنج ماهه‌ی تحریک‌پذیر. ‫- مشخصه.
‫الان میام.
‫بازم قهوه می‌خوام.
‫خوبی ناخدا؟
‫آره، چرا؟
‫نمی‌خوام از روی دیوار رد بشی.
‫توماس کوردرا، آقای توماس کوردرا،
‫لطفاً بیاید پشت پنجره.
‫کارت بیمه‌تون پیش منه.
‫توماس کوردرا.
‫- بله؟ ‫- کوردرا.
‫راستش تاشا کوردراست و خانمه.
‫باشه.
‫می‌خوای بیای این پیشت؟
‫از اون در رد شو.
‫دستت رو زخم کردی؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫مشکلی نیست.
‫سلام.
‫من دکتر مک‌کی هستم.
‫ایشون ویکتوریا جوادی هستن، دانشجوی دکتری.
‫سلام. تاشا.
‫سلام.
‫شرمنده که خیلی منتظر بودی، تاشا.
‫می‌شه یه نگاه فوری بندازم؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی هم بد نیست.
‫ولی قطعاً چندتا بخیه می‌خواد.
‫چطوره بیای این پشت؟
‫تا بخیه‌ات بزنیم، باشه؟
‫باشه.
‫پنوموتوراکس چقدر بزرگه؟
‫فهمیدم. ممنون.
‫پنوموتوراکس دیگه چیه؟
‫فقط یکم هواست که از کبودی بزرگت
‫به ریه‌ات نشت کرده.
‫اوه.
‫دارم نفس کم میارم.
‫درد داری؟
‫نه، درد از بین رفته.
‫خوبه. انسداد جواب داده.
‫سطح اشباع اکسیژن با ۵ لیتر اکسیژن ‫به ۸۵ درصد کاهش یافته.
‫کوفتگی‌های ریه‌اش کمک نیاز دارن.
‫دستگاه بای‌پَپ رو وصل کن، ده روی پنج.
‫بخش‌های کبود ریه‌ات رو باز می‌کنه.
‫ممنون.
‫خبر خوش اینه که جراحی نیاز نداری،
‫ولی به دکتر گارسیا ماجرای سی‌تی رو میگم.
‫ازت خوشش میاد.
‫دو ساعت پیش باهاش آشنا شدم.
‫حتماً تأثیر اولیه‌ی خیلی خوبی گذاشتی.
‫تب، استفراغ یا سرفه نداره؟
‫هیچکدوم.
‫خوب شیر می‌خوره؟
‫کامل به دنیا اومد؟
‫زایمانش معمولی بود.
‫واکسن‌های بچگی؟
‫آره، دو ماه و چهار ماه.
‫برای گرفتن دمای دقیق...
‫تشخیص افتراقیت چیه؟
‫اول باید بدترینش رو رد کنیم.
‫باید با دماسنج مقعدی بررسی کنیم.
‫واقعاً لازمه؟
‫خیلی مهمه.
‫می‌دونم.
‫باید احتمال هر گونه عفونت باکتریایی جدی،
‫گندخونی، ذات‌الریه،
‫پیلونفریت، آپاندیسیت و مننژیت رو رد کنیم.
‫به نظرتون مننژیت داره؟
‫نه، فقط داریم احتمالات فرضی رو میگیم.
‫دما ۳۷.۳.
‫که یعنی مننژیت به شدت بعیده.
‫ضربان قلب ۱۶۴، اکسیژن خون ۹۹.
‫ایشون دکتر رابی هستن، پزشک ارشدمون.
‫سلام، خوشبختم.
‫سلام، سلام.
‫تب نداره، هوشیاره، علائم حیاتیش خوبه.
‫دکتر موهان و دکتر کینگ
‫تازه می‌خواستن معاینه‌ی فیزیکی رو شروع کنن.
‫چطوره تو بری به دانشجوهامون سر بزنی، ‫تا من حلش کنم؟
‫اوهوم.
‫اوه.
‫چرا داری بهم سوزن می‌زنی؟
‫یه ساعت بعد از سینه‌درد اومدی.
‫اگه حمله‌ی قلبی باشه،
‫ممکنه بیشتر طول بکشه تا آسیب به قلب ‫توی خون مشخص بشه...
‫انگشتت رو بذار روی اون...
‫حتی با نوار قلب معمولی.
‫واسه‌ی همین آزمایش رو تکرار می‌کنیم.
‫دستت رو بلند کن.
‫ممنون.
‫باشه، برگرد به اتاق انتظار.
‫- چی؟ نه. ‫- آره.
‫نه، من فقط منتظر بودم.
‫دیگه باید یه دکتر رو ببینم.
‫به زودی.
‫بهت میگم.
‫عجب مسخره‌بازی‌ایه.
‫آره، خندیدن خوبه.
‫داریم با خنده تبدیل به یه کشور جهان‌سومی می‌شیم.
‫یاد خونه می‌اندازتت؟
‫باشه، می‌دونم اینجا نباید
‫برای کسی فرق بذاریم.
‫حواسم رو بهت جمع می‌کنم.
