« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم: Zahra ARB
‫من برای حرکت روی سطح زمین ‫طراحی نشدم.
‫ناهمواره و پر از خاکه.
‫ ما داریم به سمتی می‌ریم که ‫مختصات پناهگاه ۵۷۳ نیست.
‫ایوا، طبق دستورالعمل باید ‫برگردیم و صبر کنیم،
‫همونطور که کادموس پراید گفت،
‫تا زمین آماده بشه و تو ‫بتونی به بقیه‌ی آدم‌ها ملحق بشی.
‫تا نتونم پیداشون کنم که، ‫نمی‌تونم بهشون ملحق بشم.
‫به خاطر همین با رووی اینجا قرار گذاشتم
‫که ما رو ببره لیکاس، ‫همونجایی که نشان داینستیز رو گرفته.
‫وای! نگاش کن.
‫چرا اینجوری میکنی؟!
‫به چیزی دست نزن
‫هیچی رو بو نکن.
‫تا از چیزی هم مطمئن نشدی ‫، تستش نکن
‫رووی، من که نمی‌خواستم بخورمش.
‫به من نگو رووی.
‫باشه.
‫- آقای کیت، لحن شما نشون می‌ده که از رفتار نوجوونا... ‫- کمک!
‫...ناراحت هستید.
‫- کمک! ‫- صبر کن.
‫- صدا رو شنیدی؟ ‫- چه صدایی؟
‫- کمک! ‫- دیگه چیه؟!
‫- فکر کنم یکی کمک میخواد! ‫- کمک!
‫حتماً دوباره داری صداهای ‫ توی سرت رو می‌شنوی.
‫اُمنی، تو صدای کسی رو که در خطره می‌شنوی؟
‫هیچ محرک صوتی شناسایی نشد.
‫- کمک! ‫- ولی من می‌شنوم.
‫- ایوا. ‫- مامانی، کجایی؟
‫کمک!
‫مامانی، من ترسیدم!
‫- اشکال نداره. ‫- کمک!
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫اون یه اسنایپر شنیه. یه بچه.
‫نزدیکش نشو.
‫ولی ترسیده. به کمک نیاز داره. ‫تو نمی‌شنوی؟
‫من فقط صدای تیک‌تیک می‌شنوم.
‫می‌شنوی؟ ‫داره مامانش رو صدا می‌زنه.
‫اگه مامانش نزدیک باشه، ‫ همه‌مون تو دردسر می‌افتیم.
‫می‌کشتت زیر زمین، ‫جیگرت رو می‌خوره.
‫اونجا رو ببین. درست همونجا.
‫یکی از تله‌های بیست‌ایله.
‫یه سیگنال ردیاب داره. ‫حتما برای توئه.
‫ایوا، از اون موجود دور شو.
‫- وظیفه‌ی منه که ازت محافظت کنم. ‫- نزدیک نشو!
‫- مامانی! ‫- اون یه بچه‌ست. من کمکش می‌کنم.
‫خب، اگه می‌خوای خودت رو به کشتن بدی، ‫ که می‌دی،
‫حداقل اول پولم رو بده.
‫اون برای همچین موقعیت‌هایی ‫آموزش ندیده.
‫پس می‌بینیم که چقدر زود ‫ یاد می‌گیره.
‫ممکنه بمیره.
‫خب، هیچ راه بهتری برای یادگیری نیست.
‫من روش‌های آموزشی شما رو ‫تأیید نمی‌کنم.
‫- کمک. من ترسیدم. ‫- اشکال نداره.
‫- یه هیولا هست. ‫- خطری نداره.
‫مامانی!
‫- من بهت آسیب نمی‌زنم. ‫- ترسیدم!
‫پنجه‌ت رو تکون بده.
‫بذار کمکت کنم.
‫پنجه‌ت رو تکون بده.
‫آره. خوبه.
‫خب. ببینم چی داریم اینجا.
‫تقریباً تموم شد.
‫بیست‌ایل. باید بریم.
‫نه! داره تموم میشه!
‫نه!
‫باید قایم شیم.
‫- ولی نمی‌تونیم... ‫- ایوا، یالا!
‫ایوا؟
‫کمک! ترسیدم!