‫باشه.
‫انجامش بده.
‫باشه.
‫خب تاشا، یه تنگ بود؟
‫یه تنگ باکارات قشنگ.
‫داشتم برق انداختنش رو ‫به یه همکار نشون می‌دادم،
‫و وقتی دستم هنوز داخلش بود ‫گردنش شکست...
‫پس بهترین کارم نبود.
‫شکست؟
‫نه نه، قشنگ دو نصف شد.
‫ولی به عنوان واکنش، ‫دستم رو به عقب کشیدم،
‫و اونجوری زخم شد.
‫منم از بعضی واکنش‌هام پشیمون شدم.
‫خوبه. حالا به اون سمت تزریق کن.
‫یه لایه است، با لبه‌های صاف،
‫تا حد ممکن راست.
‫خوبه. راحت شدم.
‫چی شده؟
‫هیپوکسی ۷۸.
‫فشار خون داره افت می‌کنه.
‫سیستول ۸۲.
‫نبضش ضعیفه.
‫باید لوله بذارم.
‫یه پروتکل انتقال خون بزرگ نیاز داره؟
‫نه. از سمت چپ ‫صدای تنفس نداره،
‫انحراف نای به سمت راست.
‫از آنژیوکت ۱۴ گیج استفاده کنید.
‫بهش ماسک غیرقابل تنفس مجدد وصل کنید.
‫چی کار می‌کنی؟
‫پنوموتوراکس فشاری ناشی از فشار مثبت دستگاه بای‌پَپ.
‫می‌شنوی؟
‫کی دستور بای‌پَپ داد؟ گارسیا؟
‫نه... اکسیژن خونش کم شده بود.
‫من بودم.
‫تو بودی؟
‫بدون اینکه به من بگی؟
‫می‌تونم لوله‌ی قفسه سینه بذارم؟
‫لوله‌ی قفسه سینه نمی‌خواد.
‫کتتر پیگ‌تیل نیاز داره.
‫منم انجامش میدم.
‫اکسیژن خون و فشار دارن بهتر می‌شن.
‫۷۵ واحد کتامین بکشید.
‫«دیجــــی موویـــــز»
‫چرا هنوز داره گریه می‌کنه؟
‫ملاجش نرم و صافه.
‫مردمک‌ها یکسان و واکنش‌گرا هستن، ‫از خط‌میانی دنبال می‌کنن.
‫دکتر موهان، متمرکز نگهش دار، لطفاً.
‫غشاهای مخاطی خوب و مرطوبن.
‫با وجود گریه سخته که بشنوم، ‫ولی ریه‌هاش مشکلی ندارن.
‫ضربان قلبش سریع اما عادیه.
‫شکمش نرمه، هیچ علائم درد واضحی نداره.
‫- پس عملاً یه معاینه‌ی معمولیه. ‫- پس مشکل چیه؟
‫بهمون یکم وقت بده ‫تا معاینه‌مون تموم بشه.
‫آره، می‌دونم. می‌دونم.
‫دنبال چی بگردم، دکتر کینگ؟
‫سلولیت؟
‫اِدِم سندرم نفروتیک؟
‫- تشخیص انجام شد. ‫- چیه؟
‫بستگی شریان به خاطر مو.
‫موی خیس مادر می‌تونه چندین بار ‫دور انگشت پا بچرخه.
‫وقتی خشک بشه، سفت می‌شه ‫و گردش خون رو قطع می‌کنه.
‫موی من؟
‫قبل از شیر دادن بهش حموم بودم.
‫راحت می‌شه این اشتباه رو کرد، مامان.
‫ولی زود فهمیدیم، پس هیچ
‫صدمه‌ی دائمی به انگشت پا وارد نمی‌شه.
‫معالجه‌اش چیه دکتر موهان؟
‫برای قیچی خیلی سفته.
‫- نِیر داریم؟ ‫- کاملاً.
‫نِیر؟ مثل چیزی که توی داروخانه است؟
‫بعد از ده دقیقه راحت می‌خورتش
‫و گریه‌اش بند میاد.
‫هی، خوبی.
‫چی شده؟
‫می‌خوایم به وحشیه تزریق کنیم.
‫دستور رو دارم، داروهاش تو راهه،
‫ولی نفرات می‌خوایم.
‫سرش مال من.
‫- سری پیش لگد خوردم. ‫- دست راست.
‫- دست چپ. ‫- پای راست.
‫- یکی دیگه می‌خوایم. ‫- دوتا دیگه.
‫من فقط اومدم مشاهده کنم ‫و وقتی تحت کنترل بود
‫با بیمار صحبت کنم.
‫هی رابی!
‫می‌شه با آقای کراکوزیا کمکمون کنی؟
‫- نه. ‫- بزدل!
‫ویتکر... همونی که می‌خواستیم.
‫بیا اینجا لطفاً.
‫هی، چی رو از دست دادم؟
‫یکم دردسر به خاطر یه پنوموتوراکس فشاری.
‫می‌تونستی خبرم کنی.
‫- تحت کنترل ماست. ‫- خوبه.
‫و دکتر سانتوس فهمید چی می‌شه
‫وقتی یه بیمار با پنوموتوراکس کوچیک رو
‫به بای‌پَپ وصل کنی.
‫چاقوی انگشت شست.
‫هیپوکسی داشت. فکر کردم مفیده.
‫ولی به من نگفتی،
‫و نزدیک بود بمیره. متسع‌کننده.
‫هر دستوری رو باید با یه رزیدنت ارشد ‫یا اتند مطرح کنی.
‫واسه همین اسمش یه برنامه چهار ساله است.
‫حالا، وقتی این عمل رو انجام دادی،
‫باید مطمئن بشی که هیچوقت و هرگز ‫این سیم راهنما رو از دست ندی.
‫اگه به قفسه سینه کشیده بشه، ‫به فنا رفتی.
‫حالا برای پیگ‌تیل آماده‌ایم.
‫چه غلطی می‌کنید؟
‫پنوموتوراکس کوچیکه. ‫خود به خود حل می‌شه.
‫آره، کوچیک بود تا وقتی بیمار به بای‌پپ وصل شد.
‫شوخیت گرفته؟
‫سیم راهنما خارج شد.
‫اکسیژن خونش کم شده بود.
‫من دستورش رو دادم.
‫بدون اینکه با من مطرح کنی.
‫یه اشتباه سهوی از تازه‌وارد.
‫اینجوری یاد می‌گیریم.
‫اگه چیزی می‌دونست، ‫می‌شد اتندت،
‫نه انترن.
‫کاملاً درسته.
‫در ضمن، بدون بای‌پپ
‫خود به خود ممکن بود بشه.
‫وای. چه لحظه‌ی قشنگی.
‫کلی عشق توی اتاقه.
‫با اجازه.
‫نجات خوبی بود.
‫ویلر هستم.
‫دکتر ابوت گفتن ساعت ۶:۳۰ برگردم،
‫که هنوز هستش، ولی خوابمون برد.
‫یادم رفت گوشیم رو شارژ کنم.
‫خیلی متأسفم.
‫باشه، بذار ببینم.
‫ویلر، کریستین؟
‫کریستی درسته و...
‫و مامانشم.
‫دکتر ابوت ساعت هفت کارش تموم شد،
‫ولی مشکلی نیست.
‫برت می‌گردونیم.
‫بشینید تا صداتون کنیم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بعدی.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبیم، ممنون.
‫یه وقت دکتر رو از دست دادیم، ‫ولی به جز اون مشکلی نداریم.
‫وای نه.
‫خیلی وقته که اینجایید.
‫چهار ساعتی می‌شه که اینجام.
‫اوه.
‫ما دو شب پیش اینجا بودیم.
‫هفت ساعت صبر کردیم.
‫هوم.
‫همه‌اش چرنده.
‫باورم نمی‌شه یکی اینجا نمُرده.
‫اوضاع چطوره؟
‫تغییری نداشته.
‫همه‌ی حرف‌ها رو من زدم.
‫تو می‌خوای...
‫یه چیزهایی بگی؟
‫چی واسه گفتن هست؟
‫ناراحتم.
‫عصبانی‌ام.
‫نمی‌خوام بمیره.
‫خیلی چیزها هست ‫که میگم کاش متفاوت بودن.
‫منصفانه نیست.
‫بهش بگو.
‫دارم میگم دیگه.
‫به دوتاتون میگم.
‫منصفانه نیست.
‫رابطه‌ی شما رو می‌خواستم.
‫دوستت دارم بابا.
‫و بابت تمام زحماتی که برامون کشیدی قدردانم.
‫ولی بابایی که خواستم نبودی، ‫چون من...
‫بیسبال بلد نبودم ‫یا مدل نمی‌ساختم یا ماهی نمی‌گرفتم.
‫بابای دوست‌هام همه‌شون شغل‌های بزرگسالانه داشتن.
‫جوک‌های مسخره نمی‌گفتن ‫یا با صدای شخصیت‌ها حرف نمی‌زدن
‫یا از خودشون قصه نمی‌گفتن.
‫خجالت می‌کشیدم و...
‫نمی‌خواستم دوست‌هام تو رو ببینن.
‫- هلن. ‫- حقیقت داره.
‫از اعتراف کردن بهش خجالت می‌کشم، ‫ولی حقیقت داره.
‫رفتم دانشگاه و...
‫از خونه دور موندم.
‫می‌تونستم بیام ماهیگیری.
‫باید می‌اومدم.
‫و... الان کنجکاوم.
‫و تو رو می‌بخشم بابا، ‫که مردی نبودی
‫که می‌خواستم.
‫ولی...
‫خیلی قدردانم که نبودی.
‫دنیا همینجوری که هستی نیازت داشت.
‫جدی شد و...
‫زشت شد.
‫و تو و دوست‌هات
‫ملحه‌ی خیال‌پردازی رو ساختین.
‫چه کادوی شگفت‌انگیزی.
‫بابایی.
‫خیلی متأسفم.