‫کمک! مامانی! کمک!
‫کمک! نجاتم بدین!
‫- کمک! ‫- این درست نیست.
‫اون یه بچه رو برد.
‫یه بچه اسنایپر شنی بهتر از توئه.
‫اونجاست. لیکاس.
‫واقعاً خیره‌کننده‌ست.
‫خیلی قشنگه.
‫این...
‫فکر می‌کنی ممکنه ‫بقیه اینجا باشن؟
‫نه. بیست‌ایل داره دنبال تو می‌گرده.
‫تو و مادرت باید ‫نامحسوس بمونید.
‫این لباس سنتی لیکاسه؟
‫نه. کاملاً مسخره به نظر می‌رسی.
‫ولی خوش شانسیم که امروز ‫روز مسابقه‌هاست.
‫- مسابقه‌ها؟ چه مسابقه‌هایی؟ ‫- مسابقه‌های ماهی عنکبوتی.
‫پس، امیدوارم کسی متوجه یه زوج عجیب و ‫غریب و آزاردهنده‌ی غیربومی نشه.
‫منظورم شما دوتایید، ‫خیلی خب...
‫بریم.
‫خب. اون کیسه‌ی آب باید اینجا منتظر بمونه.
‫- بازار شلوغه. ‫- اون خرس آبیه. من ازش می‌پرسم.
‫آره، باشه. همینجور که داری به طور جادویی ‫تو ذهنت باهاش حرف می‌زنی،
‫مطمئن شو که از آب دور بمونه ‫و نزدیک ماهی‌ها نره.
‫اُتو، اینجا کنار آب بمون.
‫ماهی نخور.
‫من ماهی خوشمزه رو نمی‌خورم.
‫ولی می‌رم یه آبتنی می‌کنم.
‫چی گفتم بت؟!
‫خب، اون گفت ماهی نمی‌خوره.
‫یه ماهی خوشمزه اونجاست، ‫ولی من نمی‌خورمش.
‫این همون جاییه که ‫اون نشان رو گرفتی؟
‫نگاه کن اینو!
‫من عکسش رو دیدم.
‫این یه دوچرخه‌ی قدیمیه. یه چراغ!
‫یکی از اون تابلوها!
‫درست مثل تو ویدیوهای آموزشیمونه! ماثر!
‫اوه، بله. قصر آت و آشغال کارانکل.
‫آت و آشغال؟ تهمته! بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اینجا چیزهای عجیب و نایابی هست که ‫از سرتاسر اوربونا جمع‌آوری شده.
‫معرفی می‌کنم کارانکل، ‫با اجازه‌ی ملکه اوجو.
‫- فروشنده‌ی عتیقه‌جات اصل-- ‫- می‌تونی تمومش کنی.
‫دختره نمی‌خواد چیزی بخره. ‫فقط می‌خواد--
‫کارانکل بهتون روز خوبی آرزو می‌کنه.
‫صبر کنید، لطفاً! من یه چیزی می‌خوام.
‫واقعاً؟ بفرمایید داخل. ‫عجله نکنید. نگاه کنید.
‫موسیقی!
‫کارانکل چیزهای منحصر به فرد زیادی ‫داره که می‌تونید بخرید.
‫مثلاً اینو ببینید.
‫عصایی که زمانی در دست ‫شاه باستانی سِر همیلتون بیچ بود.
‫و اینا، نمک و فلفل.
‫دو موجود کوچولو که مدت‌هاست از بین رفتن
‫و از سوراخ‌های ریز روی ‫سرشون نفس می‌کشیدن.
‫خب، تو مغازه‌ی کارانکل چی رو دوست دارید؟
‫لطفاً، من باید بدونم این رو از کجا گرفتید.
‫پس یه چیزی می‌خواید.
‫اطلاعات.
‫بله. یه یادگاری از سلسله‌ی داینستیز.
‫کارانکل با کمال میل بهتون می‌گه ‫نشان رو از کجا گرفته.
‫بذارید بگیم ۵۰۰ شلاک؟
‫- ۵۰۰؟ ‫- این خیلی زیاده؟
‫- ۳۰۰. ‫- ما اینقدر داریم؟
‫اون اینقدر نداره.