‫لطفاً من رو ببخش.
‫وقتی زمانش رسید بیا سراغم.
‫نه خبری از پوشش خبری با بالگرد هست.
‫نه دید در آسمان.
‫حتی یه پهپاد لامصب.
‫معمایی نداره.
‫پلیسه گفت بزرگراه ۳۷۶ به سمت شرق.
‫دارن به سمت سوئیسویل میرن.
‫یه پسرعمو توی سوئیسویل داشتم.
‫میگه جای خطرناکیه.
‫رفقا، اون‌ها نمیرن سوئیسویل.
‫دارن از مرز رد می‌شن. کانادا، عزیزم.
‫اون که راهش برعکسه، نابغه. ‫کل پولتون رو بر می‌دارم.
‫- نخیر. ‫- پول اون رو بر می‌داری.
‫نظرته؟
‫دیگه این خاله‌زنک‌بازی‌هاتون رو تموم می‌کنم.
‫آنتوان، تو باید توی بخش تریاژ باشی.
‫دنیسون ایموبیلایزرِ زانو و عصا می‌خواد.
‫برو.
‫پائولو، علائم حیاتی تورپ ‫توی اتاق پنج شمالی رو بگیر،
‫و از فانتین در اتاق هجده جنوبی ‫دوباره آزمایش پتاسیم بگیر.
‫لری، تو با من میای.
‫باشه، به حد نصاب رسیدیم.
‫- بالأخره داروها رسید؟ ‫- آره.
‫- طرف چقدر انرژی داره. ‫- بریم انجامش بدیم.
‫داناهیو، پای راست. ‫لری، پای چپ.
‫کیم، دست راست.
‫من دست چپ رو بر می‌دارم. ‫پرلا سرش رو می‌گیره.
‫و مرد جوونمون که اینجاست تزریق می‌کنه. واضحه؟
‫- آره. ‫- پالس اکسی‌متر؟
‫- اینجاست. ‫- موفق باشید.
‫تزریق عضلانی به قسمت میانی-جلویی ران چپ.
‫همه آماده‌ان؟
‫هی ویتکر.
‫بازی می‌کنی؟
‫فوتبال مثلاً؟
‫نه، وسطی.
‫فوتبال دیگه.
‫آره، بگی نگی.
‫می‌دونی، راستش شوت‌زن خیلی خوبی بودم.
‫حرفت مفید نیست.
‫ببین، من و لری قراره برات بلاک کنیم.
‫پشت سرمون وارد شو.
‫وقتی ول کردیم و رفتیم سراغ پاهاش،
‫تو برو وسطش.
‫- کارش تمومه، عزیزم. ‫- باشه، آره.
‫- گرفتم. ‫- باشه.
‫آماده؟
‫یک، دو، سه.
‫باشه، آقای کراکوزیا، اومدیم کمکت.
‫اومدیم کمکت... خدای من!
‫چی کار کنم؟
‫لعنتی.
‫اه!
‫اوه.
‫تموم شد.
‫تبریک میگم، بچه.
‫الان بال‌های زردت رو در آوردی.
‫باشه، میدازولام تا یه دقیقه دیگه بیهوشش می‌کنه.
‫بیست دقیقه تحت نظر می‌گیریمش.
‫بعدش هالدول عمل می‌کنه.
‫آره، الان داره آروم می‌شه.
‫واقعاً باید تا بیست دقیقه اینجا باشم؟
‫چرا؟ قرار داری؟
‫- آخه سر تا پام... ‫- شوخی می‌کنم.
‫ممنون بابت کمکت.
‫برو خودت رو تمیز کن.
‫باشه. ممنون دوستان. آفرین.
‫می‌دونم نیاز نیست بگم، ولی بیاید تلاش کنیم
‫که برنامه‌ی دارویی آقای کراکوزیا رو حفظ کنیم.
‫ببخشید.
‫آره، ممنون.
‫می‌تونم کمکت کنم اسکراب جدید برداری؟
‫نه، نیاز نیست. خودم...
‫ولی ممنون بابت پیشنهاد.
‫خب تاشا، رستوران کار می‌کنی؟
‫نه، دوتیکه‌اش رو بگیر.
‫- باشه. ‫- مچ دستت رو بچرخون.
‫قوسِ سوزن رو دنبال کن.
‫از نود درجه خارج شو، ‫همون فاصله تا زخم.
‫خوبه.
‫بله، من سوملیه‌ی رستوران آلتیوس هستم.
‫آلتیوس که میگن شگفت‌انگیزه.
‫ببخشید. کارت... چیه؟
‫سوملیه هستم، پیشخدمت شراب.
‫آها.
‫بهترین انبار شهر رو داریم.
‫مشکلی با پُز دادنش ندارم.
‫انگار یه کار عالیه.
‫براش باید دانشگاه رفت؟
‫خدای من. آره.
‫آره، مدرکش رو دارم.
‫- باحاله. ‫- باشه.
‫چطوره؟
‫خیلی خوبه.
‫گره اول می‌شه گره جراح.
‫دوبار بخیه رو بپیچ.
‫تهِ کوتاهش رو بگیر.
‫با فشار کافی بکِش.
‫لبه‌های زخم رو به‌هم بچسبون.
‫خیلی سفتش نکن ‫وگرنه ردش می‌مونه.
‫خب تاشا، شراب موردعلاقه‌ای ‫که تا حالا چشیدی چی بوده...
‫یا گرون‌ترینش؟
‫جوابم برای دوتاشون یکیه...
‫دومان دلا رومان‌کانتی ۲۰۱۱.
‫سه‌تا گره آپاراتی دیگه.
‫عالیه.
‫گره‌های مربعی، یه بار دور سوزن بپیچ.
‫فرانسویه؟
‫اصل فرانسه،
‫برگاندیه.
‫چقدر آب می‌خوره؟
‫اون بطری رو هجده هزار دلار فروختم.
‫اینجا نه.
‫نیویورک بود.
‫شوخی می‌کنی؟
‫هجده هزارتا برای یه بطری شراب؟
‫آخه، واقعاً اونقدر خوب بود؟
‫زندگی رو تغییر می‌داد.
‫و من تغییر زندگی رو خوب می‌شناسم.
‫شاید یه روزی.
‫هنوز از نظر قانونی ‫سنم مناسب مشروب خوردن نیست.
‫یکم ترسناکه.
‫منم حدود هجده هزار دلار کم دارم ‫و دوستِ بیل هستم،
‫پس منم باید فقط به حرفت اعتماد کنم.
‫تنها حرکت افراطیِ این روزهام مرطوب‌کننده است.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫جنا، چند نفر اومدن دیدنت.
‫- جنا. ‫- خدای من.
‫سلام.
‫خدای من. خوشحالم خوبی.
‫خیلی متأسفم.
‫نمی‌دونم چطوری شد، قسم می‌خورم.
‫اون...
‫بله، مشکل پزشکی نداره. ‫می‌تونید ببریدش خونه.
‫اینم دستورالعمل‌های ترخیص،
‫ولی دیگه قرص نخوره
‫مگر از طرف دکتر یا داروخانه.
‫باشه. نمی‌خورم.
‫بهت چندتا نوار آزمایش فنتانیل میدیم.
‫روی قرص‌ها و مایعات جواب میدن.
‫اینم یه اسپری نارکَنه.
‫لطفاً فقط توی کیفت نگهش دار
‫اگه یه وقت پارتی رفته بودی ‫و یکی تو حال خودش نبود.
‫باشه، ممنون.
‫می‌دونی چقدر خوش شانسی؟
‫آره؟
‫آره، می‌دونم.
‫آقا و خانم بردلی، ‫الان با پزشکی هسته‌ای حرف زدم،
‫و آماده‌ان که نیک رو
‫تا چند دقیقه دیگه برای ‫تست مطالعه پرفیوژن مغزی ببرن.
‫می‌شه پیشش بمونیم؟
‫کاملاً.
‫خود آزمایش به تصویربرداری تشعشعی نیاز داره،
‫پس باید پشت در منتظر باشید.
‫ولی دیو شما رو می‌بره.
‫نشون میدم کجا می‌تونید بمونید.
‫به اینجا هم برتون می‌گردونه.
‫نتایج حدود یه ساعتی طول می‌کشه،
‫و وقتی به دستم رسید میام سراغتون.
‫و بقیه‌اش رو مشخص می‌کنیم.
‫ممنون دکتر.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی متأسفم که معطل شدین.
‫من دکتر هدر کالینز هستم.
‫شما باید کریستی و لینت ویلر باشید درسته؟
‫- بله. ‫- بله.
‫قرار بود دکتر ابوت رو ببینیم.
‫بله، دکتر ابوت یه پزشک شگفت‌انگیزه،
‫ولی حتی اون هم گاهی به خواب نیاز داره.
‫گمونم فقط خسته شدم.
‫و یادم رفت گوشیم رو شارژ کنم،
‫و خواب موندیم.
‫من از دانشکده پزشکی ‫یه ساعت قدیمی دارم.
‫هیچوقت کم نمیاره.
‫من توی خونه همین رو دارم.
‫فقط یادم رفت بیارمش.
‫باشه.
‫می‌بینم امروز قراره ‫یه سقط‌جنین با دارو انجام بدیم، درسته؟
‫بله.
‫خب، چون ارزیابی اولیه‌ات نکردم،
‫می‌شه چندتا سؤال بپرسم؟
‫ببینم قضیه چیه؟
‫مشکلی نداره.
‫ممنون.
‫این اولین بارداریته؟
‫بله.
‫و هفده سالته؟
‫آخرین شروع چرخه‌ی قاعدگیت کِی بود؟
‫دقیق یادم نیست.
‫آخرِ ژوئن بود...
‫شاید بیست و سومش؟
‫به دارو حساسیت داری؟
‫نه.
‫در گذشته جراحی داشتی؟
‫نه.
‫باید یه سونوگرافی سریع دیگه انجام بدم
‫تا مطمئن بشم که همه‌چیز برای دارو آماده است.