‫این آخرین پیشنهاد کارانکله.
‫اگه خوش‌شانس بودید، ‫فردا می‌بینمتون.
‫کارانکل موقع طلوع آفتاب باز می‌کنه،
‫وقتی که از کارش ‫تو قصر ملکه در سولاس برمی‌گرده.
‫کارانکل براتون روز خوبی آرزو می‌کنه
‫خب. من تو رو به لیکاس رسوندم، ‫حالا اُمنی رو بده.
‫نچ نچ. قرار بود منو بیاری لیکاس ‫تا بفهمم اون نشان رو از کجا گرفته.
‫چی؟ این قرارمون نبود.
‫وقتی اطلاعات رو گرفتم، ‫اون موقع می‌تونی اُمنی رو داشته باشی.
‫من از کجا باید ۳۰۰ شلاک گیر بیارم؟
‫همیشه می‌تونی روی مسابقه‌ها شرط ببندی.
‫- من قماربازی رو تأیید نمی‌کنم. ‫- منم همین‌طور.
‫می‌شه روی مسابقه‌های پرنده‌ی عنکبوتی شرط بست؟
‫ماهی عنکبوتی.
‫مردم از همه جا میان که تماشا کنن.
‫عموبزرگم بودو اوبیدو،
‫یه بار ده روز پیاده راه رفت ‫تا مسابقه‌ها رو ببینه.
‫ فقط سه تا پا داره.
‫آره، یه قمارباز حسابی بود.
‫اینجوری بود که پای دیگه‌ش رو از دست داد.
‫- من می‌تونم ۳۰۰ شلاک ببرم؟ ‫- حتماً.
‫ عموبزرگ اوبیدو یه بار ‫راز برنده شدن رو بهم گفت.
‫همیشه برنده رو انتخاب کن.
‫فهمیدم.
‫شرط‌بندی روی مسابقه‌ها.
‫جمعیت شلوغ و بی‌نظم.
‫من اینجوری تربیتت نکردم.
‫- پس تو مادر خوبی نیستی. ‫- آقای کیت.
‫یه کم اعتماد کن، مادر. من حلش می‌کنم.
‫خوش اومدین، دوستان، ‫به مسابقه‌های سالانه‌ی ماهی عنکبوتی.
‫یه سنت خاص ‫و نمایش منحصر به فرد اینجا در لیکاس.
‫امروز چه جمعیتی اینجا داریم.
‫- مسابقه تقریباً شروع می‌شه. ‫- ببخشید.
‫- پولت رو نشون بده. نفر بعدی کیه؟ ‫- ببخشید.
‫- مسابقه تقریباً شروع می‌شه. ‫- سلام!
‫- پول رو بذار رو میز. ‫- من می‌خوام ۳۰۰ شلاک ببرم.
‫خب، همه‌مون می‌خوایم. یه لحظه آقا.
‫- چی می‌ذاری شرط، کوچولو؟ ‫- این دستگاه کوچیک رو.
‫- هی، اون مال منه. ‫- حتی کراستی پیر، که شانس کمی داره،
‫با این بیشتر از ۵۰ شلاک ‫برات نمی‌آره.
‫- حالا، برو کنار. ‫- ولی...
‫- این همه‌ی چیزیه که دارم. ‫- مسابقه تقریباً شروع می‌شه!
‫این دستگاه چی؟
‫- ببخشید؟! ‫- منظورت اینه که مادر رو شرط ببندی؟
‫اون بهتر از منه.
‫خب، مگه اینکه یه چیز دیگه ‫برای شرط‌بندی داشته باشی.
‫درسته. بله.
‫این دستگاه بزرگ رو چطور؟
‫ایوا، اصلا میفهمی داری چیکار می‌کنی؟!
‫بالاترین سطح. طراحی شیک.
‫همه‌ی امکانات رو داره.
‫باشه، شرط‌بندیت قبوله، عزیزم.
‫پس، همه‌ش رو روی کراستی پیر بذارم؟
‫- کراستی پیر برای بردن همه چی. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫نگران نباش، مادر.
‫- اوه، نه. ‫- فقط بهم اعتماد کن.
‫- ولی تو نمی‌تونی... صبر کن. یه دقیقه. ایوا! ‫- من راز برنده شدن رو می‌دونم.
‫خب، هر چی می‌شه،
‫- از دست دادن دستگاه خودش یه برده. ‫- نه، اونجا رو دست نزن.
‫اون جای خوبی نیس...
‫خب، رو کدومشون بستی؟
‫سؤال خوبیه.
‫نه. نه. نه. نه.
‫- اون یکی! ‫- اون یکی؟ اون کراستی پیره؟
‫نه. فقط یه کم به اعتماد به نفس ‫نیاز داره، همین. من مطمئنم که سریعه.
‫- اعتماد به نفس؟ اون کوره. ‫- چی؟
‫نگاش کن. چشم‌های کدر، ‫فلس‌های دور پلک‌ها.
‫کراستی پیر تو رو میبازونه!
‫کراستی؟
‫تو می‌تونی این کار رو بکنی.
‫نمی‌تونم ببرم. هیچوقت نمی‌برم.
‫حتماً شرط‌بندی‌هاتون رو انجام بدید، دوستان.
‫مسابقه‌ی اول به زودی شروع می‌شه.
‫دوست داشتم بگم از آشنایی با دستگاه ‫خوشحال شدم.
‫ولی نشدم.
‫هدف مسابقه: میوه‌ی پرشی.
‫اولین کسی که این خوراکی خوشمزه رو ‫بگیره برنده‌ست.
‫شروع شد!
‫یه موج قوی ماهی‌های عنکبوتی رو ‫به اولین دور از سه دور می‌بره.
‫همه‌شون خوب شروع کردن ‫به جز یه استثنا.
‫کراستی پیر حتماً قبل از موج ‫خوابش برده بوده.
‫اون با فاصله‌ی زیاد آخره.
‫درست می‌شه. ما این رو حلش می‌کنیم.
‫لوراکو پیشتازه، ‫لیک‌فین درست پشت سرشه.
‫گاروی و سینج پشت سر، ‫دارن برای موقعیت می‌جنگن.
‫کراستی پیر باید دوربین من رو قرض بگیره ‫تا پیشتاز رو ببینه.
‫چپ و راستش رو نمی‌شناسه.
‫امیدوارم آخرین خداحافظیت رو ‫با دستگاه کرده باشی.
‫برو! تو می‌تونی، کراستی!
‫لوراکوی لیکاس ‫به زیبایی از گودال پر پیچ و خم رد شد.
‫می‌تونید ببینید که چرا ‫یه ماهی عنکبوتی معروفه.
‫لیک‌فین دومه، بعدش سینج، ‫بعد گاروی.
‫و کراستی پیر ‫از یه کشتی غرق شده هم زنگ‌زده‌تره.
‫هنوزم فکر می‌کنی می‌تونی ‫با کراستی پیر حرف بزنی؟
‫بهتره شروع کنی به حرف زدن
‫چون دستگاهت به زودی ‫می‌شه قطعات یدکی.
‫گاروی که مثل پرنده می‌مونه ‫از حلقه‌ها رد شد
‫و داره تو منطقه‌ی پاشیدن آب جلو می‌زنه.
‫دو دور دیگه مونده ‫در مقابل جمعیت مجذوب شده.
‫ولی کراستی پیر خورد به ساحل...
‫کراستی، صدام رو می‌شنوی؟
‫- کراستی می‌تونه صدات رو بشنوه. ‫- عالیه! من کمک می‌کنم کراستی ببره.
‫کراستی ببره؟
‫آره. کراستی می‌بره.
‫فقط کاری که می‌گم رو بکن.
‫باشه، برو چپ.
‫اوه! ببخشید. ‫اِم، راست تو، چپ من.
‫برو راست. چپ، چپ، چپ.
‫یه راست دیگه. برو چپ. مستقیم برو.
‫آفرین. حالا برو بالا.
‫بالا، بالا، بالا. برو پایین.
‫اون پاهای کوچولو رو بالا ببر. خب، حالا شنا کن.
‫کراستی پیر بالاخره داره چابکی بهتری ‫تو رد شدن از حلقه‌ها نشون می‌ده.