‫می‌خوای یه لباس بیمارستانی بپوشی
‫که لباس‌هات ژلی نشه؟
‫باشه.
‫الان بر می‌گردم.
‫ممنون.
‫جویس، داسی‌شکلمون،
‫با تعویض خون خوب کنار اومده.
‫منتظر یه تخت تلمتریه.
‫کوئین، اونی که نصف‌شب ویپ می‌کشید،
‫بعد از کاردیوورژن هنوز سینوسیه.
‫چهار ساعت نظارت قلبی از الان،
‫بعد می‌تونی مرخصش کنی.
‫نیکوکارمون دوام آورده،
‫علائم حیاتی و عصبیش پایداره.
‫آره، می‌خوام یه ساعت دیگه ‫دوباره از سرش سی‌تی اسکن بگیریم،
‫ببینیم خونریزیش بیشتر نشده باشه.
‫آقای گلد هم توی آزمایش مدفوعش ‫کامپیلوباکتر پیدا شد،
‫که با آزیترومایسین فرستادیمش خونه.
‫خب، امیدوارم حسابی آب و الکترولیت بخوره.
‫طرف پنج شش‌تا لگن رو پُر کرد.
‫باید رکورد زده باشه.
‫نمی‌خوام همه‌اش حرف تکراری بزنم،
‫اوضاعت خوبه؟
‫قبل از ساعت یازده، سومین لیوان قهوه‌ات رو خوردی.
‫آره، خوب نخوابیدم.
‫یکم داره اذیتم می‌کنه.
‫ولی هفته آینده چهار روز مرخصی دارم.
‫فکر کنم بزنم به چاک و سر به بیابون بذارم.
‫کاش بذاری. شکسپیر چی گفته؟
‫«ای پزشک، خود را درمان کن؟»
‫چیه؟ با کالینز حرف زدی؟
‫شکسپیر نیست.
‫لوقای انجیل بوده،
‫که احتمالاً از پولسِ رسول شنیده.
‫ولی من چمی‌دونم آخه؟ ‫من یهودی‌ام.
‫کتاب من نیست.
‫ولی شکسپیر ربطی به ماجرا نداشته.
‫آره.
‫شاید یکم مرخصی خوب باشه.
‫همه‌چیز رو برداشتی؟
‫آره، فکر کنم.
‫اون...
‫آره.
‫بریم عزیزدلم.
‫صبر کن. آقای بردلی؟
‫فقط می‌خواستم بابت طرز صحبتم عذرخواهی کنم.
‫لطفاً صبر کنید. لطفاً.
‫بهونه‌ای نیست.
‫می‌خواستم به پرستار بگم ‫که این رو بهتون بده،
‫ولی شماره و ایمیل منه.
‫اگه هر کمکی ازم بر می‌اومد، لطفاً بگید.
‫نمی‌شناسمت.
‫اوه.
‫ببخشید. من جنا هستم.
‫توی معارفه با نیک آشنا شدم ‫و خیلی مهربون بود.
‫کلاس اقتصادمون یکی بود،
‫و یه امتحان بزرگی در پیش داشتیم.
‫پس چندتامون یه جور گروه مطاله درست کردیم.
‫و تا دیروقت با قهوه بیدار می‌موندیم
‫و بعد خوابیدن خیلی سخت می‌شد.
‫و یه دختره گفت
‫بلده چطوری زاناکس جور کنه،
‫ولی می‌ترسه که بره تحویل بگیره.
‫نیک فقط می‌خواست لطف کنه ‫وقتی گفت انجامش میده.
‫خیلی متأسفم.
‫واقعاً امیدوارم زنده بمونه.
‫دعا می‌کنم زنده بمونه.
‫می‌مونه.
‫آره.
‫ممنون.
‫باید بری.
‫مطمئنم والدینت می‌خوان ببرنت خونه.
‫باشه. زود باش.
‫بابت قبل شرمنده.
‫فکر کنم هنوز باید خیلی چیزها یاد بگیرم.
‫درسته.
‫ظاهرش خوبه.
‫آفرین دکتر.
‫بابت اعتمادت ممنون.
‫حالا تمیز و خشک نگهش دار،
‫تا دو روز دیگه برای بررسی زخم ببینیمت.
‫کارت عالی بود. هیچی حس نکردم.
‫یه هفته دیگه بخیه‌ها باز می‌شن، ‫ولی اگه قرمزی، تب، یا خشکه زد
‫زودتر برگرد.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫ممنون.
‫تصادفی متوجه شدم.
‫یه خطای جنسیتی روی چارتت هست.
‫بابتش خیلی متأسفم.
‫اینجا درستش کردم
‫و روی پرونده بیمه‌ات،
‫ولی دیگه نباید اتفاق بیفته.
‫وای.
‫من...
‫ممنون.
‫واقعاً میگم.
‫از دوتاتون ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫باحال بود.
‫به فکرم نرسید که چکش کنم.
‫خوب گرفتی.
‫داروی دیگه‌ای نیست؟
‫تنها دارو تایلنوله، حساسیت دیگه‌ای هم نداره.