‫یه مانترانر کور هم گاهی ‫یه میوه‌ی پرشی پیدا می‌کنه.
‫دارم تمرکز می‌کنم.
‫من به دوربین جدید نیاز دارم؟
‫کراستی پیر به اسکیپ اسپیتر سینج رسیده.
‫اون با من نیست.
‫لوراکوی لیکاس هنوز داره ‫چالاکیش رو نشون می‌ده.
‫اما کراستی پیر شاید یه روزنه‌ی امید داره
‫وقتی با یک دور باقی‌مونده سوم می‌شه.
‫آره! تو می‌تونی، کراستی!
‫لوراکوی لیکاس جلوئه، ‫هنوز در اوج بازیه.
‫لیک‌فین توی حلقه‌ها کم آورد
‫- مسابقه تغییر کرده. ‫- برو! مثل باد سریع باش!
‫هنوز شلاک‌هاتون رو نشمرید ‫با وجود لوراکو. کراستی داره فاصله رو کم می‌کنه.
‫- این می‌تونه نفس‌گیر باشه. ‫- برو، برو!
‫به خط مستقیم پایانی. ‫لوراکو و کراستی پیر، باله به باله.
‫- تو می‌تونی، کراستی! ‫- آره، من می‌تونم.
‫آیا کراستی می‌تونه بزرگترین لحظه‌ش رو بگیره؟
‫به سمت میوه‌ی پرشی حمله می‌کنه.
‫کراستی پیر برد!
‫این یه مسابقه‌ی ماهی عنکبوتی بود که ‫نسل‌ها درباره‌ش حرف خواهند زد.
‫من برنده‌م!
‫اشک‌های کراستی پیر تبدیل به شادی شد!
‫اون کراستی پیر خیلی شانس آورد.
‫ماهی عنکبوتی پیر خیلی شانس آورد.
‫کی گفت کارش تموم شده؟
‫۳۰۰ شلاک، عزیزم. تبریک می‌گم.
‫- ممنون. ‫- این کارت خیلی بی پروایی بود ایوا!
‫که منو برای پول محلی شرط بذاری.
‫آره، کار درستی نبود، ایوا. ولی باحال بود.
‫تنها چیزی که منو از قبرستون آهن‌قراضه‌ها ‫نجات داد شانس محض بود.
‫شانس محض نبود.
‫من بودم که با کراستی حرف می‌زدم.
‫بیخیال. همه چی درست شد، درسته؟
‫باشه.
‫بیا، تو نگهش دار برای محکم‌کاری.
‫ فردا صبح می‌فهمیم ‫اون نشان از کجا اومده.
‫دخترت، ‫اون می‌دونه چطور برنده رو انتخاب کنه.
‫دخت...اون دختر من نیست.
‫آقای کیت، لطفاً به ایوا بگید ‫باید برای شب یه پناهگاه پیدا کنیم.
‫خودت بهش بگو.
‫می‌تونیم نزدیک دریاچه، ‫کنار مغازه‌ی کارانکل چادر بزنیم.
‫اگه زود برگشت می‌تونم ازش بپرسم ‫از کجا گرفته...
‫اون هیولای بیست‌ایل ممکنه ‫نزدیک باشه، درسته، آقای کیت؟
‫باید یه جایی پیدا کنیم که امن باشه.
‫رووِندر.
‫- فیسیان، بیا ببین کی اینجاست. ‫- یه لحظه، عزیزم.
‫هوستیا، خیلی...
‫- وقته ندیدمت. بیا تو. ‫- ممنون.
‫اصلا باورم نمی‌شه که چشمام داره تورو میبینه!
‫متأسفم که اینجوری یهویی اومدم.
‫اَه، خواهش می‌کنم.
‫دفعه‌ی بعد اول میای اینجا.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خب، دارم میگذرونم!
‫شنیدیم فاوناس ممکنه دوباره در حرکت باشه.
‫این قلب جنگل برات همینه دیگه.
‫ولی دیگه به من مربوط نیست.
‫تو و فیسیان اوضاتون چطوره؟
‫خیلی خوب. ‫ماهیگیری سرش رو گرم کرده
‫ خودت میدونی که ‫اینجا هیچوقت کسل‌کننده نیست.
‫عمو رووِندر!
‫بفرما، اومدن.
‫زیاد طول نکشید.
‫- دلمون برات تنگ شده بود، عمو رووِندر. ‫- من عموتون نیستم.
‫کجا بودی؟
‫- بابا گفت ما رو فراموش کردی. ‫- این بوی چیه؟
‫اوه، بچه‌ها. بیاید اینجا.
‫هنوز این هیولاها رو نفروختی؟
‫- ما فروشی نیستیم. ‫- هدیه‌ی من کو؟
‫- مگدان. بسه دیگه. ‫- چشم، مامان.
‫اشکال نداره. مشکلی نیست. ‫بهشون باج میدم
‫- برامون چی آوردی؟ ‫- بذار ببینم، بذار ببینم.
‫هیولاها چی دوست دارن؟ آها، بفرمایید.
‫- میوه‌ی پرشی. ‫- میوه‌ی پرشی.
‫من بزرگترم. مال منه.
‫عمو رووِندر به من داد.
‫یادتون نره با هم شریک بشید.
‫ممنون، عمو رووِندر.
‫- خواهش می‌کنم، مگدان. ‫- هی. وایسا. مال منه.
‫رووِندر، رفیق قدیمی، ‫خوشحالم می‌بینمت. هیچ تغییری نکردی.
‫میدونی که داری دروغ میگی
‫خب چی شد که اومدی لیکاس؟
‫- بدش به من! ‫- خب، این دو تا به یه راهنما نیاز داشتن.
‫پس، می‌دونی، ‫برای کار آوردمشون اینجا.
‫خب، حالا، دوستات کی هستن؟
‫دوستام؟ نه، اونا دوستام نیستن.
‫فقط یه زوج سرگردون قدیمین. ‫فکر کنم این بهترین کلمه باشه.
‫- تازه دیروز باهاشون آشنا شدم. ‫- گرفتمش!
‫اوه اوه.
‫من ایوا هستم از پناهگاه ۵۷۳.
‫یه انسان.
‫رووِندر، این دیگه چیه؟
‫این مادره.
‫من واحد مادر ۰-۶ هستم.
‫خونه‌ی قشنگی دارید.
‫اوه، ممنون، ۰-۶.
‫رووِندر، از کجا...
‫خب، من این یکی رو تو گیاه هیپو پیدا کردم ‫اون یکی رو هم تو اردوگاه بیست‌ایل.
‫داستانش طولانیه، ولی... ‫ خب، اونا خوبن.
‫خب، البته که هستن. آره.
‫همه اینجا خوش‌آمدن.
‫صد در صد.
‫فکر کنم برم کیسه‌خواب‌ها رو آماده کنم.
‫ممنون، فیسیان. ولی فقط برای اونا. ‫من باید برم.
‫- بری؟ ‫- نرو.
‫تو هیچ جا نمی‌ری. ‫پیش ما می‌مونی.
‫خب، این اولین باریه که ‫پنتاکای من رو رد می‌کنی.
‫پنتاکا درست کردی؟
‫آخ جون! پنتاکا!
‫بفرمایید. امروز تازه از بازار گرفتم.
‫ناسان همیشه بهترین‌ها رو ‫برای من کنار می‌ذاره.
‫قول می‌دم خوشمزه‌ست.
‫مادر، لطفاً به ما ملحق شو.
‫اوه، ممنون. ولی لازم نیست. ‫من نمی‌تونم غذا بخورم.
‫با این حال، یه جا سر این میز ‫برای شما هست.
‫شما خیلی مهربونید.
‫احتمالاً هیچوقت بچه‌هاتون رو ‫سر مسابقه‌ها شرط نمی‌بندید.
‫- شرط‌بندی؟ معلومه که نه. ‫- مادر.
‫تو این خونه به مهمون‌های شام ‫خیره نمی‌شیم.
‫درسته، فیسیان؟
‫- فیسیان. ‫- درسته. خیره نشید.
‫تو ده تا انگشت پا داری؟
‫ما شنیدیم انسان‌ها ده تا انگشت پا دارن.