‫سلام، من دکتر موهان هستم.
‫سلام. خوشبختم.
‫بذارید بهش توضیح بدم.
‫جیا یی یه بچه‌ی دوازده ساله است ‫که شش هفته است
‫بالای ناحیه سوپراپوبیکش درد دائم داره.
‫تب یا ادرار با سوزش،
‫حالت تهوع، استفراغ، اسهال،
‫ترشحات واژنی نداره.
‫تست بارداری ادرار هم منفیه.
‫تست بارداری؟
‫معلومه که منفیه.
‫اون دل‌درد داره.
‫یکم بیشتر از دردت بهم بگو.
‫می‌تونی بگی از یک تا ده چنده؟
‫چند هفته‌ی اول در حد دو بود.
‫بعدش شد پنج.
‫حالا بدتره، هفت می‌شه.
‫آخرین دوره‌ی قاعدگیت کِی بود؟
‫- نداشتم. ‫- این ماه؟
‫نه، هیچوقت.
‫چندتا از دوست‌هام شدن. من هنوز منتظرم.
‫اون فقط دوازده سالشه.
‫باشه. برای معاینه بر می‌گردیم.
‫چطوره یه لباس بیمارستان که پشتش بازه رو بپوشی؟
‫عجیبه.
‫آخه پریود نشده،
‫ولی ویژگی‌های جنسی ثانویه‌ی زودهنگام داره...
‫بزرگ شدن سینه، پهن شدن کفل.
‫آره، آمنوره اصلیه.
‫نظرت چیه؟
‫ممکنه مشکلات هیپوفیز باشه یا...
‫باشه، اوضاع چطوره؟
‫کسی رو از اینجا می‌بریم؟
‫در تلاشیم. ‫آسمیه بعد از دوتا نِب مرخص شد،
‫با استروئید و آلبوترول فرستادیمش خونه.
‫خوشم اومد. دیگه کی؟
‫اه...
‫آدم‌های موقتی استخدام کردم ‫که فرق بست کمربندی و کابل هواپیما رو نمی‌دونن؟
‫صبرکن تا ببینی.
‫دوشنبه که بشه، ‫کفشِ وکیلم
‫اینقدر تو کونِ اون برنامه‌گذار فرو بره،
‫که با بندکفش نخ‌دندون بکشه.
‫اوضاع چطوره؟
‫علائم حیاتی عالیه.
‫اکسیژن خون ۹۸ درصد با چهار لیتر.
‫خوبه.
‫پس دیگه می‌شه برگردم سر کار؟
‫با شش‌تا شکستگی دنده، ‫ریه‌ی کبود،
‫و کاتتر توی سینه‌ات؟
‫ایده خوبی نیست.
‫ولی به اخلاق کاریت احترام می‌ذارم.
‫ریچی، دوباره با سیسیل تماس تصویری بگیر.
‫باید خودم وضعیت رو ببینم.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫به دکتر گرگوریان تو بخش قفسه سینه زنگ بزن
‫و ببین حاضره استون رو ‫به عنوان لطف شخصی به من قبول کنه یا نه،
‫و مطمئن شو بدونه که به پرستاری جدی
‫نیاز نداره. وضعش پایداره.
‫- فقط یه تخت نیاز داریم. ‫- فهمیدم.
‫استفراغ شدید با اندانزترون بهتر شده.
‫آزمایشات عادیه، منتظر چالش پی‌او هستیم.
‫مینو، خانمی که سقوط کرد چی؟
‫آنتی‌بوتیک بهش دادیم، درد نداره،
‫ساعت سه عصر هم میره اتاق عمل.
‫چند ساعتی گذاشتیمش توی راهرو.
‫باشه، خوبه.
‫یکم ژل می‌زنم به شکمت.
‫ببخشید.
‫سرده.
‫محض اطمینان،
‫تحت داروی لختگیِ خون نیستی ‫که داروهای ضدانعقادخون مصرف کنی؟
‫نه، دارویی مصرف نمی‌کنم.
‫اوضاع خوبه؟
‫آره.
‫اینه‌ها. اینه‌ها.
‫بالگرد هفت، می‌دونستم ناامیدم نمی‌کنی.
‫تحویل بگیرید.
‫صبر کن، کجاست؟
‫خب، سوئیسویل که نیست.
‫رفتن مونروویل...
‫- اوهوم. ‫- پلیس پیتسبرگ هم دنبالشونه.
‫اونجا چی کار می‌کنن؟
‫تا وقتی چرخ‌هاش در بیاد میرن.
‫و تقریباً بیرون از شرط ماست.
‫ده دلار شرط می‌بندم ‫که از مرز شهرستان خارج نمی‌شن.
‫- دارن بر می‌گردن. ‫- نمی‌دونم.
‫باشه، باشه، باشه. قبوله.
‫الان دیگه مشکل وستمورلندن.
‫آره.
‫توی اخباره؟
‫بله خانم.
‫کجان؟
‫میرن شرق به سمت مونروویل.
‫بذار ببینم.