‫می‌تونی انگشت‌های پات رو نشونم بدی؟ ‫می‌خوام انگشت‌های پات رو ببینم.
‫داریوس می‌گه که انسان‌ها ده تا...
‫باشه. باشه. کمتر حرف بزنید، بیشتر غذا بخورید.
‫ده تا انگشت، صد تا انگشت، هزار تا انگشت. کی اهمیت می‌ده؟
‫آره.
‫تو ده تا انگشت پا داری؟
‫فیسیان. حالا غذات رو بخور.
‫تو هم، ایوا
‫این رو چجوری باید خورد؟
‫ببخشید.
‫نه، نه، نه، نه.
‫بذار بهت نشون بدم چجوری این کار رو بکنی ‫قبل از اینکه کورم کنی.
‫ساده‌ست. فقط یکی بردار. اینجوری.
‫بعد پوست سفت بالاش رو نگه دار.
‫- اینجوری؟ ‫- تقریباً درسته.
‫حالا، سریع بچرخونش. ‫ازش نترس.
‫- بچرخونمش! باشه. ‫- آها. حالا نوبت قسمت خوبشه.
‫پوست رو بردار و مزه‌ش کن.
‫این خیلی خوشمزه‌ست!
‫معلومه. پنتاکاست.
‫پنتاکا. پنتاکا. داریم پنتاکا می‌خوریم.
‫رووِندر، نمی‌مونی؟
‫همونطور که گفتم، فیسیان، ‫واقعاً باید برم الان.
‫صبح برمی‌گردم.
‫خب، خوشحالم که حالت خوبه.
‫بابت پنتاکا ممنون.
‫رووِندر، بعضی وقت‌ها اینجوری می‌شه.
‫البته قبلاً بدتر بود.
‫ولی وقتی می‌بینمش با تو،
‫برای اولین بار تو مدت طولانی، ‫تقریباً خوشحال به نظر می‌رسه.
‫قبلاً همیشه خوشحال بود.
‫می‌دونی، رووِندر یه زمانی ‫بهترین مسیریاب تو کل اوربونا بود.
‫عاشق کارش بود، ‫و همین‌طور خانوادش
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫هر دوشون رو از دست داد.
‫بیا اینجا. تقریباً رسیدیم.
‫اینجا جاییه که من می‌خوابم.
‫انسان‌ها اصلاً به خواب نیاز دارن؟
‫اوه، آره. البته.
‫مطمئنم مادر من بهت می‌گه که ‫برای زنده موندن ضروریه.
‫چطور این مامانته؟
‫همه‌ی مامان‌های انسان‌ها این شکلین؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای محافظ انگشت‌هات رو دربیاری؟
‫- چی رو؟ ‫- محافظ انگشت‌هات رو.
‫می‌خوام انگشت‌هات رو ببینم.
‫باشه، آره. حتماً.
‫ده تا انگشت.
‫- ده تا انگشت؟ ‫- چقدر تکون می‌خورن.
‫می‌تونم بشمرمشون؟
‫البته. آره. ‫مطمئن شو همه‌شون هستن.
‫باشه.
‫یک، دو...
‫مگدان، از کجا درباره‌ی انسان‌ها شنیدی؟
‫یه اسم اول گفتی.
‫منظورت داریوسه؟
‫- زوزی. ‫- آه، آره.
‫ما اجازه نداریم درباره‌ش حرف بزنیم.
‫مامان می‌گه اون خیلی داستان تعریف می‌کنه.
‫- پنج، شیش، هفت، هشت، نه، ده. ‫- اون کیه؟
‫همه‌شون هستن.
‫حکیم آرسی. ‫اون بالا تو اون خونه زندگی می‌کنه.
‫شاعر و غیب‌گوی سلطنتی بود.
‫ولی اون خیلی وقت پیش بود.
‫الان برای بچه‌ها داستان تعریف می‌کنه.
‫درباره‌ی انسان‌ها خواب می‌بینه، ‫چیزهای ترسناکی که به این سیاره آسیب می‌زنن.
‫ولی ما نباید درباره‌ش حرف بزنیم.
‫اُمنی، ردیابی موقعیت رو غیرفعال کن.
‫غیرفعال شد...
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]