‫بیست دلار می‌بندم روی معتاد بودنشون ‫و اینکه بیرون از منطقه ما گیر بیفتن.
‫پشمام.
‫باشه.
‫- نرم، بدون درد. ‫- باشه.
‫جیا یی، می‌خوایم زیر کمر رو معاینه کنیم.
‫پوشیده‌ای. می‌خوای بابات بمونه؟
‫آره لطفاً. نرو.
‫باشه، اینجام. اینجام.
‫باشه، زانوهات رو بده بالا، ‫ولی پات روی تخت باشه.
‫بذار زانوهات باز بشن.
‫فقط یه نگاهی بندازیم.
‫حس می‌کنی که به بالای پات دست می‌زنم
‫تا محل ادرارت رو ببینیم.
‫درد داری؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫باشه.
‫می‌تونی پاهات رو ببری پایین.
‫کارت عالی بود، و می‌دونیم چطوری کمکت کنیم.
‫ممنون.
‫بابا، می‌شه یه لحظه بریم بیرون؟
‫هورا. آفرین.
‫مشکلش... چیه؟
‫مادرش به خاطر سرطان روده مُرد.
‫این...
‫نه، اون ربطی به ماجرا نداره.
‫می‌دونی پرده بکارت چیه؟
‫من... نه راستش.
‫وقتی نوزاد داره توی رحم رشد می‌کنه،
‫یه غشایی به نام پرده بکارت هست
‫که مسیر واژن رو مسدود می‌کنه.
‫قبل از تولد، بیشترش از بین میره،
‫ولی گاهی نمیره.
‫- خطرناکه؟ ‫- نه، اصلاً.
‫خبر خوش اینه که دختر شما
‫پرده بکارت بی‌سوراخ داره ‫که کاملاً جلوی واژن رو مسدود کرده.
‫دیدیم که انگار حدود سه ماه
‫از خون قاعدگی بنفش ‫پشتش جمع شده.
‫خدای من.
‫کاملاً قابل درمان و راحته.
‫دخترتون به جراحی ساده نیاز داره
‫که بهتره تحت بی‌هوشی
‫توی اتاق عمل و به دست متخصص زنان انجام بشه.
‫بعدش خوب می‌شه؟
‫بله، کاملاً به حالت طبیعی بر می‌گرده.
‫ممنون.
‫ما...
‫مادر جیا یی رو وقتی شش سالش بود از دست دادیم.
‫و تمام تلاشم رو می‌کنم ‫تا جاش رو پُر کنم.
‫ولی با بزرگتر شدنش...
‫مادرش اگه بود می‌دونست چی کار کنه.
‫مطمئنم کارتون عالیه. ‫اون حالش خوب می‌شه.
‫ممنون.
‫بهتره بهش بگیم.
‫این بار من حرف می‌زنم.
‫سرایداری داره اتاق بیست جنوبی رو تحویل میده.
‫لعنتی، وضعمون خوبه.
‫وقتی من نیستم اوضاع چطوره؟
‫نمی‌خوام بهت بگم،
‫ولی با یا بدون تو خوب مدیریت می‌کنم.
‫ولی با من باحال‌تره، درسته؟
‫- جوک‌ها بهترن. ‫- همیشه.
‫ولی نشونه‌ات اینه که هر چی اوضاع بدتر بشه،
‫بانمک‌تر می‌شی ‫و امروز حسابی آتیش به پا کردی.
‫دکتر رابی، وقتشه.
‫سلام.
‫هنوز با ماست؟
‫به اون‌ها میگن تنفس‌های دردی.
‫به پایان نزدیکه.
‫چند دقیقه پیش اسم مادرمون رو گفت.
‫مارج.
‫جدی؟
‫انگار توی اتاق پیش ما بود.
‫بعدش... لبخند زد ‫و فقط چشم‌هاش رو بست.
‫حال شما دوتا چطوره؟
‫خسته‌ام.
‫آره، من...
‫فکر کنم خوبم.
‫جرمی، خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫منم همینطور.
‫تنهایی نمی‌دونستم.
‫مجبور نیستی.
‫من و سارا هستیم.
‫می‌دونم. ممنون.
‫نیازت دارم.
‫خوبه که خانواده‌هاتون نزدیکن.
‫این دیگه به یک رابطه اصلی تبدیل می‌شه.
‫آخرین شاهدین زندگی همدیگه هستید.
‫خاطراتش پیش شماست.
‫فکر ترسناکیه، با وضعیت حافظه من.
‫الان یه ایده‌ی عجیب داشتم.
‫می‌دونی باید چه کاری بکنیم؟
‫چطوره این آخرهفته با قایق بریم؟
‫ترجمه از «امیرعلی» ‫::. illusion .::
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫وای نه.
‫باکتریم دو بار در روز، کمپرس گرم،
‫و دو روز دیگه برای بررسی زخم اینجا می‌بینیمت.
‫- سؤالی داری؟ ‫- هی، هی، هی!
‫هی، یه برانکارد اینجا نیاز دارم!
‫الان!
‫برانکارد!